With out you the world is no meaning
ยินดีต้อนรับ...เข้าสู่Blog ตานนท์...คนไม่หวาน
ทวิภพ ทมยันตี

คุยกันก่อนครับ

วันนี้เอาผลงานของ “ทมยันตี”เป็นผลงานหนึ่งในหลายๆผลงานของเขามารีวิวให้อ่านกันครับ เป็นผลงานที่มีทั้งคนเอาไปทำละครและภาพยนตร์หลายๆครั้ง และได้รับความนิยมกันพอสมควรเชียวแหละ แหม้ว่าในการเอาไปทำภาพยนตร์ในครั้งร่าสุดจะจะไม่ถูกใจข้าพเจ้าเป็นอย่างมาก แต่ก็เอาเหอะในเมื่อซื้อตั๋วเข้าไปดูมาแล้ว(บ่นไรฟะ) มาเล่าต่อกับความผูกผันระหว่างภพของ “คุณหลวง- เจ้าคุณอัครเทพวรการ”กับ “แม่มณี- มณีจันทร์”มาตามดูคนทั้งคู่ว่าทั้งสองจะช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างไร ในเรื่องสิทธินอกอานาเขตของไทยเรา กับมหาอำนาจที่เข้ามาล่าอานานิคม ระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสในสมัยนั้น กับเรื่อง “ทวิภพ”กันได้แล้วครับ
อ้อเมื่อคืนเห็นช่องเจ็ดสีโฆษณาว่าจะออกอากาศเรื่อง “ดั่งดวงหฤทัย” ไม่รู้ใครเป็นพระเอกนางเอกเรื่องนี้ เห็นแวบๆไม่รู้ว่าจะสนุกเท่าหนังสือหรือ ปล่าวก็ลองติดตามกันดูครับ แต่ผมยังหาหนังสือไม่พบเลย เลยยังไม่ได้รีวิวให้(มีคนขอใว้ด้วย)ถ้าอย่างไรจะพยายามหาๆดูนะครับใว้ถ้าได้จะรีวิวให้ลองอ่านดู ตอนนี้มาอ่านรีวิว “ทวิภพ”ไปก่อนครับ


ทวิภพ


เมื่อเจ้าดำมะกรูดของ “มณีจันทร์”ที่ขับมาดีๆกับโปเกเสียเฉยๆเมื่อกำลังจะผ่านถนนสายหนึ่ง เมื่อหญิงสาวได้ลงมาดูแล้วก็มองหาตู้โทรศัพท์ว่ามีที่ ใหนบ้าง เพื่อที่เธอจะได้โทรตามช่างมาดูรถของเธอ แต่หลังจากที่เธอเดินไปที่ตู้โทรศัพท์หญิงสาวก็พบว่าเหนื่อยฟรี เพราะว่าเสีย(แน่นอนของสาธารณะใดที่ดีๆหายาก) เธอเลยเหลียวหาจนหญิงสาวก็พบกับร้านขายของเก่าเข้า(ที่จริงเขาเรียกอีกอย่างหนึ่งแต่ลืมจดใว้) เธอเลยไปขอโทรศัพท์ที่ร้านนี้ เจ้าของร้านให้ความช่วยเหลือเธอเป็นอย่างดี แต่ขณะเธอกำลังคุยโทรศัพท์กับช่างอยู่นั้นเธอรู้สึกว่า กำลังถูกแอบมองอยู่ แต่พอเธอหันไปพบกับไม่มีอะไร นองจากคันชองเก่าๆที่กระจกร้าวอยู่บานหนึ่ง หลังจากที่เธอคุยโทรศัพย์เสร็จ เธอได้ถามซื้อคันชองนี้ ทางเจ้าของร้านได้ขายให้เธอและบอกว่าจะส่งให้เธอด้วย จนกระทั้งช่างซ่อมได้เขามาบอกมณีจันทร์ว่ารถยนต์ของเธอไม่ได้เสียหรือเป็นอะไร มณีจันทร์ก็งงไปแต่เธอไม่คิดอะไรมาก แต่ได้ถามช่างว่าเอารถอะไรมา พอหญิงสาวรู้ว่ารถช่างเป็นรถกะบะ เธอเลยให้ช่างเอากระจกไปส่งที่บ้านเธอให้ด้วย แล้วหญิงสาวก็จากไป หลังจากที่มณีจันทร์ทำธุระของเธอเสร็จ ได้กลับมาบ้านและได้พบแม่ของเธอ หญิงสาวได้คุยกับแม่เรื่องกระจกและได้รู้ว่าแม่กำลังจะกลับไปหาพ่อของเธอที่อเมริกา เพราะจะมีงานที่สถานทูต มณีจันทร์รู้สึกใจหายไม่อยากให้แม่ไป แต่แม่ของเธอบอกว่าถ้ามณีจันทร์หมดเรื่องทางนี้แล้วให้ตามไป หลังจากที่แม่ของเธอได้เดินทางไปพบพ่อของเธอแล้ว คืนหนึ่งมณีจันทร์รู้สึกมีความผิดปกติกับกระจกของเธอ เธอมองเห็นเป็นหลุมมืดๆในกระจกแต่หญิงสาวไม่กล้าที่จะก้าวข้ามไป แล้วสักพักก็เข้าเหตุการณ์ปกติ จนเช้าวันรุ่งขึ่นมณีจันทร์ได้ไปปรึกษาเรื่องนี้กับเพื่อนที่เป็นอาจารณ์สอนอยู่มหาวิทยาลัย เพื่อนเธอได้แนะนำให้มณีจันทร์ก้าวผ่านช่องทางนั้นไป หลังจากได้รับคำแนะนำจากเพื่อนแล้วหญิงสาวก็กลับไป จนกระทั้งคืนหนึ่งได้เกิดเหตุการณ์นี่อีกหญิงสาวได้ตัดสินใจ ก้าวข้ามเข้าไปในมิติที่เธอเห็นในกระจก แล้วเธอก็พบว่าเธอได้เข้าไปอยู่ในห้องๆหนึ่ง หลังจากนั้นเธอได้สำรวจจนพบว่ามีผู้ชายนอนอยู่บนเตียง มณีจันทร์ได้แอบเข้าไปดูจนพบว่า ผู้ชายคนนั้นกำลังป่วยไม่สบาย และร้องขอน้ำจากเธอ เขาได้ถามหญิงสาวว่าเธอเป็นใครแต่หญิงสาวไม่ตอบเขา มณีจันทร์ได้ดูเขาพบว่าไข้กำลังขึ่นเธอเลยใช่ความรู้อันน้อยนิดของเธอช่วยเขาโดยเช็ดตัวและดูแลเขาจนหลับไป แล้วหญิงสาวก็กลับมามิติเดิมของเธอ หลังจากที่เธอกลับมาที่มิติเดิมของเธอหญิงสาวก็รู้สึกเป็นห่วงคนใข้ของเธอมาก หญิงสาวรอเวลาที่จะกลับไปที่นั้นอีก โดยหญิงสาวไม่ออกไปใหน เตรียมตัวที่จะไปที่นั้นอีกครั้ง ในครั้งนี้หญิงสาวได้เตรียมยาแก้ใข้สมัยใหม่ไปด้วย จนกระทั้งตกตอนกลางคืนหญิงสาวได้ผ่านมิติและได้ไปลงตรงจุดเดิมอีก และได้เห็นเขาคนนั้นนั้งมองเธออยู่ เธอได้เดินไปหาเขาและถามเขาด้วยความเป็นห่วง และเขาได้ถามเธอว่าหญิงสาวเป็นใคร และหญิงสาวก็ได้บอกไปแต่เขาไม่เชื่อ แล้วหญิงสาวได้ให้เขากินยาและเช็ดตัวให้เขา และถามชื่อเขา และบอกเขาว่าเธอชื่อ “มณีจันทร์” หลังจากนั้นเขาบอกหญิงสาวว่าเขาชื่อ “หลวงเทพ” มณีจันทร์ได้เรียกเขาว่า “คุณหลวง” อยู่ในสมัยรัชการที่5ในราชวงค์จักรี หลังจากได้คุยกันสักพักมณีจันทร์ได้ถึงเวลากลับในมิติของเธอแล้ว และได้บอกคุณหลวงว่าเธอจะมาใหม่ แล้วเธอก็เดินไปที่กระจกและผ่านมิติที่เคยไปจนกลับมาถึงบ้านก็พบว่าเธอได้หยิบล๊อคเก็ตของคนหลวงติดมือมาด้วย เธอกลับมามิติที่เธออยู่ก็พบว่าเป็นเวลาเช้าตรู่ เธอเลยเรียกหาพี่เลี้ยงเธอ ให้หาของใส่บาตรพระตอนเช้า มณีจันทร์ได้ใส่บาตรเพื่อทำบุญให้คุณหลวงคนใข้ของเธอ หลังจากนั้นหญิงสาวก็ไปๆมาๆระหว่างภพและเวลาที่ทั้งสองได้คุยกันก็ยืดขึ่นไปเรื่อยๆ และทางด้านคุณหลวงก็รอเวลามณีจันทร์ต้องกลับมามิติที่เธออยู่ และมณีจันทร์ก็รู้สึกผูกผันกับคุณหลวงอย่างมากและเธอก็เห็นว่ากระจกของคุณหลวงก็ร้าวตลอด จนมณีจันทร์กลัวว่าสักวันช่องทางระหว่างมิติอาจจะถูกปิด แล้วเธอจะทำอย่างไรในเมื่อหัวใจของเธอมีคุณหลวงอยู่ในดวงใจเสียแล้ว แล้วใหนจะภาระหน้าที่ของคนไทยที่เกี่ยวกับสิทธินอกอนาเขตอีก มาเอาใจช่วยพวกเขาทั้งสองคนกันได้ใน “ทวิภพ”ผลงานการเขียนของ “ทมยันตี” กันได้ครับ


Create Date : 10 ธันวาคม 2550
Last Update : 10 ธันวาคม 2550 11:12:33 น. 15 comments
Counter : 364 Pageviews.

 
เป็นผลงานที่เราชื่นชอบมากอีกเรื่องหนึ่งในจำนวนหลายๆ เรื่องค่ะ


โดย: Ishtar วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:12:50:56 น.  

 
พลาดเรื่องนี้อย่างแรงเลยค่ะ ด้วยความที่ดูละครมาตั้งแต่เด็กๆ เลยไม่ได้อ่านหนังสือ

เห็นทีจะต้องรีบหามาด่วน..น


โดย: iian_angle วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:15:27:47 น.  

 
ชอบเรื่องนี้ค่ะ


โดย: None of it วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:19:30:54 น.  

 
ชอบเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ อ่านมาแล้ว 2 รอบ


โดย: wanvisa วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:20:25:39 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ
เคยได้ดูเวอร์ชั่นภาพยนตร์ (ทาง ubc) ด้วย
แต่จำไม่ได้ว่าใครแสดง (นานแล้ว)

ชอบแบบเป็นหนังสือมากกว่า
จินตนาการบรรเจิดกว่าเยอะค่ะ


โดย: โสดในซอย วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:21:50:09 น.  

 
Ishtar - ครับเป็นนิยายที่สนุกจริงๆ ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมชมบล๊อค

iian_angle - ลองหามอ่านดูครับแล้วจะไม่ผิดหวัง ขอบคุณครับที่เข้ามาติดตามตลอด

None of it -ครับผม

wanvisa - ขอบคุณครับ

โสดในซอย(คุณวี) - ถ้าถามผมที่ถูกใจสุดที่เป็นหนังก็ต้องรุ่น ฉัตรชัยกับจันทร์จิรา จูแจ้งใน้นครับ แต่นานมากๆ แต่ในหนังสือจะได้อัถรสในการอ่านมากกว่าครับ


โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:21:15:10 น.  

 
อ๊ากกกกกกก แซวซะเขินลล์ เลยนะเนี่ยยยย

แหะๆ แวะไปบ่อยๆนะคะ ถ้าอยากลดความอ้วน เพราะอ่านแล้วอาจช่วยให้เบื่ออาหาร แหะๆ


โดย: wanvisa วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:21:56:22 น.  

 
อ่านซ้ำหลายรอบค่ะ เรื่องนี้


โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:10:40:35 น.  

 
ภาพยนต์ ฉัตรชัย-จันจิรา
ทีวี7 ศรัญญู-สิเรียม


โดย: นัน IP: 58.9.78.13 วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:16:27:52 น.  

 
ชอบอ่านหนังสือมากกว่าค่ะน่ารักกว่าเยอะอยู่ต่างจังหวัดค่ะตามเก็บเรื่องนี้อยู่ไม่รู้ว่าซื้อที่ไหนได้บ้างคะบอกด้วยนา


โดย: แก้ว IP: 203.172.186.146 วันที่: 11 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:07:37 น.  

 
ชอบอ่านหนังสือมากกว่าค่ะน่ารักกว่าเยอะอยู่ต่างจังหวัดค่ะตามเก็บเรื่องนี้อยู่ไม่รู้ว่าซื้อที่ไหนได้บ้างคะบอกด้วยนา


โดย: แก้ว IP: 203.172.186.146 วันที่: 11 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:08:31 น.  

 
ชอบอ่านหนังสือมากกว่าค่ะน่ารักกว่าเยอะอยู่ต่างจังหวัดค่ะตามเก็บเรื่องนี้อยู่ไม่รู้ว่าซื้อที่ไหนได้บ้างคะบอกด้วยนา


โดย: แก้ว IP: 203.172.186.146 วันที่: 11 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:08:34 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากๆ ชอบอ่านเป็นเล่มใหญ่สนุกดี


โดย: นู๋ข้าวฟ่าง IP: 115.67.159.23 วันที่: 1 มิถุนายน 2552 เวลา:13:55:04 น.  

 
ครับผม สวัสดีครับ


โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 21 มิถุนายน 2552 เวลา:16:40:50 น.  

 
เรื่องนี้ต้องอ่านหนังสือถึงจะสนุกมาก มันมีจินตนาการ เหมือนกับเรื่องสายโลหิต อ่านแล้วจะว่างไม่ลงเลย นิยายเร่องพอเป็นหนังเป็นละคร แล้วรู้สึกว่ายังไงๆ อ่านหนังสือของคุณทมยันตรี สนุกกว่ามาก ไม่ต้องดูละครเลย


โดย: แมวเหมียว IP: 101.109.70.74 วันที่: 3 สิงหาคม 2554 เวลา:15:42:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนไม่หวาน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








พี่นอนหนาว ร้าวอุรา นิจจาเอ๋ย ไม่เห็นใจ พี่บ้างเลย กระไรหนา ยามพี่นอน กอดหมอน ก่อนนิทรา พี่อัดอั้น ตันอุรา คิดถึง....นวล

Love makes me think of you
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
10 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนไม่หวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.