และแล้วก็ตกงาน ...
ชุดทำงานเรียบร้อยที่ไม่ได้ใส่มาหลายเดือน ... ผูกเน็คไทด์ดูดี พร้อมกับแบกกระเป๋าคู่ใจ ที่ภายในประกอบไปด้วย ปากกา รูปถ่าย 2 นิ้ว สำเนาบัตรประชาชน Transcript และ Resume ... ใช่ครับ .. ผมตกงาน

ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อ 7 วันก่อนเรายังทำงานอยู่ในบริษัทฝรั่ง ที่ถ้าถามคนในวงการ ก็รู้ว่าค่อนข้างชื่อดัง และมีรายได้งาม ... แต่ตอนนี้บริษัทได้ปิดไปซะแล้ว ...

[วันจันทร์ ที่ 15 / 8 / 2005]

9.00 ... วันนี้มาถึงบริษัทเช้ากว่าทุกวัน ... ทุกคนมารอกันที่ห้องประชุม ไฟในบริษัทค่อนข้างมืด อาจจะเพราะไม่มีใครนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเลยกระมัง

ไม่นานท่านเจ้าของบริษัท .. เอ่อ .. ต้องขออภัยที่ไม่สามารถเอ่ยนามได้ ... เพื่อเป็นการให้เกียรติ ...
ไม่นานท่านเจ้าของบริษัทที่ชื่อ >> โจน่า เมเยอส์ << ก็เดินเข้ามา พร้อมกับประกาศให้เหล่าพนักงาน ว่าบริษัทกำลังจะย้ายการผลิตไปที่อินเดีย และต้องขอปิดสำนักงานที่เมืองไทยลง ขอขอบคุณในความพยายามของทุกคนที่ได้ทำงานในบริษัทนี้มา ... ขอบคุณ

เออ ... ฟักกิ๊งแต๊งเลย .. ขอบใจมากนะนาย

แล้วทุกคนก็ทยอยกันไปรับเช็ค ค่าตอบแทนตามกฏหมายเลิกจ้าง บวกด้วยค่าตกใจเล็กน้อย (ซึ่งมันเอาอะไรมาประเมินวะ ว่าความตกใจของเรามันมีค่ากี่บาท) ... จากนั้นก็ทยอยเก็บข้าวของส่วนตัวใส่กล่อง และก็เชิญกลับบ้าน และหางานใหม่ได้แล้ว ...

[วันจันทร์ ที่ 22 / 8 / 2005]

ตื่นเช้า แต่งหล่อ เดินทางไปๆมาๆ ทำข้อสอบ ปวดหัว มึณ เก็กหน้าเวลาสัมภาษณ์ กินข้าว ใช้จ่ายอย่างประหยัด ล้มตัวลงบนเตียง หลับเป็นตาย ... แล้วกลับไปเริ่มใหม่อีกครั้งในวันถัดมา ... วนเวียนอยู่แบบนี้เป็นวันที่ 7

จริงๆก็ไม่ได้คิดแค้นใจ หรือโกรธอะไรหรอกนะ ... เรื่องแบบนี้มันก็ต้องเกิดขึ้นได้เป็นธรรมดา .. ถือว่าซวยก็แล้วกัน

แต่มันก็อดเหนื่อยหน่ายในใจไม่ได้หรอก ... ถึงแม้จะได้ค่าดำรงชีวิตมาจำนวนนึง .. ถึงแม้จะมีบริษัทหลายที่เรียกไปคุย .. ถึงแม้จะมีเวลาทำนู่นทำนี่ ระหว่างที่รองานใหม่ .. แต่ .. เฮ้ย !! มันก็อดคิดไม่ได้นะ ...

ว่าทำไมซวยอย่างงี้วะ

แต่มันก็ผ่านไปแล้วล่ะนะ ตอนนี้ก็คงต้องเดินหน้าต่อไป .. ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป ...
แต่ก็ขอตะโกนดังๆซักทีเถอะนะ ว่า ...

ซวยจริงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย



Create Date : 22 สิงหาคม 2548
Last Update : 22 สิงหาคม 2548 23:39:51 น.
Counter : 393 Pageviews.

13 comments
ชุดที่ 1 โอน่าจอมซ่าส์
(5 มี.ค. 2562 22:03:30 น.)
การทำภาพนูนต่ำ “ข้างหลังหญิงสาวในเสื้อโค้ตสีแดงเชอร์รีที่ดูเหมือน” (ไข่ย้อย ดากานดา) A Bas-Relief ทุเรียนกวน ป่วนรัก
(22 ก.พ. 2562 01:47:57 น.)
นุ่งซิ่นชวนแว้นคลายร้อน ตะลีกีปัส
(11 มี.ค. 2562 12:44:10 น.)
跟老婆打架了 วิวาทกับภรรยา Kavanich96
(5 ก.พ. 2562 02:37:33 น.)
  
-ขอตะโกนดังๆๆเช่นกันว่า...-
สู้-โว๊ย!
โดย: นู๋ยูริ IP: 61.91.158.77 วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:20:12:06 น.
  
sawaddee ka
โดย: puimnida วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:20:14:22 น.
  
สู้ค่ะ

Who knows what could happen...do what you do,just keep on laughing..
โดย: asita วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:21:10:05 น.
  
สู้ๆ ครับ
โดย: simple things วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:21:47:12 น.
  
สู้ สู้ค่ะ
เป็นกำลังใจให้
ฟ้าหลังฝนตก
มักจะสดใสเสมอค่ะ
วันพรุ่งนี้ย่อมเป็นของเราค่ะ
โดย: greeneyed วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:21:54:25 น.
  
ขอให้ได้งานใหม่ที่ดีกว่าเดิมนะคะ
โดย: mungkood วันที่: 22 สิงหาคม 2548 เวลา:23:52:00 น.
  
โดย: เด็กเหนือหนีหนาว วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:0:02:04 น.
  
โดย: เด็กเหนือหนีหนาว วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:0:12:09 น.
  
อย่าท้อนะครับ
สู้ สู้
ขอให้ได้งานใหม่
เงินดีกว่าเก่าครับ
โดย: เ ม ฆ ค รึ่ ง ฟ้ า วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:0:13:10 น.
  
ส่งกำลังใจมาให้ค่ะ เหนื่อยนักก็พักก่อนนะคะ

โดย: แม่กบ (fah-sai ) วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:0:29:36 น.
  
มามะ กินเหล้ากันดีกว่า อิอิ
โดย: Genesis IP: 202.183.196.121 วันที่: 30 สิงหาคม 2548 เวลา:17:35:35 น.
  
Long Weekend แบบนี้หาได้ที่ไหนล่ะตัวเอง
อย่างน้อยก็ได้พัก ... หยุดคิด แล้วก็ ... ลุยต่อ !!!!
Hey Hey yo' what's up!!!
โดย: taligky IP: 203.209.102.46 วันที่: 31 สิงหาคม 2548 เวลา:23:48:48 น.
  
สนใจงานบริษัทย์ผมมั๊ย โอ๊ต 0868964106
โดย: โอ๊ต IP: 58.9.120.195 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:14:29:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Khajochi.BlogGang.com

mkhajorn
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด