With out you the world is no meaning
ยินดีต้อนรับ...เข้าสู่Blog ตานนท์...คนไม่หวาน
คือ....เธอ พิมลพัทธ์

คือ.......เธอ



เมื่อ “อรกานต์”เริ่มรู้สึกตัวจากการที่หญิงสาวหมดสติไปถึงสองวัน เธอก็พบว่าตัวเธออยู่ใน

โรงพยาบาล ความจำครั้งสุดท้ายของหญิงสาว ตัวเธอกำลังออกจากมหาวิทยาลัยด้วยความรีบร้อน

ในขณะข้ามถนนเธอได้เห็นรถคันหนึ่งกำลังวิ่งมาหาเธอด้วยความเร็วสูง แล้วเธอก็วูบไป

เมื่ออรกานต์มองไปรอบๆหญิงสาวก็พบคนๆหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นได้เขามาสอบถามเธอ

หลังจากพูดคุยกันหญิงสาวก้ต้องแปลกใจ เมื่อแม่ของเธอกลายเป็นคุณผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่

ในเมื่อแม่ของเธอเป็นอาจารณ์สอนศิลป ส่วนพ่อก็เป็นวิศวกรทำงานในบริษัทเอกชนเท่านั้น

หลังอรกานต์สำรวจเนื้อตัวของตัวเองเธอก็พบว่า ผมของเธอได้ยาวถึงกลางหลังและเป็น

สีน้ำตาลไหม้ ก่อนจะสำรวจตัวเองต่อไปก็พอดีกับพยาบาลได้เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

ก่อนพยาบาลจะออกจากห้องไปได้เรียกเธอว่า “คุณไทร่า” เมื่อพยาบาลได้ออกจากห้องไปแล้ว

อรกานต์ได้บอกกับ “แดง”ว่าเธอขอเข้าห้องน้ำ แดงได้เข้ามาช่วยเหลือเธอทันที เมื่อหญิงสาว

เขามาอยู่ในห้องน้ำ อรกานต์ได้สำรวจตัวเองก็พบว่าผิวของเธอขาวจนซีดจนเธอแปลกใจ

และเมื่ออรกานต์ได้มาอยู่ที่หน้ากระจก หญิงสาวก็ต้องตกใจ เมื่อภาพสะท้อนที่อยู่ในกระจกนั้น

เป็นผู้หญิงที่สวยมาก แต่เป็นผู้หญิงที่อรกานต์เกลียดมากอีกด้วย เธอคือ “คุณไทร่า”

หรือ “ธิร์วรา ภคภัทรา” นั้นเอง และเมื่ออรกานต์ได้ลองหยิกเนื้อตัวเอง เธอก็รู้สึกเจ็บหญิงสาว

จึงรู้ว่านี่ไม่ใช่เธอฝันไป ก่อนที่อรกานต์จะนึกถึงความหลังระหว่างตัวเธอกับธิร์วรา เมื่อแรกเจอ

กัน(ไม่เล่านะครับมันยาว) อรกานต์ตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องน้ำ เมื่ออรกานต์

ออกมาจากห้องน้ำแล้ว ได้ชวนแดงคุยโดยบอกว่าตัวเธอจำอะไรไม่ค่อยได้ ให้แดงเล่า

ความเป็นมาของไทร่าให้ฟัง จนเมื่อ “คุณหญิงวราภรณ์ ภคภัทร” แม่ของไทร่ามาถึงจึงรู้ว่า

หญิงสาวความจำเสื่อมชั่วคราว เมื่อคุณหญิงเขามาเยี่ยมหญิงสาว อรกานต์(จะใช้ชื่อ “อรกานต์”

แทน “ธิร์วรา”นะครับ)ได้ขอกลับบ้าน แต่คุณหญิงไม่ยอม อรกานต์เลยต้องอยู่โรงพยาบาล

อีกสองวัน เมื่ออรกานต์ออกจากโรงพยาบาลกลับมาถึงคฤหาสน์ของธิร์วรา หญิงสาวได้

โทรกลับไปที่บ้านของเธอ แต่ที่บ้านของหญิงสาวกลับไม่มีคนรับ อรกานต์เลยโทรไปหา

“นิลยา”เพื่อนสนิทของเธอ ก็ไม่มีคนรับ หญิงสาวเลยจะโทรอีกทีในตอนบ่าย หลังจากนั้นอรกานต์

ได้สำรวจข้าวของส่วนตัวของธิร์วราว่ามีอะไรบ้าง แล้วในตอนบ่ายนั้นเองอรกานต์ก็ได้รับข่าวร้าย

เมื่อเธอได้โทรคุยกับพ่อของเธอ พ่อเธอได้บอกว่าธิร์วราได้ขับรถชนเธอตาย เมื่อสี่วันก่อน

แล้วเผาอรกานต์(ร่าง)ไปเมื่อบ่ายวันนี้เอง ในวันรุ่งขึ่นอรกานต์เดินทางมาถึงวัดที่เผาร่างของเธอ

โดยมีนิลยารอหญิงสาวอยู่ หลังจากที่อรกานต์ได้พยายามบอกเล่าเรื่องของเธอให้นิลยาได้รู้

ตั้งแต่เมื่อคืน แต่นิลยาก็ไม่เชื่อเธอ ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปในกุฎิ “พระครูแจ้ง” ท่านพระครู

ได้เล่าเรื่องราวที่เกี่ยวพันกัน ระหว่างธิร์วรากับอรกานต์ให้ทั้งสองได้รู้ หลังได้รับรู้เรื่องราวนิลยา

จึงยอมรับว่าในร่างของธิร์วรานั้นมีวิญญาณของอรกานต์อาศัยอยู่

หลังจากนั้นอรกานต์ได้สำรวจคฤหาสน์และของใช่ส่วนตัวของธิร์วราว่ามีอะไรบ้าง สิ่งใหนที่

ไม่ใช้เธอก็เก็บลงลังไป พร้อมทั้งเอาไปบริจาค หลังจากที่เสร็จจากเรื่องส่วนตัวแล้ว

อรกานต์ก็ได้บอกถึงเรื่องจะลาออกจากมหาวิทยาลัยให้นิลยาเพื่อนของเธอได้รู้ ก่อนที่จะไป

ปรึกษาพ่อกับแม่ของเธอ(พ่อแม่ของธิร์วรา)ถึงเรื่องการเรียน พ่อกับแม่เธอได้แนะนำให้ไปเรียน

เกี่ยวกับโรงแรม เพื่อกลับมาทำงานในเครือ “โรงแรมพรหมภัทรา”ในการบริหารงานของอา

ของเธอ และในตอนนี้หญิงสาวก็ได้กลับมาถึงประเทศไทย หลังจากที่เธอได้จากไปเรียนต่อ

ถึงสามปี เพื่อเป็นธิร์วราคนใหม่ ไม่ใช่ธิร์วราคนเก่าที่ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา ทำตัว

ไม่เคยแคร์ใคร คิดจะนอนกับใครก็ได้ แต่ธิร์วราคนใหม่จะไม่เป็นอย่างนั้น ที่ประตูทางออก

ขาเข้านิลยาได้มาคอยรับอรกานต์ เมื่อนิลยาได้เห็นอรกานต์ก็ทักว่าหญิงสาวโทรมไประวังจะไม่สบาย

เพราะนิลยารู้ว่าร่างกายของธิร์วรานั้นไม่ค่อยแข็งแรงเป็นอย่างมาก นิลยาได้พาหญิงสาว

กลับมาถึงคฤหาสน์หลังรับประทานอาหาร นิลยาได้ไล่อรกานต์ไปนอน
งานกาลา

ดินเนอร์ในคืนนี้เป็นครั้งแรกที่อรกานต์จะได้ไป หลังจากที่หญิงสาวกลับมาจากต่างประเทศ

และเป็นครั้งแรกที่จะได้เปิดตัวหญิงสาวในฐานะผู้บริหารโรงแรมพรหมภัทราคนใหม่อีกคนหนึ่ง

อรกานต์เดินเขาไปในงานพร้อมพ่อกับแม่ของเธอ หลังจากที่พ่อและแม่ของเธอแยกไปคุย

กับเพื่อนๆของท่านหมดแล้ว หญิงสาวก็ได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งมองตรงมาที่เธอ ก่อนที่อรกานต์จะจำ

ได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ไปรับส่งธิร์วราอยู่พักหนึ่ง พอหญิงสาวจำได้ทำให้ตกใจมาก

แล้วผู้ชายคนนั้นได้เข้ามาพูดคุยกับเธอ อรกานต์พยายามเลี่ยงไปจากผู้ชายคนนี้ ในขณะนั้นเอง

ผู้ชายอีกคนได้เขามาหาเธอ ชายคนแรกได้เขามาหาอรกานต์พร้อมกับแนะน้ำให้เธอได้รู้จัก

กับชายหนุ่มที่เพิ่งเดินเข้ามาว่าชื่อ “กริช” หรือ “กฤติน”เป็นเพื่อนของเขา ก่อนที่เขาจะแนะนำตัว

ว่าเขาเป็นเพื่อนกันกับ “ทินกร” ผู้ชายคนแรกที่เข้ามาทักเธอ หลังทั้งสามได้คุยกันสักพักหนึ่งทินกร

ได้แยกจากไป เหลือหญิงสาวกับกฤตินอยู่คุยกัน อรกานต์พยายามแยกจากกฤตินแต่ชายหนุ่ม

กับตามติดหญิงสาวจนเลิกงาน เมื่อทินกรได้คุยกับกฤติน ชายหนุ่มได้เล่าถึงเรื่องความใจง่าย

ของธิร์วราให้กฤตินฟัง จนทำให้ชายหนุ่มเข้าใจผิดคิดว่าธิร์วราคนใหม่นี้จะง่าย อรกานต์รู้สึกตกใจ

มากเมื่อรู้ว่ากฤตินได้มาขอพบเธอ หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทักทายกันแล้ว ชายหนุ่มก็แปลกใจเมื่อ

เห้นการแต่งตัวของหญิงสาว ว่าไม่เหมือนที่เพื่อนของเขาได้เล่าให้ฟังเลย จนกระทั้งหญิงสาว

ถามถึงการมาของเขา กฤตินได้บอกว่าเขามาชวนหญิงสาวไปทานข้าว ดูหนังและช้อปปิ้ง

อรกานต์พยายามปฏิเสธแต่ทนลูกตื้อชายหนุ่มไม่ใหว เธอเลยยอมไป แต่อรกานต์กลับไม่ได้

ดูหนังเมื่อรู้เวลาฉายมันดึกมาก(20.00น)สำหรับตัวเธอ(หญิงสาวต้องนอนให้พอร่างกายเธอ

ไม่แข็งแรง) ดังนั้นทั้งคู่จึงทานอาหารด้วยกัน ก่อนที่อรกานต์จะขอเขาเข้าร้านหนังสือ

อรกานต์อยู่ในร้านหนังสือนานมาก จนกระทั้งหญิงสาวเลือกหนังสือได้ ก่อนที่กฤตินจะรับไป

จ่ายเงิน และคืนนั้นเองหลังจากที่แยกกันกับอรกานต์ กฤตินก็นอนไม่หลับหลังจากที่ทบทวน

เรื่องต่างๆที่เขาประสบที่เกี่ยวกับตัวหญิงสาว เขาก็พบว่ามันไม่เหมือนกับที่ทินกรเล่าให้เขาฟังเลย

จนเขาไม่แน่ใจว่าที่เพื่อนเล่าให้เขาฟังนั้นเป็นธิร์วรา คนเดียวกันหรือปล่าว

และเช้าวันนี้กฤตินก้ได้รับโทรศัพท์จากทินกร โทรมาบอกถึงเรื่องธิร์วรา(อรกานต์)ไปเชียงใหม่

พร้อมทั้งเล่าเรื่องที่เขารู้มาให้ชายหนุ่มฟังจนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเสียหน้ามาก หลังจากที่อรกานต์

กลับมาจากเชียงใหม่แล้ว กฤตินได้มาหาหญิงสาวที่ทำงาน เมื่อมาถึงชายหนุ่มก็อารมห์ไม่ดี

เมื่อคิดถึงเรื่องที่เพื่อนเขาเล่าให้ฟัง จนทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างรุนแรง เมื่ออรกานต์คิดว่า

กฤตินคบหาเธอด้วยใจจริงไม่ได้หวังในตัวเธอ แต่พอรู้ว่าที่กฤตินคบหาเธอนั้นแค่หวังในตัวเธอ

เท่านั้น หญิงสาวก็เสียใจอย่างมาก ส่วนกฤตินเองก็คิดว่าเพื่อนเขาทำไมถึงได้ในตัวเธอ

แต่กับเขาทำไมถึงเล่นตัว แล้วเรื่องราวของเขาและเธอจะจบลงอย่างไร ก็โปรดติดตามกันได้

กับเรื่อง “คือ...เธอ”เป็นผลงานของ “พิมลพัทธ์”กันได้ครับ


คุยกันท้ายเล่ม



ก็จบกันไปครับกับเรื่อง “คือ...เธอ”เป็นผลงานของ “พิมลพัทธ์” สำหรับเรื่องนี้นะครับ

ถ้าใครเคยอ่านเรื่อง “ดั่งไฟไต้น้ำกับพรพรหมอลเวง”ของ “กิ่งฉัตร”นะครับ กับอีกเรื่องก็คือ

เรื่อง “เงาซ่อนเงา”ของ “ปลายตะวัน” เรื่องนี้จะคร้ายๆอย่างนั้นนะครับ ก็ขอบอกว่าเรื่องนี้สนุกดีครับ

แล้วตอนนี้นักเขียนท่านนี้ก็เพิ่งจะแต่งงานไปเมื่อประมาณกลางเดือนที่ผ่านมานี่เอง

ไม่รู้ว่าผลงานที่จะออกมาในอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ก็ขอให้ออกผลงานดีๆออกสู่สายตาของ

นักอ่านไปเรื่อยๆครับ






Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2551 20:37:26 น. 4 comments
Counter : 334 Pageviews.

 
ชอบเรื่องนี้มากๆ เลยค่ะ


โดย: นู๋แป๋ว (nupaew ) วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:39:48 น.  

 
อ่านแล้วค่ะ..
สนุกดีทีเดียวกับเรื่องนี้
ชอบจนต้องไปหาซื้ออีกเรื่องของเธอ
มาอ่านเรื่องอะไรนะคะ ที่เขียนรวมกันคีตภาและก็วีสามอะ
ของขวัญแห่งหัวใจรึเปล่า(ไม่แน่ใจ)


โดย: nikanda วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:2:13:03 น.  

 
ถ้าผ่านมาแถวเสรีเซ็นเตอร์ เชิญแวะขึ้นมาเจอกันที่ชั้น 3 ฝั่งดีเดย์ค่ะ มีร้านหนังสือมือสอง ราคาย่อมเยาว์ อยากให้มาเดินดู เผื่อมีหนังสือที่ถูกใจค่ะ

แวะมาดูรูปตัวอย่างที่บล๊อกได้ มีรูปตัวอย่าง แต่วางขายที่ร้านอย่างเดียวจ้า



โดย: หนังสือมือสอง (AngelTomorrow ) วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:22:20 น.  

 
ซินเจี่ยอยู่อี่ ซินนี้ฮั๊วไช้..นะจ๊ะ


โดย: iian_angle วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:35:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนไม่หวาน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








พี่นอนหนาว ร้าวอุรา นิจจาเอ๋ย ไม่เห็นใจ พี่บ้างเลย กระไรหนา ยามพี่นอน กอดหมอน ก่อนนิทรา พี่อัดอั้น ตันอุรา คิดถึง....นวล

Love makes me think of you
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
3 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนไม่หวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.