你还好吗?
<<
ตุลาคม 2557
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
25 ตุลาคม 2557

风中奇缘 ลำนำทะเลทราย

เรื่องนี้รอมานาน เกิดปัญหามากมายในการออกอากาศจึงล่าช้าไปถึงขนาดนี้ ปัญหาอยู่ที่เรื่องของฮั่วชวี้ปิ้ง แม่ทัพใหญ่สมัยฮั่นตามเนื้อเรื่องที่ถงหัวเขียน มีตำหนิว่าถงหัวไม่เคารพแม่ทัพท่านนี้ เป็นคนขายชาติ เป็นพวกโปรมะกัน ต่าง ๆ นานา จนกว่าจะเคลียร์ได้ เข้าใจว่ามีการเปลี่ยนชื่อเกิดขึ้นในเรื่องนี้



ออกตัวก่อนว่ายังไม่ได้อ่านนิยาย มาเล่ามาที่ดูหนังเท่านั้นค่ะ

เรื่องนี้สนุกดี คนเล่นถูกใจ ดูไปแล้วก็ติด 4 ตอนแรกดูรวดเดียว ตอนต้นงงหน่อย ๆ นางเอกไต่เต้าเร็วไปหน่อย ยังคิดอยู่ว่าออกสตาร์ทไม่ดีเท่า "กู่เจี้ยนฉีถาน" แต่แล้วเมื่อดู ๆ ไป เมื่อบทบาทของนางเอกเข้าที่แล้ว ก็สนุกดูได้เรื่อย ๆ

บทหนึ่งที่ถูกใจเป็นที่สุดคือหูเกอในบทท่านเเก้า จิ๋วเหย๋ น่าสงสาร อ้างว้าง เดียวดาย เป็นที่สุด

เล่าเลยนะคะ

เรื่องย่อ

เด็กสาวคนหนึ่งช่วยชายผู้หนึ่งไว้ได้ในทะเลทราย เพราะช่วยเขาทำให้เธอต้องระหกระเหินและเติบโตในทะเลทรายแห่งนี้ เวลาผ่านไปเด็กสาวเติบโตขึ้นในฝูงสุนัขป่า นางเรียกหมาป่าเป็นพี่ขาย มีความเชี่ยวชาญในสภาพพื้นที่ของทะเลทรายเป็นที่สุด นางสวมเสื้อผ้าเก่าขาดและมอซอ
วันหนึ่งนางได้ช่วยท่านเก้าไว้ได้โดยบังเอิญ ท่านเก้าเป็นเจ้าของกิจการในเครือสือฝั่ง นายหัวเศรษฐีใหญ่แห่งเมืองเจี้ยนอัน เมืองหลวงอันศิวิไลซ์ นายหัวเก้าได้มอบเสื้อผ้าสวยงามเป็นค่าตอบแทนตามคำขอที่สาวหมาป่าช่วยเขาไว้

กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังถูกโจรล้อม สาวหมาป่าเข้าไปช่วยไว้ คนกลุ่มนี้เป็นนายทหารใหญ่ของเมืองเจี้ยนอัน สาวหมาป่าอยากเห็นเมืองหลวงจึงสอบถามรายละเอียดจากนายทหาร นายทหารให้เงินไว้และบอกให้นางมาหาเขาได้หากจะเข้าเมืองเจี้ยนอันนายทหารใหญ่ดูเหมือนจะต้องใจสาวหมาป่าอยู่ไม่น้อย จริง ๆ แล้วนายทหารนี้ชื่อเว่ยอู๋จี้ ตำแหน่งเซี่ยวเว่ย แม่ทัพใหญ่หลานเชื้อพระวงศ์ในเมืองเจี้ยนอัน หนุ่มเนื้อหอมแห่งเมืองเจี้ยนอันนั่นเอง

สาวหมาป่าเคยได้ยินพ่อเล่าเกี่ยวกับความเจริญรุ่งเรืองของเมืองเจี้ยนอัน จึงสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ที่นายหัวเก้าให้ แล้วลาพี่หมาป่าเข้าเมืองไปหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ทั้งกินทั้งดื่มตามใจปรารถนา ใช้เงินที่เว่ยอู๋จี้ให้จนหมด นางพยายามหางานทำแต่ไม่ได้งาน เงินก็ไม่เหลือ จึงไปที่ชายป่านอนรวมกับกลุ่มขอทาน ที่นี่นางได้รู้จักกับหนึ่งชราหนึ่งเยาว์วัยที่ให้ความช่วยเหลือ นางบอกพวกเขาว่านางชื่อซิงเยว่

เว่ยอู๋จี้พกพาความหวังเต็มหัวอกว่าจะได้เจอสาวหมาป่าที่ใดสักแห่งในเมืองเจี้ยนอัน เขาสืบหาร่องรอยนางและทราบว่านางเข้าเมืองมาแล้ว แต่ยังหาตัวนางไม่เจอ ซิงเยว่พยายามหาเงินใช้โดยไปสมัครงานที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง นางโดนหงกูผู้ดูแลสถานบันเทิงหลอกใส่ยาสลบในของกินและหวังจับนางมาเป็นนางรำในสังกัด ซิงเยว่ถูกขังไว้และได้พบกับติงหนิงสาวงามที่ถูกบังคับใจเช่นเดียวกัน ทั้งสองเห็นใจกันและกัน

ยาจกชราป่วยหนัก ยาจกหนุ่มหาทางช่วยแต่ไม่มีเงิน พอเห็นห่อสัมภาระที่ซิงเยว่ทิ้งไว้จึงเอาชุดซิงเยว่ไปจำนำเพื่อเอาเงินไปหาหมอ พอดีโรงหมออยู่ในเครือสือฝั่ง นายหัวเก้าจึงทราบเรื่องเพราะจำชุดที่มอบให้สาวหมาป่าได้ และให้คนอุปการะยาจกเฒ่าและเยาว์วัยเอาไว้พร้อมทั้งให้คนไปช่วยซิงเยว่เอาไว้ได้ หงกูมีโทษหนักเนื่องจากทำผิดกฎของสือฝั่งจับคนมาด้วยวิธีการที่ผิด แต่ซิงเยว่ขอนายหัวเก้าให้ให้อภัยหงกู

ซิงเยว่ได้รับมอบหมายจากนายหัวเก้าให้ดูแลสถานบันเทิงลั่วอวี้งฝางแทนหงกู เนื่องจากซิงเยว่เป็นคนฉลาดจึงทำให้กิจการเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป แม้แต่ติงหนิงที่ดื้อรั้นก็ยังทำให้กลับมาภักดีกับสถานบันเทิงได้ ซิงเยว่ได้ยินคนพูดกันว่ากิจการนายหัวเก้าตกต่ำลงทุกวัน นางต้องการช่วยเขาเพราะแอบหลงรัก จึงพยายามทำงานหนักและต่อสู้กับกิจการคณะละครอื่น ๆ เพื่อสนับสนุนนายหัวเก้า

วันหนึ่งพี่น้อง3คนหนึ่งหญิงสองชายเข้ามาขออยู่ในสังกัด โดยบอกว่าอยากอยู่สถานบันเทิงนี้ที่เดียวในเจี้ยนอัน ขนาดที่ดังกว่าดึงตัวยังไม่ไป หงกูเห็นทั้งสามมีความสามารถทางดนตรีจึงอยากได้ตัวแต่ซิงเยว่ไม่ชอบหน้าโดยเฉพาะน้องผู้หญิง นางบอกว่าด้วยสัญชาติญาณของสัตว์ ศิลปินหญิงผู้นี้มีจุดประสงค์บางอย่างที่จะมาอยู่ที่นี่อย่างแน่อน หงกูไม่เชื่อ ในที่สุดก็นำ 3 พี่น้องเข้ามาจนได้ ซิงเยว่ต้องเลยตามเลย แต่ก็ระวังตัวตลอดเวลา ซิงเยว่คิดดึงดูดความสนใจขององค์หญิงใหญ่ เพื่อหาทางยกระดับกิจการสือฝั่งช่วยเหลือนายหัวเก้า นางหาทางดึงดูดความสนใจของราชสำนักโดยการทำละครเกี่ยวกับความรักขององค์หญิงใหญ่ซึ่งไม่มีใครกล้าเอาเรื่องราวของเจ้านายมาเล่น

กิจการของซิงเยว่ได้รับความสนใจจากชาวเมืองเจี้ยนอันและทำกำไรให้อย่างงาม เว่ยอู๋จี้ก็มาดูและพบกับซิงเยว่ที่นี่ เขารู้ที่อยู่ของนางแล้ว นายหัวเก้าก็มาดูละครด้วยตามคำเชิญของซิงเยว่และได้เตือนนางอย่าได้ทำละครแบบนี้ต่อไปเพราะราชสำนักจะไม่ปล่อยคนที่ล่วงเกินพวกเขาไว้ ซิงเยว่ยอมเสี่ยงเพื่อทำกำไรและหวังให้กิจการดีขึ้น ทั้งนี้เพื่อสนับสนุนนายหัวเก้า แต่เขาไม่ทราบ เมื่อเตือนไม่เชื่อ นายหัวเก้าจึงตัดสินใจขายกิจการลั่วอวี้ฝางให้ซิงเยว่ไปดูแลเอง โดยที่เขาจะไม่เกี่ยวข้องด้วย

ซิงเยว่ไม่สนใจเพราะเสี่ยงถึงจะได้ นางทำต่อไป จนกิจการใหญ่โตซื้อสถานบันเทิงอื่นในเมืองได้ทั้งหมด ในขณะเดียวกันศิลปินสาวฉินเซียงก็แผลงฤทธิ์นางพยายามหาโอกาสเข้าวัง เมื่อองค์หญิงใหญ่มาดูละครเรื่องราวของตนว่าเอาไปทำละครกันไปถึงขนาดไหน เพื่อหาทางดึงดูดความสนใจขององค์หญิง ฉินเซียงขึ้นเวทีทั้ง ๆ ที่ละครจบแล้ว แต่ซิงเยว่มากำราบไว้ทันและเริ่มรู้ประสงค์ที่แท้จริงของนาง

ศิลปินสาวฉินเซียงและพี่ชายมาเพื่อหาทางแก้แค้น นางจะเข้าวังไปเป็นเมียฮ่องเต้เพื่อประเทศของนางจะได้ไม่ต้องถูกรุกราน นางผู้นี้ชื่อว่าฉินเซียง เมื่อคุยกันรู้เรื่องแล้ว ซิงเยว่คิดว่าในเมื่อนางฉินเซียงก็มีประสงค์เข้าวัง ส่วนนางก็อยากได้เส้นสายในวังเพื่อช่วยงาน ซิงเยว่จึงยอมสัญญาว่าจะช่วยให้ฉินเซียงเข้าวัง

วันหนึ่งฉินเซียงเอาพิณไปซ่อมและได้เจอกับคุณชายหลี่จี๋ซึ่งเป็นหนุ่มสุภาพ รักการดนตรี หลี่จี๋เป็นคนซ่อมสายพิณให้นาง ทั้งสองได้เจอหน้าเพียงครั้งเดียวก็มีใจให้กัน แต่ฉินเซียงมีจุดมุ่งหมายสำคัญ หลี่จี๋พยายามตามหานางและรู้ว่าอยู่ที่ลั่วอวี้ฝาง นางให้ซิงเยว่ช่วยไล่เขาไป ซิงเยว่ทำตามที่ฉินเซียงบอก

ด้วยความช่วยเหลือของอู๋จี้ทำให้ซิงเยว่เข้ากับองค์หญิงใหญ่ได้ดีและเข้าออกวังได้ซิงเยว่ช่วยเหลือจนฉินเซียงเข้าวังไปเปิดการแสดงจนฮ่องเต้ต้องใจ เลือกมารับใช้ในวังหลัง ฉินเซียงได้ตำแหน่งใหม่เป็นชายาเรียกตำแหน่งว่า เซียงฟูเหริน ฮ่องเต้ทั้งรักทั้งหลง

ฉินเซียงรับใช้ฮ่องเต้หลายครั้งจนตั้งครรภ์ นางเข้าวังแล้วนิสัยก็เปลี่ยนไป นางต้องการให้ลูกของตนเป็นรัชทายาทและวางแผนหลอกใช้หลี่จี๋ ให้ช่วยนางให้สมประสงค์ ขณะเดียวกันก็เกรงอำนาจและความเก่งกล้าของแม่ทัพอู๋จี้ที่นำทัพรบชนะตลอด ฉินเซียงรู้ดีว่าอู๋จี้รักซิงเยว่ นางเกรงว่าซิงเยว่จะเอาความลับนางบอกคนอื่นจึงให้ซิงเยว่สาบานว่าหากบอกความลับ คนที่ซิงเยว่รักจะต้องตาย ซิงเยว่ไม่มีทางเลือก ยอมสาบานตามที่ฉินเซียงบีบบังคับ ตอนที่สาบานนางคิดถึงแต่ท่านเก้าเท่านั้น แต่เมื่อหลับฝันกลับกลายเป็นเว่ยอู๋จี้ไปแทน

ในวังฉินเซียงได้พบหลี่จี๋ หลี่จี๋ทราบว่าสาวที่เขารักเป็นของคนอื่นไปแล้วก็เสียใจมาก คนผู้นั้นถึงกับเป็นเจ้าเหนือหัวของเขาเอง เขาตัองตัดใจจากนางและโทษว่าคนที่ทำให้เขาพลาดจากนางอันเป็นที่รักจนชีวิตต้องเหมือนตกนรกทั้งเป็นก็คือซิงเยว่ที่กีดกันไม่ให้เขาพบกับฉินเซียง แต่หารู้ไม่ว่าความจริงคนที่ไม่ต้องการพบเขาคือฉินเซียงเอง ฉินเซียงท้องแต่ป่วยเพราะไข้ใจ ซิงเยว่ต้องเข้าวังเตือนสติ ฉินเซียงจึงดีขึ้น

ซิงเยว่หลงรักนายหัวเก้า มักแสร้งเป็นป่วยเพื่อขอสูตรยาจากเขาเสมอ ท่านเก้านี้นอกจากจะหล่อและรวยแล้วยังเป็นหมอและนักประดิษฐ์ฝีมือดีอีกด้วย แต่เสียว่าขาพิการ ท่านเก้าดูเหมือนจะมีใจให้ซิงเยว่เหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่นางจะใกล้ชิด เขามักจะถอยห่างเสมอ ทำให้ซิงเยว่เดาใจเขาไม่ออก

ไม่ว่าท่านเก้าจะทำอะไรมักจะละเอียดประณีตเสมอ ในปีแรก เขาฉลองวันเกิดให้ซิงเยว่โดยทำบะหมี่น้ำให้ทานและบอกว่าเป็นวันที่เขาและนางเจอกัน จึงสมมติให้วันปีใหม่เป็นวันเกิดของนาง ปีต่อมาเขาให้ตุ้มหู แรก ๆ ซิงเยว่คิดว่าเขาซื้อมา เป็นตุ้มหูทองคำสลักลายและมีหยกเดือนเสี้ยวเหมือนกับชื่อของซิงเยว่ที่แปลว่าดวงจันทร์ ซิงเยว่รู้สึกประหลาดและสงสัยในความรู้สึกที่เขามีต่อตนจึงได้ลองแอบบอกรักผ่านเพลง แต่ดูเหมือนเขาฟังไม่เข้าใจ นางจึงได้แต่ถอยก่อนก้าวหนึ่งก่อนที่เขาจะว่านางไร้ยางอาย

สองปีที่ผ่านใบ บุรุษอีกคนที่มักตามพัวพันซิงเยว่เสมอก็คือเว่ยอู๋จี้ เขาจะออกรบก็รอนางมาส่ง เขาเห็นนางโดนคนรังแกก็เข้ามาช่วย ไม่ว่าคนนั้นจะใหญ่มาจากไหนเขาหากลัวไม่ เมื่อซิงเยว่เศร้าเขาปลอบใจ เมื่อนางหิวเขาหาของให้กิน เมื่อนางโกรธเขากระเซ้าเย้าแหย่ เขารักนางมาก แต่ว่ารู้ดีว่าคนในใจของนางไม่ใช่เขาแต่เป็นม่อสวินหรือท่านเก้านั่นเอง แต่เขาเชื่อว่าแม้โชคชะตาจะทำให้เขาไม่เจอนางคนแรกและได้หัวใจนางมา แต่สักวันความจริงใจของเขานางจะต้องรู้ เพราะคนที่เหมาะกับซิงเยว่ที่สุดในเมืองเจี้ยนอัน ไม่มีใครเกินเขาอีกแล้ว เขาเชื่อมั่นเช่นนั้น

ฉินหยวนฉีพี่ชายของฉินเซียงมีฝีมือในเรื่องการแต่งเพลงและเล่นฉิน อยู่ในลั่วอวี้ฝางนานวันก็ผูกสมัครรักใคร่กับติงหนิง ส่วนน้องชายอีกคนอารมณ์ร้อนมักก่อเรื่อง ซิงเยว่ได้หาครูมาสอนอบรมบ่มนิสัยเผื่อจะลดความมุทะลุลง ติงหนิงรักกับคุณชายฉินมานานแต่ไม่ยอมแต่งเสียที จนซิงเยว่ต้องออกปากนางจึงยอมออกเรือน หงกูสงสัยว่าทำไมนางต้องแต่งออกไป แต่ซินเยว่บอกว่าแต่งออกไปเพื่ออยู่กันตามลำพังผัวเมีย นางยังได้เตือนติงหนิงว่าการอยู่ใกล้กับคนในวังไม่ใช่เรื่องดี อาจมีอันตรายได้ทุกเมื่อ

หงกูเห็นซิงเยว่ส่งเสริมความรักของคนอื่น จึงเตือนให้นึกถึงตัวเองด้วย ความสุขอยู่ในมือต้องไขว่คว้า ซิงเยว่คิดว่าจะบอกให้ท่านเก้ารู้อีกครั้งว่านางรักเขา จึงส่งเทียบเชิญให้เขามาดูไม้เถายวนยางที่นางตั้งใจปลูกมาถึง 2 ปีเพื่อจะให้ท่านเก้าดู ท่านเก้ามาตามคำเชิญจริง ๆ





 

Create Date : 25 ตุลาคม 2557
0 comments
Last Update : 25 ตุลาคม 2557 0:18:34 น.
Counter : 80 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#10


 
mamiya
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด งานเขียนทุกชิ้นในบล็อคนี้ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน กรุณาให้เกียรติผู้เขียนเมื่อนำไปเผยแพร่ต่อควรขออนุญาตก่อน
[Add mamiya's blog to your web]