อย่าเสียดายเวลา 4 ปีที่เรียนมา... (ภาพจาก http://www.istockphoto.com) อย่าเสียดายเวลา 4 ปีที่เรียนมา แต่จงเสียดายเวลา 40 ปีจากนี้ไป ผมเคยได้ยินข้อความประโยคนี้จากคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตกล่าวไว้...บางครั้งเราอาจคิดว่า สิ่งที่เราเรียนมานั้นจะจำกัดความสามารถของเรา จนลืมคิดไปว่า ก่อนที่เราจะได้นั้น เราก็ไม่เคยได้เรียนมาก่อน ...ก่อนจะเรียนจบมหาวิทยาลัย เราก็ไม่เคยเรียนมหาลัยมาก่อน ...ก่อนเรียนจบมัธยม เราก็ไม่เคยจบมัธยมมาก่อน ...ก่อนจะเรียนจบประถมเราก็ไม่เคยจบประถมมาก่อน ...ก่อนจะเรียนจบอนุบาลเราก็ไม่เคยจบอนุบาลมาก่อน ...ก่อนจะเข้าอนุบาล ... เราก็ไม่เคยเรียนหนังสือมาก่อน ผมเข้ามาอยู่ ณ ที่ทำงานใหม่ ได้ 1 เดือนเต็มๆ แล้วครับ ย้อนนึกไปถึงอาทิตย์แรกที่เริ่มงาน ผมก็ได้รับมอบหมายให้เข้าประชุม ไป 3 วาระ โดยไม่ซ้ำเรื่องกันเลยครับ ถือว่า เป็น Learning by meeting แบบท้าทายทีเดียวครับ ที่ว่าท้าทาย ไม่ใช่ท้าให้ทายปัญหา แบบ “อะไรเอ่ย ?” แต่เป็นเพราะ ทั้ง 3 ประชุม ต่างกรรมต่างวาระนั้น เป็นเรื่องใหม่ใสปิ๊ง แบบไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆ ครับ หะแรกที่ได้พบกับหัวหน้าสายตรง คือส่วนแผน ก็ได้รับมอบหมายงานที่มาในรูปแบบประโยคคำถาม “มาจาก ก.พ.ร. ทำ PMQA ได้มั้ย” ถ้าเจ้านายมอบหมายงานที่ ไม่เคยทำ ไม่ถนัด ไม่ชอบ ในวันแรก คุณจะตอบยังไง ผมเองก็อึ้งไป 1.2345 วินาที นึกไปถึงประสบการณ์ในอดีต อย่างกับตอนที่ ซึบาสะ นึก ก่อนที่จะตะบันลูกบอลเข้าประตู พลันตอบไปว่า “จริงๆ แล้ว ผมเองยังไม่เคยทำ PMQA มาก่อน แต่หากหัวหน้ามอบหมาย ผมคิดว่าสามารถเรียนรู้ได้ครับ” ด้วยความที่จบโครงการ นปร จึงมีโลโก้ ก.พ.ร. แปะอยู่ที่หน้าผากเป็นเครื่องหมายการค้า ดังนั้น จึงปฏิเสธไม่ได้เลยที่จะได้รับการคาดว่ารู้เรื่อง PMQA แม้ว่าจะเคยได้ยินมาบ้างและสัมผัสผิวๆ แต่นั่นเพียงแค่ “ได้ยิน ได้เห็น” ยังไม่ถึงกับ “รู้จัก” ยังไม่ต้องพูดถึงขั้น “เข้าใจ” เลยครับ PMQA คืออะไร มาลองทำความรู้จักกัน อย่างย่อๆ หน่อยมั้ยครับ... Public Sector Management Quality Award แปลเป็นภาษาไทยว่า รางวัลคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ - สหรัฐอเมริกาได้ริเริ่มพัฒนามาตรฐานและคุณภาพของการบริหารจัดการ รวมถึงมีการจัดเก็บข้อมูลจากองค์กรที่มีการบริหารจัดการเป็นเลิศ รวบรวมวิธีปฏิบัติที่นำองค์กรไปสู่ความสำเร็จ สร้างเป็นเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ - ประเทศไทยได้เริ่มนำนำเทคนิคและกระบวนการของ รางวัลคุณภาพแห่งชาติของประเทศสหรัฐอเมริกา มาปรับใช้เป็นครั้งแรกกับภาคเอกชน และได้มีการมอบรางวัลคุณภาพแห่งชาติ (Thailand Quality Award) ให้แก่องค์กรที่มีวิธีปฏิบัติและผลการดำเนินการตามเกณฑ์มาตรฐานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา - สำหรับการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการในภาคราชการนั้นได้กำหนดไว้ในแผนการบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2548 - 2551 ประเด็นยุทธศาสตร์ที่ 6 ด้านการพัฒนาระบบราชการ โดยกำหนดให้เสริมสร้างความเป็นเลิศในการปฏิรูปราชการ โดยให้ยกระดับ และพัฒนาคุณภาพมาตรฐานการทำงานของภาครัฐ - การส่งเสริมให้ส่วนราชการนำ เกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐหรือที่เราเรียกสั้น ๆ ว่า PMQA ไปใช้เป็นแนวทางในการประเมินองค์กรด้วยตนเอง และปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเพื่อยกระดับคุณภาพการปฏิบัติงานไปสู่มาตรฐานระดับสากล ที่มา : http://plan.mcru.ac.th/work/PMQA.html การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ ประกอบด้วย 1) ลักษณะสำคัญขององค์กร 2) เกณฑ์คุณภาพการบริการจัดการภาครัฐ ประกอบไปด้วยเกณฑ์ 7 หมวด คือ หมวด 1 การนำองค์กร หมวด 2 การวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ หมวด 3 การให้ความสำคัญกับผู้รับบริการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย หมวด 4 การวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ หมวด 5 การมุ่งเน้นทรัพยากรบุคคล หมวด 6 การจัดการกระบวนการ หมวด 7 ผลลัพธ์การดำเนินการ (ถ้าอยากรู้จัก PMQA มากขึ้น ก็คลิก ตรงนี้เลยครับ http://www.opdc.go.th/pmqa/www/about-pmqa.htm ) ผมเองก็ทำทั้งๆ ไม่เค้ยไม่เคย ทำทั้งๆ ที่ไม่รู้ นี่แหละครับ และนั่นอาจจะเป็นผลดีด้วยซ้ำไป เพราะบางครั้งความรู้แทนที่จะเป็นพลังแต่หากใช้เป็นก็จะกลายเป็นกรงขังจินตนาการด้วยซ้ำไป ผมเชื่อว่า “ไม่รู้” เป็น past tense ของ “รู้” ครับ ไม่มีใครรู้ทุกอย่างหรือรู้ตั้งแต่เกิด ถึงแม้จะคิดว่ารู้แล้ว ยังไม่นับความรู้ใหม่ๆ ในโลกยุคข้อมูลข่าวสารที่วิ่งเข้ามาปะทะเราอย่างไม่ทันตั้งตัว ดังนั้นเราจึงต้อง “บริหารการเปลี่ยนแปลง” ที่กล่าวมานี้อาจดูเหมือนว่า ผมคิดได้เอง ทำไมมีแต่ทำคมๆ เนี่ยบาดจนเลือดซิบไปไปหมดแล้ว ...เปล่าเลยครับ เป็นเพราะการเรียนรู้จาก “ครู” รอบๆ ตัวมากกว่า ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ เพื่อนร่วมงาน หรือว่าประสบการณ์ของคนสำเร็จ ซึ่งจะทำให้เราไม่ต้องเสียเวลา “ค้นหา” หากแต่แค่ “เลือก” เท่านั้นเอง การเอาคำ “ครู” มาพูด ย่อมดีกว่า เอาคำ “กรู” มาพูดเป็นไหนๆ จะว่าไปแล้วเนื้อหาที่เรียนปริญญาตรีและโทด้านวิทยาศาสตร์นั้นแทบจะไม่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ใน โครงการ นปร. เลยด้วยซ้ำ น่าจะเป็นด้าน รัฐศาสตร์ หรือเศรษฐศาสตร์ ซึ่งน่าจะดูมีน้ำหนักของความเกี่ยวข้องมากกว่า อย่างไรก็ตาม ผมพบว่า สิ่งที่เราได้ “เรียนรู้” ในโครงการฯ นั้น ฝึกเราให้เป็นคนเรียนรู้ได้ (ซึ่งก็หมายถึง ถูกสอนได้) และเรียนรู้ตลอดเวลา ทุกช่วงของการฝึกงาน ไม่ว่าจะเป็น ส่วนภูมิภาค ส่วนกลาง ส่วนเอกชน หรือส่วนต่างประเทศ เราต้องเรียนรู้ สิ่งใหม่ๆ เสมอ ตั้งแต่ สภาพแวดล้อม สถานที่ ผู้คน ไปจนถึงภารกิจหน้าที่ ที่แตกต่างกันไป ถ้าเราคิดว่ามันสนุก ก็สนุก คิดว่ามันวุ่น ก็วุ่นครับ ที่สำคัญ ไม่ว่าจะคิดแบบไหนมันล้วนเป็นคนจริงๆทั้งสิ้น ...แล้วจะเลือกคิดแบบไหนละครับ และแล้ว วาระงานทั้ง 3 ก็ผ่านไปอย่างตื่นเต้นและฉิวเฉียด ต้องยอมรับเลยว่า งานเอกสาร นั้นผมไม่ถนัดเอาซะเลย แต่พอให้เวลาและตั้งใจกับมันจริงๆ (อาจมีแก้งานหลายรอบหน่อย -_-‘) ก็สำเร็จเสร็จสิ้นได้ นอกจากนั้นก้เป็นงานที่ต้องประสานกับเจ้าหน้าที่อื่นๆ นั้นค่อนข้างถนัด เพราะเป็นคนที่สนใจเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว ประมาณว่าเรื่องของชาวบ้านคืองานของเรา เอิ๊ก ! และที่จะขาดไปไม่ได้คือ คำปรึกษาจากพี่ๆ ที่ทำงานด้วยกันทำให้งานออกเร็วขึ้น แน่นอน มันคงไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่มีใครเดินได้ตั้งแต่เกิดนี่นา อย่างน้อย แค่มีพี่ที่ให้คำปรึกษาบอกว่า “มาได้ไม่กี่ตามทันเรื่องที่เค้าทำกันมาเป็นปีก็เก่งแล้ว” อืม แสดงว่า ผมเองก็ทำหน้าที่ของ “นปร” ให้เห็นว่า พอจะพาไปกินขนมจีนทั่วราชอาณาจักรได้ ใช่มั้ยเนี่ย แฮ่ม ... เพราะว่า เตรียม “น้ำยา” มาครับ ท้ายนี้ผมขอนำคติพจน์ของโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่ง ที่อยู่แถวๆ ปทุมวัน ฟังแล้ว จี๊ดดี ไม่ใช่พยาธินะครับ แต่หมายถึงโดนใจ แบบ สุโค่ย เลยอยากจะนำมาแบ่งปันครับ สมรรถภาพในการปรับตัว คือความสำเร็จในชีวิต ( self- adjustment is the most important element of a successful life )   Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2552 Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2552 17:26:05 น. 20 comments Counter : Pageviews.

สมรรถภาพในการปรับตัว คือความสำเร็จในชีวิต ( self- adjustment is the most important element of a successful life ) ชอบ motto อันนี้เหมือนกันค่ะ ชอบมาก ๆ เลย ตั้งแต่ได้ยินครั้งแรกนานมาแล้ว ดีใจที่ได้มาอ่านนะคะ สู้ๆ ค่ะเป็นกำลังใจให้   โดย: SkY_sO_bLuE 26 กุมภาพันธ์ 2552 19:19:20 น.

เง้อ เรื่องที่ส่งผลต่อชีวิตเราตรงๆ อ่ะ PMQA เนี่ย ใช่มั้ย จขบ. แต่อ่านไงก็ไม่เข้าใจ ง่าวแท้ๆ เฮา แต่เห็นด้วยกับที่ว่า อย่าเสียดายกับสิ่งที่เราได้เรียนมา ประสบการณ์ตรง -จงใช้ทุกสิ่งที่เคยเรียนรู้ ไม่ว่าจากครูหรือใครๆ ช่วยให้ก้าวไปอย่างมั่นใจ แม้ชีวิตต้องเลี้ยว เปลี่ยนทางไป แต่อย่าหวั่นใจ เพราะเราแบ๊ค(กราว) ดี-   โดย: lazymetal 26 กุมภาพันธ์ 2552 22:02:02 น.

ตามมาอ่าน ... ได้ความรู้ + ข้อคิดดีครับ   โดย: byonya 27 กุมภาพันธ์ 2552 8:51:52 น.

... + อ่านตอนแรกๆนึกว่ายังเป็นบล็อกเดิม + ยินดีด้วยครับที่ได้งานที่ ท้าทายให้เรียนรู้เพิ่ม เพราะส่วนมากจะมีบ่นๆกันว่า เบื่องานรูทีน อะไรแนวๆนี้ ปล. เห็นตัววิ่งข้างบนเลยขอโรแมนติกเพิ่ม ด้วยการจำได้ว่า เมื่อครั้งผมมาคอมเม้นท์ ผมพิมพ์ตรงนามแฝงว่า "คนที่เจอน้องแว่นหน้าร้านสุกี้" ปล.2 ตกลงเป็นแฟนกับ น้องแว่น ยังอ่ะครับ?   โดย: The Legendary Midfielder 27 กุมภาพันธ์ 2552 11:27:21 น.

ต้องทำเหมือนกัน.. แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจเลย   โดย: VELEZ 27 กุมภาพันธ์ 2552 22:06:00 น.

กลับมาพร้อมกับความเหนื่อยอ่ะค่ะ กว่าจะได้พัก แต่ก็ได้ประสบการณ์ที่คุ้มค่ามากมาย ยังงัยก็คุ้มค่ะ เพราะนับแต่ 2-4 ก.พ. ปฐมนิเทศที่เพชรบุรี จน 5-17 ก.พ ที่ลำปาง ได้พบเจออะไรมากมาย มากซะจนไม่มีเวลาอัพ blog เรื่องราว นปร.เลยค่ะ ช่วงนี้ก็อยู่ในโหมดการทำ Learning Log ที่กลายเป็นดินพอกหางหมูซะแล้ว ขึ้นเดือนใหม่นี้คงต้องบริหารจัดการชีวิตใหม่ เพราะชีวิตจะได้ดำเนินไปได้อย่างราบรื่นมากกว่านี้ และจะนำเรื่องราวที่ลำปางมาอัพในเร็ววันนี้ค่ะ อย่าลืมแวะมาน่ะค่ะ   โดย: MademoiselleTancy IP: 124.121.165.90 1 มีนาคม 2552 13:56:26 น.

โหยยยย ฟังดูได้อะไรจากโครงการเยอะมากเลยเนอะ learning by meeting 55 ตอนนี้โลห้าเรียนจบแล้วเนี่ย ยังไม่มีงานทำเลย T-T   โดย: อะ-โล-ฮ่า 2 มีนาคม 2552 3:00:17 น.

เค้าก้อเรียนนิติฯ มา แต่ก้อไม่ได้ใช้ทำงานในปัจจุบันมากนักซักเท่าไหร่ ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกันเล๊ย เหมือนกันค่ะ เค้าก้อไม่ถนัดเรื่องงานเอกสาร ไม่ชอบเอามากๆด้วย แต่ถนัดเรื่องออกความคิด แสดงความเห็นมากว่า ทุกวันนี้เลยคิดลูกเดียว คิดเสร็จจะเอาไปทำยังไงในรูปแบบเปเปอร์ หรือจัดระบบเอกสารยังไงก้อเรื่องของคนอื่น เค้าคิดอย่างเดียวจริงๆ แห่ะๆ เค้ามาแอดใหม่อีกรอบ อันเก่าทำลิงค์หายเกลี้ยงแลย แง แง   โดย: unsa 2 มีนาคม 2552 15:02:37 น.

เจ๋งไปเลยน้องแว่น เอ้ย น้องนัตตี้ ถูกค่ะ ปรับตัวได้ในทุกสถานการณ์ เป็นคติพจน์ที่เยี่ยมมาก แวะมาเยี่ยมนะจ๊ะ หวังว่าสบายดี ปล.1 คืนนี้เจอ รีล มาดริด ที่บ้านเราเลย สู้เค้า ปล.2 ฝากความคิดถึงน้องแว่นด้วยนะ อิ อิ   โดย: เป่าจิน 10 มีนาคม 2552 16:51:31 น.

แวะมาทักทายค่ะ เป็นอย่างไรบ้างคะ ทำ PMQA สนุกมั้ย ?   โดย: VELEZ 11 มีนาคม 2552 15:31:14 น.

เห็นด้วยกับคติพจน์   โดย: mungkood 21 มีนาคม 2552 18:41:14 น.

เพราะเป็นคนที่สนใจเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว ประมาณว่าเรื่องของชาวบ้านคืองานของเรา เอิ๊ก ! แม๊ ... ไม่ต้องประกาศสรรพคุณขนาดนี้ก็ได้นะ ยังไงเค้าก็รู้ๆกันอยู่แล้วอ่ะค่ะ อิอิ   โดย: zonier 27 มีนาคม 2552 11:04:11 น.

ก็อกๆๆ สบายดีป่าวค๊าาาาาา คิดถึงเน้อ   โดย: unsa 31 มีนาคม 2552 21:03:07 น.

... ยังต้องลุ้นกันยาวๆต่อปายยยยย ... (แต่ก็น่าหนักใจไม่น้อย )   โดย: The Legendary Midfielder 7 เมษายน 2552 9:34:43 น.

โอย แอบหนักใจกับผี รอดูหงส์คืนนี้ละกันนะ จะเป็นยังไงเนี่ย   โดย: อะ-โล-ฮ่า 8 เมษายน 2552 16:18:55 น.

ฮาโหลลลลล บ้านนี้ สบายดีมั๊ยน๊อออออ   โดย: unsa 1 มิถุนายน 2552 22:17:21 น.

เค้ามาโผล่หน้าบ้านแล้วน๊าาา ขอให้สนุกกับการทำงานนะจ๊ะ   โดย: unsa 4 กรกฎาคม 2552 19:38:11 น.

ดีจังค่ะ ได้เข้ามาอ่านวันนี้ ทำให้ได้รู จัก PMQA ปกติ เคยได้ยิน และวนเวียนอยู่กับ TQM ^^   โดย: -S n o w G i r l- 20 กรกฎาคม 2552 11:25:34 น.

7 ผ่านไป .. ยังไม่มาอัพบล็อคอีก .. ยี้ เหม็นๆๆๆๆๆ   โดย: zonier 21 กันยายน 2552 0:54:37 น.

^ ^ อ่อ พิมพ์ตกค่ะ .. 7 เดือนผ่านไป ตะหากเล่า   โดย: zonier 21 กันยายน 2552 0:55:33 น.