ขอต้อนรับสู่โลกของนิยายยูริ เรื่องจากประสบการณ์ และทำนายดวงชะตา โดย นิ้วนาง-เดียนา-ลำดวนพยากรณ์
Group Blog
 
<<
กันยายน 2562
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
14 กันยายน 2562
 
All Blogs
 

Closer บทที่ 14 (Yuri)

๑๔

 

กลางดึกชวารีรู้สึกหนาว พลิกตัวเพื่อหาความอบอุ่น แล้วเจอเข้าโดยบังเอิญ จึงขยับตัวเข้าไปใกล้ ยกแขนขึ้นโอบกอด ‘สิ่งนั้น’ ไว้

อุ่นนุ่ม แล้วก็...หอมด้วย หมอนข้างสินะ

ความคิดสุดท้ายผุดขึ้น จากนั้นความง่วงก็เข้าครอบงำ ทำให้เธอเข้าสู่ภวังค์นิทราอีกรอบ

 

ก่อนรุ่งสาง ธัญชนกรู้สึกหนักๆ เหมือนมีอะไรทับที่ลำตัวช่วงบน จึงเผยอเปลือกตาขึ้นมอง เห็นชวารีซุกหน้าอยู่ที่อกอิ่มของตน ก็อดหน้าร้อนขึ้นไม่ได้ แต่นอนนิ่งไม่คิดจะขยับตัวหนี ยอมเป็นหมอนข้างให้อีกฝ่ายซุกต่อไป

ทำเป็นไม่สนใจพี่ แต่จริงๆ ชอบล่ะสิ แอบเป็นเด็กทะลึ่งนะเนี่ย

สาวสวยนึกขำเธอ ที่ปากกับใจไม่ค่อยจะตรงกันเท่าไหร่ ทว่าไม่เคยซ่อนความรู้สึกได้มิดชิด และนั่นทำให้หล่อนนึกเอ็นดูอีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก

ธัญชนกไม่คิดว่าสาวหน้านิ่ง ที่ดูใสซื่อ และซื่อบื้อในบางเวลา จะมีเสน่ห์ดึงดูดใจได้ถึงขนาดนี้ มีเสน่ห์มากเสียจนทำให้ตนหงุดหงิด ยามที่เห็นคมกริชหรือผู้ชายคนไหนมาเอาใจใส่เธอมากเกินไป

หล่อนมองสายตาของเพื่อนชายออกว่า เขากำลังคิดแบบไหนกับเธอ...คิดเกินเพื่อนไปมากแล้ว แต่ดูเหมือนสาวเฉยยังไม่รู้ความในใจของคมกริช

ที่ผ่านมา สาวสวยไม่เคยคบหากับผู้หญิงมาก่อนในชีวิต จึงเฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ หลายหน เพื่อให้แน่ใจว่า

...ครั้งนี้จริงจังหรือเปล่า?

ธัญชนกไม่เคยคิดจะล้อเล่นกับความรู้สึกของใคร เพราะหล่อนรู้ซึ้งว่า เวลาถูกทิ้งมันเจ็บปวดหัวใจสาหัสขนาดไหน

สาวสวยเคยอ่านเจอบทความที่ว่า “สเปคคนรักจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา จนกว่าจะเจอคนที่มีเคมีตรงกัน...และเพศไหนก็ไม่ใช่ปัญหา”

เพราะชวารีผิดจากสเปคคนรัก ที่เคยคิดฝันไว้ไกลมาก มากชนิดหน้ามือหลังมือเลยทีเดียว หล่อนจึงต้องใคร่ครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่า

...ไม่ได้หน้าตาหล่อเหลาสูงยาวเข่าดี แค่หน้าตาคม ดูธรรมดา ใสซื่อ น่ารักมีเสน่ห์เหลือหลาย

...ไม่ได้มีฐานะดี เพราะยังเป็นแค่นักศึกษาอยู่

...ไม่ได้มีอาชีพมั่นคง มีแค่รายได้จากงานพิเศษ

...ไม่ได้มีอายุมากกว่าหรือใกล้เคียง แต่ดันอายุน้อยกว่าแปดหรือเก้าปีทีเดียว

...แถมไม่ใช่เพศตรงข้ามอีกต่างหาก

ฯลฯ

แต่หลังคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วน ทุกข้ออ้างไม่ใช่ปัญหาสำหรับสาวหวานเลยแม้แต่น้อย จึงเลือกที่จะไม่แคร์ และพร้อมจะแหกทุกกฎเกณฑ์ที่ตัวเองเคยตั้งไว้ แบบไม่คิดแคร์สายตาของใคร

ในเมื่อความรักเป็นเรื่องส่วนตัวของหล่อนกับชวารี คนภายนอกจะมองอย่างไรก็ช่าง...แต่ไม่มีสิทธิ์เข้ามาก้าวก่าย

บางเรื่องใครก็ไม่มีทางรู้ดี...กว่าตัวเอง

จากนั้นหล่อนลองทดสอบปฏิกิริยาของชวารีหลายครั้ง ว่ามีใจให้กันบ้างรึเปล่า? ซึ่งผลตอบรับค่อนไปในทางบวก ประกอบกับธัญชนกไม่อยากนึกเสียใจภายหลัง หลังได้ยินชายหนุ่มหลายคนเปรยว่า อยากเป็นแฟนสาวร่างสูง

...ซึ่งสาวสวยจะยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้

นี่จึงไม่ใช่เวลาจะมาสงวนท่าทีเป็นกุลสตรีผ้าพับไว้ แบบสุภาษิตที่ว่า... ‘ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม’ เพราะขืนลีลามากอาจจะ ‘เสียผัว (เมีย) ให้ใคร’ ไปเสียก่อน

...ยามนี้ต้องใช้คำสอนที่ว่า ‘น้ำขึ้นให้รีบรัก’ เอ๊ย ‘น้ำขึ้นให้รีบตัก’ ต่างหาก

เมื่อคืนคนสวยตัดสินใจรุกฆาต ชิงลงมือรวบหัวรวบหางเธอ โดยขอเป็นแฟน ขณะที่อีกฝ่ายกำลังงงๆ แม้จะดูเป็นการเอาเปรียบชวารีไปสักหน่อย แต่หล่อนไม่ยอมปล่อยโอกาสทองนี้หลุดมือไป

เกิดมาก็เพิ่งจะเคยจีบผู้หญิงนี่แหละ พี่ไม่ได้ล้อเล่นกับเราเลยนะ และพี่จะทำให้เรารักพี่ให้ได้

นึกขำกับการกระทำของตัวเองเมื่อคืน แต่ไม่นึกเสียใจแม้แต่น้อย เพราะได้ทำตามความปรารถนาที่หัวใจเรียกร้อง

สาวสวยก้มหน้าลงต่ำ จูบปอยผมสีดำขลับของคนที่ซุกอกเบาๆ สุขใจที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับชวารี แม้จะอยากกอดแบบนี้นานๆ แต่หล่อนไม่อยากให้พรชนกล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ของเรา จนกว่าทุกอย่างจะลงตัว

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” ธัญชนกเอื้อนเอ่ยเสียงไพเราะออกมา

หืม เช้าแล้วเหรอ...

ชวารีรู้สึกตัวตื่น แต่ยังคงงัวเงียไม่ยอมลืมตา ซุกจมูกโด่งเข้าที่อกสวยได้รูปของหล่อน พร้อมโอบกอดร่างบางแน่นขึ้น ด้วยเข้าใจว่าเป็นหมอนข้าง

“ขออีกห้านาที”

ทั้งซุกทั้งไซ้แบบนี้พี่ก็แย่สิคะ แทบจะเข้าไปสิงพี่แล้วนะคะ อา...

สาวหวานครางในใจ มีกระแสความป่วนปั่นบางอย่างเกิดขึ้นในท้องน้อย เพราะสัมผัสไร้เดียงสาของอีกคน ถ้าปล่อยไปแบบนี้อีกไม่นาน คงยากจะควบคุมตัวเองไว้ได้ จึงจูบหน้าผากเธอ แล้วตัดสินใจปลุกต่อ

“น้องรีขา”

“ขา” อีกคนขานรับแบบสะลึมสะลือ

“ชอบหน้าอกพี่มากรึคะ?”

นะ หน้าอก...หน้าอกใคร?

สมองของชวารีค่อยๆ ทำงาน เปิดสองตาขึ้น แล้วก็ต้องแตกตื่นแทบสิ้นสติ เมื่อพบว่าตนกำลังลวนลามหน้าอกของธัญชนกเต็มรัก แถมโอบรัดเอวคอดไว้แน่น หลายวินาทีจึงรีบเด้งตัวออกห่าง

นี่ฉันทำอะไรลงไป!

“ขะ ขอโทษค่ะ” เธอรีบกล่าวแบบละล่ำละลัก ใบหน้าร้อนผะผ่าว ก่อนพูดแก้ตัวในประโยคต่อมา “รี รีไม่ได้เจตนา เข้าใจว่าเป็นหมอนข้างค่ะ ก็เลย...”

น่ารักไปนะคะ

หล่อนมองคนขี้อาย แล้วผุดยิ้มอ่อน

“พี่พร้อมนะคะ”

หืม?

เธอกระพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจ

“พร้อมอะไรคะ?”

“พร้อมเป็นหมอนข้างให้น้องรีทุกคืน ถ้าต้องการก็แค่บอกมาค่ะ” ธัญชนกกระซิบเสียงเซ็กซี่หวานเจี๊ยบ

เอ่อ...อะไรจะขนาดนั้น

สาวหน้าคมใบหน้าแดงเข้ม ร้อนผะผ่าวลามไปทั้งตัว กับคำเชิญชวนที่ส่งผลกับหัวใจไม่น้อย

“ไม่ต้องมาล้อเล่นแบบนี้เลย” โวยวายลอดไรฟัน เกรงจะรบกวนเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่ยังไม่ตื่นจากนิทรา

“พี่ไม่ได้ล้อเล่น พี่พูดจริงทำจริงค่ะ” คนสวยไม่พูดเปล่า ขยับตัวไปทาบเรียวปากของร่างสูงเบาๆ แล้วผละออกห่าง หลิ่วตาคู่สวยให้แบบเซ็กซี่สุดๆ “อรุณสวัสดิ์ค่ะเด็กน้อย พี่ไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

พะ พี่ธัญ จะ จูบฉัน!

เธอนอนตัวแข็งเป็นหิน หลังโดนสาวงามขโมยจูบแรกไปหน้าตาเฉย กว่าสติสัมปชัญญะจะกลับเข้าร่าง อีกคนก็หายเข้าห้องน้ำไปแล้ว

จูบแรกของฉัน...หมดกัน!

ชวารีครางในใจ ซุกหน้ากับหมอน รู้สึกเหมือนตัวเองไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไป

 

ตลอดวันนั้น ชวารีพยายามเว้นระยะห่างกับธัญชนก ไม่ยอมอยู่ใกล้ หรือคุยด้วยเกินความจำเป็น เว้นแต่เลี่ยงไม่ได้จริงๆ โดยเบี่ยงเบนความสนใจไปยังวิวตรงหน้าของสวนสาธารณะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ให้สมาชิกลงไปถ่ายรูป

เธอเลือกหามุมเหมาะๆ ของดอกไม้กดชัตเตอร์บันทึกภาพเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ด้วยกล้องไลก้าของหล่อน ซึ่งเริ่มใช้เข้ามือมากขึ้น ราวกับเป็นสมบัติของตัวเอง

ใช้ๆ ไป ก็ไม่ยากจริงด้วย

ร่างสูงรู้สึกชอบกล้องราคาแพงตัวนี้มากขึ้น แต่ในใจยังหงุดหงิดเจ้าของกล้องอยู่ จึงทำเป็นไม่สนใจคนสวย

ขณะที่ธัญชนกก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้ตามตอแยอีกคน ยกอุปกรณ์ของชวารีเก็บภาพที่เห็นว่าน่าสนใจ กว่าครึ่งในฟิล์มมีภาพแอบถ่ายของหญิงสาวอยู่ด้วย

งอนพี่สินะ เด็กจริงๆ ด้วย

หล่อนคิดในใจแบบขำๆ นึกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน ที่ไปฉวยโอกาสกับสาวน้อยแบบนั้น ทว่าในใจแทบไม่ได้รู้สึกผิดแม้แต่น้อย หัวใจที่เคยเหี่ยวเฉา พลันรู้สึกกระชุ่มกระชวยเริงร่า ทุกครั้งที่คิดถึงเรียวปากคู่สวยนั้น

ริมฝีปากนุ่มมาก...ชอบจัง

“พี่ธัญยิ้มอะไรคะ?” พรชนกอดถามขึ้นไม่ได้ หลังเห็นพี่สาวดูจะมีความสุขมากกว่าหลายวันก่อน

“อ๋อ! พี่แค่คิดว่าที่นี่สวยดี ชอบบรรยากาศน่ะ” หล่อนเฉไฉตอบไป...แบบจริงบางส่วน แต่ไม่ทั้งหมด

“พรดีใจนะคะที่เห็นพี่ธัญมีความสุข”

“ขอบใจนะน้องสาวที่ชวนมา”

“ยินดีค่ะ”

“ไว้มีโอกาสเรามาเที่ยวอีกนะ” สาวสวยเปรยขึ้น

“ทำมาชวนนะคะ ตัวเองน่ะหาวันหยุดให้ได้ก่อนเถอะ ปีหนึ่งคุณธัญชนกหยุดงานกี่วันคะ” อีกคนแกล้งพูดประชด พร้อมแจกค้อนให้อย่างหมั่นไส้

“นั่นสิเนอะ” พี่สาวหัวเราะเบาๆ ที่โดนค่อน “เอาน่าพี่จะพยายาม ชวนพ่อกับแม่ แล้วก็หนีบไอ้คุณมามาด้วยอีกคน อยากมาพักผ่อนกันทั้งครอบครัวแบบสมัยเด็กจัง พูดแล้วก็คิดถึง”

“นานแล้วนะคะ”

“อือ” สาวสวยรับคำเสียงต่ำในลำคอ แต่เมื่อเหลือบไปเห็นชวารีคุยกับคมกริช ก็หุบยิ้มลงแทบจะทันที

ไม่คุยกับพี่ แต่คุยกับคนอื่นได้เนอะ...น่ารักจริงๆ

หล่อนนึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา

พรชนกมองตามสายตาของพี่สาว ที่จู่ๆ ทำหน้าบึ้งตึง เหมือนไม่พอใจ จึงนึกฉงนฉงายเดาใจอีกฝ่ายไม่ถูก

พี่ธัญคิดอะไรอยู่?

“สองคนนั้นสนิทกันค่ะ อยู่มหา’ ลัยแทบจะตัวติดกันเลย ท่าทางคมจะชอบรีมากอยู่ แต่รีดูนิ่งๆ เลยยังเดาไม่ออกว่า คู่นี้จะเป็นยังไงต่อ” คนน้องเปรยถึงลูกศิษย์หนุ่มสาว

นั่นแหละที่ไม่ชอบ!

คำบอกเล่าของน้องสาว เหมือนเติมเชื้อเข้าไปในกองไฟให้คนพี่ร้อนใจมากกว่าเดิม แต่สาวสวยฉลาดพอที่จะไม่แสดงอะไรออกมาอย่างน้อยก็ในตอนนี้ จึงปั้นหน้าฝืนยิ้ม แล้วคุยกับคนข้างๆ ต่อเพื่อเก็บข้อมูลของแฟนป้ายแดงของตนเพิ่มเติม

“น้องรีน่าจะป๊อบบูล่ามากในมอ?” ธัญชนกถามอย่างสนใจ

พรชนกนึกทบทวน เธอรู้เรื่องลูกศิษย์คนนี้ค่อนข้างเยอะ เพราะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และเป็นอาจารย์ประจำชมรมที่รู้จักมาตั้งแต่ปีหนึ่ง

“ก็พอสมควรนะคะ เห็นหน้าตาธรรมดาแบบนี้ วันวาเลนไทน์ได้ดอกไม้หลายสิบดอกทุกปี จากทั้งผู้ชายและผู้หญิง”

อะไรจะขนาดนั้น!

คนสวยนึกประหลาดใจ

“จริงอ่ะ”

“ค่ะ ปีก่อนตอนงานมหา’ ลัย พรให้รีไปช่วยเป็นเด็กเสิร์ฟ ก็เลยจับแต่งหน้าแต่งตา เด็กคนนี้สวยเอาการเลยนะคะ น่าจะเพราะคราวนั้นก็เลยมีหลายคนสนใจ”

สวยขนาดไหน...อยากเห็นจัง

“งั้นเชียว” หล่อนพึมพำ เหม่อมองไปทางหญิงสาว นึกหวงและห่วงชวารีมากขึ้นไปอีก แทบไม่อยากปล่อยให้คลาดสายตาเลยด้วยซ้ำ

...แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้

พี่ธัญดูจะสนใจรีมากเป็นพิเศษ แต่สนใจแบบไหนกันล่ะ เดายากชะมัด?

พรชนกสังเกตเห็นความผิดปกติของพี่สาว ที่ดูจะใส่ใจชวารีมาก...มากจนน่าสงสัย ทั้งที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน

แม้จะเป็นน้องสาวคลานตามกันมา แต่อาจารย์สาวไม่อาจหยั่งถึงจิตใจหรือความคิดของหล่อนได้มากนัก จึงคิดจะปรึกษากับคนรัก เพราะรายนั้นซี้กันมาก แทบจะเข้าไปนั่งในใจธัญชนกได้เลย

“พี่ธัญชอบรีเหรอคะ?” น้องสาวเลียบๆ เคียงๆ ถาม

หืม!

คนสวยเอี้ยวหน้ามองคนถาม จ้องหน้าอีกฝ่ายเหมือนจะตีความว่า ชอบแบบไหน? เมื่อไม่เห็นความผิดปกติของน้องสาว จึงผุดยิ้มสวยในแบบฉบับของตน

“ก็ชอบนะ น้องรีน่ารัก นิสัยดี พี่ว่าจะชวนไปทำงานด้วย”

น้องสาวทำหน้าสับสน

“ทำงานที่ไหนคะ?”

“ที่โฟกัสขาดคนน่ะ พี่อยากได้คนที่ขยัน หัวไว ทำงานคล่องๆ และก็รู้เรื่องการถ่ายภาพด้วย น้องรีน่าจะเหมาะสม” ธัญชนกยกเรื่องงานขึ้นมาบังหน้า ซึ่งน่าจะเป็นวิธีที่ดีในการรั้งเธอให้อยู่ข้างกายตนได้

พรชนกคิดตามคุณสมบัติของงานที่นั่น ซึ่งฟังแล้วสมเหตุสมผล จึงพยักหน้า

“ก็จริง แต่นั่นก็ต้องแล้วแต่รี ว่าอยากไปทำด้วยรึเปล่า”

“ใช่” สาวสวยฝืนยิ้ม ไม่มั่นใจนักว่า ชวารีจะอยากไปทำงานกับตน เพราะเด็กจบใหม่มักจะอยากโบยบินไปค้นหาโลกกว้าง มากกว่ายอมถูกผูกมัดอยู่กับงานที่ดูซ้ำซากจำเจ

“แต่ยังไงพรจะลองคุยกับรีให้แล้วกัน” อาจารย์สาวพูดเสนอความช่วยเหลือออกไป

เยี่ยมมาก!

หล่อนผุดยิ้มบางๆ ออกมา

“งั้นก็รบกวนอาจารย์พรด้วยนะ ถ้าสำเร็จพี่จะเลี้ยงมื้อใหญ่ให้มื้อหนึ่งเลย เชิญมาทานด้วย”

“รับปากแล้วนะคะ” คนน้องย้ำ

“อือ ขอบคุณล่วงหน้านะน้องสาว”

“ด้วยความยินดีค่ะ”

ธัญชนกหันหน้ามองไปยังชวารี ซึ่งกำลังง่วนกับการบันทึกภาพ แล้วผุดยิ้มบางๆ ออกมา

น้องสาวนึกเอะใจ หลังเห็นบางอย่างปรากฎอยู่ในสายตาคู่หวานชัดๆ

สายตาแบบนี้ อย่าบอกนะว่า...พี่ธัญชอบรีแบบนั้น!

OoXoO

ขอบคุณที่กรุณาติดตามค่ะ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ และทุกหัวใจนะคะ ^^

พรชนกรู้ระแคะระคายแล้วว่า พี่สาวชอบลูกศิษย์ แล้วจะเป็นอย่างไร? ...แล้วน้องรีที่กำลังงอนพี่ธัญอยู่ จะยอมคืนดีด้วยหรือไม่? ...อยากรู้ก็ต้องลุ้นต่อตอนต่อไปค่ะ

...ไรท์จะอัพอีกแค่ 2 ตอน ภายในอาทิตย์หน้าคาดว่าจะลงครบ ถ้าใครอยากอ่านต่อก็โหลดซื้อ E-book ฉบับเต็มได้ที่ MEB ค่ะ 

ขอให้มีความสุขในการอ่านค่ะ

นาง ^^

เมนต์เค้าหน่อยฝากติดตามด้วยน้าขอบคุณน้า

OoXoO




 

Create Date : 14 กันยายน 2562
0 comments
Last Update : 14 กันยายน 2562 11:24:55 น.
Counter : 29 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


นิ้วนาง-เดียนา
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




งานเขียนทั้งหมดใน blog นี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ พ.ศ.2537 ห้ามนำไปพิมพ์ เผยแพร่ หรือลอกไปกระทำการใดๆ ก็ตาม หากผู้ใดกระทำการผิด เจ้าของ blog จะเอาผิดท่านตามกฏหมาย ได้ทุกกรณี


Friends' blogs
[Add นิ้วนาง-เดียนา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.