With out you the world is no meaning
ยินดีต้อนรับ...เข้าสู่Blog ตานนท์...คนไม่หวาน
ฟ้ากลางใจ ปราณธร

ฟ้ากลางใจ

สำนักพิมพ์ แจ่มใส
เป็นผลงานของ ปราณธร


ผืนน้ำกว้างสุดเขต แผ่นฟ้าไกลสุดตา
หากแต่ไม่เกินหัวใจที่จะเอือมให้ถึงกัน


เป็นผลงานของนักเขียนนามว่า"ปราณธร" กับสำนักพิมพ์แจ่มใสกับโครงการพิเศษ "ความรู้สึกที่ดี.....ที่เรียกว่ารัก

เป็นเรื่องราวความรักของนายท้าวหนุ่มใหญ่(เทียบกับนางเอก)นามว่า"กนธี"(ที)กับสาวน้อย(จริงๆนะขอบอก)นามว่า"นีรัมพร"(ฟ้า)ที่หนีจาก สังคมคนเมืองที่มีแต่ความหลอกลวง ไปจังหวัดหนึ่งในภาคไต้(นครศรีธรรมราช ตามความเข้าใจของผม)ความเป็นมาของเรื่องราวระหว่างพระเอกกับนางเอกเรื่องนี้นั้น พระเอกเป็นนายหัวหนุ่ม(อายุ28) ได้บอกเลิกกับแฟนสาวเพราะเวลาไม่มี และไม่ยอมปรับตัวเข้าหากัน(ที่จริงพระเอกไม่ยอมลืมแฟนเก่าที่สัญญาว่าจะกลับมามากกว่า)จนอกหัก ดืมเหล้าเมามายไม่ได้สติ (เออรักษาด้วยเหล้าทุกคนเลยนิ)จนต้องหนีไปตกปลา(เกี่ยวกันมะ)จนมาเจอนางเอกที่ท่าเทียบเรือข้ามฟาก นางเอกกำลังอกหักจากแฟนหนุ่มเลยมานั้งเสียใจอยู่ตรงนี้ จนลูกน้องพระเอกเห็นเข้าจึงเข้าไปคุย(เข้า
ไปสีอะดิโด่)จนรู้ว่ากำลังอกหักจะเดินทางไปเที่ยวเกาะ(เกาะไรมะรู้)แต่เรือข้ามฝากหมดแล้ว พอพระเอกรู้เลยไปส่งที่เกาะให้แต่ตอนกลับตอนเย็น พระเอกสังเกตุเห็นว่านางเอกยังไม่กลับ เลยขึ่นไปตาม ไปเจอนางเอกนั้นแช่น้ำอยู่(สงสัยจะร้อนว่าปะ)เลยต้องอุ้มขึ่นเรือไปส่งโรงพยาบาล ค้นหาของส่วนตัว(นิสัยไม่ดีอย่าทำตาม)จนรู้ชื่อว่า"นีรัมพร"(อายุ15ปีเอง) พ่อเป็นปลัดย้ายมาใหม่ เลยให้ลูกน้องไปตามพ่อแม่นางเอกมา จนได้รู้ว่าที่ที่ปลัดย้ายมาที่จังหวัดนี้ เพราะทางผู้ใหญ่ให้มาล้างพวกทุจริตต่างๆ แล้วพอดีนางเอกมีปัญหากับแฟน เลยย้ายกันมาหมด แล้วพ่อนางเอกได้ขอฝากลูกสาวใว้กับพระเอกให้ช่วยดูแลให้3วันแล้วจะมารับไปอยู่ด้วย หลังจากนั้นพระเอกก็ให้ลูกน้องมารับไปอยู่บังกะโลในรีสอร์ทของคนรู้จักกัน จนวันที่สองก็เกิดเรื่องขึ่น มีคนมาถามหานางเอก จนพระเอกคิดว่านางเอกไม่น่าจะปลอดภัยจึ่งจะพาไปอยู่ที่บ้านด้วย แต่มาเจอเหตุร้ายเสียก่อน พวกที่มาถามหานางเอกได้รอบยิงแต่พระเอกช่วยได้(แมนซ๊า)พระเอกได้พานางเอกหนีแต่มีอีกพวกหนึ่งจะเอาน้ำกรดสาดนางเอกแต่พระเอกเอาหลังบังใว้(แมนอีก)จนได้รับบาดเจ็บ ตอนเข้า รพ.นางเอกเฝ้าตลอดเวลานางเอกร้องไห้(น้ำตาท่วมจอ)จนพระเอกฟื้น พระเอกเลยปลอบ จนพระเอกออกจากรพ. พานางเอกไปอยู่บ้านด้วย(เอาไปดุแลน๊าอย่าคิดลึก) ตกตอนกลางคืนปลัดพ่อนางเอกโดนรอบยิงที่บ้านพักเสียชิวิต แม่นางเอกบาดเจ็บสาหัส นางเอกช๊อค พระเอกดูแลปลอบโยนตลอด(หวานซ้า)
พระเอกได้เข้าช่วยปราบพวกทุจริตต่างๆ จนโดนรอบยิงอีกครั้ง บาดเจ็บนางเอกเฝ้าใข้จนรู้สึกดีๆกับพระเอก พวกทุจริตต่างๆถูกปราบจนหมด ความสงบสุขจึงกลับคืนมา พระเอกได้ให้สัญญาว่าจะดูแลปกป้องตลอดไป(เลี้ยงต้อยครับผม หุหุ) นางเอกได้ตัดสินใจว่าจะอยู่ที่นี่และจะเป็นปลัดให้เหมือนกับพ่อ จนต้องเดือดร้อนพระเอกต้องหาโรงเรียน และที่ฝึกงานให้(แอบชอบเด็กก็งี้แหละ) และแล้วก็สามปีผ่านไปใวเหมือนโกหก ในระหว่างสามปีทั้งนายหัวทีกับน้องฟ้าหน้าใสได้เพาะบ่มความรู้สึกดีๆในหัวใจของกันและกัน แต่พระเอกยังไม่สามารถลืมแฟนเก่าสมัย ม.3 ได้(รักมั่นคงจริงๆ) แต่มีความรู้สึกดีๆให้นางเอกตลอดจนกระทั้งแฟนเก่าพระเอก ได้พาลูกมาหาพระเอกมาบอกว่าลูกที่พามาเป็นลูกของพระเอก จนนางเอกเสียใจ หนีกลับบ้านพระเอกได้ตามไปง้อ แต่แฟนเก่าพระเอกตามมาหาความเป้นธรรมให้ลูก นางเอกโกรธวิ่งหนีออกจากบ้าน พระเอกวิ่งตามแต่น้องนิด(ลูกแฟนเก่า)วิ่งตามไปมีรถวิ่งมาจะชนน้องนิด นางเอกวิ่งมาช่วยใว้ทัน(นางเอกจริงๆ)จนบาดเจ็บ ที่รพ. พระเอกขอปรับความเข้าใจกับนางเอก แต่นางเอกไม่คุยด้วย นายหัวตกลงจะรับน้องนิดเป็นลูกบุญธรรม แต่พ่อของน้องนิดมาเครียปัญหา จนผ่านไปด้วยดี (เกือบได้เป้นพ่อคนโดยไม่เจตนาเสียแล้ว)เพื่อนพระเอกบอกให้ไปบอกนางเอกว่าเรื่องต่างๆผ่านไปแล้วหมดปัญหาแล้ว แต่พระเอกบอกขอเครียเรื่องที่ค้างคาให้เสร็จก่อน หลังจากนั้นพระเอกได้เข้ากรุงเทพเพื่อไปหา นัทแฟนสมัยเรียนอยู่ม.3 โดยจ้างนักสืบ ผ่านไปสองวันนึกสืบได้ติดต่อมาว่าพบคุณนัทแล้ว เธอเป็นคอลัมนิตของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งจนได้พบกับพระเอกได้คุยกันเรื่องต่างๆระหว่าง15ปีที่ผ่านมา เธอได้ขอหัวใจของเธอคืน แล้วก้อถึงบทสุดท้ายพระเอกได้มาหานางเอกอีก2วันต่อมา แล้วมาเล่าเรื่องต่างๆแล้วนายหัวก็บอกรัก นางเอกดีใจมาก แล้วเธอก็สัญญาว่าอีก4ปีข้างหน้าเธอจะมาเป็นปลัดของที่นี่(ยังไม่เอ็นเลยหุหุ)

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าการเลี้ยงต้อยเด็กแล้วจะได้ดี ก้ากๆๆ

เป็นงานเขียนที่เล่าเรื่องราวไปเรื่อยๆอะครับ มีทั้งอารมณ์น้อยใจ เศร้าบ้าง มีแง่งอน ตามอารมณ์ตัวหนังสือครับ


แหะๆๆเป็นการคอมเม้นครั้งแรกของผมเองครับ ถ้าอย่างไรก้อติชมกันได้(ถึงจะติมากก็จะลงเรื่องต่อไปฮิฮิ)



Create Date : 17 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2550 15:50:09 น. 5 comments
Counter : 477 Pageviews.

 



คุณเขียน Comment ได้ดีเลยนะครับ

ผมอ่านรู้เรื่อง จนเหมือนอ่านได้ ฟ้ากลางใจ ตามคุณนะครับ

แวะมาให้กำลังใจเพื่อนที่รักการอ่านเหมือนกันนะครับ









โดย: ห่วงใย วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:01:08 น.  

 
ขอบคุณคร้าบ คุณคน "ห่วงใย" สำหรับคำชม



โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 18 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:17:20 น.  

 
แบบนี้เขาเรียกเล่าให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบคร้าบ ^^'' ถ้าเปรียบเป็นหนังโรงสักเรื่อง พี่ว่าน้องคงโดนเพื่อนฆ่าตายแล้วล่ะเพราะเล่นเล่าซะละเอียดยิบชนิดไม่ต้องไปดู(อ่าน)กันเลยทีเดียว



โดย: พี่ๆ แถวนี้แหละ IP: 61.90.250.17 วันที่: 18 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:50:57 น.  

 
พี่ๆแถวนี้แหละ # แหะๆครับสงสัยจะผิดจริงๆแหละ ขออำภัยครับ เดี๋ยวจะแก้ใขใหม พอดีผมมันมือใหม่หัดโพสอะครับ


โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 23 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:02:50 น.  

 
เหอๆๆ

ตอนนี้กำลังทำรายงานเรื่องนี้อยู่อ่ะ

ใครอ่ายแร้วเก็ท
มีเรื่องย่อ

ส่งมาให้หน่อยสิคะ

จะขอบคุณมากมายอ่ะ

dekde_ann@hotmail.com



src=https://www.bloggang.com/emo/emo19.gif>


โดย: แอน IP: 58.9.147.62 วันที่: 30 ธันวาคม 2550 เวลา:14:18:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนไม่หวาน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








พี่นอนหนาว ร้าวอุรา นิจจาเอ๋ย ไม่เห็นใจ พี่บ้างเลย กระไรหนา ยามพี่นอน กอดหมอน ก่อนนิทรา พี่อัดอั้น ตันอุรา คิดถึง....นวล

Love makes me think of you
Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
17 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนไม่หวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.