Group Blog
 
 
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
25 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
แท๊กซี่

การใช้บริการรถแท็กซี่โดยทั่วๆ ไปถือเป็นเรื่องปกตินิยมสำหรับหลายๆ คน ฉันเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มักใช้บริการรถแท็กซี่ เนื่องจากด้วยหน้าที่การงานประการหนึ่ง และเกี่ยวกับทางด้านสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงที่ต้องเข้าออกโรงหมอบ่อยๆ แต่จะมีสักกี่คนที่จะได้รับประสบการณ์การแบบเดียวกันกับที่ฉันได้รับ และมันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ไม่ได้จำกัดเวลาแม้กลางวันหรือกลางคืน

หลายครั้งที่ฉันต้องประสบกับเหตุการณ์เช่นนั้นในเวลากลางคืน ตั้งแต่สมัยที่ยังทำงานออกพื้นที่ เลิกงานออกจากร้านไม่ต่ำกว่าห้าทุ่มเที่ยงคืนเป็นประจำ สถานที่ที่มักจะเรียกใช้บริการรถแท็กซี่ แล้วประสบเหตุชวนขนลุก ที่จำได้มีด้วยกันอยู่สี่จุด คือ อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ปทุมวัน ห้วยขวาง และล่าสุดแถวบางแค

และหลายครั้งในเวลากลางวันที่ฉันจะรู้ตัวว่าผู้โดยสารของรถแท็กซี่ที่ฉันกำลังใช้บริการอยู่นั้น ไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียว แต่มีผู้โดยสารอื่นที่โดยสารอยู่ก่อนหน้าฉันนานมากแล้ว โดยที่โชว์เฟอร์เองก็ไม่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของผู้โดยสารที่ไร้ซึ่งตัวตน

โดยมากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมักไม่แตกต่างกันมากนัก ผิดอยู่ตรงแค่สถานที่ เวลา และรถแท็กซี่คันที่ใช้บริการ แต่ระดับความรุนแรงของผัสสัมที่รับรู้ได้นั้นเหลื่อมล้ำไม่เท่ากัน

เหตุการณ์ล่าสุด เกิดขึ้นเมื่อช่วงงานสัปดาห์หนังสือต้นปีที่ผ่านมา (ปี50) วันนั้นหลังจากช้อปหนังสือกันจนกลายเป็นยายเพิ้งบ้าหอบฟาง โชคยังดีที่น้องในกลุ่มมีรถ แถมบ้านยังอยู่แถวหนองแขม ฉันจึงได้โอกาสขอติดรถมาลงแถวบางแค

เมื่อถึงที่หมาย ฉันล่ำลาน้องๆ แล้วลงต่อรถ ตอนแรกว่าจะขึ้นรถเมล์กลับบ้าน แต่พอดูเวลา เห็นสามทุ่มจะครึ่งแล้ว ด้วยความอ่อนเพลียจึงเปลี่ยนแผนเรียกใช้บริการรถแท็กซี่แทน

ฉันโบกมือเรียกรถ แท็กซี่สีสดคันงามเปิดไฟว่างสีแดงชะลอรถเข้าเทียบบาทวิถีทันที ฉันแจ้งจุดหมาย คนขับพยักหน้าตกลงรับ ฉันไม่รอช้าพาตัวขึ้นนั่งบนรถทันที

เบาหลังกว้างขวางแอร์เย็นฉ่ำ เสียดายที่ไม่ใช่ตัวเองไม่อย่างนั้นฉันคงจะเลื้อยนอนบนเบาะหลังนี่แหละ

ฉันจัดแจงวางถุงหนังสือและสัมภาระต่างๆ ของตัวเองลงบนเบาะ เพื่อให้ตัวเองสามารถนั่งได้สบายตัวมากที่สุด จนเริ่มรู้สึกผ่อนคลาย อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีใครขยับเบียดเข้ามาหา ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศภายในรถยังคงทำงานตามปกติ แต่ทางซีกด้านขวาของฉันที่สัมผัสได้นั้นคือ ความฉ่ำเย็นจากเครื่องปรับอากาศในอุณหภูมิเดิม ในขณะที่คลื่นความร้อนกำลังแล่นเข้าสู่ผิวกายฉันที่แขนข้างขวา

แขนขวาของฉันมันร้อนวูบวาบจนแดงไปทั้งท่อนแขน ยิ่งกว่านั้นฉันยังรู้สึกเหมือนแขนของฉันกำลังถูกกดทับด้วยน้ำหนักของอะไรบางอย่างซึ่งมองไม่เห็น

ฉันพยายามตั้งสติเพื่อพิจารณากับสิ่งที่เกิดขึ้น แขนของฉันร้อนขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ร่างกายของฉันยังสัมผัสได้ถึงความฉ่ำเย็นของเครื่องปรับอากาศภายในรถ

ความร้อนค่อยๆ แผ่จากแขนขวาจนลามมาถึงสีข้าง ลำตัวด้านขวา และท้ายทอย ในขณะที่แขนขวาเริ่มหนักและชามากขึ้น กลิ่นเหมือนก้านธูปอับชื้นเริ่มโชยเข้าโสตนาสิกจนรู้สึกวิงเวียน วูบหนึ่งรู้สึกเหมือนมีใครชะโงกหน้าเข้ามาจนประชิดกับใบหน้า มันร้อนผ่าวไปทั้งหน้า

ฉันเหลือบมองไปยังด้านหน้ารถ ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศข้างหน้ายังคงพวยพุ่งออกมาเป็นละอองสีขาว คนขับรถยังคงทำหน้าที่ของตนเหมือนไม่รับรู้ถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นเบื้องหลัง

ร่างกายซีกขวาของฉันมันร้อนขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะท้ายทอยและแขนข้างขวาซึ่งมีอาการชาและแดงมากขึ้น กลิ่นธูปอับชื้นนั่นแม้จะไม่รุนแรงขึ้นแต่ก็อวลอยู่แถวๆ ปลายจมูกของฉันตลอดเวลาจนแทบทนไม่ไหว

'ขอโทษนะคะ หนักค่ะ ทับแขนจนชาไปหมดแล้ว ช่วยเขยิบไปหน่อยได้ไหมคะ จะแย่แล้ว ขอโทษอีกครั้งนะคะที่มาแย่งที่นั่งคุณ ไม่ทราบจริงๆ ค่ะ แต่ขอเถอะค่ะ ทางใครทางมัน อย่าได้สร้างทุกข์ให้กันเลยค่ะ บุญใดกุศลใดที่มีก็ขออุทิศให้ค่ะ' ฉันตั้งจิตอธิษฐาน

ได้ผล แม้ไม่ถึงกับว่าทุกอย่างจะเป็นปกติเลยทีเดียว แต่ฉันรับรู้ได้ว่าเขาค่อยๆ เขยิบถอยออกไป เพราะอุณหภูมิความร้อนที่เกาะติดร่างกายซีกขวาของฉันค่อยๆ จางไปอย่างช้าๆ และไล่ออกไปทางด้านขวาตามเดิม เหมือนมาจากทางไหนก็กลับไปทางนั้น แขนขวาของฉันเริ่มหายชา แต่ก็ยังรู้สึกร้อนวูบวาบวูบวาบ และยังคงแดงอยู่ ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองจะหายใจได้ทั่วท้องนัก เพราะถึงยังไงเขาก็ยังคงไม่ไปไหนไกลจากฉัน เรายังคงร่วมทางกันมาในรถแท็กซี่คันเดิม จนกระทั่งถึงจุดหมายที่บ้านฉัน

ทันทีที่รถจอด ฉันควักแบงค์สีแดงส่งให้คนขับแล้วรีบลงจากรถทันทีโดยไม่รอเงินทอน ฉันก้มหน้าก้มตาเดินเข้าบ้านโดยไม่ยอมหันกลับไปมองรถแท็กซี่คันนั้นอีก กลัวทำใจไม่ได้ถ้าหากว่าหันไปแล้วจะเห็นใครนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหลังคนขับ


Create Date : 25 กันยายน 2550
Last Update : 1 ตุลาคม 2550 18:50:01 น. 6 comments
Counter : 71 Pageviews.

 
ฮือออ กลัวเลย จ๊ากกก จะนอนหลับไหมคืนนี้


โดย: Chollaphin วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:22:51:02 น.  

 
..... งืออออ.... น่ากลัว

พุทราว่า พี่ส้มรวมเล่ม เรื่อง "ผีบนรถ" ไปเลยดีมั้ย -_-"


โดย: พุทรา..(เย็นนี้)ท่าจะเปียกฝน IP: 202.151.7.108 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:15:52:56 น.  

 
มาเดินเล่น แต่ไม่ได้อ่าน
(เข้ามาเป็งคนที่ 95 อุกิอุกิ)


โดย: i_tua_yung (ม่ะล่ายล็อคอิน) IP: 124.120.234.97 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:22:28:29 น.  

 

Chollaphin - อ้าวกลัวซะแระ ไม่เป็นไรจ้า ถ้านอนไม่หลับบอกนะ มาอ่านคราวหน้าจะแถมยานอนหลับให้สองเม็ด อิ๊อิ๊

พุทรา - อะนะคิดได้ไงเนี่ย รวมเล่ม "ผีบนรถ" ง่ะ

ไอ้ตัวยุ่ง - อะนะ แค่มาเดินเล่นเองเหรอ เหอ เหอ เหอ


โดย: มณีนาคา วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:23:16:20 น.  

 


โดย: ไอ IP: 58.137.100.242 วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:12:57:32 น.  

 
oh my God & Godness


โดย: midnite-angel วันที่: 22 มิถุนายน 2551 เวลา:18:17:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มณีนาคา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ลอกเลียน ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความ หรือรูปภาพใน blog แห่งนี้ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และอ้างอิงก่อนได้รับอนุญาต มิฉะนั้นอาจถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด หากสนใจรูปภาพ งานเขียน หรือผลงานอื่นๆ ใน blog นี้ เพื่อนำไปเผยแพร่เป็นการส่วนตัวหรือการพาณิชย์ กรุณาติดต่อเจ้าของผลงานโดยตรง
ผลงานรวมเล่มเดี่ยว ผลงานรวมเล่มรวมนักเขียน
ผลงานรวมเล่ม e-book
Friends' blogs
[Add มณีนาคา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.