ใช้ชีวิตให้ง่ายๆ แบบที่เราเป็น...อย่าไปดัดจริต..ทำชีวิตให้มันยุ่งยากเลยค่ะ......
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
16 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 
เงินทอง...เหมือนดอกเห็ด



ตั้งใจว่าจะกลับมานั่งเขียนงานให้ได้
แต่คาดว่าอารมณ์เบื่อรุนแรงยังไม่หาย
เลยยังเขียนอะไรไม่ได้ซักที




ศาสตราจารย์ให้ไปทำวิเคราะห์เพิ่มเข้าไปอีก
อาเจ้ฯ ก็เลยพยายามจะเริ่มจากการวิเคราะห์สถิติที่อาเจ้ฯ ถนัด
ก็ทำๆ หยุดๆ ...ไม่ต่อเนื่อง
เหตุจากความเบื่อหน่าย...
เลยไปทำงานผ้ากับพี่สาว
ดั๊นนน...ขายดีอีก
เลยเอาเวลาไปใช้กับการผลิตงานให้ทัน
ฮาละทีนี้....




อาเจ้ฯ เอาตัวอย่างกระเป๋าผ้าแฮนด์เมดที่ทำกับพี่สาว
เอามาให้ดูตัวอย่างกันค่ะ


 

 

 



 

 


 

 

ซองใส่ Galaxy Tab 10.1

 

กระเป๋าผ้าแฮนด์เมด  ทรงเปิดข้างค่ะ  มี 3 ลาย

 

 

 

 

ซองใส่ Note 2

 

 

 

ตอนนี้เสร็จงานทำบายศรี...วันพระใหญ่แล้ว
คุณแม่ก็เลยไล่ให้กลับบ้านตัวเองแล้วล่ะ
เพราะถ้ายังอยู่ที่บ้านแม่...
ก็ยังคงลั๊นลา...ทำงานผ้ากับพี่สาวอยู่นั่นแหล่ะ
คุณแม่บังคับให้กลับพรุ่งนี้...
ก้อด้าย....พี่กลับบ้านพี่ก็ด้าย...ถ้าแม่ไล่พี่อย่างนี้





ไม่เคยขายของ...
พอมาทำขาย...ก็ทำให้รู้ว่า
จริงๆ แล้วเงินทองนั้นมันเป็นของหาง่าย
ถ้าใครไม่รู้จักอาเจ้ฯ ก็คงคิดว่าอีนี่กระแดะชิบหาย
อาเจ้ฯ พูดจริงๆ ค่ะ....ว่าเงินทองเป็นของหาง่าย
แต่ต้องเติมเข้าไปว่า...เราต้องมีความขยันหมั่นเพียรและมีปัญญาด้วยนะคะ





พี่สาวอาเจ้ฯ เค้าชอบทำงานฝีมือมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
พอมานั่งคุยกันเล่นๆ ว่าเราลองทำกระเป๋าผ้าแฮนด์เมดไปขายกันดูไม๊
ก็มานั่งออกแบบกัน...ว่าจะทำแบบไหนบ้าง
ไปซื้อผ้า...มานั่งตัด...เย็บ..ใส่ Accessories ให้มันน่ารักขึ้น






ตอนลองเอาไปนั่งขายวันแรก...
หน้าชานิดนึง...เพราะไม่เคยขายของเป็นแม่ค้าน่ะค่ะ
มันทำให้เข้าใจความคิดของคนที่ทำค้าขายนะคะ
ว่าเค้าทำมาหากินสุจริต...ไม่เห็นจะต้องไปดูถูกเค้าเลย




วันแรก...ดั๊นนนน..ไปเจอรุ่นน้องที่มหาลัย
มันเข้ามาทัก....ว่า
พี่มาทำไรตรงนี้อ่ะคะ...
ฮากันตรึม




พอกลับมา...
วิเคราะห์ตลาดแบบขำๆ...
ว่าพรุ่งนี้...เราจะทำอะไรที่มันขายดีเข้ามาเสริมอีก
ได้ข้อสรุปแล้ว...ก็ไปร้านผ้า
ไปเลือกผ้า...กลับมาตัดเพิ่ม
วนเวียนแบบนี้ทุกวัน






อาเจ้ฯ กับพี่สาวทำด้วยความสนุก..
ออกจะคึกคะนองกันมากด้วยซ้ำ...
พี่ยาย (แม่-อาเจ้ฯ ชอบเรียกแม่กวนตีนแบบนี้เสมอแหล่ะ)
ยืนมองแบบงงๆ ว่าไอ้ 2 ศรีพี่น้องมันทำไรกันวะ..
คิกคักๆ กันอยู่นั่นแหล่ะ...ท้างงงวัน...






ทุกวันที่กลับมา....
จะเอากระเป๋าตังค์มาโยนให้พี่ยายนับ
พี่ยายเค้าจะเตรียมเงินทอนใส่กระเป๋าไปให้..
และพอนับตอนได้ตังค์กลับมา...
แกจะหักกลบ ลบยอดให้เสร็จสรรพ
พร้อมทั้งรายงานยอดขายประจำวันให้ทราบ






เดินเข้าบ้านมา...ก็เอากระเป๋าตังค์วางใว้ให้พี่ยายนับ
ระหว่างนี้อาเจ้ฯ กับพี่สาว..ก็จะวิ่งปรู๊ดไปอาบน้ำ
แล้วกลับมาฟังยอดขายประจำวัน...จากพี่ยาย





จนเมื่อวาน...พี่ยาย...เหลืออด
เรียกอาเจ้ฯ ไปคุย





พี่ยายเค้าเป็นห่วง...ว่าอาเจ้ฯ จะแก้ไขตัวเล่มไม่ทันสอบ
เพราะวันสอบใกล้เข้ามาแล้ว...
ศาสตราจารย์ก็กำหนดวันสอบมาให้เรียบร้อยแล้ว
ถ้ายังหลั่นหล้าอยู่แบบนี้
เดี๋ยวไม่ทันสอบแน่นอน..
ให้กลับไปทำงานของตัวเองที่บ้านซะ...
จะได้มีสมาธิทำงาน...
ให้อาเจ้ฯ เก็บตัวทำงานให้เสร็จ...แล้วหลังจากนั้น
ลูกจะทำอะไร..แม่จะไม่ขัดเลย





บอกแล้วงาย...
มีพี่ยายคนเดียวเท่านั้นที่เอาเจ้ฯ อยู่
คนอื่นไม่รู้จักเจ้ฯ พูดให้ตายยังไง
กูก็ไม่ทำ.....





การไปขายของในครั้งนี้ของอาเจ้ฯ กับพี่สาว
ก็ให้บทเรียนอะไรหลายอย่างในชีวิตนะ
ว่าเราไม่เคยค้าขาย...ครอบครัวเราเป็นครอบครัวข้าราชการ
ก็ย่อมหน้าบาง...เป็นเรื่องธรรมดา





แต่พอไปลองค้าขายแล้ว...
เงินทองมันหาง่าย...เพียงแค่เรามีไอเดีย..
มีฝีมือ...และก็ไม่อายทำกินแค่นั้นแหล่ะ
เราก็ได้เงินทุกวันแล้ว




ไม่เคยมีใครรู้....ว่าเราเป็นใคร
เราก็วางของเราขายไป...
บางคนที่รู้จัก...ทักซะดังเลย
ต้องรีบจุ๊..จุ๊...อย่าเอ็ดไปพี่...
เดี๋ยวคนอื่นเค้าเขม่นเอา.....





พี่สาวเค้าคิดมาก...
เวลาที่มีบางคนเค้าไม่น่ารัก...
พี่สาวก็จะเก็บมาคิด...มาบ่นให้ฟัง




อาเจ้ฯ ก็บอกพี่ว่า...
เราสองคนมีทางเลือกในการประกอบอาชีพนะ
นี่เป็นงานอดิเรกของเรา...ที่บังเอิญมันทำเงินให้เพราะเธอมีฝีมือ




คนพวกนั้นที่เค้าไม่น่ารัก....
เพราะเค้าต้องดิ้นรนทำมาหากิน....เพื่อให้ทันกับค่าใช้จ่ายของเค้า
แล้วพวกเค้าก็เลือกประกอบอาชีพอื่นแบบเราไม่ได้
เพราะฉะนั้น...ตัวเองอย่าไปใส่ใจกับคำพูดของเค้าเลย
พี่สาวก็หาย....เลิกคิด





เมื่อวานพอคุยกับคุณแม่เสร็จ
อาเจ้ฯ กับพี่สาวก็แบ่งเงินรายได้กัน
ว้าววว เยอะน้า







เอาล่ะ...เราจบความสนุกในการหาเงินด้วยวิธีนี้ไปก่อน
ไว้เรามีเวลา และก็มีไอเดียทำสินค้าเก๋ๆ ออกมาอีก..
เราไปหาตังค์กันใหม่ดีกว่า
ตอนนี้เลิกกันก่อน...เดี๋ยวแม่ด่าว่ะ






Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2557 12:33:27 น. 1 comments
Counter : 604 Pageviews.

 
เขียนไดฯ ได้สนุกจังเลย
ป้าแก่ชอบมากเลยค่ะ กระเป๋าแฮนด์เมด
ใช้อยู่สามสี่ใบ แต่ราคาก็ตามฝีมือค่ะ แพงหน่อย
ซื้อฝากพี่ยาย เอ๊ย ฝากแม่ แม่ก็ชอบมากค่ะ เหมาะมือ
แต่จะเป็นแบบหิ้วน่ะค่ะ ของป้าแก่เป็นแบบสะพายสายยาว
พอเห็นลายใหม่ๆ ก็มักจะอดใจไม่ได้สะที
5555555


โดย: เสี่ยวเฟย วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:15:42:15 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อาเจ้ของน้องๆ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




ไป..ไป..มา..มา..ระหว่างกรุงเทพฯ-เชียงใหม่
เป็นหญิงสาวแสนซน.. แก่นเซี้ยว... เปรี้ยวซ่า... อารมณ์ดี... มีการศึกษาสูง.. ชอบชีวิตโสด.. ไม่แคร์สื่อ... เป็นอาเจ้ฯ เพราะชอบดูแลน้องๆ ใช้ชื่อนี้ไม่มีไรมากหรอกค่ะ เพราะ..น้องมันเรียก
New Comments
Friends' blogs
[Add อาเจ้ของน้องๆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.