นาทีนี้...อยากมีแฟนเป็น เหล่าซือ, เซนเซ หรือ ซอนแซง อีก 2 อาทิตย์จะสอบแล้ว....ชีวิตบัดซบจะเอาอะไรไปสอบ... ทำยังไงดี เฮ้อ...ลางสังหรณ์ว่าน่าจะไม่ผ่าน เราด้านอักษรศาสตร์ เลือกเรียนวิชาเอกภาษาจีน วิชาโทภาษาญี่ปุ่น และเลือกเสรีไว้เกาหลี.. อืม...จีนก็ได้ไม่กี่ตัว ญี่ปุ่นก็ยังไม่คล่อง เกาหลีลืมไปเลยช่างมันเพราะดันสอบวันเดียวกับญี่ปุ่น เวลาเดียวกันอีก.. จริงๆ...ถ้ามุ่งเน้นเอาด้านภาษาไม่เน้นปริญญา ก็ค่อยๆ เรียนไปก็ได้ แต่ถ้าจะเน้นปริญญามันก็ควรจะต้องผ่าน... ไม่ก็ควรที่จะผ่าน..ในเทอมถัดไป แต่ก็จะจับช้าไปอีกหน่อยนึง...... เฮ้อ....ถามว่าเรามีความสุขไหมกับการเีรียนพร้อมๆ กันหลายๆ ภาษา คำตอบคือ สนุกสิ เราชอบนี่ เพียงแต่ รู้สึกว่า เราเตรียมตัวน้อยไปหน่อยสำหรับเทอมนี้... แล้วเราก็ยังมีการสอบอื่นๆ ที่ไม่ใช่สอบของมหาวิทยาลัยรออยู่อีก.. ที่แน่ๆ คือ 6 ธ.ค.นี้ เราต้องไปสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น... นี่ยังไม่ได้เอาข้อสอบมาลองทำเลย เพราะต้องรอให้สอบของมหาวิทยาลัยไปก่อน... เราไม่ได้เรียนอย่างเดียว เราทำงานด้วย ต้องแบ่งเวลา หาเงินด้วย เหนื่อยเหมือนกันนะ....แต่ก็ยังมีเวลามาอัพบล็อก มาบ่น จริงๆ เรียนรามฯ เค้าว่า ตกเป็นเรืองธรรมชาติ ใครๆ ก็ตก แต่เราอยากได้ G นี่น่า.... เฮ้อ...รู้สึกเบื่อๆ ไงไม่รู้ นิสัยเราเป็นคนไม่ชอบรอ....เราเกลียดการรอคอย เราอยากจะสอบๆ ในมหาวิทยาลัยให้เสร็จๆ ไปเพื่อที่จะเตรียมตัวสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น....จากนั้นก็สอบวัดระดับภาษาจีน และ เกาหลี โทอิคด้วย มันจะมีการสอบเป็นช่วงๆ น่ะ... ถามว่าทำไมต้องสอบ....เพราะเราต้องการใบประกาศยืนยันระดับภาษาของเราเวลาไปสมัครงานตามบริษัทหรือโรงแรมไง การันตีว่า ชั้นไม่ได้แค่พูดได้นะเฟ้ย ยังอ่านออก เขียนได้ ตามหลักภาษาเลยนะเอ้อ... แต่ทำไงได้....มันก็ต้องรอ... เฮ้อ...โปรดส่งใครมารักฉันที อยู่อย่างนี้มันเหงาเกินไป... ไม่มีแฟน ไม่มีคนปรึกษานี้ มันโดดเดี่ยวจังเลยนะ.... ไม่มีแม้กระทั่งคนที่ช่วยติวให้เรา.... เค้าว่า อยากเก่งภาษาไหน ให้หาแฟนชาตินั้น... แม่เจ้า...ชั้นก็อุตส่าห์เรียนตั้ง 3 ภาษา แต่ทำไมชั้นก็ยังหาไม่ได้สักคน... อยากได้แฟนแบบ...ที่เค้าพูดภาษาจีน ญ่ปุ่น เกาหลีได้ แต่ไม่ยอมพูดไทยกับเรา เพระอยากให้เราเก่งๆ อยากให้เราสอบผ่าน.... อารมณ์อยากมีแฟนเป็นครู ขอดุๆ โหดๆ ด้วยนะ 5555555+ เฮ้อ.....อ่านหนังสือต่อดีกว่า....   Create Date : 19 กันยายน 2552 Last Update : 19 กันยายน 2552 0:02:44 น.   5 comment

วงแขนกล้ามเป็นมัดๆ อุ้ยน่าจะกัดแขนเล่นเบาๆ ไม่มีอะไรค่ะ... เผอิญทำงานอยู่แถวลูกค้าทักว่า คุณไปเข้าฟิตเนตมาเหรอ? เมษาฯ ก็งงๆ ว่า เอ...เค้ารุ้ได้ไงว่า เราไปเข้าฟิตเนตมา คุณลูกค้าก็ชี้ๆ มาที่ช่วงไหล่ของเมษาฯ บอกว่า เนี้ยะ...มันดูมีกล้ามเนื้อ อุ้ย...ต้าย... ฉานไปเข้าฟิตเนตยังไม่ถึงเดือนเลยนะ อะไรจะเห็นชัดขนาดนั้น พอไปฟิตเนต ก็เจอเทรนเนอร์ น้องเค้าก็ทักอีก... เออ...พี่ รุ้สึกกล้ามเนื้อพี่ช่วงนี้มันจะใหญ่ขึ้นนะ อืม..พี่อยากได้แบบใหญ่ๆ หรือแบบเอาให้พอเห็นลายกล้ามเนื้ออ่ะพี่ อยากได้แบบลายกล้ามเนี้ยะสิคะ อืม งั้นพี่คงต้องหันไปเล่นแบบอย่างอื่นมั้งอ่ะพี่ ถ้าเล่นกับเครือ่งอย่างเดียว มันจะกลายเป็นใหญ่ ล่ำสัน แล้วคนจะดูไม่ออกว่า ตกลงแขนใหญ่เพราะอ้วน หรือ เพราะล่ำ กันแน่ ซะงั้น..เลยลองถ่ายรูปมาดู ก็ไม่เห็นจะดูเป็นกล้ามตรงไหนเลย แต่จะว่าไป ...ตอนนี้แม้น้ำหนักตัวของเมษาฯ ยังไม่ลดลง ทว่าน่าแปลกมากนะคะที่ตอนนี้กลับไปใส่กางเกงตัวเก่าได้แล้ว ที่น่าอัศจรรย์ที่สุด เห็นจะเป็นหน้าค่ะ ปกติจะเป็นคนแกล้มยุ้ย เป็นพวงเชียว วันนี้ลองถ่ายรุปดู ว้าย....หน้าเรียวขนาดนี้เชียว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผอมลงหรือกล้องมันหลอกกัน กันแน่ จริงๆ วันนี้มีนัดจัดโปรแกรมกับน้องเทรนเนอร์นะ แต่ขี้เกียจโทรไปเลื่อนนัดแล้วก็มานั่งอัพบล็อกแทน 555   Create Date : 07 กันยายน 2552 Last Update : 7 กันยายน 2552 17:01:40 น.   2 comment

วันวานยังหวานอยู่...แล้วอนาคตจะหวานไหม? คนเราเมื่อถึงวันที่อายุมากขึ้นแล้วเนี้ยะ ก็มักจะนึกถึงเรื่องสมัยเก่าๆ สาวๆ น่ารัก น่าไสหัวไป.... เมษาฯ เองก็เช่นเดียวกันค่ะ....นึกหวนย้อนไปสมัยตัวเองวัยสะรุ่น เรื่อยไปจนถึงสมัยประถม... ในตอนนั้นเมษาฯ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำโดยไม่ต้องกลัวว่า จะมีผลกระทบอะไรกับตัวเองเลย.. อ๊ะ อ๊ะ...คิดไปถึงไหนกันนี่???? เราจะบอกว่า เราอ่ะ เป็นคนชอบกีฬา พอๆ กับชอบกิน ช่าย...ชอบกิน ขาหมู ข้าวมันไก่ เนื้อย่างหมูกะทะ นมมันๆ (นมวัวนะ...นมคนยังไม่มีโอกาส) พิซซ่า ชีส แฮม เบอร์เกอร์ ซูชิ ซาซิมิ ต้มยำกุ้งน้ำข้น (น้ำใสไม่ใช่สเปคเพราะมันไม่มัน) แกงกะทิทั้งหลายแหล ไม่ว่าจะเป็นต้มข่าไก่ แกงเขียวหวาน แพนง มัสมั่น... แต่ไม่ชอบกินผัก ทว่า...ใช่ว่าจะไม่กินซะทีเดียวนะคะ เมษาฯ ชอบต้มจับฉ่ายมากๆ แบบว่า มันเค็มๆ ร้อนๆ ผักเละๆ กินได้เรื่อยๆ กินได้เป็นหม้อๆ เลยนะคุณ อ่ะ....เรากลับมาที่ความสุขในวัยเยาว์กันต่อ... ด้วยความที่เมษาฯ เป็นคนชอบเล่นกีฬา และเป็นนักกีฬาด้วย เล่นมาหมดแล้วตั้งแต่.. วิ่งผลัด, จักรยานวิบาก, ปัญจักลีลัต (ศิลปการต่อสู้ของอินโดนีเซีย), วอลเลย์บอล, เทนนิส, ปิงปอง, แบดมินตัน, สนุกเกอร์, ยิงปืน กีฬาบางประเภทแค่ดูเมษาฯ ก็เล่นตามได้แล้วนะ ทำให้กล้าพูดได้ว่า... เราเป็นคนมีพรสวรรค์ด้านการใช้กำลังกายา แต่หาได้มีพรสวรรค์ด้านสติปัญญาไม่ ด้วยเหตุนี้ทำให้มีนิสัยติดกินหนักค่ะ เพราะเราออกกำลังกายหนัก เราก็ต้องกินหนักเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไป เมษาฯ กินอะไรก็ไม่อ้วนมาหลายปีดีดัก ผอมเพรียว ปราดเปรียวว่องไว ร่างกายยืดหยุ่น จนเมื่อ 2 ปีก่อนที่เมษาฯ มาทำงานในโรงแรม 5 ดาวแห่งนึง ค่ะ...โรงแรมเค้ามีโรงอาหารให้พนักงาน อาหารฟรีซะ 5 มื้อ เท่าที่จะมีปัญญายัดใส่ท้อง.....มีตู้กดน้ำอัดลม, มีเครื่องทำกาแฟ....แม่ก็ซัด Milk Latte มันซะเลย ยังๆๆ ยังไม่หมด....เค้ามีตู้ไอศครีมให้ด้วยนะตัวเอง ของหวาน ขนมหวานไทยๆ ก็มีนะตัว.... คุณก็รู้แล้วนี่ค่ะว่า ดิฉันเป็นคนชอบกิน กินนั่นนิด กินนี่หน่อย ไม่ออกกำลังกาย...2 ปี ขึ้นมาสิบโล....แม่เจ้า.... แล้วกูจะเอาลงยังไง????? ยังดีที่โชคเข้าข้างเมษาฯ บ้าง....เจ้านายเก่าขายต่อเมมเบอร์ฟิสเนตให้เมษาฯ ให้ราคาที่ถูกแบบได้ปล่าว แถม...เจ้านายไปใช้แค่ครั้งเดียว....ก็ไม่ไปอีก บอกขี้เกียจ... ชั้นอยากมีเงินเยอะแยะจนรูดการ์ดเป็นหมื่นๆ แล้วโชว์ป๋ารูดการ์ดแบบนี้บ้างจัง ตอนนี้เมษาฯ เล่นฟิตเนสที่ทรู สาขาอโศก ใครไปแถวนั้น มาทักทายกันได้นะคะ เมษาฯ ขลุกอยู่ที่นั่นวันละ 2-3 ชม. และได้กินอย่างที่ใจอยากสักที หุหุ แต่ก็ไม่มีความสุขแบบสมบุรณ์พร้อมเท่าไหร่นะ แบบว่า ต้องคอยมานั่งนับแครอลี่อ่ะ ว่า มันเท่าไหร่ แล้วเราเผาพลังงานไปเท่าไหร่ น่าเบื่อนะ จะกินอะไรก็ต้องมานับแครอลี่ .... เมษาฯ ตั้งเป้าไว้ว่าจะลด 10 ใน 3-6 เดือน... อย่างน้อยๆ ขอสัก 3-4 โล ก่อนธันวาคม เพราะปลายพฤศจิกายน เพื่อนสาวสมัยมัธยมของเมษาฯ กำลังจะออกเรือน (เพื่อนคนละคนกับบล็อกก่อนหน้านั้นนะ...เรียนหญิงล้วนอ่ะ เพื่อนสาวเยอะ แฟนไม่มีเลย) ตอนนี้ก็มุ่งมั่นพยายามนึกถึงสมัยเด็กๆ วัยเยาวอันแสนหวาน ได้เล่นกีฬา ได้พบปะพูดคุยกับผู้คนหลากหลายวัย อาชีพ และได้กลับบ้านมากินอาหารอร่อยๆ จากฝีมือแม่.... โตแล้ว...ต้องฝีมือแฟนถึงจะถูก หุหุ นึกภาพนะ....อดีตนักกีฬา (แน่นอน นักกีฬาย่อมคู่กับเชียร์ลีดเดอร์) เดินเข้าบ้านมา ได้กลิ่นหอมของอาหาร... อดีตนักกีฬา - หิว หิว หิว หิวจังเลย มีไรกิน มีไรกิน อดีตเชียร์ลีดเดอร์ - วันนี้ไม่ได้ทำไรกิน แต่ไปหาเพื่อนเลยซื้อข้าวผัดน้ำพริกปลาย่างกุ้งฟู ร้านภรณี แถวเอ็มโพเรี่ยมมาอ่ะ (โฆษณาแฝง 55) อุ่นให้ละ ร้อน อดีตนักกีฬา - กินละน้า....ง่ำๆ อดีตเชียร์ลีดเดอร์ - หนูซุปอร่อยไหม อดีตนักกีฬา - อาหย่อย รักจังเลย อาหย่อย รักเธอคนเดียว ถูกต้องค่ะ เมษาฯ เป็นคนชอบผู้หญิงชอบทำกับข้าว.. แม่บ้านแม่เรือน เรียบร้อย ขี้อาย รักเด็ก... เพราะจริงๆ เราเป็นคนขี้ใจน้อย แล้วก็ขี้อ้อนน้าจะบอกให้.... เฮ้อ.... แกงไก่มัสมั่นเนื้อ นพคุณ พี่เอย หอมยี่หร่ารสฉุน เฉียบร้อน ชายใดบริโภคภุญช์ พิศวาส หวังนา แรงอยากยอหัตถ์ข้อน อกให้หวนแสวง ๚ ๏ มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่ารสร้อนแรง ชายใดได้กลืนแกง แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา ๏ ยำใหญ่ใส่สารพัด วางจานจัดหลายเหลือตรา รสดีด้วยน้ำปลา ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ ๏ ตับเหล็กลวกหล่อนต้ม เจือน้ำส้มโรยพริกไทย โอชาจะหาไหน ไม่มีเทียบเปรียบมือนาง ๏ หมูแนมแหลมเลิศรส พร้อมพริกสดใบทองหลาง พิศห่อเห็นรางชาง ห่างห่อหวนป่วนใจโหย ๏ ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย รสทิพย์หยิบมาโปรย ฤๅจะเปรียบเทียบทันขวัญ ๏ เทโพพื้นเนื้อท้อง เป็นมันย่องล่องลอยมัน น่าซดรสครามครัน ของสวรรค์เสวยรมย์ ๏ ความรักยักเปลี่ยนท่า ทำน้ำยาอย่างแกงขม กลอ่อมกล่อมเกลี้ยงกลม ชมไม่วายคล้ายคล้ายเห็น ๏ ข้าวหุงปรุงอย่างเทศ รสพิเศษใส่ลูกเอ็น ใครหุงปรุงไม่เป็น เช่นเชิงมิตรประดิษฐ์ทำ ๏ เหลือรู้หมูป่าต้ม แกงคั่วส้มใส่ระกำ รอยแจ้งแห่งความขำ ช้ำทรวงเศร้าเจ้าตรากตรอม ๏ ช้าช้าพล่าเนื้อสด ฟุ้งปรากฏรสหื่นหอม คิดความยามถนอม สนิทเนื้อเจือเสาวคนธ์ ๏ ล่าเตียงคิดเตียงน้อง นอนเตียงทองทำเมืองบน ลดหลั่นชั้นชอบกล ยลอยากนิทรคิดแนบนอน ๏ เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน เจ็บไกลในอาวรณ์ ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง ๏ รังนกนึ่งน่าซด โอชารสกว่าทั้งปวง นกพรากจากรังรวง เหมือนเรียมร้างห่างห้องหวน ๏ ไตปลาเสแสร้งว่า ดุจวาจากระบิดกระบวน ใบโศกบอกโศกครวญ ให้พี่เคร่าเจ้าดวงใจ ๏ ผักโฉมชื่อเพราะพร้อง เป็นโฉมน้องฤๅโฉมไหน ผักหวานซ่านทรวงใน ใคร่ครวญรักผักหวานนาง ๚ วันวานยังหวานอยู่ ทำให้มีกำลังใจจะออกกำลังกายเพื่อร่างกายที่สมส่วนและกินอย่างใจอยาก.. แต่อนาคตจะได้หวานอย่างที่คิดไว้ไหม??????? อืม...ใครจะไปรู้ ก็มันเป็นอนาคต   Create Date : 30 สิงหาคม 2552 Last Update : 30 สิงหาคม 2552 16:59:34 น.   2 comment

ไอ้ตัวแพร่เชื้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เป็นหวัดกันรึเปล่าคะ?? เป็น....ต๊าย อินเทรนด์นะยะคะ ไม่เป็น...ว้าย ตกเทรนด์นะยะหล่อน เมษาฯ เพิ่งหายป่วยค่ะ สัปดาห์ที่ผ่านมาไม่รู้เป็นสัปดาห์แห่งยถากรรมหรืออย่างไร วันที่ 5 อกหักจากเพื่อนสาว... วันที่ 9 เป็นไข้หวัดและอ้วกแตก จนต้องลากสังขารไปหาหมอ บอกอาการหมอเสร็จ หมอบอก "อือม มีอาการไข้หวัด 2009 นะครับ" แต่หมอก็ไม่ได้ตรวจอะไรมาก เพราะอาการเราตอนนั้นหนักไปทางปวดท้อง และลำไส้อักเสบอันเกิดจากการติดเชื้อซะมากกว่า "แต่ถ้า 2 วันไม่หายและมีไข้ขึ้นสูง รีบมาหาหมออีกนะครับ" อ้าว...ไรนิ กินยาไม่ทันจะหายดี วันที่ 11 เริ่มมีอาการเจ็บคอ... วันที่ 12 เริ่มมีไข้อีกรอบ แต่เราก็รีบกินยาไว้ก่อนนะ วันที่ 13 ไปมหา'ลัย แบบว่า มีสอบภาษาญี่ปุ่น อยู่ได้แค่ครึ่งวัน ต้องรีบแจ้นไปหาหมอเพราะไม่ไหวแล้ว ตาแดง น้ำตาไหล มองกระดานไม่เห็น ปวดหัวรุนแรง "เป็นอะไรมาลูก?" คุณหมอแก่ๆ รพ.เดิมถาม.. "หวัดมั้งคะ..." ถ้าหนูรู้ หนูจะมาหาหมอเหรอ เล่าๆ อาการในช่วงสัปดาห์นี้ไป...(คิดดูสิ ป่วยขนาดนี้ โสด ไม่รุ้จะอ้อนใคร) คุณหมอก็จัดยาฆ่าเชื้ออีกรอบ แต่หนนี้เชื้อไรหมอไม่บอก.... ได้ยามา 1 ถุงใหญ่ๆ และนอนตายที่บ้าน 2 วัน ถึงลากสังขารไปเรียนได้..... วันไปเรียน...ใส่หน้ากากไป.. แม่เจ้า เพื่อนๆ ในห้องมองเราดั่งตัวประหลาด ประมาณว่า ว้าย...อีนี่ ต้องแพร่เชื้อให้กูแน่เลย อย่าใกล้กูนะ พี่ที่นั่งข้างๆ เรา...เจ้แกสัพยอกว่า... "ไม่ใช่หวัด 2009 นะ" "ไม่หรอกพี่ ซุปเป็นโรคภูมิแพ้น่ะ" หน้าตาเจ้ดูไม่เชื่อ แล้วก็พยายามนั่งห่างๆ เรา (โต๊ะเรียนติดกันจะขยับไปทำไม) นั่งๆ ไปสักพัก เริ่มได้ยินเสียงคนนั้นไอ คนนี้ไอ คนนุ้นไอ หันไปมองไม่มีใครใส่ผ้าปิดปากสักคน ร้ายสุด...เจ้ที่นั่งข้างๆ เมษาฯ จามค่ะ "อ้าว...พี่เป็นหวัดเหรอ?" "อื้อ" "เอาผ้าปิดปากไหม ซุปมี" รีบเปิดกระเป๋ากะให้เจ้ "ไม่เอาอ่ะ" แล้วหล่อนก็นั่งจามเป็นระยะๆ เหอๆ คนใส่ไม่แปลก คน (เป็นหวัด) ไม่ใส่สิแปลก... ตัวแพร่เชื้อ!!!!   Create Date : 18 กรกฎาคม 2552 Last Update : 18 กรกฎาคม 2552 13:57:48 น.   5 comment

คุณเคยตกหลุมรักและอกหักในอีก 2 วันต่อมาไหมคะ???? ค่ะ...เมษาฯ เพิ่งโดนสาวสวยหน้าตาดีหักอกมา คนละคนกับอาเจ้ในบล็อกก่อนหน้านะ หนนี้เป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยมที่จู่ๆ มาเจอกันอีกครั้งใน Hi5 เพื่อนคนนี้สมัยเรียนเมษาฯ ไม่เคยสนใจมันหรอก เห็นมันเป็นคนเรียบร้อยแฝงไว้ซึ่งความซีเรียส จริงจัง ดูดุว่างั้นเหอะ (แต่มีเค้าหน้าสวย) ยังเคยบอกมันว่า “แกรู้ตัวไหมว่า หน้าตาเหมือนแอน ทองประสม” เราจำไม่ได้หรอกว่าตอนนั้นมันตอบว่าอะไร นานมากแล้ว..... มาเจออีกที ด้วยความสวยสะดุดตา เราเลยชักชวน ตอด หยอด อ้อน หว่านล้อมให้คุณเธอมาเป็นนางแบบให้เราถ่ายรูป แน่นอน....เพื่อนกัน จัดให้ หุหุ รวมไปถึงคำพูดแนวๆ หมาหยอกไก่ด้วย!!! ไอ้เราก็ไม่คิดไรหรอกเพราะเพื่อนสาวเรามีแฟนแล้ว อิอิ คนมีแฟนแล้ว เค้าก็ต้องรักแฟนเค้าจะมาจริงจังอะไรกับเราจริงไหม?????? ก็ขำๆ กันไป เราก็ได้แต่... “เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ” ไปตามประสา คนกะล่อน แทะเล็มเรื่อยเปื่อย แน่นอน...คำตอบที่ให้ก็มี... “ฉันรักแกคนเดียว”........... “อย่ามามั่ว” “ฉันมีแกคนเดียว” ........... “อย่ามาเละเทะ” เล่าเรื่องเจ้ในบล็อกให้ฟัง..... “คนหลายใจ” ซึ่งเราก็ไม่ได้เสียใจอะไร เรารู้คำตอบอยู่แล้วว่ามันเป็นไปบ่ได้ เพราะเป็นเพื่อนกันย่อมรู้เช่นเห็นชาติเรา...พูดหยอกๆ มันสักพักจู่ๆ มันก็ว่า.... “เป็นแฟนกับเรา ชอบเกรซได้นะแต่ห้ามจริงจัง”.....โอ้ว...โหดนะเนี้ยะ บ้าดาราก็ไม่ได้ “เราเป็นแฟนกันไม่ได้หรอก”.....ห้ามบ้าเกรซ ห้ามเล่นเนต ฆ่ากันดีกว่า “เห็นมะ พอเราเอาจริงแกก็ไม่เอา..” ....แฮะๆ ชั้นก็มีคนรักในใจเหมือนกันนา ถึงเค้าจะไม่รักฉันก็เหอะ “ไม่ช่าย...แกมีแฟนแล้ว ชั้นไม่ยุ่งกับคนมีแฟนแล้ว” ....เราไม่ชอบให้ใครแย่งแฟนเรา เราก็ไม่แย่งแฟนใคร “แล้วถ้าคนมีแฟนแล้วมายุ่งกับแกล่ะ?” ฮั่นแน่...ทำมาลองใจ “ก็เป็นเพื่อนกัน” นี่คือคำตอบจากเรา... แม้ว่า...เราจะได้เห็นความน่ารักของมันที่ทำให้เราประหลาดใจ....เช่น เมื่อเราจับมือมันเดินฝ่าฝูงชน....เรากังวลนะ เอ...มันจะว่าฉันแต๊ะอั๋งฉันไหมนะ???? “ว้าย...จับมือเค้า” เรางงมากเลยนะ...เออ...มันอะไรหรือมือเอง ทำไมต้องกรี๊ดกร๊าดด้วย แต่ก็ชอบนะ รู้สึกว่า เพื่อนคนนี้ น่ารักแฮะ....มีมุมน่ารักๆ กับเค้าด้วยวุ้ย แต่ในใจเราก็ยังท่องไว้... มันมีแฟนแล้ว มันมีแฟนแล้ว อย่าเผลอใจ อย่าเผลอใจ แล้ววันนึง....มันก็ให้เราไปถ่ายมันในที่ทำงาน ตอนแรกเราลังเลที่จะไปเพราะเราติดเรียน....แต่ด้วยลูกออเซาะ แกมบังคับของมันเพราะได้นัดแนะเพื่อนๆ ให้เตรียมเสื้อผ้ามาถ่ายรูปด้วย... เราก็อ่ะ....อาจารย์ก็สอนน่าเบื่อ ไปถ่ายรูปสาวดีกว่า... ไปถึง....แหม ดูเทคแคร์กันดีจัง...ยังๆ ยังหรอก แค่นี้ไม่ทำให้เมษาพาเพลินคนนี้เผลอใจได้หรอกเพราะคิดว่ามันคงเกรงใจเลยเอาใจเป็นพิเศษ แค่ให้มาถ่ายให้ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อแบบเราก็ดีใจแย้ววววว อิอิ “แกหิวน้ำไหม?” “ไม่อ่ะ” ....สนใจกล้องอยู่ ปรับตากล้องอยู่ “กินไรมายัง?” “ไม่อ่ะ ยังไม่หิว” ในใจคิดไป....อืม แสงประมาณนี้ ชัตเตอร์เท่าไหร่ดีน้า งึมงำๆ “อ๊ะ กินน้ำก่อน” เราก็อ่ะ.....รับๆ มากินซะจะได้ทำอย่างอื่นต่อ...... “วันนี้แกมาเป็นแฟนชั้นวันนึง” หา?....เรากินน้ำอย่างงงๆ เอ๊ะ อารมณ์ไหนวะ แต่ก็ยังไม่ติดใจอะไร แค่รู้สึกดีที่ได้รับเกียรตินี้.......มันคงพูดเอาใจ แต่มันไม่แค่นั้นน่ะสิ..... วันนั้นทั้งวัน....มันทำให้เรารู้สึกว่า เราเป็นแฟนมันจริงๆ ยังไงก็ไม่รู้ มันทำให้เราได้เห็นมันเป็นผู้หญิงน่ารักๆ คนนึง ไม่ใช่สวย ดุ เงียบๆ เลย เพื่อนฉัน....มันออเซาะเป็น เพื่อนฉัน....มันอ้อนเป็น เพื่อนฉัน....มันพูดจาอ้อล้อก็เป็นแฮะ เพื่อนฉัน....มันหึงฟุ้งซ่านด้วย เราแค่บอกทางเพราะบริษัทเก่าเราอยู่แถวนั้น “เฮ้ยๆ เลี้ยวซอยนี้ๆ เราจำแม่นมันทะลุไปได้” “นี่แกมีกิ๊กอะไรแถวนี้อีก” “ไม่ช่าย ที่ทำงานเก่าอยู่แถวนี้” ถูกใจชะมัด....เราชอบผู้หญิงหึงฟุ้งซ่าน (ผู้หญิงกลุ่มนี้มีจินตนาการสูงที่เหนือความคาดหมายเสมอๆ) แถมมีการมาเล่าให้ฟังว่า เพื่อนร่วมงานถามว่า เราเป็นแฟนมันเหรอ????? “แล้วแกตอบเค้าไปว่าไงล่ะ???” “จ๊ะ” โห...หวั่นไหวแล้วกู เอาจริงดิ่ ไปแล้วสิ...ใจอ่อนๆ เคลิ้มไปซะแล้ว แถมตอนกลับบ้าน....เราออเซาะจนได้ไปนอนบ้านมัน..... ก่อนหน้านั้น มันจะไปส่งเรา ณ จุดต่อรถกลับบ้าน..... “แกขับไปทางนี้นะแก รถมันติดดี” เราบอกทางยิ้มๆ “แหม....นี้ก็ทั้งวันแล้วนะ”...น่าน....เอามือมาเกาคางชั้นอีก หุหุ น่ารักนะเนี้ยะ แต่ถึงมันจะทำแบบนี้ มันก็ยังบ่นๆ เรื่องแฟนมันไม่โทรหามันเลย....เหอๆ ไปนอนที่บ้าน....นั่งดูรูปที่เราถ่ายด้วยกันสองคนบนเตียง แอร์เย็นๆ ตัวหอมๆ เฮ้อ....เฮ้ย...ถ้าแกกำลังอ่านมันอยู่นะ ชั้นอยากจะบอกแกว่า....ตัวแกโครตหอมเลยว่ะ น่าจะเป็นโลชั่นทาผิวหรืออะไรสักอย่าง แต่หอมดี เฮ้อ....อยากหอมแก้ม แต่หลังจากวันนั้นแค่วันเดียว....เราก็โดนเพื่อนคนนี้หักอกดังเป๊าะ... “นี่จะบอกอะไรให้นะ แกจะโกรธก็ได้นะเว้ย ถ้าแกยังอยากจะคบกับเราไปนานๆ อย่ามาหยอดให้มันมากนักได้ป่ะ” “ไม่รู้ว่ะ มันอึดอัด” “ยังไงธรรมชาติก็ดีที่สุด” “เราอยากคบแกแบบเพื่อนผู้หญิงอ่ะ” แต่ละคำ...ใจนาง...ไม่คิดอะไรแล้ววันก่อนมาพูดกับฉันทำไมว่าเป็นแฟนกันวันนึง.....มาอ้อล้อกะฉันทำไม ถามว่าเราโกรธไหม เราไม่โกรธนะ.... ณ เวลานั้นรู้สึกเสียใจมากกว่า รู้สึกว่า ตัวเองกลายเป็นตัวประหลาดไป และก็ได้เข้าใจคนที่เค้าไม่ได้เป็นเลสเนี้ยะ ยังไงเค้าก็ไม่มีวันเข้าใจความรักแบบ ญ รัก ญ คุณเธอจะคบหาเล่นด้วยแบบสบายๆ ตราบใดที่เรายังไม่รุกเค้ามากจนเกินไป เอาเถอะ....ถ้าแกกำลังอ่านมันอยู่นะ ไม่ว่าแกจะพูดประโยคที่ว่า “เป็นแฟนเราวันนึง” ด้วยอารมณ์ไหนก็ตาม ชั้นขอบคุณที่ให้เกียรติชั้นได้มีแฟนเป็นผู้หญิงน่ารักๆ มุ่งมั่นทำตามความฝัน ตอน ม.1 แกบอกว่าอยากเป็นอะไร เรียนจบมา แกก็มุ่งมั่นจนได้เป็นในสิ่งที่แกอยากเป็น ชั้นไม่เคยมีแฟนผู้หญิงมาก่อนเลย แกเป็นแฟนคนแรกของชั้นถึงจะแค่วันเดียวก็เหอะ ชั้นเคยคิดมาตลอดว่า มีแฟนชายกับแฟนหญิงมันต่างกันยังไงนะ จริงๆ ชั้นชอบแบบไหนมากว่ากัน อันไหนทำให้ชั้นรู้สึกดี มีความสุขได้มากกว่ากัน ขอบคุณแกที่ให้คำตอบชั้นแล้วว่า.... แฟนชาย...ให้ชั้นทำตัวหญิง...ชั้นอึดอัด แฟนสาว (แกนั่นแหล่ะ) ...บ่นว่าชั้นมันแมนเหมือนผุ้ชาย ชั้นเริ่มคิดจะสวยบ้างแฮะ รู้สึกดี เขินๆ ที่ได้ยินแกพูดว่า “อุ้ย แกทำผมทรงนี้แล้ว หน้าตาแกน่าจับไปแต่งหน้ามากเลย” แกชอบว่าชั้น ไม่หญิง ไม่หวาน ไม่ละเอียดอ่อน ไปถ่ายรูปไป๊ ชั้นจะบอกแกว่า จริงๆ แล้วชั้นโรแมนติกกว่าที่แกคิดนะจะบอกให้ เพียงแต่แกไม่ได้คิดอะไรกับชั้นนอกจากความเป็นเพื่อน แกเลยไม่รู้สึกว่า ชั้นเป็นคนโรแมนติกและรักแฟนมาก รักเดียวใจเดียวไม่ใช่คนหลายใจ ในทางกลับกัน เพราะชั้นคิดไม่ซื่อกับแกไง ชั้นถึงมองเห็นความน่ารักในตัวแก อืม...อิจฉาแฟนแกเหมือนกันนะที่โชคดี แล้ววันหลัง...คิดถึงแฟน อยากอ้อนเค้า อย่าบ่นว่าเค้าไม่โทรหา คิดถึงก็โทรหาเค้าไปเลย แล้วก็เลิกปากแข็งว่าไม่เคยออเซาะแฟน เพราะชั้นเป็นคนนึงที่ได้นอนฟังแกนอนโทรศัพท์ออเซาะแฟน สุดท้าย ขอบคุณที่ยอมเป็นแบบให้ชั้นถ่ายรูปแกตอนแกตื่นนอน ตอนโทรมๆ ไม่สวยเท่าไหร่เหมือนตอนแกอยู่ที่ทำงาน เพราะชั้นมีความใฝ่ฝันส่วนตัวคือ อยากถ่ายรูปแบบของชั้นตอนคุณเธอเพิ่งตื่น และดีใจนะที่แกเอารูปในเซตชุดนอนมาลง Hi5 ถึงมันจะเป็นคนละรูปกับที่ชั้นชอบก็ตาม และไม่ว่าแกจะอ่านประโยคนี้แล้วรู้สึกอึดอัด หรือไม่คบกับชั้นต่อไป ชั้นก็ยังจะยืนยันเหมือนเดิมว่า รูปพวกนี้ แกดูน่ารักจริงๆ ดูน่ารัก น่ากอดจริงๆ นะ   Create Date : 07 กรกฎาคม 2552 Last Update : 7 กรกฎาคม 2552 4:47:08 น.   4 comment