เดินเล่นเย็น ๆ ใจที่ราชดำเนินในคืนปฏิรูปการเมือง

ออกตัวก่อนว่า เป็นแค่การเขียนไดอารี่นะคะ ไม่ใช่การายงานเหตุการณ์ รูปที่ถ่ายก็มาจากมือถือค่ะ

วันนี้ไป TK part คืนหนังสือ ดูสูตรขนม แล้วก็ไปสยามซอย 2 ซื้อบรรดาอุปกรณ์ทำขนม แล้วก็นั่งรถเมล์กลับบ้าน เป็นวันที่ปรกติเหมือนทุก ๆ วัน ตกเย็นก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดพลูกับแม่และน้อง กลับถึงบ้าน กำลังทำขนมอยู่ เฮียก็โทรมาบอกว่าเดี๋ยวจะให้เพื่อนเอาของมาฝากไว้ที่บ้าน แล้วไปเที่ยวเสร็จแล้วจะมาเอา ประมาณเที่ยงคืน

21.45 เพื่อนเฮียก็มาฝากของไว้แล้วก็บอกว่า "เออ น้องที่ทำงานอยู่หนังสือพิมพ์...เค้าว่าจะมีปฏิวัตินะ" "เหอ ไม่จริงม๊าง ในกรุงเทพฯเนี่ยนะ" เราไม่อยากจะเชื่อ พอเพื่อนเฮียไปยังคิดว่าจะโทรบอกเฮียว่าอย่าไปแรดเลย กลับบ้านเหอะ แต่ก็คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรหรอก (มั๊ง) ก็เลยไปทำขนมต่อ ได้ขนมนี่มา black forest ตัวเค้กเป็นบัตเตอร์เค้กชอกโกแลต แบบชอกโกแลตตู้มๆๆ



23.00 กู๋ที่อยู่ LA โทรมาบอกว่ากรุงเทพฯ รถถังเต็มเลย เราก็เฮ้ย จริงเหรอวะเนี่ย เปิดดูทีวีช่องธรรมดาก็เปิดแต่เพลง เลยเปิด CNN โอ้ รถถังบุกกรุงจริง ๆ ด้วย โทรหาป้าลอ (บ้านเก่าเราอยู่ถนนดินสอ ใกล้กับอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ตอนนี้ป้าลออยู่ที่บ้านเก่า) "มันชิงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินน่ะซี้ มันกลัวคนมาชุมนุมขับไล่มัน เลยประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินไง คนจะได้ไม่มาชุมนุมพรุ่งนี้" อันนี้เป็นการคาดเดา เราก็ไม่แน่ใจว่าใครกันแน่เป็นคนทำ เลยรีบโทรหาเฮีย บอกให้กลับบ้านด่วน เฮียบอกว่า อีกแป๊บจะกลับ ตอนนี้พวกเราก็นั่งเฝ้าจอทีวี และแชทกับเพื่อนทาง msn บอกว่าไม่น่ามีอะไรร้ายแรง เพราะแต่ละฝ่ายประชาชนก็เป็นปัญญาชน ไม่น่าจะมีอะไรรุนแรง

23.50 เฮียมา บอกว่าเค้าไล่กลับบ้าน (ไม่งั้นก็คงจะรอให้รถถังบุกเธคก่อนถึงจะยอมกลับล่ะมั๊งนี่) มาเอาของที่เก่งฝากไว้แล้วก็กลับไป บ้านเรายังคงนั่งเฝ้าจอทีวี สัญญาณภาพจากยูบีซีก็หายไปแล้ว เลยได้แต่เปิดดูข่าวตามเว็บ ซึ่งก็เปิดไม่ค่อยได้ และเปิดช่องธรรมดาเอาไว้ รอฟังแถลงการณ์

2.00 โดยประมาณ ไอ้โจ้ชวนบอกว่า "ไปราชดำเนินป่าว" "ไปดิๆๆ" เราตอบโดยไม่ลังเล เค้าไม่ได้ประกาศเคอร์ฟิวนี่นา

ขับไปถึงราชดำเนินก่อนถึงกองทัพบก เค้าไม่ให้ขับรถเข้าไป ก็เลยจอดรถแถวนั้นแล้วเดินเข้าไป อากาศเย็นมาก เพราะฝนเพิ่งหยุดตก ระหว่างเดินไป ยังแซว ๆ กันว่า "เค้าจะเอาปืนส่องเราป่าววะ ถ้ากูยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปนี่ จะโดนด้ามปืนตบหัวเรอะเปล่า" เราคาดเดาไม่ออกไม่รู้ว่าบรรยากาศจะเป็นยังไง

เดินไปถึงกองทัพบกเห็นนักข่าว และรถนักข่าว ออกันอยู่





มีรถถัง ทหาร อยู่ตามสี่แยก มีคนถ่ายรูปกันสนุกสนานเราก็เออ ค่อยผ่อนคลาย บรรยากาศเหมือนวันเด็ก ที่เค้าเอารถถังมาแล้วให้เด็ก ๆ ถ่ายรูปกัน เรากับน้องเดิน ๆ แล้วก็นึกเสียดายที่ไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปไป พอเดินซักพักเลยคิดว่าจะกลับบ้านไปเอากล้อง ไป ๆ มา ๆ ก็จำได้ว่ากล้องอยู่ห้องแม่ และแม่ก็หลับแล้ว ก็เลยโทรหาป้าลอ กะว่าจะไปรับป้าลอมาดูด้วยกัน
"ป้าลอ นอนยางง"
"ย๊างงง" น้ำเสียงกระตือรือร้น
"ไปราชดำเนินป่ะ"
"นี่ใส่โรลม้วนผมอยู่นาเนี่ย" ทำเล่นตัวเล็กน้อย"
"แล้วจะไปป่ะล่ะ"
"อยู่ไหนล่ะ"
"อยู่ราชดำเนินเนี๊ยะ ถ้าจะไปก็เตรียมตัวเลยอีก 10 นาทีถึง จะไปรึเปล่า"
"ไปๆๆ"

รับป้าลอแล้วก็กลับมาใหม่ คราวนี้วนไปทางนางเลิ้ง ทหารดูหนาแน่น และมีผู้หญิงคนนึงหน้าตาประมาณคนจีนหรือญี่ปุ่น ถือบุหรี่ ออกมาตะโกนภาษาอะไรซักอย่างคาดว่าญี่ปุ่น ปนกับภาษาอังกฤษ ไม่ได้ศัพท์ ตอนแรกนักข่าวก็สนใจ ไป ๆ มา ๆ เธอเป็นคนบ้า (คาดว่าคงจะเมากัญชา) ทางนี้ทหารบอกว่าให้เข้าไปไม่ได้ ก็เลยกลับไปทางราชดำเนินจอดรถที่เดิมแล้วเดินเข้าไปทางกองทัพบกใหม่



คราวนี้นักข่าวมากกว่าเดิม เหมือนเค้ารออะไรบางอย่าง มีคนมาแจกดอกกุหลาบให้พวกเรา บอกว่า "เอาไว้ให้กำลังใจนะคะ แจกฟรีค่ะ" เราก็งง ๆ ให้กำลังใจใคร เลยถามพี่คนนึงเค้าบอกว่าให้กำลังใจพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน ซักพักนักข่าวและคนอื่น ก็กรูกันเข้าไปที่ประตู เราเลยเข้าไปด้วย ได้ยินเสียงคนพูดให้กำลังใจและขอมอบดอกไม้ แล้วก็มีนายทหารออกมารับมอบดอกไม้แต่ไม่ใช่พลเอกสนธิ คงจะเป็นผู้ออกมารับแทน



แล้วก็พาป้าเดินขึ้นไปทางสะพานมัฆวาน ฟังคนจับกลุ่มคุยกันใกล้ ๆ กับรถถัง คุยกับทหารท่านนึง เค้าเข้าใจเหมือนเราว่านึกว่าทักษิณปฏิวัติตนเอง แต่พอบอกว่าพลเอกสนธิเป็นผู้นำก็รู้สึกดีใจมาก ป้าเรายิ้มให้ทหารไปตลอดทาง บอกว่า "ทำดีมาก ดีใจจริง ๆ เลย" "เป็นการรัฐประหารที่น่ารักที่ซู๊ดด" สถานการณ์ควรจะตึงเครียดแต่กลับดูอบอุ่นอย่างประหลาด นายทหารก็ยิ้มแย้ม เป็นการรัฐประหารที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา น้องเราชวนพี่ทหารคุย

"พี่ไม่กลัวอีกฝ่ายเค้ามีทหารเหมือนกันเหรอ"
"อ๋อ ไม่หรอกครับ พวกเราก็เตรียมตัวกันไว้ก่อนแล้ว แล้วพวกเราก็พวกมากกว่า จบมั๊ยครับ จบมั๊ย" พวกเราหัวเราะ "พวกเราเป็นทหารรักษาพระองค์ พวกเราปฏิญาณตนต่อใครล่ะ" โอ้วว เพิ่งเห็นทหารเท่วันนี้เอง

ซักพักก็ได้ยินเสียงคนร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ดังมาจากทางกองทัพบก พวกเราก็เลยพากันยืนตรง เสียงคนที่ร้องเป็นกลุ่มดังแว่วมานั้น ทั้งน่าขนลุก ทั้งน่าตื้นตัน เสียงของพวกเค้าสั่น แน่นอนว่าคงจะร้องไห้ไปด้วยแน่ ๆ เราก็เกือบจะร้องไห้อยู่เหมือนกัน เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นใครมาจากไหน ทหารหรือประชาชน ทุกคนดูเหมือนจะเป็นคนที่รู้จักกันมานาน มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน มีความรู้สึกรักชาติ ต้องการให้บ้านเมืองสงบเหมือน ๆ กัน

3.45 เดินกลับรถ ทหารคนนึงเดินสวนไปแซวป้าเราว่า "เดินเล่นออกกำลังกายแต่เช้าเลย"

4.15 หิวมาก หาอะไรกินที่ตลาดท่าพระ

12.00 ตื่นแล้วพามี๊ไปกินข้าววันเกิด ไปรับป้าที่ถ.ดินสอ ทั้งหมดในรถมีเรา ไอ้โจ้ มี๊ ป๊า ป้าลอ นับรวมกันได้ห้าคน ยังแซว ๆ กันว่าเข้าข่ายชุมนุมตั้งแต่ห้าคนขึ้นไปมั๊ยนี่ ขับรถผ่านอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย งง ว่าเค้ามุงดูอะไรกัน




มองไปทางขวา เค้ามุงดูคนอดข้าวประท้วง ชื่อคุณ ทวี ไกรคุปต์ เราก็บอก "เดี๋ยวก็โดนสอยไปอยู่ไม่นานหรอก" แล้วก็จริง พอตอนบ่ายกลับมาก็หายไปแล้ว

ตอนที่นั่งกินข้าวกันป้าลอก็บอกว่า
"เค้าประท้วงอดข้าวใช่มะ ป้าลอก็ประท้วงบ้างดีกว่า ประท้วงกินไม่หยุด นั่งกินข้าง ๆ มันน่ะแหละ" อ่ะนะ



กลับบ้านมานั่งดูข่าวต่อ หวังว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ จะเข้าที่เร็ว ๆ นี้ รอลุ้นว่าใครจะได้แต่งตั้งเป็นนายก และขอให้หลังจากนี้ ประเทศชาติจะพ้นวิกฤต เศรษฐกิจเคลื่อนที่ไปได้ดีกว่าเดิมด้วยเถอะ




 

Create Date : 20 กันยายน 2549    
Last Update : 21 กันยายน 2549 22:47:56 น.
Counter : 287 Pageviews.  

 
 

แบ๊น แบน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




ข้อความและรูปภาพต่าง ๆ ในบลอกนี้ สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าจะเป็นการลอกเลียนแบบ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความและรูปภาพใน blog แห่งนี้ไปใช้เผยแพร่และอ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด

[Add แบ๊น แบน's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com