Hed003
ตอนที่ 7 เจ้ากุนจอมจุ้น..แขนต้องเข้าเฝือกซะแล้ว!!

ความเดิมตอนที่แล้ว

ถ้าใครได้อ่านตอนก่อนหน้านี้คงจะรู้แล้วว่าช่วงนี้เจ้ากุนเจ็บตัวต้องเข้าโรงพยาบาลเกือบทุกวัน

แมวกัดหางคิ้ว
เป็นหวัด
ล้มปากแตก...

และเมื่อวานนี้(31 ก.ค.) ต้องไปเข้าเฝือกที่โรงพยาบาล!

เมื่อจอมจุ้นเหลือแขนข้างเดียว!

เรื่องมันเกิดจากอยู่ดีๆคุณยายก็อยากพาหลานจอมวุ่นไปเดินเล่นห้าง ทั้งที่ปกติคุณยายไม่ชอบไปเดินห้างซักเท่าไหร่
ไปกันสี่คน คุณตา คุณยาย แม่เกดและตัวเอกของเรื่องคือเจ้ากุน

แม่เกดพากุนไปเล่นเครื่องเล่นในห้าง แล้ววิ่งตามกุนไม่ทัน เจ้ากุนวิ่งปร๋อ หล่นลงมาจากทางยกระดับที่ไม่ได้สูงมากนัก
แต่เอาแขนขวาลงอย่างจัง
จ๊ากกกกกก..ห้างแตกเลยครับท่าน!
เจ้ากุนที่น่าสงสารร้องไห้ตลอดบ่ายจนหลับไป
ให้หมอที่สถานีอนามัยใกล้บ้านตายายดูคร่าวๆแล้วก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
แต่ใจเราอยากไปโรงพยาบาลมากกว่า
ตั้งใจว่าพอพ่อหมูมารับกลับบ้านแล้วจะชวนไปโรงพยาบาล
แต่เจ้าหมูน้อยก็ยังเล่นได้เหมือนไม่เป็นอะไร
รอดูอาการพรุ่งนี้อีกวันแล้วกัน

รุ่งเช้า..เห็นอาการบวมตรงช่วงข้อศอกขวาชัดเจน
พ่อหมูแม่เกดและป้าจิต(พี่เลี้ยง)พากุนดิ่งไปโรงพยาบาลทันที

ผลเอ๊กซเรย์คือ..กระดูกมีรอยร้าวเล็กๆ..เล็กนิดเดียว
หมอกระดูกบอกว่าความจริงแล้วเมนเล้กมาก สามารถที่จะเชื่อมหายสนิทเองได้โดยไม่ต้องทำอะไร โดยเฉพาะเด็กเล็กๆจะหายเร็วมาก
แต่ก็ควรเข้าเฝือกไว้ก่อนซักสองอาทิตย์
เพราะเด็กเล็กๆมักเคลื่อนไหวตลอดเวลา อาจทำให้รอยร้าวเล็กๆนั้นเคลื่อนออกได้

กว่าจะเข้าเฝือกเสร็จ..โรงพยาบาลแทบแตกด้วยฤทธิ์ลูกหมูสะท้านโลกันต์

ให้แม่เจ็บแทนได้มั้ยไอ้แสบของแม่......

แขนข้างเดียวก็ยังเป็นไอ้แสบได้เหมือนเดิม

"ไอ้แสบเอ๋ย...เจ็บอีกจนได้ ช่วงนี้อยากได้อะไรก็เต็มที่เลยลูก พ่อยอมก่อน" พ่อหมูบอก
พ่อหมูชอบเรียกลูกสาวอย่างนั้น
แหม..คนยิ่งชอบนึกว่าลูกเป็นผู้ชายอยู่ด้วย

พอออกจากโรงพยาบาลได้เดี๋ยวเดียว
เจ้ากุนก็เริ่มสะพายเฝือกคล่องแคล่ว
ตัวเล็กจิ๊ดเดียว..ต้องมาสะพายเฝือกหนักๆเหมือนคนโต
เฮ้อ......แม่ได้แต่ถอนใจเป็นสิบรอบ

คุณตารีบพาคุณยายมาโอ๋เจ้ากุน
แล้วคุณยายก็ขนเสื้อผ้ามานอนด้วย
ช่วงนี้ต้องช่วยกันดูแลใกล้ชิดเพราะเจ้ากุนอาจอารมณ์เสีย..หงุดหงิดได้ง่าย เนื่องจากรำคาญเฝือก เจ็บหรือเป็นอะไรก็ยังบอกไม่ได้ แต่เท่าที่ดู..ก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ ยังเล่นยังกินยังนอนได้ดีเหมือนเดิม

คุณตาเซ็นเยี่ยมบนเฝือกน้อยของกุนไปแล้ว
มีใครอยากเซ้นเยี่ยมอีกมั้ยคะ

(ฮือๆๆๆ..สงสารลูกจัง)




Create Date : 01 สิงหาคม 2550
Last Update : 1 สิงหาคม 2550 10:49:59 น. 6 comments
Counter : 495 Pageviews.

 
โถ เจ้ากุนเข้าเฝือกซะแล้วหลานน้า ...

เคยเข้าเฝือกขาอยู่เดือนนึงค่ะ คันคะเยอเป็นที่สุด ช่วงท้ายๆ ก่อนถอดต้องเอาแป้งโรยๆ เข้าไปเลยค่ะ มันหงุดหงิด 55 แทบจะเอาฟาดกำแพงให้รู้แล้วรู้รอดไป เอิ๊กๆๆๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:11:16:21 น.  

 
มาเซ็นต์ชื่อเยี่ยมสาวน้อยด้วยคนค่ะ
หายไว ๆ นะคะ จะได้ไปซ่าส์ต่อได้ อิ อิ

คนเป็นแม่เนอะ ถ้าเจ็บแทนลูกได้เจ็บไปแล้วอ่ะ

ตังเมก็เจ็บตัวอยู่บ่อย ๆ แต่ยังไม่ค่อยร้ายแรงเท่าไหร่ หนที่แย่ที่สุดคือ ตอนขวบครึ่งได้ คุณปู่ทำกระปุกพริกป่นขนาดยักษ์หกใส่หลานซึ่งเดินป้วนเปี้ยนอยู่ทั้งตัวเลยค่ะ แม่ตู๋รีบจับไปถอดเสื้อผ้า ล้างน้ำ ฟอกสบู่ แต่ลูกร้องตลอด กรี๊ด ๆ สักพัก ตัวก็เริ่มไหม้ น้ำตาลูกที่ไหลออกมามีพริกไหลออกมาด้วยอ่ะ น้ำตาแม่ก็ไหลตาม รีบพาไปโรงพยาบาล ดีนะว่า ไหม้ไม่มาก คุณหมอเลยให้ยามาทา

ที่ตลกคือ ตอนไปโรงพยาบาลวิ่งไปห้องฉุกเฉินอ่ะค่ะ ทุกคนก็หันมามองว่า ยัยนี่มาทำไรเนี่ยะ ที่นั่นมีแต่คนอาการหนักเลือดสาดทั้งนั้น ลูกเธอน่ะจิ๊บ ๆ ไปรอคุณหมอนู่นไป๊ แหะ แหะ ก็เรารู้สึกว่าของลูกช้านมันอาการหนักนี่หว่า กลัวรอหมอนานเดี๋ยวลูกจะปวดแสบปวดร้อนง่ะ


โดย: winnie in love วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:13:25:34 น.  

 
แม่เจ้าหนูกุนขา เราขอ add ไว้ใน friend blog นะค๊า


โดย: winnie in love วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:13:27:15 น.  

 
คุณแพนด้ามหาภัย : น้าหมีจ๋า..กุนก็คันเหมือนกันอ่ะ เพราะก่อนเข้าเฝือก กุนเพิ่งโดนยุงกัดตั้งหลายตุ่มแน่ะ ฮือๆๆ
แต่พอน้าหมีมาเยี่ยม กุนก็ดีใจ เพราะกุนชอบเพลงหมีแพนด้ามากๆเลย กุนได้ยินเพลงนี้ก็จะเต้นๆๆแล้วก็ร้องๆๆ "หมี หมี หมี" ฮ่า...

คุณแม่ตังเม : โห...พออ่านเคสขวดพริกไทยแล้วขนลุกเลยค่ะ สงสารอ่ะ แต่จริงๆนะคะ พอไปรพ.แล้วจะรู้เลยว่า ลูกเราเป็นน้อยกว่าคนอื่นเค้าอีก แต่ความเป็นแม่น่ะนะ ยังไงก็ร้อนใจพอๆกัน
ขอบคุณนะคะที่แอ็ดบล๊อกเราน่ะค่ะ


โดย: mrs.postman วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:14:20:34 น.  

 
น่องเอ้ย.. เจ็บซาแล้ว หายไวไวเน้อ


โดย: ChuChirt from Songkla IP: 58.147.4.226 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:10:06:37 น.  

 
แวะมาเยี่ยมจร้า บล๊อคสวยจังเลยค่ะ


โดย: ผักบุ้งตาสวย วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:0:50:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mrs.postman
Location :
นครปฐม Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คุณนายไปรษณีย์วัย(ย่าง) 37 ปี
ที่ไม่ได้ทำงานไปรษณีย์
แต่หลงรักจดหมาย/โปสการ์ด
และตู้จดหมายแบบถอนตัวไม่ขึ้น!
หลังจากที่ได้เดินทางไปในที่ต่างๆ
แล้วพบเสน่ห์ของPostbox ที่แตกต่างกัน

สถานะไม่โสดมาเกือบ 6 ปี
พ่วงด้วยลูกสาวจอมป่วนสองคน
หนูณัฏวัย 4 ขวบกับหนูพิมวัยขวบครึ่ง
กับพ่อหมูสุดที่รัก
ณ บ้านหมูริมทุ่งนานครปฐม

มีความสุขกับการสอนหนังสือในมหา'ลัยเอกชน
มีโรงเรียนสอนศิลปะเล็กๆชื่อ"แตะล๊อกต๊อกแต๊ก"
และอยากเขียนหนังสืออ่านเล่นซักเล่ม
กับหนังสือนิทานที่ลูกเป็นคนวาดภาพประกอบ







หลังไมค์ถึงคุณนายไปรษณีย์



Google
บล๊อกล่าสุด

ครอบครัวตัวดี ตอนที่ 12 พี่ช่างเจรจา กับน้องภาษาต่างดาว

สนามเด็กเล่น ชวนเล่นตุ๊กตากระดาษ

กระเตงทัวร์ : หัวหินชะอำ

กระเตงทัวร์ : ครบเครื่องเรื่องเที่ยว

ครอบครัวตัวดี ตอนที่ 11 ครบรอบแต่งงานกับลมหายใจเดอะมิวสิคัล

จดหมายรักจากใครหลายคน


บล๊อกและลิ้งค์น่าสนใจ คลิ๊กได้เลย

เรื่องราวดีน่าสนใจจากบล็อกคุณ@mantras “ เรื่องของเจ..หนุ่มไทยที่ถูกประหารชีวิตในอเมริกา”

เพลงหลากหลายที่บล๊อกคุณ nilz

ขอบคุณคุณนวลกนกสำหรับcbox

Post box gallery จากคุณyyswim

Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add mrs.postman's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.