จิ้นต่อจากละคร หลังจาก ผมหิววววๆๆ
จิ้นแก้เศร้า ละครวันนี้

หลังจากที่พีหิ้วก้องมาจากครัวที่ก้องหน้ามืด พีช่วยพยุงก้องไปพักในห้องรับแขกก่อน

พี: “ก้อง คุณเป็นไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย ไปหาหมอเถอะนะ” พีวางก้องลงที่โซฟาแล้วนั่งลงข้างๆ อย่างเป็นห่วง

ก้อง: “พี ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมไม่เปนไร แค่หน้ามืด ไม่ต้องไปหาหมอหรอก พักนิดเดียวก้อหาย”

พี: “งั้น ผมพาคุณขึ้นห้องนอนมั้ย คุณจะได้หลับตาพักซักหน่อย นะ”

ก้อง: “อืม ก้อดีเหมือนกัน เดี๋ยวพักสายตารอพี่ตุ่มทำอาหารหน่อยก้อดี”

พีได้ยิมก้อรีบพยุงก้องขึ้นไปที่ห้องนอน พอถึงเตียงได้ก้อวางก้องลงเอนหลังที่เตียง

พี: “คุณพักผ่อนหน่อยนะ พักสายตาซักพักคงดีขึ้น”

ก้อง: “อืม” ลงนอนที่เตียงแล้วหลับตา “พี คุณอยู่เป็นเพื่อนผมก่อนนะ”

พี: เห็นก้องหน้าเครียด อยากให้ก้องยิ้ม จึงนั่งลงข้างตัวก้อง พร้อมกับเอามือสองข้างเท้าลงสองข้างตัวของก้อง ล๊อคตัวก้องไว้ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ “ให้อยู่น่ะได้ แต่ไม่อยู่เป็นเพื่อนได้มั้ย ขออยู่เป็นแฟนละกัน” พูดจบก้อยิ้มชวนละลาย

ก้อง: ได้ยินก้อรีบลืมตาขึ้นมาอย่างตกใจ “ฮึ้ยส์ คุณนี่ทำเป็นเล่นไปได้ เดี๋ยวคนก้อได้ยินหรอก”

พี: “จะมีใครได้ยิน คนที่อยู่บ้านคนเดียวคือพี่ตุ่ม แล้วพี่ตุ่มก้อทำกับข้าวอยู่ข้างล่าง” พูดจบก้อยื่นหน้าเข้าไปใกล้ก้องเพิ่มขึ้นอีกนิด

ก้อง: เริ่มใจเต้นกับการยื่นหน้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ของพี “คุณ นี่คุณจะทำอะไรอ่ะ”

พี: “ก้อเปล่านี่ ผมก้อแค่เป็นห่วง เห็นคุณหน้ามืด เลยจะมาดูใกล้ๆ ว่าคุณเปนอะไรมากรึเปล่า” ว่าแล้วก้อจ้องหน้าก้อง ส่งสายตาหวานให้

ก้อง: “ผมไม่เปนไรหรอกคุณ ไม่ต้องจ้องกันขนานนี้ก้อได้”

พี: “ไม่ได้หรอกคุณ ถึงคุณจะพูดอย่างงั้นแต่ผมก้อไม่วางใจนะ ให้ผมดูหน่อยสิ” ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จนหน้าผากชนกัน “มีไข้รึเปล่า”

ก้อง: ตกใจที่พี่เอาหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจพี่รดที่ใบหน้า ริมฝีปากห่างกันไม่ถึง 2 นิ้ว ใจก้องเต้นโครมคราม

พี: “อืม ไม่มีไข้นี่นา” ถอยหน้าออกมาเล็กน้อย “แต่ก้อยังไม่สบายอยู่ ผมรู้และ งั้นเดี๋ยวผมป้อนยาให้ดีกว่านะ” ว่าแล้วก้อค่อยๆ เอียงริมฝีปากเข้าไปใกล้ริมฝีปากก้อง แล้วค่อยๆ ประทับริมฝีปากอย่างแผ่วเบา นุ่มนวล

ก้อง: ตอนแรกนึกว่าพีพูดจิงว่าจะไปเอายา แต่เหนพียื่นหน้าเข้ามาใกล้ ก้อรู้ จึงรับสัมผัสด้วยริมฝีปากอย่างแผ่วเบาตอบ

พี: เมื่อรู้สึกถึงการตอบสนองของก้อง ก้อยิ้ม ค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากไล้ไปที่พวงแก้มของก้อง แล้วเลื่อนขึ้นไปที่เปลือกตา หน้าผาก ประทับริมฝีปากที่หน้าผากของก้อง แล้วเลื่อนมาที่เปลือกตาและพวงแก้มอีกข้าง ก่อนที่จะมาหยุดประทับริมฝีปากกับริมฝีปากของก้องอีกทีอย่างแผ่วเบา

ก้อง: รู้สึกถึงลมหายใจ และริมฝีปากที่อ่อนนุ่มของพีไล้ไปตามใบหน้า ใจเต้นแรง แต่มีความสุข เมื่อริมฝีปากมาบรรจบกันอีกครั้งก้องก้อตอบรับอย่างแผ่วเบาไปเหมือนครั้งแรก

พี: เมื่อถอยหน้าออกมา จ้องตาก้องอย่างหวานซึ้ง “เห็นมั้ย ยาเค้าดีนะ ไม่ขมเลยด้วย ออกจะหวานหอม ใช่มั้ยล่ะ”

ก้อง: เขิน “บ้า ยาอะไรของคุณน่ะ”

พี: อมยิ้ม มองก้องอย่างเอ็นดู

สักพักมีเสียงพี่ตุ่มะโกนเรียก “น้องก้อง น้องพีคะ อาหารเสร็จแล้วค่ะ” ทั้งคู่เลยต้องจำใจลุกจากเตียง

----------------------------



Create Date : 30 ธันวาคม 2552
Last Update : 13 มกราคม 2553 20:02:19 น.
Counter : 1454 Pageviews.

9 comments
  
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่าร๊ากกกก (^___^)

โดย: AuMAiM IP: 58.9.97.3 วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:5:23:34 น.
  
^ ^ ยาขนานนี้ หวานได้ใจ อิ อิ
โดย: moonbeam IP: 75.56.206.171 วันที่: 13 มกราคม 2553 เวลา:15:26:41 น.
  
^_^
โดย: moonbeam IP: 75.56.206.171 วันที่: 15 มกราคม 2553 เวลา:4:03:52 น.
  
คลอเคลียกันได้ทุกช็อตจริงๆ คู่นี้
โดย: Christmas IP: 125.24.153.141 วันที่: 31 มกราคม 2553 เวลา:23:21:11 น.
  
ตามมาจากบ้านจิ้นจ้า น่ารักจิงคุณพีน้องก้อง
โดย: ไหม IP: 125.24.205.233 วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:22:49:42 น.
  
ยาไรอ่ะขอบ้างดิ (น่าน)
ฮ่าๆๆๆๆ ล้อเล่น

เดี๋ยวไปขอให้แฟนทำยาแบบนี้บ้างดีกว่า(น่าน)
โดย: น้องนิวจร้า IP: 125.27.164.172 วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:36:08 น.
  
ยาหวานมากจนมดขึ้นจอ
โดย: นันค่า IP: 118.172.254.104 วันที่: 23 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:50:00 น.
  
มดไต่คอมช้านแรร้วววว
โดย: lovePK IP: 171.4.40.129 วันที่: 3 ตุลาคม 2554 เวลา:21:40:13 น.
  
โอ๊ยคอมชั้นมีแต่มดเต็มไปหมดเลย
โดย: เดือน IP: 125.26.139.95 วันที่: 16 กันยายน 2555 เวลา:13:30:37 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

StayOnYourSide
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



New Comments
ธันวาคม 2552

 
 
1
2
3
4
10
11
12
13
14
15
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog