Fourthird Photo
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2548
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
22 พฤษภาคม 2548
 
All Blogs
 
ปีที่เก้ากับการเลี้ยงลูก


ลูก ชีวิตที่เราสร้างขึ้นมาเเล้วต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ เเต่เราก็ไม่สามาารถทำได้เป็นได้เเค่เเม่เเย่ๆคนหนึ่ง บางครั้งถึงขนาดอยากลาออกจากการเป็นเเม่ บางครั้งทนเลี้ยงต่อไม่ได้เเล้ว คงต้องมอบให้เป็นภาระของบ้านเด็กในเมืองที่เราอยู่ โน่นเราคิดไปโน่น เเต่ก็ทนประคับประคองเลี้ยงต่อมาเรื่อยๆ ที่เลี้ยงๆมานี่มีเเต่ทุกข์กับทุกข์ ที่เเน่ๆเลยคือทุกข์ใจ ก็เลยคิดว่าชาตินี้ขอมีลูกเเค่คนเดียว เพราะ
-ตอนท้องก็เเพ้มากเเพ้มาย ต้องนอนซม อาหารอย่างอื่นกินไม่ได้ นอกจากน้ำเเละชา
-ตอนคลอด คลอดเองไม่ได้อีก ต้องผ่า หลังผ่าต้องนอนซมเพราะไข้ขึ้น กว่าเเผลเเละอาการเจ็บจะหายไปก็ต้องใช้เวลาตั้ง3เดือน
-ขณะเลี้ยง ก็ป่วยสารพัด ที่หนักสุดคงจะภูมิเเพ้มีอยู่ช่วงหนึ่งลูกหน้ายังกะผี ต้องวิ่งเข้าออกโรงบาลทุกอาทิตย์
-ยิ่งเลี้ยงยิ่งเหมือนตัวเองทุกวัน คือเป็นเด็กที่เอาเเต่ใจตัวเอง
-การกิน ทะเลาะกันได้ทุกวัน เพราะลูกไม่ชอบกิน เป็นเด็กที่ผอม เเห้ง เเรงน้อย บางทีอยากส่งไปอยู่ในที่ที่ไม่มีอะไรจะกิน เผื่อจะสำนึกขึ้นมาบ้าง
สรุปเเล้วตลอดเวลา9ปี เราไม่เห็นข้อดีของการมีลูกเลยหละ จริงๆเราชอบเด็ก เเต่ไม่ชอบเลี้ยงค่ะ เฮ้อ..ยังคงต้องทนๆเลี้ยงกันไปอีกหลายปีทีเดียว จนกว่าเขาจะพึ่งตัวเองได้....จากเเม่เเย่ๆคนหนึ่ง



Create Date : 22 พฤษภาคม 2548
Last Update : 12 สิงหาคม 2549 22:38:36 น. 10 comments
Counter : 1016 Pageviews.

 
ผมมองต่างกันออกไป ผมมีแต่เวลาดี ๆ กับลูกชาย นับตั้งแต่วันแรกที่อุ้มเขาจนถึงบัดนี้ มีบ้างที่รู้สึกว่าเขาเป็นภาระ แต่นึกถึงสิ่งดี ๆ ที่มาจากเขาแล้ว นั่นกลายเป็นเรื่องเล็กไปครับ ทุกวันนี้ผมดีใจครับ ที่เขามาอยู่กับผม


โดย: ultraman seven วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:12:43:29 น.  

 
นี่หล่ะค่ะ ผลิตผลแห่งความภาคภูมิใจ...ไม่เคยเสียใจเลยที่มีเค้า (ใช่ม่ะค่ะ) 9 ปีแล้ว เก่งมากเลยนะค่ะ

เห็นรูปแล้วอยากให้ลูกเราไปนั่งอยู่ตรงนั้นบ้าง อิอิ ตอนนี้พึ่งเริ่มหัดเรียนเอง ท่าทางก็ไม่ค่อยเวริ์คเท่าไหร่เสียด้วยดิ


โดย: เปาหมู (salapaomoo ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:13:05:29 น.  

 
ตอนนี้เลี้ยได้ 4 เดือนกว่าๆ ถ้าเลี้ยงถึงปี่ที่เก้าจะคิดอย่างงี้บ้างมั้ยหน่อ..
แต่คงไม่หรอกคะ เพราะตั้งแต่รู้ว่าท้อง จนกะทั้งดิ้นในท้อง ออกมาให้เห็นหน้า และ คลานได้(ปัจจุบัน) รู้สึกมีความสูขอย่างบอกไม่ถูก ตอนหนู่นู้ร้องก้อรู้สึกสนุก ตอนหลับก้อรู้สึกรัก ตอนอึก้อรู้สึกหอม..ทั้งๆที่เกลียดเด็กมาก มากจนทุกวันนี้เห็นเด็กคนอืนยังรูสึกเกียดอยู่เลยคะ
asariss ว่า คุณแม่น่าจะลองมอง คุณลูกใหม่นะคะเผือจะเจอตอนที่รักมากกกก


โดย: asariss วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:14:32:20 น.  

 
เอ่..วันเกิดน้องเอ รึปล่าวคะ..

ยังไงก็ขอสุขสันต์ไว้ก่อนละกันค่ะ..

สู้ๆนะคะพี่


โดย: ธูปหอมเทียนสว่าง วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:15:39:36 น.  

 
อาจจะเป็นเพราะเราใกล้ชิดลูกมาก..ห่วงมากเกินไปไหมคะ

ดิฉัน..โชคดีที่มี แม่สามีคอยช่วยเลี้ยง เพราะต้องออกทำงานหากินค่ะ มีพี่เลี้ยงช่วยดูแลกลางวัน ส่วนเราเหมาตอนกลางคืน เหนื่อยค่ะ แต่ก็ภาคภูมิใจ อยากเห็นเขาอยู่ใกล้ ๆ ตลอดเวลา..

มีลูกชาย 2 คน ไม่คิดว่า..เขาเลี้ยงยากนะคะ ตอนช่วงลูกยังเล็กอยู่..ไม่เคยได้ไปเที่ยวไหนไกล ๆ เลย นอกจากพาไปเยี่ยมแม่เราเองที่บ้านเกิด ปีละ 1 ครั้ง ห่วงกลัวลูกไม่สบาย

ตอนนี้ลูกชายคนโต 19 เข้าเรียนวิศวะลาดกระบังปีนี้ ส่วนคนเล็กเรียน ม.3 อยู่ค่ะ


โดย: srisawat วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:15:41:55 น.  

 


เฮ้อออ จินตนการตัวเองไม่ออกเลยค่ะ ว่าถ้ามีลูกจะเลี้ยงเค้าได้ดีไมี

ปล. เห็นรูปที่น้องเล่นเปียโน น่ารักจังค่ะ ^^


โดย: chirala (chirala ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:16:38:42 น.  

 
สวัสดีค่ะ

การเลี้ยงลูกแม้จะเหนื่อยบ้างแต่ก็ปนเปไปด้วยความสุขนะคะ

เมื่อก่อนรักดีไม่ค่อยชอบอุ้มเด็ก เป็นเพราะรักดีตัวผอมๆ แรงไม่มาก เวลาอุ้มจะเหนื่อยมากๆ

จึงตกเป็นภาระของพ่อเค้าไป

ลูกจะร้องให้รักดีอุ้มเสมอ บางครั้งอุ้มได้ไม่นานก็ต้องเปลี่ยนมือ

วันสุดทายที่เสียลูกไป ลูกก็ร้องให้อุ้ม

คงเป็นการอุ้มครั้งสุดท้ายของคืนนั้น

หลังจากเสียลูกไป และได้ลูกคนใหม่ รักดีจะอุ้มลูกตลอด เหนื่ยแค่ไหนก็ยอมทนค่ะ

เพราะช่วงเวาลที่เรามีเค้าในอ้มกอด ไม่รู้ว่าจะมีมากน้อยแค่ไหน


โดย: รักดี วันที่: 22 พฤษภาคม 2548 เวลา:17:37:10 น.  

 
สวัสดีค่าพี่ฮานะ...
ยังไม่มีลูก เลยยังไม่มีประสบการณ์แชร์อ่ะค่ะ
แต่จริงๆ ก็ชอบเด็กนะคะ
รอเวลาน่ะค่ะ...

เดือนหน้าจะไปเที่ยวแถวโอซาก้าค่ะพี่ อยากถามพี่ฮานะว่า ที่ยูนิเวอร์แซลฯ เหมือนกับโตเกียวดิสนีย์แลนด์ไหมคะ ขอบคุณค่ะ


โดย: jan_tanoshii วันที่: 23 พฤษภาคม 2548 เวลา:10:39:50 น.  

 
เหนื่อยหนักแต่ก็น่าภูมิใจนะคะ ย่ามีลูกสี่คน ก็วุ่นจนผอม
แต่พอลูกโตแล้ว สบายหน่อย เริ่มมีห่วงยางแล้วค่ะ


โดย: ดา ดา วันที่: 12 กรกฎาคม 2548 เวลา:20:17:00 น.  

 
เหนื่อยตอนนี้ เดี๋ยวก็สบายค่ะ


โดย: Aisha วันที่: 19 กรกฎาคม 2548 เวลา:20:12:16 น.  

Hana*
Location :
Osaka Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




อาชีพหลัก:เเม่บ้าน ลูกหนึ่ง(ปีที่20ของการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่)

อาชีพเสริม:รับจ้างทั่วไป หรือเรียกเก๋ๆหน่อยก็part time
(ตอนนี้วิ่งอยู่2งาน มีงานเสริฟอาหารร้านอาหารไทยกับงานเเม่ครัวในเนอร์สรี่เอกชน)
เคยตกงานอยู่บ้านเลี้ยงลูกถึง7ปีกว่าๆ อาการสาห้สสากรรณ์ ดังนั้น งานอะไรก็ไม่เกี่ยง รับทำหมด

อุปกรณ์สร้างภาพ
กล้อง : โอลิมปัสE-300 ,E-10 ,C-5050,C-2100uz
เลนส์ : 14-45mm F3.5-5.6 ,50-200mm F2.8-3.5 ,8mm F3.5 Fisheye, Sigma Apo 50-500mmF4-6.3 , EC-14 ,jisakulens【自作レンズ】,FL-40
Casio EXILIM EX-F1

ข้อเตือนใจสำหรับตัวเอง.....การไม่เป็นหนี้ ดีที่สุด....
Ameriplan
Ameriplan
Friends' blogs
[Add Hana*'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.