Fourthird Photo
Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
21 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
犬たちをおくる日"วันส่งวิญญานสุนัข" เรื่องจริงของชีวิตหมาในญี่ปุ่นเมื่อเจ้าของไม่ต้องการ







เมื่อปีที่เเล้วหลังกลับจากงานทำงานรอบค่ำ พอถึงบ้านประมาณ5ทุ่มกว่าๆสิ่งเเรกที่ต้องทำคือโยนกระเป๋าลง เเล้วก็พาเจ้ามืดไปเดินเล่นตามสวนสาธารณะใกล้บ้าน การพาหมาไปเล่นเดินของชาวญี่ปุ่นก็คือการพาหมาไปปลดทุกข์นั่นเอง ทั้งทุกข์เล็ก(ฉี่)หรือทุกข์ใหญ่(อึ) เนื่องจากบ้านชาวญี่ปุ่นหลังเล็กๆ(บ้านข้าพเจ้าก็หลังเล็กๆเท่ารูหนูเห็นจะได้มัง) ไม่มีที่ให้มาปลดทุกข์จึงต้องพาไปปลดทุกข์ข้างนอกเเทน ส่วรเจ้าของก็ต้องจัดการกับของที่หมาปล่อยออกมา ฉี่ไม่รู้จะจัดการอย่างไรนะ ที่จัดการได้ก็อึเท่านั้นที่ต้องเก็บมาทิ้งที่ถังขยะที่บ้านด้วย
พอพาเจ้ามืดทำธุระเสร็จ ถึงจะได้อาบน้ำเข้านอนเตรียมเเรงไว้สู้งานในวันรุ่งขึ้นต่อไป ก่อนนอนก็จะเช็คข่าวสารทางทีวีหน่อยว่าวันนี้มีเหตุการณ์อะไรสำคัญบ้างไหม ก็ไปเจอรายการหนึ่งเสนอชีวิตของหมาที่ถูกเจ้าของทิ้ง เป็นฉากที่โหดร้ายมาก โดยฉากนั้นเกิดในห้องที่มีทั้งหมาใหญ่หมาน้อยอยู่รวมกัน เเล้วก็ค่อยๆล้มตายไปจนเหลือตัวสุดท้ายเป็นชิบะมาตะกุยหน้าประตู ดูไปน้ำตาไหลไป เเล้วมันก็นอนเเน่นิ่งไปอยู่ตรงนั้น มันตายด้วยก๊าซพิษ ก๊าซที่ชื่อว่า"คาร์บอนไดออกไซด์Co2" สงสารมันนะ ชาติหน้ามีจริงก็ให้เเกเกิดเป็นอะไรที่มีค่ากว่านี้เเล้วกัน ฉากนั้นจำไม่ลืมเลย หมาที่นี่เมื่อเจ้าของไม่ต้องการก็จะนำไปส่งที่ศูนย์สุขภาพสัตว์ ไม่รู้ว่าต้องเสียเงินด้วยหรือเปล่า
ทางศูนย์ก็พยายามหาคนเลี้ยงใหม่ ถ้าหาไม่ได้ก็ต้องจำกัดด้วยก๊าซพิษ
วันนี้เห็นมีหนังสือออกมาด้วย ก็เลยซื้อเก็บไว้ อ่านไม่ได้น้ำตามันไหล หนังสือนี้เป็นหนังสือระดับประถมเเละมัธยมต้น ผู้ใหญ่หลายคนก็ชอบอ่านด้วย
เราเปิดอ่านเเค่หน้าเเรกเจอคำบรรยาที่ว่า" บนใบหน้าของหมาที่ตายนั้นไม่ได้มีความคียดเเค้นชิงชังในมนุษย์เลยเเต่กลับกันมันยังคงเชื่อมั่นในตัวเจ้าของของมันว่าจะคงจะกลับมารับ มันรออยู่" อ่านต่อไปไม่ได้ สงสารมัน เอามาเลี้ยงเเล้วน่าจะเลี้ยงกันให้ตลอด ส่วนตัวเคยคิดเหมือนกันถ้าเราหย่ากัน จะทำอย่างไรกับหมา ถ้าตกงานไม่มีเงินเลี้ยงหมาจะทำอย่างไรกับมันดี ถ้ามันป่วยไม่มีเงินรักษาจะทำกับมันอย่างไรดี เเค่คิดก็เศร้าเเล้ว ไม่น่าหามาเลี้ยงเลย
เเต่เมื่อนำมาเลี้ยงเเล้วก็คงต้องพยายามเลี้ยงกันต่อไปให้ถึงที่สุด

หน้าตาหมาน้อย ถ้าหาคนเลี้ยงไม่ได้ก็ต้องเข้าห้องก๊าซเหมือนกัน


บรรยากาศห้องก๊าซเเละเตาเผา เศร้านะ วันนี้เขียนบล็อคด้วยน้ำตาเลย


สุสานของหมาที่ถูกกำจัดที่ศูนย์นี้


หนังสือนี้เขียนจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นที่Doubutsu aigo centerในจังหวัดEhime

เนื่องจากมีหมาประมาณครึ่งที่ถูกกำจัดนั้น เป็นหมาที่เจ้าของนำมาทิ้งเอง(กับมือ)(เหตุผลที่นำมาทิ้งก็ต่างๆนาๆกันไป เช่น เบื่อเเล้วไม่อยากเลี้ยงต่อ,จะย้ายบ้าน,หมานิสัยไม่ดีเพราะไปกัดคน, หมาโง่,หมาไม่เชื่อฟังคำสั่ง(ให้ลูกอ่านให้ ตัวเองอ่านไม่ได้เพราะน้ำตามันไหล)

จุดประสงค์หลักของหนังสือคงอยากให้คนอ่านคิดถึงคำนึงถึง"คุณค่า ความสำคัญของชีวิตของหมา"อย่าได้เอามาทิ้งเอามาขว้างกันเล่นๆเลย

อยากให้ทุกคนที่เอาหมามาเลี้ยงเเล้วก็ขอให้เลี้ยงกันไปตลอดรอดฝั่งค่ะ สงสารมันนะ



Create Date : 21 มกราคม 2554
Last Update : 22 มกราคม 2554 10:19:51 น. 15 comments
Counter : 1411 Pageviews.

 
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าถ้าไม่มีคนมารับเลี้ยงต้องเข้าห้องรมควันพิษ

น่าสงสารมากๆเลยค่ะ T^T


โดย: pikzy วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:7:53:11 น.  

 
กำลังทานขนมไปอ่านไป มาเจอสุดท้าย อึ้งเลยค่ะ ทานไม่ลงเลย น่าสงสารเป็นที่สุด


โดย: pim&jae วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:8:58:07 น.  

 
น่าสงสารจังเลยค่ะ อิ๊บรักหมานะ ตอนนี้ก็เลี้ยงอยู่หนึ่งตัวที่เกาหลี ตีกันทุกวัน ฮ่าา เด๋วต้องย้ายไปอเมริกา จะพยายามเอาเค้าไปด้วย เพราะไม่อยากทิ้งเค้าไว้ที่นี่เลยค่ะ สงสาร


โดย: army_wifey วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:9:59:12 น.  

 
จะว่าไปที่ญีั่ปุ่นนี้ก็แอบโหดเหมือนกันนะคะ ถ้าเป็นที่เมืองไทย คนคงเอาไปปล่อยที่วัดกัน จะว่าดีก็ดี จะว่าโหดก็โหดนะเนี้ย



โดย: nampalo76 วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:10:16:03 น.  

 
สงสารพวกมันจังเลยคะ


โดย: tempopo วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:10:48:59 น.  

 
สงสารหมา

แค่ให้ข้าวหมาเร่ร่อนเป็นประจำ จะย้ายบ้านทียังคิดแล้วคิดอีก สงสารที่มันเคยมารอกิน



โดย: เพรางาย วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:11:10:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ผ่านเข้ามาค่ะ
เห็นข่าวนี้แล้วเศร้ามากๆค่ะ น้ำตาจะไหล


โดย: Panino วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:13:34:42 น.  

 
แต่ก็ไม่มีปัญหาเรื่องหมาจรจัดจำนวนมากที่ก่อความเดือดร้อนใช่มั้ยค่ะ

ได้อย่างเสียอย่างแบบนี้เป็นสัจธรรมเหมือนกัน

เคยอ่านเรื่องสั้นเรื่องนึงเกี่ยวกับการจับหมา แมวจรจัดไป รอคนมารับเลี้ยง ภายใน 24 ชม. ถ้าไม่มาก็จะแยกเป็นสองกลุ่ม

กลุ่มนึงจะใช้เป็นสัตว์ทดลองในเรื่องผลิตภัณฑ์ต่างๆของมนุษย์

อีกกลุ่มนึงจะรมแก็ส

ส่วนมากกฎแบบนี้มักเกิดในประเทศ ที่เค้าว่าเจริญแล้วมั๊ง

ยิ่งมาอ่านมาอ่านบทความนี้ ตอกย้ำความคิดที่ว่า

สิ่งที่เห็นแก่ตัวที่สุดในโลก โหดเหี้ยมที่สุดในโลก ทำลายล้างได้มากที่สุดในโลก และสร้างสรรที่สุดในโลก ก็คือมนุษย์นี่แหละ น่ากลัวสุดๆ

ขอให้น้องหมาแมวทั้งหลายไปสู่ภพภูมิที่ดีกว่าค่ะ



เศร้าอีกละ



โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:13:44:43 น.  

 
ว้า...
เศร้าอ้ะ คุณHana..


โดย: ป้าโซ วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:14:36:15 น.  

 


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:14:38:16 น.  

 
น่าสงสารมากๆ ดูรูปแล้วน้ำตาไหล


โดย: moonoy1966 วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:15:18:28 น.  

 
เศร้ามากเลยค่ะ....เพื่อนที่รักและซื่อสัตย์กับเรามากๆ ถูกกระทำเช่นนี้......

ถ้าไม่สามารถเลี้ยงเค้าได้ ต้องตัดใจตั้งแต่แรกจะดีที่สุดค่ะ


โดย: auau_py วันที่: 21 มกราคม 2554 เวลา:20:13:21 น.  

 


โดย: CherryBlossom669 วันที่: 23 มกราคม 2554 เวลา:4:51:30 น.  

 
คุณPikzy ไปคุยกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นเขาก็ตกใจ นึกว่าจะมีเเต่nora inu ไม่นึกว่าจะมีหมาที่เจ้าของนำไปส่งเองกับมือค่ะ

คุณpim&jae น่าสงสารจริงๆค่ะ

คุณarmy-wifey เอาน้องหมาไปด้วยนะคะ ^_^

คุณnampalo76 โหดค่ะ เจ้าหน้าที่บางคนก็จิตใจย่ำเเย่ ไม่ทำก็ไม่ได้

คุณTempopo น่าสงสารค่ะ

คุณเพรางาย นั่นซิ เจ้าของที่เลี้ยงมันคลุกคลีกอยู่กับมัน ทำไปได้อย่างไร

คุณPanino สงสารพวกมันจับใจเลย ไม่นึกว่าจะมีเจ้าของที่ใจร้ายเอาหมาไปให้เขาฆ่าทิ้งได้ลงคอค่ะ

คุณนนนี่มาเเล้ว คิดว่าเป็นอย่างที่คุณอ่านมาทุกประการ ที่นี่ส่วนหนึ่งก็จะถูกนำไปใช้เรียน ใช้ทดลองยาเกี่ยวกับสัตว์เหมือนกัน โลกนี้โหดร้ายนะคะ ก็ได้เเต่เศร้าใจ เพราะสังคมนี้คนเป็นใหญ่ค่ะ

ป้าโซ เศร้าค่ะ ถ้ามีเวลาอาจจะลองไปดูที่ศูนย์ที่ว่าด้วยค่ะ ว่าเป็นอย่างไร

คุณtuk-tuk

คุณmoonoy1966 หนังสือยังไม่สะเทือนใจเท่าวีดิโอค่ะ ทุกภาพ ทุกเสียง สะเทือนใจสุดๆ

คุณauau_py ทำไมถึงทำกับเพื่อนที่เเสนดีที่เราเลี้ยงมาได้ลงคอ อยากถามเจ้าของหมาจริงๆเลย

คุณCheerBlossom669


โดย: Hana* วันที่: 23 มกราคม 2554 เวลา:9:12:49 น.  

 
โอย อ่านแล้วซึม สงสารหมา
ยิ่งข้อความในหนังสือ
ใช่ หมาน่าจะคิดเช่นนั้น
"บนใบหน้าของหมาที่ตายนั้นไม่ได้มีความคียดเเค้นชิงชังในมนุษย์เลย เเต่กลับกันมันยังคงเชื่อมั่นในตัวเจ้าของของมันว่า จะคงกลับมารับ มันรออยู่"


โดย: yyswim วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:03:03 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Hana*
Location :
Osaka Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




อาชีพหลัก:เเม่บ้าน ลูกหนึ่ง(ปีที่20ของการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่)

อาชีพเสริม:รับจ้างทั่วไป หรือเรียกเก๋ๆหน่อยก็part time
(ตอนนี้วิ่งอยู่2งาน มีงานเสริฟอาหารร้านอาหารไทยกับงานเเม่ครัวในเนอร์สรี่เอกชน)
เคยตกงานอยู่บ้านเลี้ยงลูกถึง7ปีกว่าๆ อาการสาห้สสากรรณ์ ดังนั้น งานอะไรก็ไม่เกี่ยง รับทำหมด

อุปกรณ์สร้างภาพ
กล้อง : โอลิมปัสE-300 ,E-10 ,C-5050,C-2100uz
เลนส์ : 14-45mm F3.5-5.6 ,50-200mm F2.8-3.5 ,8mm F3.5 Fisheye, Sigma Apo 50-500mmF4-6.3 , EC-14 ,jisakulens【自作レンズ】,FL-40
Casio EXILIM EX-F1

ข้อเตือนใจสำหรับตัวเอง.....การไม่เป็นหนี้ ดีที่สุด....
Ameriplan
Ameriplan
Friends' blogs
[Add Hana*'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.