เมษายน 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
24 เมษายน 2555

คำ(มั่น)สัญญา


=============
คำ(มั่น)สัญญา
: GTW / Psycho Man)

=============



ฝนตกหนัก ฟ้าคำรนคำรามกึกก้องเป็นระยะสลับการประกายแห่งสายฟ้าวูบวาบเจิดจ้า  ละอองฝนสาดเข้ามาเป็นระยะทางประตูบ้านซึ่งเปิดเอาไว้ รอการกลับมาของพ่อ

 ดึกมากแล้วแต่พวกเรายังรอ ไม่ว่าฟ้าฝนจะเป็นเช่นไร พ่อต้องกลับมา เพราะเท่าที่จำความได้  พ่อไม่เคยผิดสัญญาเลยสักครั้ง


แม่ก็เช่นกัน เรานั่งรอเงียบๆ มาแล้วหลายวันหลายคืนและกำลังจะกลายเป็นหลายเดือน หลังจากวันซึ่งเครื่องบินที่พ่อนั่งมาจากการกลับมาจากต่างประเทศ ดิ่งลงระเบิดเป็นจุลกลางทะเลลึก รายงานข่าวแจ้งนักบิน พนักงานบนเครื่อง ผู้โดยสารตายเรียบ หาศพไม่ครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุหรือวินาศกรรมก็ช่างมันเถิด เราไม่สนใจเรื่องนั้น

ที่แน่ใจคือสัญญาที่มีต่อกัน สัญญาซึ่งครอบครัวเรายึดมั่นมาตลอดเวลา
ครอบครัวของเรา เป็นครอบครัวที่รักษาสัญญา
พวกเราถูกฝึกให้เป็นแบบนี้
ครอ
คืนนี้ต้องเป็นคืนพิเศษ คุณแม่มองหน้าผมแววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ท่านมีสีหน้าท่าทางตื่นเต้นและเปี่ยมความหวังเป็นพิเศษ


ฟ้าฝ่าเปรี้ยงลงดูเหมือนจะอยู่ไม่ไกลจากบ้านมากนัก แสงสว่างจ้าราวกับมีหลอดไฟนับล้านหลอดจุดสว่างบนท้องฟ้าพร้อมกัน ก่อนระลอกคลื่นเสียงอันเต็มไปด้วยพลานุภาพจะครั่นครืนทลายโลกตามมาอย่างกระชั้นชิด บานเกร็ดหน้าต่างสั่นไหวจนน่ากลัวจะหลุดแตกออกมา

เงาใครบางคนปรากฏหน้าประตูท่ามกลางสายฝนกระหน่ำอยู่ด้านหลัง

พ่อกลับมาแล้ว

แม้ว่าจะกลับมาในสภาพที่เหลือแต่โครงกระดูกและเศษเสื้อผ้าขาดวิ่นเน่าเปื่อย แต่เราก็แน่ใจว่าเป็นพ่อของผม สามีสุดที่รักของคุณแม่ ในมือท่านยังถือซากเครื่องบินรบจำลองที่ผมอยากได้มานาน

เห็นไหม บอกแล้วว่าท่านรักษาสัญญาขนาดไหน ท่านกลับมาพร้อมของฝากที่สัญญากับผม กลับมาหาพวกเรา

พวกเรารีบจัดการนำท่านเข้ามาในบ้าน ปิดประตูหน้าต่าง ทำความสะอาดให้ท่านจนใหม่เอี่ยม กระดูกของท่านถูกขัดถูจนมันวาว น้ำยาดับกลิ่นและน้ำหอม เสื้อผ้าใหม่ๆ ทำให้ท่านดูแข็งแรงและเท่ไม่เบาเลยทีเดียว

ชีวิตเราทั้งสาม กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง แม้ว่าจะไม่เหมือนเดิมก็ตาม แต่พวกเราก็พอใจ ปัญหามีเพียงอย่างเดียวคือการพยายามซ่อนคุณพ่อให้พ้นจากสายตาของพวกสอดรู้สอดเห็นทั้งหลาย ยังดีที่บ้านมีห้องใต้ดิน  จึงซ่อนท่านไว้ที่นั้น ส่วนกลางคืนวันไหนที่เหงาๆเซ็งๆ ก็จะพาท่านออกมานั่งรถขับรับลมชมแสงสีไปเรื่อยๆจนดึกดื่นจึงกลับบ้าน ซึ่งเรื่องนี้คุณพ่อโปรดปรานมากที่สุด

เคยมีบางครั้งเหมือนขณะที่เราทั้งสามเดินเล่นอยู่ในถนนสายเปลี่ยว โจรกระจอกหลายคนพยายามจะเข้ามาปล้น แต่พอเจอคุณพ่อหันไปมอง พวกนั้นก็เผ่นกระเจิงในลักษณะคนสติแตก ชนิดรดน้ำมนต์เจ็ดวัดก็ไม่น่าจะหาย  บางคนเป็นลมตาค้างอยู่ตรงนั้นเลยก็มีซึ่งสมน้ำหน้าพวกมัน

ครอบครัวของเรามีความสุข ผมมั่นใจเช่นนั้น

พวกเราอยู่ด้วยกันมานาน จนสุดท้ายคุณแม่ก็จากพวกเราไปอีกคน

คุณพ่อเสียใจมาก นั่งนิ่งอยู่คนเดียวในห้องใต้ดินทั้งวัน โครงกระดูกท่านดูซีดเซียวหม่นหมอง  คุณแม่เจ็บป่วยก่อนเสียชีวิตอยู่ระยะหนึ่ง ซึ่งมากพอที่จะทำให้คนอื่นรู้จัก และนำท่านไปสู่เมรุ โดยที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้ ร่างของท่านถูกจัดการให้เหลือแต่เถ้าธุลี

แต่คุณแม่ก็สัญญาว่าจะกลับมาเช่นกัน ท่านสัญญาแบบนั้น

จนหลายวันต่อมาผมจึงรู้ว่าท่านรักษาคำพูด แม้นว่าจะไร้ตัวตน แต่ท่านก็คงอยู่ในบ้านหลังนี้ นั่งอยู่ตามโซฟา เตียง ห้องนั่งเล่น เก้าอี้โยกตัวโปรด ได้ยินเสียงลมหายใจ และเสียงของท่านตามสถานที่ต่างๆ บางครั้งยังพูดคุยอะไรบางอย่างกับคุณพ่ออย่างออกรส  คุณพ่อดูจะดีใจที่สุด กระดูกของท่านสดใสเป็นประกายขึ้น คุณแม่กลับมาอยู่กับพวกเราอีกครั้ง



++++


น้ำทะเลเค็มและมีรสปร่าแปลกๆ

ป่านนี้ภรรยาสุดที่รักของผมจะทำอะไรอยู่นะ เธอคงไม่เชื่อหรอกว่าผมจะรักษาสัญญา แต่ผมมาจากครอบครัวที่รักษาสัญญา

และเธอคงได้ข่าวเครื่องบินโดยสารลำที่ผมนั่งมาด้วยระเบิดกลางทะเลแล้ว เธอคงเสียใจกับการที่คิดว่าสูญเสียสามีที่แสนดีคนนี้ไปแล้ว แต่ไม่หรอก.. ผมสัญญากับเธอว่ายังไงก็จะกลับไปหา

การเดินจากซากเครื่องบิน มุ่งหน้าสู่ชายฝั่ง ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายและรวดเร็วเลย ต้องคอยหลบหลีกสิ่งกีดขวางต่างๆ ทั้งหมู่ปะการัง  โขดหิน ร่องเหว ใต้น้ำ ต้องคอยหลบปลาพวกกลุ่มซึ่งจ้องจะเล่นงานเขมือบเป็นอาหาร หรือตอดกินตามเนื้อตัว  เคยผ่านไปชายฝั่งซึ่งกำลังมีนักท่องเที่ยวกำลังสวมชุดดำน้ำชมความงามของทิวทัศน์ใต้ทะเลอยู่อย่างสนุกสนาน นักดำน้ำคนหนึ่งบังเอิญผ่านมาเห็นผมเข้าโดยไม่ตั้งใจ เจ้าหมอนั่นตาเหลือกดิ้นตายตะกายน้ำหนีสุดชีวิตราวคนสติแตก ประสาทคงปลิดปลิวไปแล้ว เขาคงนึกไม่ถึงว่ากำลังชมฝูงปลา ปะการัง สัตว์หน้าดินต่างๆ อย่างเพลิดเพลิน จู่ๆจะเจอร่างเลอะเทอะยับเยินแทบเหลือแต่กระดูกเดินโงกเงกออกมาจากเงาโขดหินใต้น้ำราวฝันร้าย

นานนับเดือนเหมือนกันกว่าจะถึงบ้าน ช่วงกลางวันเป็นช่วงลำบากในการเดินทางเพราะผมเองก็ไม่อยากให้ใครพบเข้า จึงต้องหาทางหลบๆซ่อนๆตลอดเส้นทาง

คืนนี้ฝนตก เป็นนิมิตหมายที่ดี  ฟ้าคำรามอยู่เป็นระยะ ผู้คนหลบฝนกันอยู่ในบ้าน การเดินทางช่วงที่เหลือสะดวกดีแท้ น้ำฝนช่วยชะล้างสิ่งสกปรกตามเนื้อตัวให้สะอาดขึ้น จะได้ไม่อายและโดนตำหนิเวลาพบหน้าสุดที่รัก เพราะเธอรักความเป็นระเบียบและความสะอาดมาก

นั่นประตูหน้าบ้านปิดสนิท ภรรยาของผมคงไม่นั่งรอหรอก เพราะเธอไม่ใช่คนเชื่อถือเรื่องแบบนี้สักหน่อย ผมแทบจะอดใจไม่ไหว เมื่อนึกว่าพอประตูเปิดจะได้โอบกอดร่างงามในอ้อมแขนให้สาสมกับความคิดถึง ตลอดเวลาอันยาวนาน ในท้องทะเลอันอ้างว้างเยือกเย็นและเส้นทางอันเต็มไปด้วยความทรมาน

ผมพยายามเรียกเธอ แต่ลิ้นไม่มีเสียแล้ว จึงเปลี่ยนเป็นเคาะประตูแทน นั่นเสียงฝีเท้าที่คุ้นหูของเธอเดินลงมาจากในบ้านแล้ว

เธอคงจะแปลกใจ แต่สงสัยเหมือนกันว่าจะดีใจไหมนะที่ผมกลับมาตามคำสัญญา.....








จบแล้วครับ.





Create Date : 24 เมษายน 2555
Last Update : 24 เมษายน 2555 7:30:46 น. 7 comments
Counter : 1002 Pageviews.  

 
ถ้าแบบนี้แล้ว ไม่ต้องกลับมาจะดีกว่าค่ะ


โดย: อรุสา IP: 180.183.142.7 วันที่: 24 เมษายน 2555 เวลา:8:35:38 น.  

 
แฮ่ะๆ
นั่นน่ะสิเนอะ เป็นผมก็กลัวล่ะ...^^


โดย: Psycho man วันที่: 24 เมษายน 2555 เวลา:8:47:02 น.  

 
แต่ก็กลับมาตามสัญญานะ เป็นครอบครัวที่มีวินัยมาก ๆ แม้จะออกแนวหลอน ๆ ก็เหอะ เราชอบงานเขียนแนวนี้ โหวตให้ซะเลย


โดย: magic-women วันที่: 24 เมษายน 2555 เวลา:11:21:59 น.  

 
ขอบคุณคุณ magic มากครับ ^^


โดย: Psycho man วันที่: 24 เมษายน 2555 เวลา:11:34:44 น.  

 
บรรยายได้อบอุ่นดีจังคะ


โดย: FaithStone วันที่: 28 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:49:12 น.  

 
หลอนอะ แต่ถ้าเปนคนรักกลับมาแบบนี้ คงต้องคิดแร้วคิดอีก


โดย: มาโซคิส IP: 110.49.243.230 วันที่: 26 ตุลาคม 2555 เวลา:11:48:41 น.  

 
ครอบครัวเราก็เป็นแบบนี้ รักษาสัญญากันตลอดไม่ว่าจะทั้งต่อหน้าหรือลับหลัง


โดย: 957799 IP: 115.87.102.66 วันที่: 23 สิงหาคม 2556 เวลา:3:28:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Psycho man
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




[Add Psycho man's blog to your web]