你还好吗?
<<
ธันวาคม 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
29 ธันวาคม 2557

镖门-สำนักคุ้มกันภัย(ฮั่วเจี้ยนหัว)

เรื่องนี้ของพี่ฮั่ว ถ่ายทำแค่ 2 -3 เดือน รอคอยมานาน อยากดูต่อสู้แบบกังฟูมันส์ ๆ โดยไร้แสงสีบ้าง



และแล้วหนังก็ฉาย แต่ ดูไป 2 ตอน หาวแล้วหาวอีก รู้สึกผิดหวังมาก และคิดไปว่าไม่น่าหวังเลย พระเอกงี่เง่า เป็นคนสายตรงที่ไม่ยอมงอ อะไรก็ กฎ กฎ กฎ ไม่น่ารักเอาเสียเลย ว่าจะเลิกดูอยู่แล้ว คงไม่ได้มาเขียนบล็อคหรอก แรก ๆ คิดอย่างนี้

พระเอกเปิดมาก็เป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันเลย มีตำแหน่งการงาน และผูกสมัครรักใคร่อยู่กับลูกสาวอาจารย์ เจ้าของสำนักคุ้มกันภัยนั่นเอง ศิษย์ผู้น้องก็นิสัยดี รักศิษย์พี่ สำนักเหมือนไม่มีปัญหาแล้วเรื่องอะไรที่จะนำเสนอล่ะ

เรื่องมาแล้ว เป็นเรื่องที่จะทำให้พระเอกตกต่ำถึงขีดสุด จนต้องเริ่มจากศูนย์เลยทีเดียว

ในการคุ้มกันภัยครั้งหนึ่ง หลิวอันซุ่น(ฮั่วเจี้ยนหัว)จับได้ว่าผู้คุ้มกันคนหนึ่งแอบขนของส่วนตัวเพื่อรับเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง และออกนอกเส้นทาง อันซุ่นเป็นคนอยู่กับร่องกับรอย โทษของการทำผิดครั้งนี้คือการไล่ออกจากสำนักคุ้มกันภัย

การทำเช่นนี้เท่ากับการทุบหม้อข้าวทำให้ไร้อาชีพเลี้ยงตัวเลี้ยงครอบครัว ผู้คุ้มกันคนนี้ ทำความผิดเพราะลูกป่วยต้องการเงินไปรักษา และเขายังเคยเป็นอาจารย์สอนวิธีการคุ้มกันภัยให้กับอันซุ่นด้วย แม้รู้สาเหตุแต่อันซุ่นก็ยังยืนยันไล่เขาออกไป ผู้คุ้มกันคนนี้สำนึกผิด และก็เห็นว่าตัวเองสอนลูกศิษย์แต่กลับทำตามที่สอนไม่ได้ จึงละอายใจ เอาลูกปืนกรอกปากยิงตัวตายไป อันซุ่นหันกลับมา เขาก็ยิงตัวตายล้มลงแล้ว ลูกน้องในขบวนเริ่มไม่พอใจอันซุ่น และกระด้างกระเดื่อง อันซุ่นเองก็เสียใจมาก ตอนอารมณ์ขึ้นได้ฟันดาประจำตัวหักไป

ภรรยาของผู้คุ้มกันที่ยิงตัวตายโกรธอันซุ่น พูดจากระทบกระเทียบและให้เขาชดใช้ความผิด สุดท้ายอันซุ่นตัดสินใจรับโทษ เอาถุงสีดำใส่ชื่อแขวนไว้เพื่อบอกว่าตนเป็นผู้คุ้มกันที่มีความผิดติดตัวต้องออกจากสำนักคุ้มกันภัยไปเริ่มต้นเส้นทางคุ้มกันใหม่ ๆ ด้วยตัวเอง จึงจะกลับมาได้อย่างสมเกียรติ

ตำแหน่งหัวหน้าผู้คุ้มกันไม่มีแล้ว เขาชวนแม่เดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อไปแผ้วถางเส้นทางสู่หัวหน้าคุ้มกันภัยด้วยตนเอง เมื่อไปถึงเมืองหลวง เป็นที่ผิดหวังนักเมื่อพบว่า สำนักคุ้มกันภัยที่ตนเองจะมาอยู่ด้วยนั้นมีสภาพไม่ต่างไปจากร้านอาหารที่มีเพียงคนครัวแก่ ๆ ไม่มีผู้คุ้มกันภัยแม้แต่คนเดียว อันซุ่นเริ่มวางแผนชีวิตใหม่ และหาทางรับงานคุ้มกันภัยเพื่อสร้างรายได้สำหรับการดำเนินชีวิตต่อไป

แต่เมืองหลวงไม่ใช่บ้านนอก มีทั้งมาเฟีย จอมอิทธิพล และตำรวจ รวมถึงสำนักคุ้มกันภัยที่มีชื่ออยู่แล้ว อันซุ่นจะต้องฝ่าฟันส่ิงเหล่านี้ โดยผ่านฉากหลังของการเมืองสมัยหยวนซื่อไข่

การไต่เต้าเป็นผู้คุ้มกันของเขานั้น จะมีผู้คนหลายคนทั้งหญิง ชาย ดี และไม่ดี ผ่านเข้ามามากมาย ความรัก ความแค้น และเส้นทางชีวิตของหลิวอันซุ่นเพื่อก่อตั้ง"เปียวเหมิน"จะเป็นเช่นไร? หาคำตอบได้ในหนังเรื่องนี้


ตัวละคร
หลิวอันซุ่น แสดงโดย ฮั่วเจีี้ยนหัว
ลู่หยาวถิง แสดงโดย เจี๋ยชิง
หลี่ซีผิง แสดงดดย หลี่เจี้ยน
ไต้หรง แสดงโดย หลิวอี้หาน
ชิ่นเก๋อเก๋อ แสดงโดย โจวฉีฉี

นินทาตัวละคร

พี่ฮั่วมีฉากที่ดูแย่มาก ๆ อยู่ฉากหนึ่ง ก็ดูสิว่าจะเล่นได้เท่ห์ ๆ หรือเปล่า เป็นฉากที่ตามธรรมเนียมแล้ว ผู้คุ้มกันที่มีโทษติดตัว จะต้องคำนับลูกน้องทุกคน โดยเรียกชื่อและบอกว่าตนเองคารวะแล้ว ยืนขึ้น คุกเข่าลง ก้มหัวกราบ แบบนี้นับสิบ

ดูไปแล้วพระเอกอนาถล้ำมาก ๆ แต่หากคิดไปแล้ว ฉากนี้ยังไม่อนาถเท่าตัวละครอีกตัวในเรื่อง "ซินอี้เจี่ยนเหมย" ฉากนั้นพี่ฮั่วแต่งงาน และถูกคนแกล้ง ลากมาที่ริมน้ำขณะที่ถูกมอมเหล้า แล้วทุกคนยืนฉี่ใส่ ดูไปแล้วเป็นฉากแย่ของพระเอกที่สุดเท่าที่เคยดูมาแล้ว ปกติพระเอกจะหล่อ เท่ห์ตลอด

นางเอกได้เจี่ยชิงมาเล่น เห็นหน้าเธอทีไรก็คิดถึงอาจูอาจื่อในแปดเทพเสียร่ำไป เรื่องนี้เล่นเป็นนางโจร โผงผางเป็นที่สุด อยู่ ๆ ก็มาจ้างพระเอก พระเอกแม้จะรู้ว่านางเป็นโจรลูกสาวหุบเขาคนตาบอด แต่ก็รับงานเพราะอยากได้เงินมาบำรุงสำนัก และอีกอย่างคือหากทำงานดีอาจผ่านหุบเขาคนตาบอดได้อย่างง่ายดาย สร้างสัมพันธ์ไว้ก่อนเป็นดี

น่าเสียดายที่ไม่เพียงสร้างสัมพันธ์งานกลับกลายเป็นสัมพันธ์รักไปด้วย เมื่อนางโจรสาวเริ่มเห็นอันซุ่นต้องตาเข้าทุกวัน ก็แหม คนอะไร หน้าตาดี ฝีมือดี แม้จะห่าม ๆ แบบผู้ชายไปบ้างแต่ก็อบอุ่นที่ได้อยู่ด้วย นางโจรก็เลยตกหลุมรักพระเอกโดยไม่รู้ตัว พระเอกเองก็ซื่อบื้อดูไม่ออก แม่มาบอกก็ยังไม่เชื่อ สุดท้ายเป็นไง ผู้หญิงคนนี้ดีขนาดเอาชีวิตไปทิ้งยังเสี่ยงช่วยเขาเลยทีเดียว เชื่ออ๊ะยังล่ะ?



นางโจรสาวลอบยิงตำรวจเพื่อช่วยให้อันซุ่นได้ขนสินค้าไปได้อย่างราบรื่น ปรากฎว่าตัวเองถูกยิง อันซุ่นรู้ว่านางโจรมาช่วย จึงให้ขบวนเดินทางไปก่อนแล้วไปหานางโจรว่าโดนยิงหรือเปล่า นางโจรโดนยิงล้มตกจากม้าอยู่ในป่า

อันซุ่นพามาสมทบกับขบวนที่โรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง กรีดกระสุนออกให้ นางโจรไข้ขึ้นสูง ขอร้องให้เขาอยู่เป็นเพื่อนตลอดทั้งคืน อันซุ่นรับปาก คู่หมั้นพระเอกมาเห็นพอดี นางโจรเห็นพระเอกนั่งหลับจึงแอบมาซบ(พระเอกไม่รู้ตัว) เอ่อ คือสงสัยว่าประตูทำไมไม่ปิด หรือจะให้คู่หมั้นมาเห็นพอดี ประตูเป็นผ้าหนา ๆ เลิกขึ้นได้ หรือจะคิดอีกทีเข้าข้างพระเอกว่าเป็นสุภาพบุรุษ อยู่กันตามลำพัง แต่เปิดเผยจึงไม่ปิดประตู

คู่หมัั้นของอันซุ่นชื่อหรงหรง เป็นลูกสาวอาจารย์ 2 คนนี้ัรักกันด้วยความรู้สึกหรือหน้าที่กันแน่ ต้องดูกันต่อไป เหมือนกับว่าเขาจัดการมาอย่างไรก็ทำไปตามหน้าที่อย่างนั้น หรงหรง ขี้หึงมาก อันซุ่นอยู่กับผู้หญิงอื่นไม่ได้เลย ทุบ ๆ ๆ พระเอกต้องคอยมาเอาใจบีบนวด ดูแล้วเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อ แต่หน้าตาสวยน่ารักเลยทีเดียว เสียอย่างเดียวเสื้อผ้าใส่แล้วอ้วนตุ๊ต๊ะเลย หน้าหวานอย่างเดียว




 

Create Date : 29 ธันวาคม 2557
0 comments
Last Update : 5 มกราคม 2558 22:40:42 น.
Counter : 527 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mamiya
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด งานเขียนทุกชิ้นในบล็อคนี้ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน กรุณาให้เกียรติผู้เขียนเมื่อนำไปเผยแพร่ต่อควรขออนุญาตก่อน
[Add mamiya's blog to your web]