Bloggang.com : weblog for you and your gang

โต๊ะเครื่องแป้งคลับละครออนพันทิปห้องกระต่าย
Group Blog

 
<<
พฤศจิกายน 2552
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
21 พฤศจิกายน 2552

 
All Blogs

 

 

เบื่อจริงจัง

รู้สึกเหมือนชีวิตที่มันผ่านไปเรื่อยๆ จนอายุ...ปี (เซ็นเซอร์ไว้นิดหนึ่ง) ชีวิตดูไร้แก่นสาร ไม่มีเงินเก็บมากมาย
อาศัยพ่อแม่อยู่ บางวันก็ไปอยู่กับป้า

ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง
งานการก็ยังไม่นิ่ง ยังไม่ประสบความสำเร็จ
ไม่ลงตัว ไม่แน่นอน
แย่

วันนี้ป้าพูดมาหนึ่งคำว่า เบียดเบียนพ่อแม่ ฟังแล้วเฟลล์มากๆ
จิตตกอย่างถึงที่สุด

อึ้งมากมาย รู้สึกอยากหนีออกจากบ้านไปอยู่ไกลๆ

เคยขอพ่อกับแม่หลายครั้ง
พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมให้ไป แม้บ้านไกลออฟฟิตมาก ก็ไม่ให้ไปเช่าคอนโดอยู่
ให้ไปกลับ แม้จะเดินทาง 4 ชั่วโมงต่อวัน และค่ารถตก 3,000-4,000 บาทต่อเดือน
ก็เข้าใจพ่อกับแม่นะว่าอยากให้อยู่ใกล้ๆเค้า
เพราะลูกผู้หญิงมันก็มีเวลาที่อยู่กับพ่อแม่อีกไม่เท่าไร
แล้วเราก็วางแผนจะแต่งงานในปลายปีหน้าแล้วด้วย

ครอบครัวที่มีกัน 4 คนพ่อแม่ลูก ก็จะเริ่มแตกกิ่งก้านสาขาออกไป
เหมือนลูกนกที่เริ่มแยกย้ายหารังของตนเอง

เราไม่ค่อยได้ออกเงินทองช่วยเหลือค่าใช้จ่ายอะไรในบ้านซักเท่าไร
ออกแนวซื้อไรเข้ามาแล้วก็กินๆๆกันมากกว่า
พ่อกับแม่รายได้ค่อนข้างเยอะ สองคนก็เกือบหกหลักต่อเดือน
เค้าบอกเราว่าให้ใช้เงินขอตัวเองไป ไม่ต้องมาให้หรอก
แค่ไม่มาเดือนร้อนขอเค้าอีก
เค้าดีใจที่ลูกหาเงินเลี้ยงตัวเองได้
ไม่ต้องสร้างหนี้ ไม่ต้องเป็นหนี้
มีบ้านหลังเล็กๆเป็นของตนเอง มีรถ 2 คัน

เราก็รู้สึกลึกๆล่ะ ว่าก็อยากช่วยค่าใช้จ่ายทางบ้านเหมือนกัน
แต่แค่ค่าน้ำมัน ค่ากิน ค่าอยู่ บางทีสำรองจ่ายของบริษัทไป
กว่าจะได้คืนก็สองเดือน มันก็ขัดสนเป็นช่วงๆ เบื่อๆเซ็งๆ


จนมาวันนี้ล่ะ ชั๊ด ชัด โดนเข้าไป อึ้งกิมกี่ไปเลย

เหตุเพราะว่าที่บ้านจะไปต่างประเทศกัน
แล้วพ่อจะออกค่าทัวร์ให้หมดทุกๆคนเลย
น้องสาวเราเผลอไปบอกป้าละมั้งว่า พ่อกับแม่จะออกค่าท้วร์ให้เราด้วย

ป้าบอกว่าทำไมไม่เก็บตังค์ไปเอง.... เงินเดือนตัวเองก็มี
ทำมาหาเลี้ยงตัวเองก็ได้ ทำไมยังต้องให้พ่อแม่ออกให้

เราก็อึ้งงงง.........
เอ่อนะ ทำไมตรูไม่ออกเองฟระ พูดอีกก็ถูกอีกล่ะ

แทงใจดำ ว่ากันแบบนั้น


ตอนนี้ก็เลยออกแนวสับสน
พ่อกับแม่อยากให้เราแต่งงาน เอาเข้าจริงๆ เราก็ไม่พร้อมหรอกในเรื่องของเงินทอง
แต่พ่อบอกว่าอยากให้แต่งปีหน้า เพราะคบกันมาก็หลายปีแล้ว (นับปีหน้าก็ 4 ปี)
ถ้าเงินไม่พอ ให้เอาตังค์พ่อไปก่อน แล้วหลังงานค่อยเอามาคืนตอนได้ซอง หรือหลังจากนั้นก็ไม่ว่า

(อันนี้ไม่เกี่ยวกับของคุณงูสู้ตายนะ รายนั้นอ่ะ เค้าเก็บตังค์มาขอกับเงินส่วนของเค้าได้ตั้งนานแล้วล่ะ)

ถ้าเงินในส่วนที่เราเก็บ จนถึงวันนั้น เงินเราสองคนคงพอสำหรับจัดงานไม่ใหญ่มากได้แน่นอน

แต่ถ้าคนเยอะ เราคงเครียดๆน่ะ


เริ่มอึดอัดแล้วล่ะ
ยิ่งตอนนี้อาศัยบ้านป้าอยู่ด้วย แม้ป้าจะไปอยู่บ้านอีกหลังนึง แต่ตอนนี้เราไม่สบายใจแล้วล่ะ จะทำไงดี กลับมาอยู่บ้านดีไหม?


ป้าเค้าอาจจะไม่ตั้งใจพูดหรอกมั้ง
แต่เราฟังแล้ว นอยด์ จิตตก แล้วก็เสียใจจัง
ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว มันกำลังแย่ๆทุกๆอย่างเลย



วันนี้มีแต่เรื่องสับสนไม่สบายใจมากๆ หากใครเข้ามาอ่านตรงนี้อาจรับเอารังสีของความไม่สบายใจไปด้วยก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ

วันนี้เรา.......ไม่ไหว แล้วก็รู้สึกแย่จริงๆ



จากคนไม่เอาไหน

 

Create Date : 21 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 21 พฤศจิกายน 2552 0:01:33 น.
1 comments
Counter : Pageviews.

 

ได้อยู่กับพ่อแม่ เป็นเรื่องดีที่สุดสำหรับลูกแล้ว

มีงานทำ มีบ้านอยู่ ได้ไปต่างประเทศด้วย

ชีวิตน่าอิจฉามาก

แนะนำว่าอยู่กับพ่อแม่ดีที่สุด อย่าไปหาเช่าอยู่เลยค่ะ

สู้ๆนะคะ



 

โดย: นาฬิกาสีชมพู 21 พฤศจิกายน 2552 0:44:14 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Chollaphin


Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]


My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed [?]

Perhaps there's true love waiting at some territory somewhere.Maybe there's someone waiting over there.Maybe there's meaning interposed with the waiting that's so long.Perhaps there's someday that I'll may be able to find it.

 
Friends' blogs
[Add Chollaphin's blog to your weblog]
Links