你还好吗?
<<
มีนาคม 2558
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
18 มีนาคม 2558

สี่มือปราบพญายม 2015



เรื่องนี้ถ่ายทำนานแล้ว กว่าจะได้ฉายไปเมื่อวาน(17/3/15) ไม่ทันดูช่วงแรก ขาดไปเล็กน้อย เดี๋ยวกลับมาเล่า

สี่มือปราบพญายมประกอบด้วย อู๋ฉิง(บ้อเช้ง ไร้จิตไร้ใจ) เหลิ่งเสวี่ย(แนฮ้วย เลือดเย็น) เถียโส่ว (ทิชิ่ว มือเหล็กพระกาฬ) และ จุยมิ่ง(ตุยเมี่ย เชือดชีวิต)

ทั้งสี่เป็นมือปราบเซเลป สุดหล่อแห่งเมืองหลวง ทำคดีช่วยจูเก๋อเสินโหว หรือจูเก๋อเจ้งหว่อแห่งจวนเสินโหว คู่กัดของลิ่วซ่านเหมิน

เรื่องนี้บทจะส่งจางฮั่นเป็นพิเศษ แต่เราดู(เหมือนเดิม)จุยมิ่งที่เฉินเหว่ยถิงเล่น เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของเขาในจีนแผ่นดินใหญ่ และโชคดีที่ออกอากาศเรื่องแรกด้วยเรื่อง "กู่เจี้ยนฉีถาน" บุคคลิกของตัวละครส่งกว่ากันเยอะ ทำให้มีแฟน ๆ ตามดูเขาในเรื่องนี้ไม่น้อย

แม้จะเล่นหนังใหญ่มานานแต่จุดบกพร่องของเหว่ยถิงในเรื่องนี้มีไม่น้อย และเพราะจุดบกพร่องนี้เองจะทำให้เราได้คอยดูการการพัฒนาก้ันต่อไป

สังเกตว่าเวลายืนกัน 4 คน เว่ยถิงจะเอามือมาไว้ข้างหน้า ยืนแล้วไม่สง่า บ้างก็เท้าเอวดูแล้วก็ไม่ดีอีก กับจางฮั่นคนนี้จะเอามือไพล่หลังและยืดอกตรงทำให้ดูสง่ากว่า เช่นเดียวกับหยางหยางในบทอู๋ฉิงเอามือไพล่หลัง ด้วยเสื้อขาวที่ดูสง่าอยู่แล้วก็ดูดีอีก เหลือแต่ต้าหวังของเรานี่แหละยืนหลุกหลิกอยู่อย่างนั้น จะว่าเป็นเพราะจุยมิ่งเป็นคนเช่นนั้น แต่ด้วยความที่เหว่ยถิงหลังค่อม ทำให้ดูดรอปกว่าคนอื่น ไม่ดี ไม่งาม หัดใหม่นะ

และ...อา...อู๋ฉิงเดินได้ เหมือนเวอร์ชั่น "ซิื่อต้าหมิงปู่เจิ้นกวนตง" อุ๋ฉิงเดินได้เฉยเลยเหมือนกัน แต่ทีวีบีสร้างโดยให้หลินเฟิงรับบทนี้ ต้องนั่งรถเข็นจ้า ไม่กี่ปีเอง สร้างใหม่อีกแล้ว

อันว่าหนังสร้างใหม่ก็สร้างซ้ำไปซ้ำมา นี่ก็มีค่ายหนังจะสร้างมังกรหยกก๊วยเจ๋งเป็นหนังชุดในปีนี้อีกแล้ว และยังมีหม่าหยุน(เจ้าของอาลีบาบา)ว่าจะลงทุนสร้างหนังใหญ่เรื่องแปดเทพฯ กระบี่เย้ย เข้าไปอีก ดูกันให้ฉ่ำไป


ว่าจะคุยเรื่อง "สี่มือปราบ" ไหงกลายเป็นเรื่องอื่นไปเสีย


คิดอะไรก็เขียนไปก่อนแล้วกันนะคะ หาเพื่อนคุย

ดูย้อนยังไม่หมด โหย พลาดไปเป็นตอนเลยเหรอ กลับมาไม่ทันดู

นครหลวง มีเรื่องเล่าว่ามีโจรใหญ่ 4 คนทำความเดือดร้อนไปทั่ว แต่จูเก๋อเจิ้งหว่อจับพวกมันไปขังไว้ได้ วันนี้พวกมันทั้ง 4 หนีออกมาได้และรวมหัวกับอันซ์่อเกิ่ง(อนุชาของฮ่องเต้)หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อันอ๋องจะป่วนเมือง

จูเก๋อเจิ้งหว่อมีผู้ช่วย 4 คนเป็นมือปราบยอดฝีมือ 4 โจรมาลองดี สู้กันข้ามวันข้ามคืน ในที่สุด 4 มือปราบพญายมก็จับพวกมันได้ แต่พวกลิ่วซ่านเหมิน อ้างว่าตัวเองคุมพื้นที่อยู่แย่งตัวโจรไปเอาความชอบเสียเอง

4 มือปราบไม่ยอมแต่พอดีมีคนมาบอกว่าเกิดคดีใหญ่แล้ว เจ้ากรม 3 ใน 6 กรมใหญ่ถูกคนฆ่าตาย ไร้ร่องรอยการฆ่า ให้ 4 มือปราบไปสืบด่วน เมื่อไปถึง การตายของทุกคนน่าสงสัย แต่ว่าศพกลับหายเป็นอากาศธาตุต่อหน้าต่อตา ทุกคนรู้สึกประหลาดใจมาก ทีแท้เป็นการกระทำของคนหรือปีศาจกันแน่?

ฉู่อิ้งเสวี่ยสาวสวย ถูกเรียกตัวเข้าวัง แต่นางไม่ยอม ขอร้องพ่อ ไม่อยากไป แต่พ่อกลัวถูกตัดหัว จึงรวมหัวกับแม่เลี้ยงวางยาสลบส่งนางเข้าวัง อิ้งเสวี่ยรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่ออยู่ในรถม้าพร้อมกับหญิงสาวอีกหลายนางที่ไม่เต็มใจเข้าวังถวายตัว จึงวางแผนหลบหนี พวกนางหนีไปได้ตามแผน

4 จอมโฉดที่ถูกจับได้ถูกจับขังไว้ที่คุกใต้ดินของลิ่วซ่านเหมิน แต่ว่าพวกมันเก่งกาจอย่างกับมีเวทย์มนต์ จึงหนีออกไปได้ ทั้ง 4 หนีมาเจออันหวังแต่ถูกวางยาเอามาใช้งานเสียอีก โดยให้ไปเล่นงานจูเก๋อเจิ้งหว่อ อันอ๋องยังสั่งให้คนสนิทไปตามหาเจ้าชายตระกูลหมาป่า โดยมอบโคมวิเศษไว้ หากเจอตัวเจ้าชายจะเปล่งแสงเรืองรอง อันอ๋องเริ่มแผนป่วนเมืองสร้างความวุ่นวายแล้ว

ด้านจูเก๋อเจิ้งหว่อได้รับรายงานจากหัวหน้ามือปราบหญิงจีเหยาฮวาเรื่องไปทวงคนที่ลิ่วซ่านเหมินแล้วทางโน้นไม่ยอม แต่คนโฉดทั้ง 4 กลับหนีหายไป แถมยังมีคดีที่เจ้ากรมใหญ่ 3 ใน 6 ตายอย่างไร้สาเหตุอีก 4 มือปราบบอกว่าจะไปสืบ แต่ขณะนั้นเองกงกงเข้ามาบอกว่าให้ 4 มือปราบไปหานางคนสวยที่ถูกเรียกเข้าวังแต่ดันหนีไปแทน ไม่ว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่าเรื่องนี้(โอย.....อยากจะบ้าตาย)จูเก๋ออนุมัติให้เด็ก ๆ ในสังกัดทั้ง 4 ทำตามนั้น 4 มือปราบจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องรีบบึ่งไปหูโจวตามคำสั่ง

อิ้งเสวี่ยหนีร้อนไปพึ่งเย็นที่บ้านลูกพี่ลูกน้องชายคนหนึ่งที่นางเคยประทับใจแต่เด็ก ด้วยการตรากตรำเดินทางเลยสลบไปกองตรงหน้าประตูบ้านตอนลูกพี่ลูกน้องมาเปิดประตูรับ เขาอุ้มนางเข้าบ้านไปนอนพัก เมื่ออิ้งเสวี่ยตื่นขึ้นมาก็เล่าเรื่องให้เขาฟัง ลูกพี่ลูกน้องคนนี้เป็นคนรักตัวกลัวตายเลยไปเรียกมือปราบมาจับนาง (นางเหมือนจะมีใจให้ลูกพี่ลูกน้องชายคนนี้อยุ่เล็กน้อย ขอติดตามอยู่กับเขาด้วย เอ่อ ...ผิดประเพณีไปหน่อยไหม?)

นางอับจนไร้หนทางไปยืนลังเลอยู่ริมหน้าผา จะโดดดีไม่โดดดี บังเอิ้นได้ยินเสียงร้องเรียก ตกใจเหยียบพลาดเกือบร่วงถ้าไม่มีหนุ่มมาดึงไว้ทัน

ก็ไอ้เจ้าหนุ่มนี่แหละที่เรียกเพราะเข้าใจผิดว่านางจะโดด เหลิ่งเสวี่ยคือมือปราบที่เข้าใจผิด หลังจากช่วยนางขึ้นมาแล้ว จึงทราบว่านางคือคนที่พวกเขาทั้งสี่กำลังตามหา(เอ่อ เปลืองไปไหม หาผู้หญิงคนเดียวต้องใช้คนตั้ง 4 คน อยากรวมตัวละครก็บอกมาเถอะ)

ระหว่างทางอิ้งเสวี่ยคิดหนี แต่ก็หนีไปไม่พ้น ถูกจับเข้าเมืองมาเห็นชะตากรรมซิ่วหนี่อื่น ๆ ที่คิดหนี ทุกนางมีแต่ทางตายเท่านั้น 4 ยอดมือปราบสงสารจึงหาทางช่วยโดยให้นางไปเป็นคนรับใช้ในจวนของจู๋เก๋อเสินโหว แรก ๆ เหลิ่งเสวี่ยจะไม่ยอมแต่เมื่อทุกคนคะยั้นคะยอก็ยอมในที่สุด และให้อิ้งเสวี่ยหาชื่อใหม่ นางจำได้ว่าตอนเด็กแม่เคยสอนให้ท่องกลอน จึงเอาคำจากบทกลอนมาตั้งชื่อให้ตัวเองว่า “ฉู่หลีม่อ”

จุยมิ่งวางแผนว่าม่อหลีเป็นญาติอู๋ฉิงมาหางานทำในเมือง และให้อู๋ฉิงหรือไม่ก็เหลิ่งเสวี่ย(ชื่อออกเสียงได้ 2 แบบว่าเหลิงเสวี่ยหรือเหลิ่งเสวี้ย)ไปฝากกับหัวหน้าแม่บ้านที่ชื่อพี่ชุนผิง เหลิงเสวี่ยไม่เล่นด้วย(คือว่าบทนี้ขรึม เท่ห์ เงียบ) พี่ชุนผิงสนใจสองหนุ่มนี้อยู่เป็นทุน เมื่อจุยมิ่งพาอู๋ฉิงมากรุยทางให้หลีม่อ นางก็ตกลงรับหลีม่อมาเป็นสาวใช้ในจวน หลีม่อแม้เป็นลูกผู้ดีมีตระกูลแต่แกล้งทำเป็นบ้านนอกคอกนา พูดจาโฮกฮาก

อั๋นอ๋องไม่ค่อยถูกกับราชสำนัก เพราะว่าคนรักถูกฮ่องเต้ชิงไป เดิมนางเป็นนางรำงามล้ำและเต้นรำเก่งชื่อว่าเตี๋ยหวู่ แม้จะขายศิลปะแต่ก็ไม่เคยขายตัว ใครจะให้เงินแค่ไหนก็ไม่สน แต่เพราะกลอนบทเดียว ทำให้นางสนใจอันอ๋องและได้เป็นสามีภรรยากันโดยยังไม่ได้แต่งงาน แต่โชคร้ายถูกฮ่องเต้เบิกตัวเข้าวังไปแดนซ์ให้ดู เข้ามาก็ไม่ได้กลับ ปล่อยให้อันอ๋องรอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ ตอนเช้ามีคนมาแจ้งว่าฮ่องเต้จะรับเป็นสนม นางไม่ยอมฆ่าตัวตายไปแล้วเหลือแค่รองเท้าให้ดูต่างหน้า อันอ๋องช้ำใจคิดมากผมเปลี่ยนเป็นสีขาวในคืนเดียว

เสินโหวเรียกสี่มือปราบเข้าไปปรึกษาเรื่องการสืบคดีประหลาด คนตายโดยไร้ร่องรอย แบบนี้เหมือนการกระทำของปีศาจไม่ใช่มนุษย์ เสินโหวสงสัยว่าจะเป็นฝีมือของอันอ๋อง เพราะเคยมีเรื่องกับฮ่องเต้มาก่อน อาจจะมาสร้างความวุ่นวายก็เป็นได้ เลยคิดว่าจะนัดเจอหยั่งเชิง

หลีม่อคิดถึงแม่มาก พยายามอยู่ในจวนในฐานะสาวใช้ให้ได้ นางทำงานทุกอย่างที่พี่ชุนผิงสั่งให้ทำ

จีเหยาฮวาหลงรักเหลิงเสวี่ย นางเคยบาดเจ็บเพราะเขามาก่อน ตอนนี้นางเองก็ยังรักเขาไม่เปลี่ยน แต่ท่าทางเหลิ่งเสวี่ยจะไม่มีใจให้สักเท่าไหร่

อู๋ฉิงต้องคอยเอาใจพี่ชุนเพื่อให้ดูแลหลีม่อให้ดีทำให้นึกถึงเรื่องของคนที่เขาแอบชอบ เขาเจอนางในตลาด ทั้งสองชอบภาพใบเดียวกัน ตอนนี้อู๋ฉิงยังคิดถึงนางเสมอ

จุยมิ่งเองก็มีนางในดวงใจคือจื่อหลอ นางเป็นท่านหญิงจอมแก่น แต่หลงรักเหลิงเสวี่ยและชอบถามเรื่องของเหลิงเสวี่ยจากเขาเสมอ จุยมิ่งพยายามชี้นำว่าเขาชอบนางแต่นางไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย

เสินโหวเองก็มีใยรักบาง ๆ กับองค์หญิงเจ้าของหมิงเยว่โหลว (ครบคู่แล้วสินะ ....คอยดูว่าจะเป็นยังไงกันต่อ) องค์หญิงนี้ก็รู้จักเตี๋ยหวุ่เป็นอย่างดีเพราะนางเคยมาเป็นนางรำที่หมิงเยว่โหลวมาก่อน

เสินโหวได้มาพบกับอันอ๋องแต่อันอ๋องบอกว่าไม่ได้ทำเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น หากจะทำตอนที่มีเรืองกับฮ่องเต้คงทำไปนานแล้ว ไม่ต้องรอถึงตอนนี้หรอก ทุกคนเป็นข้าราชการล้วนแต่ทำงานเพื่อราชสำนักเท่านั้น

อันอ๋องรักเตี๋ยหวู่มากได้ฝึกหนันกงหรูเยียน สาวคนใหม่เพื่อให้เป็นเงาของเตี๋ยหวู่ แต่นางไม่เก่งพอ เต้นเท่าไหร่ก็ไม่เหมือน นอกจากหรูเยียนยังมีนางจิ้งจอกเก้าหางที่อันอ๋องเลี้ยงไว้ใช้งานอีกคน นางฆ่าคนไม่กะพริบตา

จวนเสินโหวต้องวุ่นวายกับการสืบคดีที่เจ้ากรมใหญ่แห่งเมืองหลวงทยอยตายไปโดยไร้ร่องรอย เมื่อสี่มือปราบไปถึง พบร่องรอยให้สืบเพียงเล็กน้อย ไม่นานศพก็หายวับไปต่อหน้าต่อตา พวกเขาประหลาดใจมาก เสินโหวพยายามวิเคราะห์คดีข้ามคืนก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

เจียวเหนียงหรืออีกสถานภาพหนึ่งคือพระขนิษฐาของฮ่องเต้เจ้าของเหลาดนตรีชื่อดังซึ่งเป็นเพื่อนกับเตี๋ยหวู่ นางมีใยรักต่อเสินโหว เห็นเขาตรากตรำจึงต้มน้ำซุปมาให้บำรุง บังเอิญที่ชุดจิ้งจอกของนางทำให้เสินโหวนึกถึงวิชาของค่ายสำนักหนึ่ง จึงเรียก4มือปราบมาและบอกเรื่องนี้ให้ฟัง

เสินโหวสันนิษฐานว่าคนที่ก่อคดีอาจมีความเกี่ยวข้องกับสำนักหนึ่ง ซึ่งจะรับเด็กหญิงอายุ 10 ปีขึ้นไปมาฝึกวิชาประหลาดชื่อว่าจิ้งจอกเก้าหาง และเพื่อให้วิชาร้ายกาจยิ่งขึ้นไป ได้สร้างอาวุธเพื่อเพิ่มอานุภาพของวิชานี้ โดยอาวุธจะฝังไปในเลือดเนื้อของผู้ฝึกและอยู่จนเติบโต อาวุธนี้เหมือนจิ้งจอกที่มีเก้าหางแต่หากโดนตัดออกเจ้าของหางก็จะตายไปด้วย ผู้ฝึกวิชานี้จะต้องตัดรักให้หมดสิ้นไม่ยุ่งกับโลกภายนอก

หลีม่อไปเดินตลาดเป็นเพื่อนเยี่ยเอ๋อร์สาวใช้ในจวนเสินโหว นางเกรงว่าจะโดนจับจึงปลอมตัวเป็นชาย ระหว่างนั้นนางจิ้งจอกเก้าหางหาทางเข้าจวนเสินโหวมาเจอสองคนนี้พอดีจึงขโมยเอาป้ายเข้าออกจวนของหลีม่อไป และจับตัวเยี่ยเอ๋อร์ไปขังไว้ แล้วปลอมตัวเป็นนางชวนหลีม่อกลับจวน นางเอายาที่อันอ๋องให้กลบกลิ่นจิ้งจอกของตัวเองแต่ใส่ให้หลีม่อกิน ตอนเข้าจวนยามขวางไว้แต่เหลิ่งเสวี่ยมาเห็นเข้าว่าเป็นหลีม่อจึงพาเข้าจวนไป เขาเริ่มสงสัยบางอย่าง

หลี่ม่อไม่ค่อยถูกชะตากับเหลิ่งเสวี่ยสักเท่าไหร่ อู๋ฉิงเห็นเข้าบอกให้เหลิ่งเสวี่ยอย่าดุดันกับนางนัก ตกดึกหลีม่อแอบย่องเข้าห้องพี่ชุนผิงเพื่อเอาหยกของแม่ที่ถูกนางริบไปคืน แต่โดนจับได้ พี่ชุนผิงยื่นข้อเสนอแลกเปลี่ยนหยกโดยให้หลีม่อไปขโมยของเหลิ่งเสวี่ยที่นางแอบรักมาให้ หลีม่อ ยอม แอบเข้าห้องเหลิ่งเสวี่ยไม่คิดว่าเขาอยู่กำลังรอหมอนวดชายมานวดให้ เหลิ่งเสวี่ยเข้าใจผิดหลับตารอหมอนวดคิดว่าหลีม่อเป็นหมอนวดที่นัดไว้ จึงยอมให้นวด หลีม่อจำใจไหลไปตามสถานการณ์นวดไปนวดมาฉกได้ผ้าเช็ดหน้าของเขากำลังจะรีบไปแต่เหลิ่งเสวี่ยลืมตาขึ้นมาก่อน

เขาเห็นว่าหลีม่อแอบเอาผ้าเช็ดหน้าไปและซุกเก็บไว้ในอกเสื้อ เขาจึงใช้ดาบฟันเสื้อท่อนบนของนางเพื่อให้ผ้าเช็ดหน้าหล่นโดยไม่ได้แตะเนื้อต้องตัว แต่บทสนทนาของทั้งสองทำให้พวกสาวใช้ที่ไปเรียกพี่ชุนผิงมาฟ้องว่าหลี่ม่อแอบเข้าห้องเหลิ่งเสวี่ยเพื่อไปยั่วยวนเขา พี่ชุนผิงโกรธมาก มือปราบหญิงมาเห็นก็เสียใจ สาว ๆ ที่แอบรักเหลิ่งเสวี่ยก็เสียใจไปถ้วนหน้า หลีม่อออกจากห้องเขาแต่โดนทุกคนแอนตี้โดนใช้งานหนักกว่าเดิมและกลั่นแกล้งไม่ให้กินข้าว เยี่ยเอ๋อร์คอยช่วยเหลือแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก

อู๋ฉิงบอกให้เหลิ่งเสวี่ยช่วยหลีม่อแต่เขาไม่สนใจและบอกว่าเขาได้กลิ่นประหลาดนางจิ้งจอกจากตัวหลีม่อ คืนหนึ่งหลีม่อแอบเห็นเยี่ยเอ๋อร์ออกจากจวนเสินโหวจึงตามไปดู ที่แท้นางจิ้งจอกเก้าหางปลอมเป็นเยี่ยเอ๋อร์มาคอยสืบหาเจ้าชายตระกูลหมาป่าตามคำสั่งของอันอ๋องและเอาเลือดสด ๆ ของเขามาเข้ายารักษาสามีนาง

นางเปลี่ยนชุดจะกลับไปหาสามีแต่โดนอู๋ฉิงพบร่องรอยเสียก่อน ทั้งสองต่อสู้กัน อู๋ฉิงเกือบพลาดท่า ดีที่ได้เหลิ่งเสวี่ยมาช่วยไว้ก่อน นางจิ้งจอกถูกฟันที่ขา กลับไปหาสามี สามีไม่พอใจที่นางไปวุ่นวายกับเรื่องฆ่า ๆ แกง ๆ อีกตามนิสัยเดิม จึงไล่นางไป จิ้งจอกเก้าหางเดิมเป็นศิษย์ผู้น้องของสามีและสามีช่วยนางจากฝ่ามือของอาจารย์นางจึงโกรธอาจารย์ตัวเองและพากันหนีออกมา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนางไม่มีวันไปจากเขาเด็ดขาด

หลีม่อที่แอบตามมาเห็นเหตุการณ์ นางเห็นใจจิ้งจอกเก้าหางที่ทำเพื่อความรัก จึงแกล้งทำเป็นขาเจ็บเพื่อแกล้งเป็นไม่รู้เรื่องแต่แค่อยากเอายามาให้จิ้งจอกเก้าหางที่ปลอมเป็นเยี่ยเอ๋อร์สาวใช้เพื่อนรักเท่านั้น อู๋ฉิงพาหลีม่อไปหาหมอแต่ไม่พบอาการเจ็บปวดอะไร หมอเข้าใจผิดคิดว่าเจอโรคประหลาดและมั่นใจว่าจะรักษาให้หายได้แน่

ทางเถียโส่วมีสาวน้อยมาติดพันทั้งขอลายเซ็น ทั้งตามติดนางบอกว่าเดินทางมา 3 เดือนเพื่อมาพบขวัญใจอย่างเขาโดยเฉพาะ (เอ่อ หนังกำลังภายในรึเนี่ย นึกว่ามาติดบอยแบนด์)




 

Create Date : 18 มีนาคม 2558
7 comments
Last Update : 29 มีนาคม 2558 23:35:03 น.
Counter : 728 Pageviews.

 

เรื่องบุคลิกภาพเรื่องนี้เพราะได้รับบทจุยมิ่งเลยมองผ่านได้เพราะเป็นตัวละครอยู่เฉยๆไม่ได้ บุคลิกเลยไม่เป็นจุดสนใจเท่าไหร่ แถมพอใส่ชุดมือปราบก็ยืนตัวตรงใช้ได้ค่ะ แสดงว่ามีคนติตั้งแต่เรื่องนี้เลยนะ แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือ อวบมากกกกก 555

สี่มือปราบเวอร์ชั่นเท่าที่ดูมา เราคิดว่าเวอร์นี้น่าจะดีที่สุดถึงจะผสมแฟนตาซีเข้ามาด้วยก็เถอะ เพราะเคยดูเวอร์แรกเน้นความรักจนน่าเบื่อ มี 4 คน 3 คนเอาแต่ความรักขึ้นต้น โดยเฉพาะจุยมิ่งภาคเหอยุนตงนั้นเอาแต่ตามตูดหญิงอย่างเดียวเลย แต่เราชอบเถี่ยโส่วภาคนั้นนะค่ะ ซื่อดี ส่วนภาค 2 นี่จุยมิ่งจงฮั่นเหลียง ตอนนั้นเราหามาดูเพราะชอบจงฮั่นเหลียง แต่พอดูไปได้ไม่กี่ตอนก็ขอบายเลยค่ะเป็นจุยมิ่งที่ไม่เอาไหนปัญญาอ่อนมาก ยังคิดเลยว่าอย่างนี้เป็นมือปราบได้ไงไม่เอาการเอางานเลย ส่วนภาคฟงฟง ภาคนี้โอเคแต่ก็ยังเน้นผู้หญิงมากไปจนน่ารำคาญ ส่วนจุยมิ่งก็เหมือนโจรกระจอกยังไงไม่รู้อ่ะ ภาคล่าสุดเท่าที่ดูไป 4 ตอน ยังไม่เน้นความรักเท่าไหร่ ที่สำคัญที่สุดคือจุยมิ่งดูเอาการเอางานมาก เวลาทำงานก็ตั้งใจ ส่วนเวลาบ้าก็ไม่ปัญญาอ่อน ยังอยู่ในพื้นฐานว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว บ้าแบบพูดมากชอบแกล้งแบบนี้ดูแล้วไม่น่ารำคาญน่ารักด้วย แถมเท่าที่ดูด้านความรักเหมือนจะช่วยผู้หญิงที่ตัวเองแอบรักจีบผู้ชายที่เค้าชอบด้วย ใจกว้างมากกก (เม้นเท่าที่ดูนะค่ะ ถ้ามีเปลี่ยนแปลงค่อยคุยใหม่ 555)

เห็นด้วยว่าโชคดีที่เปิดตัวด้วยกู่เจี้ยน เพราะบุคลิกแบบศิษย์พี่เป็นใบเบิกทางได้ดีกว่าจุยมิ่ง มีทั้งความเท่ อบอุ่น ฉลาด เก่ง แถมเหมาะกับหน้าตาของเหว่ยถิงมาก พอต่อด้วยน้ำหอมซึ่งคาแรกเตอร์ใกล้เคียงกัน ทำให้คนดูยิ่งอยากเห็นบทที่แตกต่างบ้าง พอต่อด้วยจุยมิ่งที่กลับด้านเลย ทำให้แฟนคลับยิ่งชอบและเป็นที่พูดถึงมากขึ้นด้วย

ปล.ขอบอกว่าเหว่ยถิงเตะสวยมากกกกก เวลาเตะนี่ทะมัดทะแมงสุดๆ เรื่องนี้ถ้าตัดซีจีออก นักแสดงเล่นบทบู๊ได้ดีเลยนะค่ะ แต่ละคนโพสท่าสวยสุดๆ

 

โดย: meilee IP: 180.183.140.223 19 มีนาคม 2558 9:22:56 น.  

 

เรื่องอวบ ตอนนี้คนจีนเขาเรียก เหว่ยถิงในเรื่องนี้ว่า "จุยหยวนหยวน" (จุยกลมๆ)กันแล้ว คงจะเห็นเหมือนกัน

(ไม่แค่เหว่ยถิง ไป๋ปิงก็อ้วนขึ้นด้วยเช่นกัน อังคารหน้าคงออกแล้ว นางจิ้งจอก 9 หาง)

เท่าที่ดูมา ความเห็นส่วนตัว เวอร์ชั่นนี้ก็ยังไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ (อาจเพราะเคยอ่านหนังสือมาก่อน) ตัวจูเก๋อเสินโหว ขาดความสง่างาม เป็นอย่างมาก มองแล้วไม่เห็นราศีเลย อู๋ฉิงก็เดินได้ขึ้นมา เถียโส่วที่ดูน่าจะดุดันก็กลายเป็นธรรมดา ๆ เหมือนไม่มีวิชาเก่งกล้ามือเหล็กพิชิตอะไร ทุกคนที่เป็นมือปราบดูเหมือนนายแบบกันไปหมด มีสาว ๆ มากรี๊ดมากมาย มือปราบใหญ่ 4 ึึคนไปทำคดีผู้หญิงคนเดียว บางตอนเหมือนละครเพลง ร้องเพลงกันตลอดตอนความหลังของอันอ๋อง และเนื้อเรื่องยังได้รับอิทธิพลของแฟนตาซีฝรั่งมาด้วย (เป็นความรู้สึกของ 4 ตอนแรกนะคะ)

เพียงแต่ว่า "ดูได้" หากทำใจเสียใหม่ คิดเสียว่าดูเรื่องใหม่ และมองผ่านการตีความของผู้สร้าง ดูสนุก ๆ อินไปกับมัน เพื่อความบันเทิง และคุยกันในเรื่องความคิด สิ่งที่เห็น ความเข้าใจต่อเนื้อเรื่อง อาจเหมือนกันบ้าง ไม่เหมือนกันบ้างแต่ไม่เอามาเป็นอารมณ์ มันก็สนุกดีไปอีกแบบ เล่าสู่กันฟัง

ส่วนใหญ่คนที่มีพื้นฐานทางการเต้น จะไวเรื่องท่าทาง เรื่องเหว่ยถิงท่าสวยนี้ไม่ติดใจ มีเทปหนึ่งดูเหว่ยถิงเต้นเลียนแบบคนอื่น ทำได้เร็วมาก แม้ไม่เหมือน แต่ท่ามันพลิ้วไปด้วยกันกับต้นแบบได้

เขาเป็นนักร้องมาก่อน นี่ดีที่ตัดสินใจเร็ว ออกมาจากฮ่องกงมุ่งสู่แผ่นดินใหญ่ ตลาดมันเปลี่ยนไปแล้ว ต้องปรับตัว ความจริงเขาเสียโอกาสไปมากทีเดียว อายุ 30 แล้ว หลายปีที่เล่นหนังใหญ่และร้องเพลงไม่มีความก้าวหน้าอย่างที่ควร

จริง ๆ แรก ๆ เราก็ไม่คิดจะตามเหว่ยถิงอย่างจริงจังหรอกค่ะ แต่เพราะมีเทปหนึ่ง เขาพูดว่า "ต้องทำงาน ต้องกินข้าว ไม่ทำงานก็ไม่มีข้าวกิน เลี้ยงครอบครัวไม่ได้" ด้วยภาษาจีนกลางแบบไม่สันทัด และพูดถึงแม่ บอกว่าแม่ลำบากเลี้ยงพวกเขา3คนมา ตอนนี้ถึงเวลาดูแลท่านตอบแทน อือ....คิดดีนะลูก

ลองฟังเทปสัมภาษณ์ความคิดดูหน่อย อยู่ระหว่างติดตาม ดูกันต่อไป ยาว ๆ เหว่ยถิงยังมีข้อบกพร่องที่ต้องแก้ไขอีก ลองดูว่าเขาจะแก้มันได้หรือไม่

จางฮั่นบ้าง คนนี้ดูมาหลายเรื่องแล้ว เอ่อ .....เล่นบทแบบนี้ได้ทั้งเรื่อง "ซานซานไหลเลอ" เรื่อง "วีรบุรุษกู้พิภพ" แนวนี้ตลอด หน้านิ่ง ดูคูล ๆ เรื่องนี้เล่นเป็นคุณชายหมาป่าเสียด้วยทำเขี้ยวทำเล็บทำตา เอ่อ คงต้องดูอังคารหน้า เหมือนจะปูพื้นมาก่อนแล้วใน 4 ตอนที่ผ่านไป


จางจวินหนิง คนนี้สวยมากในสายตาเราในเรื่อง "จุ้ยเหม่ยเตอสือกวง" แต่แต่งโบราณกลับไม่สวยเท่า มีอีกเรื่องน่าจะ"บูเช็คเทียน" เห็นภาพนิ่งก็ดูไม่ค่อยสวยเท่าแต่งสมัยใหม่

 

โดย: มามิยะ IP: 171.96.184.103 19 มีนาคม 2558 21:05:06 น.  

 

อาจเพราะโชคดีที่เราหาหนังสือมาอ่านไม่ได้ เลยไม่รู้ว่าในหนังสือเป็นยังไง แต่เพราะดูมาหลายเวอร์ชั่นลยคิดว่าคาแรกเตอร์น่าจะเป็นแบบนี้

อู่ฉิง เดินได้นี่ไม่ยึดติดอ่ะ อาจเพราะต้องการความเท่และสะดวกในการถ่ายทำเลยเลือกให้ไม่พิการ แต่ติดที่ว่าหยางๆตีความตัวละครตัวนี้ดูเอ๋อเกินไปหน่อย ทำหน้าเอ๋อบ่อยมาก เราคิดว่าอู่ฉิงควรภูมิฐานทั้งความคิดและบุคลิกมากกว่านี้

เถี่ยโส่ว เท่าที่ดูมาทุกเวอร์ คิดว่าน่าจะเป็นคนซื่อๆ ตรงๆ ขี้เล่นบ้าง เป็นลูกคู่กับจุยมิ่ง ซึ่งเวอร์นี้โอเคเลย ดูน่ารักดี เข้าขากับจุยมิ่งได้ดี เวลาต่อสู้ก็ดีระดับหนึ่งติดตรงที่ว่า ทำไมไม่ใส่ถุงมือสองข้างไปเลย เวลาต่อยจะได้ทะมัดทะแมงกว่านี้ แบบนี้ดูแปลกๆเพราะใช้มือข้างเดียวอ่ะ

เหลิงเสี่ย น่าจะเย็นชา เงียบๆ แต่เวอร์นี้ให้บทเหมือนเป็นผู้นำ เลยดูบ้าอำนาจ ชอบตะคอกไปนิด ส่วนนักแสดงเราก็ว่าจางฮั่นเล่นสไตล์เดียวเลยอ่ะ เห็นกี่เรื่องก็แบบนี้

ส่วนจุยมิ่งก็อย่างที่เราเคยบอก เราว่าเวอร์นี้ดีที่สุดในความคิดเราอ่ะ เพราะดูเวอร์อื่นปัญญาอ่อน ติดหญิง ดูไม่เอาการเอางาน แต่เวอร์นี้เขียนบทดูเอาการเอางาน ต๊องก็ยังอยู่ในพื้นฐานว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่เหมือนของจงฮั่นเหลียง รายนั้นเล่นจนปัญญาอ่อนเลยอ่ะ ส่วนเหอหยุ่นตง ก็แนวตามหญิงไม่ทำงาน

ว่าเรื่องเหว่ยถิง เรายอมรับเลยใช้ความรู้สึกล้วนๆอ่ะ ชอบจากศิษย์พี่เพราะสามารถเล่นบทที่อบอุ่น พอยิ้มทีให้ความรู้สึกที่ดีมาก เราเลยมีความรู้สึกว่าคนที่สามารถตีบทแบบนี้ได้ตัวจริงก็น่าจะเป็นคนที่จิตใจดี แต่ก็แอบกลัวนะพอรู้ว่าเป็นฮ่องกง เพราะคนฮ่องกงได้รับอิทธิพลจากฝรั่งพอสมควร เสรีสุดโต่งอ่ะ แต่พอดูไปเรื่อยๆยิ่งเห็นก็ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนเด็กน้อยดูใสๆ น่าเอ็นดู...อิอิ แต่อนาคตเราก็ต้องดูไปเรื่อยๆ เห็นด้วยเรื่องเสียโอกาส แต่ก็อย่างว่าถ้าเข้ามาเร็วก็อาจไม่ได้บทศิษย์พี่และอาจจะไม่ดังเหมือนตอนนี้ก็ได้นะค่ะ เหมือนกับว่าโอกาสมาเมื่อถึงเวลาสมควรอ่ะค่ะ ด้านการพัฒนาเราก็คงต้องติดตามหนังเรื่องอื่นๆแล้วหละค่ะ ตอนนี้เหว่ยถิงยังมีซีรี่ย์ที่เล่นกับหม่าเทียนอวี้ ที่ยังคงเป็นพระรอง แต่มีซูซานกับFull OF Happiness 2เรื่องนี้จะได้เป็นพระเอกเต็มตัวกับเขาซักที

จางจวินหนิงเราว่าเธอเล่นเก่งมาก เราเคยดูเธอจากเรื่องผ้าทอชีวิตตีบทแตกกระจุย บทเศร้าเราร้องไห้ตามเป็นเผาเต่าเลย

ปล.สำหรับสี่มือปราบเราคงต้องติดตามกันต่อไปอ่ะค่ะ ว่าจะไปในทิศทางไหน

 

โดย: meilee IP: 171.96.177.179 19 มีนาคม 2558 21:45:45 น.  

 

เรื่องรอยยิ้มเหว่ยถิง เห็นต่างนิดหนึ่งค่ะ จริง ๆ ยิ้มน้อย ๆ จะสวยดูดี แต่ถ้ายิ้มกว้างริมฝีปากกับฟันจะดูในตำแหน่งที่ดูแล้วไม่ดี เหมือนมันงาบ ๆ กันอยู่ และนี่คือสิ่งที่คิดว่าคือจุดบกพร่องที่ต้องปรับปรุงเลยล่ะค่ะ

สังเกตศิษย์พี่ใหญ่กับอันอี้เฉิน ศิษย์พี่ใหญ่น่ารักกว่า ยิ้มไม่เยอะ ยิ้มบาง ๆ นุ่ม ๆ ดูมุ่งมั่น และอีกอย่างที่ส่งมากคือเสียงพากย์ เหมาะกับหน้าจริง ๆ

อย่างเรื่องน้ำหอม เวลายิ้มแบบกว้าง ๆ แล้วดูเหมือนคนไม่ปกติ ต้องหัดยิ้มใหม่ คาดว่าจะมีคนคอยบอกค่ะ เรื่องนี้ต้นสังกัดต้องปรับให้ เวลายืน เดิน มอง หันซ้ายหันขวา ยิ้ม นั่ง หัดได้หมด กลัวแต่ว่าเหว่ยถิงจะไม่มีเวลาหัดเท่านั้นเอง

ดาราบางคนอาจต้องหัดหน้ากระจกเป็นเวลานาน กับท่า ๆ เดียว สิ่งเหล่านี้คงต้องใช้เวลา แต่มีอยู่ท่าหนึ่งที่คิดว่าใช้ได้แล้ว คือเมื่อเวลากล้องแพนมา หากทำหน้านิ่ง ๆ มันจะดูไม่มีเสน่ห์ จะต้องหลับตานิดหนึ่งแต่ไม่มิด แล้วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย รับแสงกล้อง ดูแล้วดีจริง ๆ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นฉากที่นั่งอยู่บนหลังคา ถ่ายทีละคน ๆ นั่นแหละค่ะ

ส่วนนิสัยคิดว่าน่าจะใช้ได้อยู่ เคยมีวันหนึ่ง ที่แฟน ๆ เข้ามาถ่ายรูปด้วยแล้วหัวแทบโขกขอบรถตู้ที่เหว่ยถิงนั่งอยู่ข้างใน เขาเอามือมากันขอบรถตู้ให้แฟนผู้หญิงคนนั้น เธอประทับใจมาก และไม่นึกว่าเหว่ยถิงจะทำแบบนั้น เธอบอว่าจากวันนั้นก็ชอบเขายิ่งขึ้นเพราะความดีของเขา

ดูกันนาน ๆ อย่าเพิ่งด่วนสรุป เวลาจะพิสูจน์ทุกอย่างเองค่ะ ตอนนี้ก็เฝ้าดูเหว่ยถิงอยู่ เอ่อ ทำไมนะ แฟน ๆ เรียกเขาว่า "ต้าหวัง " ยังสืบไม่เจอ

 

โดย: มามิยะ IP: 171.96.184.103 19 มีนาคม 2558 23:13:46 น.  

 

กำลังดูย้อน สิ่งที่น่าสังเกตมาแล้วจะชวนดูค่ะ

1. ในห้องจูเก๋อเสินโหว น่าจะห้องประชุม เวลาที่พวก 4 มือปราบมารายงาน มีอะไรบางอย่าง หมุน ๆ อยู่เหนือหัวตัวละคร ถ่ายเฉียง ๆ เห็นเป็นแผ่นไม้ไผ่ที่เขียนเป็นหนังสือวางอยู่หลายชุด ดูแล้วเดาว่าคือที่วางหนังสือแบบโบราณ หมุนได้เดาว่าเพื่อกันความชิ้นต่อแผ่นไม้ไผ่ (เดาล้วน ๆ)

2. คิ้วของ 4 มือปราบ เขียนไม่เหมือนกัน

3.คุกที่ขัง 4 โจรโฉดตอนถูกคุมตัวอยู่ในลิ่วซ่านเหมิน โหว.....น่าสนใจมาก ดีไซน์ดีนะนั่น เปิดหน้าคุยได้ด้วย ได้ไอเดียมาจากเข่งหมูที่ใช้ใส่คนถ่วงน้ำในสมัยโบราณ แต่เก๋กว่ามาก ฮ่า ฮ่า ฮ่า สนุกจัง ว้าว........ก่อนหนีไปมีร้องเพลงให้ฟังด้วย ดูโอหญิงชายเลยทีเดียว แถมยังหนีไปแบบเล่นกลของเดวิด คอปเปอร์ฟิวส์ เลย

คุณmeilee ลองช่วยกันดูหน่อยสิคะ

 

โดย: มามิยะ (mamiya ) 19 มีนาคม 2558 23:49:33 น.  

 

ที่เรียกว่าต้าหวัง เพราะเหว่ยถิงเรียกแฟนๆว่าควีนรึป่าวค่ะ

คิ้วน่าจะเขียนตามรูปคิ้วของแต่ละคนเลยมั้งค่ะ ของจางฮั่นนี่คิ้วหนามนๆ ของจุยมิ่งจะดูบางเรียวสุดในสี่คน แต่ของเถี่ยโส่วดูเท่ดีนะค่ะ ดูรูปคิ้วดุดันดี

แผ่นไม้วางหนังสือเห็นตอนแรก เราก็คิดว่าแนวดีน่าเอามาทำในห้องบ้าง 555 แต่ก็ไม่รู้ว่าหมุนเพื่ออะไร แต่ก็คิดว่าอาจเพราะเพิ่มลูกเล่นเพื่อความน่าสนใจในบรรยากาศรึป่าว

 

โดย: meilee IP: 180.183.140.223 20 มีนาคม 2558 9:26:00 น.  

 

มาคิดได้เรื่องหนึ่ง เพลงที่ดังที่สุดของเหว่ยถิง ชื่อ "หนี่หวง" (จักรพรรดินี) เขาบอกว่าเป็นเพลงแนวใหม่ที่ออกแบบท่าเต้นมาแบบผู้หญิงแต่ให้ผู้ชายเต้น

แฟน ๆ ของเหว่ยถิงเรียกกันว่า "หนี่หวัง" (ตัวอักษรคนละตัว) อาจจะมีสาเหตุมากจากเรื่องนี้ก็เป็นได้ เลยเรียกกันไปอย่างนั้น

หมายเหตุในใจเอาไว้ก่อน ไว้ทราบจริงจังแล้วว่ากันอีกที^0^

มีอะไรเล่าสู่กันฟังแล้วกันนะคะ อัพเดทกันไปเรื่อย ๆ

 

โดย: มามิยะ IP: 171.96.186.157 20 มีนาคม 2558 20:51:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mamiya
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด งานเขียนทุกชิ้นในบล็อคนี้ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน กรุณาให้เกียรติผู้เขียนเมื่อนำไปเผยแพร่ต่อควรขออนุญาตก่อน
[Add mamiya's blog to your web]