Group Blog
 
 
สิงหาคม 2556
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
7 สิงหาคม 2556
 
All Blogs
 

ฝนตกในห้องนอน


ฝนนอกหน้าต่างกำลังตก...ถ้าตกหนัก สงสัยหลังคาคงรั่วอีกตามเคย 
แต่ไม่เป็นไร เราเอาผ้า เอากะละมังไปรองน้ำรอท่าแล้ว 
แต่ถ้ามาเป็นพายุหอบใหญ่ ก็เตรียมมีน้ำไหลนองลงไปชั้นล่างให้ต้องถูพรุ่งนี้เช้าได้เลย เพราะรอยรั่วเยอะเกิ๊น...ผ้าที่รองพื้นไว้คงซับน้ำได้ไม่หมด

ในห้องนอน เราเพิ่งผ่านการร้องไห้ไปหนึ่งยกแล้ว ร้องมันทุกวันเป็นกิจวัตร
ปิดร้านปุ๊บ ก็ร้องปั๊บ ร้องไม่ให้ใครเห็น 

ชีวิตคนเราจะมีเรื่องให้กลุ้มกี่มากน้อย หนึ่งในเรื่องสำคัญก็คือเรื่องเงิน หนี้สิน ปากท้อง ความรักผัวเมีย ลูกเต้า โรคภัย

เห็นกระทู้ดังที่ห้องศาลา พันทิป 
ดีจัง...คนพันทิปใจดี ให้คนแปลกหน้ายืมเงิน 
บางคนให้ฟรี บางคนให้ข้าว ให้ของ

แต่มีน้อยคนจะโชคดีเหมือนเจ้าของกระทู้นั้น บางคนมาตั้งขอความช่วยเหลือ โดนด่า โดนตำหนิ โดนหยามเหยียดสารพัดว่างอมืองอเท้า มิจฉาชีพหรือเปล่า

จะขอความช่วยเหลือจากคนบนโลกออนไลน์ ต้องพกดวงมาด้วยส่วนหนึ่ง 

ชีวิตเราลำบาก หลายคนก็ลำบากไม่แพ้เรา เหตุผลที่ชอบเดินอ่านกระทู้ห้องศาลา ห้องชานเรือน ห้องสีลม ก็เพราะมองชีวิตคนอื่นแล้วย้อนกลับมาดูชีวิตของเราแล้วบอกกับตัวเองว่ายังมีคนที่ย่ำแย่เหมือนๆ เรา คนจนในประเทศไทย คนมีหนี้สินมันมีมากกว่าคนรวยเป็นเรื่องธรรมดา

พรุ่งนี้เป็นวันที่สองแล้วที่ไม่มีเงินไปจ่ายต้น จ่ายดอกรายวัน
เราไม่ได้ไปยืมกับพวกหมวกกันน็อกโหดร้อยละยี่สิบเหมือนที่เพื่อนสมาชิกพันทิปคนหนึ่งกำลังยืม แต่ก็นะ...ร้อยละสิบสอง ถึงเวลาไม่มีจ่าย เขาก็ด่า 

ค้าขายไม่พอใช้หนี้ กระเบียดกระเสียรเต็มที่ก็ยังไม่รอด
ชีวิตดิ่งเหว นาน...จะมีคนใจบุญผ่านมาฉุดให้ขึ้นจากหลุม
ฝนฟ้าไม่เป็นใจ ทำของแล้วไม่ได้ไปขาย ขาดทุน ร้องไห้น้ำตาริน

หนี้เก่ายังไม่ทันใช้ หนี้ใหม่ก็เวียนมาถึง ค่าน้ำ ค่าไฟ
เวียนอยู่อย่างนี้ แล้วเมื่อไหร่จะปลดหนี้ได้หนอเรา

งานเขียนไม่ผ่านพิจารณาอยู่เรื่อยไป ตั้งความหวังไว้สูง ตกแต่ละที เจ็บจนจุก
แต่ก็ยังต้องหน้าชื่นตาบาน บอกคนอื่นว่าไม่เป็นไร

ต่อหน้าคนอ่านจะเศร้าหมองไม่ได้ กับเพื่อนในเฟซจะคร่ำครวญไม่ได้
เรารักพันทิป รักบล็อกแก็งก็ตรงส่วนนี้ เวิ่นเว้อไปเถอะในที่ของเรา คนที่สนใจเราเท่านั้นแหละเขาถึงจะกดเข้ามาอ่าน ไม่ต้องเป็นสเตตัสเหมือนบังคับให้เพื่อนร่วมเฟซเห็นแล้วมารู้สึกสมเพชเวทนา

คุยกับคนแปลกหน้า...(เรียกว่าคุยคนเดียวถึงจะถูก) บางครั้งมันให้ความรู้สึกดีกว่าคนที่เคยคุ้น เคยเจอเสียอีก

ใกล้วันแม่แล้ว พวกเราก็ยังเป็นลูกไม่เอาไหนเหมือนเดิม ยังล้มลุกคลุกคลาน
ยังให้แม่ต้องมาลำบากทำมาหากินด้วยเหมือนเดิม

ถ้าหมอนเราทำจากนุ่น ป่านนี้มันคงงอกเป็นต้นงิ้วแล้วล่ะมั้ง









 

Create Date : 07 สิงหาคม 2556
2 comments
Last Update : 7 สิงหาคม 2556 22:42:23 น.
Counter : 489 Pageviews.

 

ทุกอย่างอยู่ที่ใจ ใจบอกว่าสู้ก็จะสู้ ใจบอกว่าท้อมันก็จะท้อ ถอนหายใจแรงๆสักครั้ง แล้วบอกตัวเองว่าต้องผ่านมันไปให้ได้

คนแปลกหน้าคนนี้ขอเป็นกำลังใจให้ สู้ สู้
(เวลาเราทุกข์ชอบไปห้องสวนลุม สุขภาพจิต)

 

โดย: แม่หนูมีน IP: 180.183.220.188 10 กันยายน 2556 11:34:08 น.  

 

ขอบคุณแม่หนูมีนมากค่ะ

พยายามจะผ่านมันไปให้ได้ค่ะ^^

 

โดย: อิมาอิซัง 20 กันยายน 2556 13:46:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





ฝาก"บัลลังก์เสน่หา : จากหนึ่งคำมั่น ตราบสิ้นนิรันดร์" ด้วยค่ะ
กรงขังสิเนหา
ทาสสวาทเงาเสน่หา
บุพเพเล่ห์จันทร์
ในรั้วรัก
เสี้ยวสิเน่หา
รอยนิรันดร์
กลีบเหมยกลางทราย
เล่ห์รักร่ายปรารถนา
ตะวันเยี่ยมรุ่ง
ขวัญข้าเอย
ลิขิตลวง
สิ้นแสงรังสิมา (หนึ่งหทัยมังกร)
ดาริกากลางใจ (ดวงใจรักจ้าวยุทธ์)
หากฟ้าไร้เมฆินทร์ (ทาสรักสลักใจ)
ฤาศศินอำพราง (ยอดพธูจอมทัพ)
รื่นกลิ่นปทุม
รักลุ้นวุ่นหวาน
สัญญาลับฉบับรัก
เพียงสิ้นชีวา
เนื่องนิจสิน
แม้นเดือนดับ
จันทร์ร้างฟ้า
กรงบรรณาการ
ฝนซาเมื่อฟ้าสาง
กลีบเก็ดถวา
แสงแรกของตะวัน
ทั้งหมดภายใต้นามปากกา วิรมย์รดา กะรัต ลนาริน ธาราพิศุทธิ์
Friends' blogs
[Add นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.