ใช้ชีวิตให้ง่ายๆ แบบที่เราเป็น...อย่าไปดัดจริต..ทำชีวิตให้มันยุ่งยากเลยค่ะ......
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2555
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 ตุลาคม 2555
 
All Blogs
 
ชอบอารมณ์นี้จัง...

เป็นช่วงปิดเทอม....
ซึ่งไม่เหมือนปิดเทอม
เพราะนักศึกษาป.เอกทุกคนจะมีชนักติดหลังกันทุกคน ^^
แล้วแต่ว่าอาจารย์ของแต่ละคน..จะสั่งงานไว้หนักหนาสาหัสขนาดไหน





แต่ของอาเจ้ฯ โชคดีตรงที่ว่า
อาจารย์ที่ปรึกษาอยู่ต่างประเทศ
เวลาทำงานเราทำงานส่วนไหนของประเทศก็ได้
แล้วส่งรายงานความก้าวหน้าผ่านอีเมล์ให้อาจารย์ทราบ
พร้อมกับรับคอมเม้นท์...หลังจากที่อาจารย์อ่านเสร็จแล้ว





ช่วงนี้เลยเป็นช่วงปลอดโปร่งของเจ้ฯ
หลังจากกลับจากแม่กำปองแล้ว...ก็ถึงเวลาต้องกลับบ้านบ้าง
อาเจ้ฯ ติดพ่อกับแม่ระดับปานกลาง..ถึง มาก
มีวันหยุดเป็นไม่ได้ต้องขับรถกลับไปนอนคุยกันเสมอๆ







วันเสาร์ที่เดินทาง..ก็นอนเต็มอิ่มแล้วค่อยออกเดินทาง
ตามสไตล์อาเจ้ฯ ไม่เดินทางเช้ามืดแบบชาวบ้านเค้า
เพราะชอบไปง่วงระหว่างขับรถประมาณครึ่งทางทุกครั้ง
ซึ่งอันตรายมาก
เลยขอนอนชิว..ชิว...ให้สบายใจแล้วค่อยเดินทางดีก่า...





เช้านี้อากาศครึ้มๆ....เหมือนฝนจะตก
แต่ก็ไม่ตกว่ะ





แต่งตัวเสื่อมๆ ขับรถ
มันทำให้รู้สึกว่าวันนี้เป็นวันสบายๆ ของเราจริงๆ
เปิดเพลงสบายๆ ที่เราชอบ.....ฟังเพลงไปเรื่อยๆ
ขับรถคนเดียวก็เพลินออก...
ไม่ต้องคอยเอ็นเตอร์เทนแขกให้เหนื่อยอีกต่างหาก






ทุกครั้งที่เดินทางแล้วเปิดเพลงในรถฟัง
จะต้องบังเอิ๊ญ...มีเพลง Home โผล่ขึ้นมา
ยิ่งทำให้อยากถึงบ้านไวไว...จะได้นอนคุยกับคุณพ่อคุณแม่





ตอนมาเรียนป.เอกที่เชียงใหม่รอบนี้แรกๆ ไม่ชินกับขับรถเส้นทางสายนี้
หลังๆ ไปๆ มาๆ ชินซะแล้ว นึกออกเลยว่าจะมีหลุมตรงไหน





เช้านี้รถไม่เยอะค่ะ
นานๆ จะมีรถสวนมาซักสองสามคัน







อากาศก็ครึ้มๆ ตลอดทางจนถึงบ้าน






บ่อยๆ ที่ขับอยู่คันเดียวบนถนน
แรกๆ ก็กลัวเหมือนกันค่ะ
แต่ตอนหลังชินแล้ว
ก็ขับสบายดี







ไม่รู้สิ....ขับรถกลับบ้านทีไร
มันรู้สึกเบา..เบา....
จิตใจล่องลอย.....เหมือนจะไปเที่ยวมากกว่าไปบ้าน





เหลืออีก 100 กม. จะถึงบ้าน
บรรดาพวกนกรู้ทั้งหลาย...โทรเข้ามือถือ



เพื่อน: เฮ้ย...ได้ข่าวว่ามึงกลับบ้านเหรอวะ
อาเจ้ฯ : มึงรู้ได้งัยวะ ว่ากูจะกลับบ้านอ่ะ



เพื่อน: กูไม่รู้หรอก แต่เซ้นส์กูมันบอกว่า...มึงกำลังมา แล้วจริงไม๊วะ
อาเจ้ฯ : เออ...กูกำลังไป



เพื่อน: แม่งทำไมกูซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้วะ...

อาเจ้ฯ: แหม๋...แล้วตกลงมึงมีไร



เพื่อน: ป่าว.....พวกกูแค่คิดถึง....เดี๋ยวไปรับมึงที่บ้านไปหาไรกินกัน
อาเจ้ฯ: เฮ้ย...เดี๋ยวแม่กูด่า...ยังไม่ทันถึงบ้านเลย




เพื่อน: เออ....งั้นกูให้เวลามึงเข้าบ้านไปก่อน...อีกชม.กูไปรับ
อาเจ้ฯ : แม่กูบ่นแหง๋ๆ..... แต่ก็โอเคร...ไปก็ด้าย พวกมึงต้องเลี้ยงกูด้วย



เพื่อน: โอเค๊....เดี๋ยวกูไปรับ





และแล้ว...แม่ก็งอน...จริงๆ




Create Date : 27 ตุลาคม 2555
Last Update : 27 ตุลาคม 2555 23:10:57 น. 0 comments
Counter : 469 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อาเจ้ของน้องๆ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




ไป..ไป..มา..มา..ระหว่างกรุงเทพฯ-เชียงใหม่
เป็นหญิงสาวแสนซน.. แก่นเซี้ยว... เปรี้ยวซ่า... อารมณ์ดี... มีการศึกษาสูง.. ชอบชีวิตโสด.. ไม่แคร์สื่อ... เป็นอาเจ้ฯ เพราะชอบดูแลน้องๆ ใช้ชื่อนี้ไม่มีไรมากหรอกค่ะ เพราะ..น้องมันเรียก
New Comments
Friends' blogs
[Add อาเจ้ของน้องๆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.