ครั้งหนึ่งแมวถูกยกขึ้นเป็นเทพเจ้า และบัดนี้มันก็ยังไม่ลืมเรื่องนั้น (หึหึ //เลียอุ้งเท้า)
Group Blog
พฤศจิกายน 2552
12 พฤศจิกายน 2552
All Blogs
Too Short? November 12, 2009

Booking Through Thursday

Suggested by JM:

“Life is too short to read bad books.” I’d always heard that, but I still read books through until the end no matter how bad they were because I had this sense of obligation.

That is, until this week when I tried (really tried) to read a book that is utterly boring and unrealistic. I had to stop reading.

Do you read everything all the way through or do you feel life really is too short to read bad books?

I don't have that much problem with "bad" books. I always can find some good, funny, happy or silly aspects in them.

What really bothers me is books with attitude that is opposite or conflicts to my own. (Attitude problem, eh?) Most of the time I just stop. Yes, life is way too short for that kind of self-torment.

But recently I read one of those for work. I literally threw the book across the room 3 times, and imaginarily ripped it to pieces more than 10 times.

And NO, I didn't feel guilty a bit. :P

Create Date : 12 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2552 13:51:02 น. 15 comments
Counter : 744 Pageviews.

whuaha I've done the same once...I hate a book so bad I swap it right away I even gave it's rating -1 out of range 1 to 5

โดย: Novroz IP:, วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:57:09 น.  

have attitude problem, too. and also have tendency to skim quickly through books that don't catch my attention. I mean, I just want to know how things end up, so, no need to read everything in it.

โดย: เคียว IP: วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:09:01 น.  

you literally and physically THREW a book across the room?! that was so cool!

but what if I don't even wanna buy some certain book in the first place but still want to throw it down, give it a few stomping for good measure, pick it up again then slowly tear the darn thing apart in slo-mo?

=>>How to Talk to a Liberal (If You Must): The World According to Ann Coulter

ว่าแต่..กุนแมวเขวี้ยงหนังสืออะไรเหรอคะ อยากรู้ๆ

โดย: อป (apple_cinnamon ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:21:22 น.  

รูปมันเล็ก อย่าไปคลิ้กเลยเสียเวลา หึๆ เล่มนั้น "how to talk to a liberal (if you must)" Ann Coulter

โดย: อป (apple_cinnamon ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:24:20 น.  

Q : Do you read everything all the way through or do you feel life really is too short to read bad books?

A : My life really is too short to read bad books. There're so many good books to be read. Why waste time with crappy ones?

โดย: Clear Ice วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:26:41 น.  


Sense of obligation usually rules out the curiousity. Skimming makes me feel guilty later. Except when my patience runs dry after reading more than two unbearable books in a row. I mean, a bad one is more than enough. When, unfortunately, two or more cross my way in a row. Gosh.. I did enjoy throwing them away.

But later when patience returns, I gave it two stars. Still without guilt or any negative feeling about throwing it. It's so cruel to give one star, you know. Even those that I don't quite grasp their attitudes I still give two. If I give one star to any, it shouldn't be read at all, I bet. Usually it'd be the books with such a terrible editing, unbelievably bad plotting and characters. For anger that it wastes my time after all that I'd given this book a chance to prove itself. Worth one star or only half if I can, for the trees.

โดย: อั๊งอังอา IP: วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:42:52 น.  

Terry Brooks once said that since you have already waste your money on the bad books, why waste your time as well. Of course, I followed his axiom and ended up throw away his Shannara books, ha ha. ;D

โดย: ทินา IP: วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:24:57 น.  


โดย: Clear Ice วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:21:01:05 น.  


อืมมม์..ยังไม่มีหนังสือที่รู้สึกว่าเสียเวลาอ่าน หรือเลวร้ายจนอ่านไม่จบ อยากเขวี้ยงทิ้ง หรือฉีกเป็นชิ้นๆ นะ ซึ่ง..ถ้าเจอหนังสือลักษณะนั้นก็เลือกจะไม่อ่านตั้งแต่แรกมากกว่า (ซึ่งเป็นปัญหาเชิงทัศนคติเหมือนกันแหละ)

ไม่อัพนานเลยง่า คิดตึ๋ง

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:58:15 น.  

But recently I read one of those for work. I literally threw the book across the room 3 times, and imaginarily ripped it to pieces more than 10 times.

Poor you T^T

โดย: bookmark วันที่: 24 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:22:59 น.  



เออ..พอเจ้าไปยกตัวอย่าง มือซึ่งนิ้วเป็นแผล มันก็ใช้ได้จริงๆ หนะแหละ แต่พอใช้กับมือซึ่งไขข้ออักเสบ ทำไมตอนแรกเราอ่านแล้วมันแปลกๆ ก็ไม่รู้


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:18:02:09 น.  

เอาหัวถูๆ แล้วจากไปเงียบๆ

อาทิตย์หน้าสอบแล้ว แง้วววว

โดย: แพนด้ามหาภัย IP: วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:18:50:28 น.  

วิ่งมา Merry Christmas จ้า

โดย: ทินา วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:17:57:55 น.  

วิ่งตามคนข้างบนมา Happy New Year จ้า อิอิ

โดย: ฝนตกแดดออก วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:9:53:42 น.  

สวัสดีปีใหม่ค่ะ :)

โดย: แมงปอเฒ่าเจ้าค่ะ IP: วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:13:30:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

the grinning cheshire cat
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]

ปีศาจแมวอายุ 1,700 ปี บำเพ็ญตบะจนแปลงร่างเป็นคนได้ กำลังศึกษาวิถีชีวิตแบบมนุษย์ แต่รู้สึกว่ายากจัง เพราะยังคิดอะไรแบบแมวๆ อยู่เลย
Photobucket LMJ recommends

เต๋าแบบหมีพูห์ (The Tao of Pooh)
Benjamin Hoff เขียน
มนต์สวรรค์ จินดาแสง แปล
มติชน พิมพ์

หนังสือ Tao (หรือ Dao) spin-off ที่ไม่งี่เง่า และคนเขียนรู้จริงจริงๆ ทั้งเรื่องเต๋าและเรื่องหมี

ฅ.คน ฉบับ 41 มี.ค. 52

สัมภาษณ์อ. นิธิ เอียวศรีวงศ์:

เมฆาสัญจร (Cloud Atlas)
เดวิด มิทเชลล์ เขียน
จุฑามาศ แอนเนียน แปล
มติชน พิมพ์

เหนือคำบรรยาย (เพราะตัดสินใจเลือกคำบรรยายไม่ถูก ฮา)

ยูโทเปีย และ 1984
เซอร์โธมัส มอร์ เขียน
สมบัติ จันทรวงศ์ แปล
จอร์จ ออร์เวลล์ เขียน
รัศมี เผ่าเหลืองทอง
อำนวยชัย ปฏิพัทธเผ่าพงษ์ แปล
สมมติ พิมพ์

หนังสือเปิดหูเปิดตาระดับตัวพ่อ แถมปกสวยระดับตัวแม่อีกต่างหาก โอ๊ว

(The God of Small Things)
อรุณธตี รอย เขียน
สดใส แปล
ของสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก พิมพ์


โมฮัมหมัด ยูนุส เขียน
สฤณี อาชวานันทกุล แปล
มติชน พิมพ์

อัตชีวประวัติฉบับกึ่งสุขกึ่งเศร้า บางครั้งก็เกือบเคล้าน้ำตา ของหนุ่มนักเรียนนอก กับธนาคารหลังคามุงหญ้า (บานประตูก็ไม่มี) ของเขาและลูกศิษย์ ที่หาญกล้าพุ่งชนทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงจนๆ จำนวนมากในบังคลาเทศยืนหยัดด้วยขาของตัวเองได้

(อันที่จริงเราควรจะแนะนำว่า นี่เป็นหนังสืออัตชีวประวัติของนักเศรษฐศาสตร์ที่แก้ปัญหาความยากจนในบังคลาเทศจนได้รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2006 แต่ม่ายอ่ะ ทำงั้นแล้วจะได้อะไร คุณจะรู้เหรอว่าหนังสือเล่มนี้ทั้งสนุกเป็นบ้าและ insightful ขนาดไหน กริๆ)

I'm reading

Potjy's currently-reading book recommendations, reviews, favorite quotes, book clubs, book trivia, book lists

100+ TBR 2010

2010 reading goal

Friends' blogs
[Add the grinning cheshire cat's blog to your web]

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.