กันยายน 2549

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog
สร้างตัวละครเด่นๆกันเถอะ
จะบอกว่าสร้างยังไงก็คงบอกไม่ได้ แต่ขอคุยเรื่องข้อสังเกตของตัวเองจากตัวละครเด่นของนิยายดังๆแทนก็แล้วกันนะ เผื่อได้ไอเดียอะไรเอาไปใช้บ้าง

ตัวละครแรกที่ขอนำเสนอก็คือ แท้นแท้นแท้นแถ่น

คุณหลวงเทพจากเรื่อง "ทวิภพ"

เชื่อว่าหลายคนคงรู้จักคุณหลวงบ้างละน่าถ้าใครที่พอเคยได้ยินเรื่องทวิภพมาแล้ว

ความโดดเด่นของคุณหลวงแกก็คือภาพที่ธรรมดาแล้วผู้ชายสมัยนี้ไม่อาจเป็นได้ เหมือนคุณหลวงแกไม่ใช่คนยังไงยังงั้นเลย แกเลยพาสาวๆทั้งหลายหลงใหลกันไปตามๆกันไม่ว่ากี่ยุคกี่สมัย

แต่ในความสุภาพนั่น ก็ใช่ว่าจะไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เป็นพระเอกตลอดกาลขนาดนั้น บางส่วนก็ไม่ดีบ้าง ก็คือการยื้อยุดนางเอกเอาไว้กับตัวเองเสียจนเล่นเอานางเอกล้มป่วยลง หรือทำทุกทางไม่ให้นางเอกได้กลับภพของตัวเอง

อาจกล่าวได้ว่า คุณหลวงฯมีความเป็นมนุษย์อยู่มาก แต่ในขณะเดียวกันก็มีส่วนผสมของความเพ้อฝันที่ไม่อาจเป็นจริงได้

อ้อ...แต่ไม่ใช่เพ้อฝันถึงขั้นตาเจ้าชายในเรื่องซินเดอเรลล่า หรือพวก fairy tales แบบนั้นนะจ๊ะ สังเกตไหมว่าพอเราวาดภาพเจ้าชายออกมาสักภาพ เราไม่รู้เลยว่าเจ้าชายเรื่องสโนไวท์ เพราะเหมือนๆกันหมดเลย ดังนั้นเราต้องใส่ภาวะของความสมจริงเข้าไปด้วย ซึ่งเป็นพื้นฐานของการสร้างตัวละครอยู่แล้ว

ตัวละครที่สองที่จะหยิบยกมาก็คือ...

ทัดภูมิ...

ชื่อนี้เด็กๆไม่รู้จะรู้จักหรือเปล่า แต่คนที่วัยรุ่นๆอย่างข้าน้อยจะรู้จักเรื่อง "น้ำใสใจจริง" กันเป็นอย่างดี

ที่พูดชื่อทัดภูมิขึ้นมาทั้งที่พระเอกเรื่องนี้จริงๆคือ โจม ต่างหาก แต่โจมไม่น่าประทับใจเท่ากับทัดภูมิไง

ทัดภูมิจะเป็นจำพวกหล่อ คือ รู้ว่าตัวเองหล่อ และคนอื่นเขาก็ว่าหล่อ เลยหลงตัวเองอยู่สักหน่อย แถมเป็นพวกแต่งตัวนำสมัย สำอาง เนี้ยบไปทุกกระเบียดนิ้ว ร้องเพลงก็เพราะ เล่นดนตรีก็ได้ แบบฉบับชายในฝัน

ทำไมหมอนี่ถึงเด่นนักน่ะเหรอ คำตอบก็คือ มันดันมาเก๊กหล่อจนเว่อร์ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เข้ากันกับความหล่อของมันน่ะสิ อาการ contrast นี้เลยทำให้มันตลก คนอ่านดูตานี่ไปก็ขำฮา

ทัดภูมิมีความหล่อที่ไร้ประโยชน์สำหรับคนอ่าน เพราะสิ่งที่คนอ่านชอบในตัวเขามันไม่ใช่ความหล่อที่เจ้าตัวพยายามนำเสนอ แต่เป็นสิ่งอื่นต่างหาก (ไปอ่านเอาเอง จะได้รู้ว่าทำไมข้าน้อยไม่สามารถบรรยายได้ถูก)

เดี๋ยวสงสัยว่าทำไมยกแต่ผู้ชาย เอาผู้หญิงด้วยก็ได้นะ

อังศุมาลิน...

อังศุมาลิน แค่ชื่อก็แปลกแล้ว (หนิงก็ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร) เป็นผู้หญิงนักสู้คนหนึ่งของยุคสมัยสงคราม เธอมีความรู้สูง เป้นผู้หญิงแข็งๆ และในสมองมีแต่ความเคียดแค้น และยึดมั่นถือมั่นอยู่ตลอดเวลาผลักดันให้เป็นผู้หญิงร้ายกาจที่ถ้าอยู่ในนิยายเรื่องอื่น และสถานการณ์อื่น อังศุมาลินคงจะเป็นตัวร้ายไปแล้ว

แต่ความรักของอังศุมาลินก้ไม่ธรรมดาเหมือนกัน ความรักที่อยู่บนความรู้สึกผิดว่าเป็นสิ่งต้องห้ามระเบิดออกเมื่อถูกปลดปล่อยจากสัญญากับเพื่อนเก่า และพอถูกปลดปล่อยแล้วกลับมีโอกาสบอกพระเอกเมื่อสายไป

ฉากอมตะนิรันดร์กาลของเธอก็คือการที่เธอวิ่งกระเซอะกระเซิงมอมแมมควานหาตัวโกโบริที่สถานี้รถไฟบางกอกน้อยเป็นภาพตรึงใจคนอ่านจนถึงทุกวันนี้

เคยได้ยินคำว่า "สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ" หรือเปล่า สังเกตไหมว่าตัวละครที่หนิงยกขึ้นมานั้นอมตะได้ด้วยสถานการณ์ที่เจ้าตัวต้องเผชิญ

เราจะสามารถสร้างให้ตัวละครของเราน่าสนใจได้ มันมี setting เข้ามาเกี่ยวข้องรวมทั้งพล็อตเรื่องด้วยที่ช่วยผลักดันให้ตัวละคทำอย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นมา ไม่ว่าจะตัวละครจะไปตามน้ำ หรือว่าขวางเรือก็ตาม

คุณหลวงเกิดได้ก็เพราะว่าคนปัจจุบันไม่มีทางเป็นแบบนี้ได้ ทัดภูมิถ้าไปอยู่ในหน้าจอละครแบบซิทคอมเขาก็จะกลายเป็นพวกธรรมดาไป (คือก็แปลกแหละ แต่คงไม่ทำให้คนติดตาขนาดนั้น) หรืออังศุมาลิน ถ้าสมมติว่าเธอถูกปลดปล่อยจากพันธะสัญญากับวนัส (ชื่อนี้ป่าวหว่า) แล้ววันนั้นตอนกลางคืนเธอก็บอกโกโบริว่าเธอรู้สึกอย่างไร แล้วทั้งสองก็สร้างครอบครัวอย่างมีความสุข อังศุมาลินก็คงลบเลือนในความทรงจำของคนอ่านไป

เห็นไหมว่าทุกสิ่งทุกอย่างต้องคล้องจองกัน ถ้าขาดองค์ประกอบอื่นใด มันก็เด่น แต่คนอ่านอาจจะจำไม่ได้ ก็มีเหมือนกัน

นี่เป็นความคิดเห็นเล็กๆน้อยๆนะคับ อาจไม่ตรงใจบางคนบ้างเพราะข้าน้อยเพียงยกตัวอย่างตัวละครเด่น ไม่ได้บอกวิธีทำให้ตัวละครเด่น เพราะของแบบนี้มันบอกกันไม่ได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราสามารถปั้นแต่งพล็อต ฉาก ธีมได้ดีแค่ไหนมากกว่า แล้วตัวละครของเราจะเด่นออกมาเองแหละ

ขอให้โชคดีเน้อ




Create Date : 14 กันยายน 2549
Last Update : 14 กันยายน 2549 21:03:51 น.
Counter : 1042 Pageviews.

2 comments
  
ขอบคุณค่ะ
ไว้จะลองดู
หัดเขียน แต่ยังไม่เคยให้ใครอ่านเลยล่ะ
โดย: shamuneko วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:23:59:48 น.
  
เข้ามาจดเลคเชอร์...

อาจารย์หนิงช่วยทั่นได้!!! (ฮา...)

ปล. อังศุมาลิน แปลว่าพระอาทิตย์จ้า (แฟนพันธ์แท้คู่กรรมแหละ ฮา...)
โดย: ตัว(Z) วันที่: 16 กันยายน 2549 เวลา:23:17:32 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#17



peiNing
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 45 คน [?]



เป็นเด็กกรุงเทพแท้ๆ แต่อยู่บ้านนอกของกรุงเทพน่ะนะ ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษนอกจากแกล้งสัตว์เลี้ยงที่บ้าน นั่นคือนกฮู้ผู้มีอายุ 10 ปีได้ (นกแก่มีหนวด) (แต่ตอนนี้ในที่สุดนกฮู้ก็จากไปอย่างสงบ ไม่รู้อายุรวมเท่าไรแต่มาอยู่ที่บ้านได้ 11 ปี ขอไว้อาลัยปู่ฮู้ ขอให้ไปสู่สุขคตินะ T^T)

ขอชี้แจงอีกอย่าง ชื่อ peiNing นี้ เป็นชื่อที่พี่กะน้องใช้ร่วมกันสองคน ดังนั้นอย่างงว่าเดี๋ยวก็แทนตัวว่ารุ้งบ้างหนิงบ้าง ก็มันคนละคนนิ (รุ้งน่ะคนพี่ หนิงน่ะคนน้อง)

FB สำหรับคนชอบงานเขียน peiNing ค่ะ

FB สำหรับคนชอบบทความสอนห้องเรียนนิยายค่ะ

  •  Bloggang.com