|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
นัดตรวจกระเพาะปัสสาวะ
การส่องกล้องตรวจในกระเพาะปัสสาวะ ( Cystoscope )
ในที่สุดก็ได้รับจดหมายนัดตรวจกระเพาะปัสสาวะ จากโรงพยาบาล ในวันศุกร์ที่ 17 ตุลาคมนี้  หลังจากที่คุณหมอนัดไป คุย เกี่ยวกับอาการที่เป็น ในวันที่ 11 กันยายนทีผ่านมา จะไม่ให้เรียนว่า การ คุย ได้ไงหละ  ก็คุณหมอกะนักเรียนแพทย์ ( มั้ง ) แค่มาลูบๆ คลำๆ กดๆ หน้าท้องเราเท่านั้น แต่คุณหมอชาย (รุ่นคุณลุงแย้ว มะเป็งร่าย) Consultan Urological Surgeon ชื่อก็บอกอยู่เนาะ ว่าปรึกษาหารือ ม่ายได้บ่นนะ ฮิฮิ 
แต่คุณหมอเขาก็ขออนุญาติก่อนที่จะจับต้องเรานะ และนักเรียนแพทย์หญิง ก็ขออนุญาติที่จะตรวจเราด้วยเช่นกัน  คุณหมอบอกว่า วันนี้ยังหาผลสรุปโรคที่เป็นไม่ได้ 
คุณหมอบอกว่าคงไม่ใช่โรคเบาจืด  แระมานเป็นโรคอาร่ายอ่ะค่ะ คุณหมอ 
ยังไงขอนัดตรวจภายในอีกครั้ง โดยการส่องกล้อง แล้วจะส่งจดหมายนัดวันตรวจ
คุณหมออบกว่าจะให้ใบสั่งยามาทาน แต่ก่อนกลับออกมาจากห้องหมอ ไม่ยังกะเห็น หมอเขียนใบสั่งยา ให้เลย กลับถึงบ้านสามีถามว่า ที่หมอบอกว่าจะให้ใบสั่งยา ทำไมไม่เห็นมี เราบอกว่าหมอคงลืมมั้ง 
เนี๊ยะ เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่คุณสามีของเรา ลางานมา 1/2 วันเพื่อพาเราไปโรงพยาบาล  อันนี้เราขอเอาไว้ เพราะเราคิดว่าเราคงไม่เข้าใจหากหมอ อธิบายกะเราเกี่ยวกับโรคที่เราเป็น 
ไม่ใช่ว่าสามีไม่ใส่ใจ อันนี้ไม่ได้ปลอบใจตัวเอง  แต่คิดว่า สามีคงกะการเอาไว้ว่า หากไม่มีเขาแล้ว หรือเขาไม่ว่างเลย เราคงจะอยู่ได้ด้วยตัวเอง 
และคงทดสอบว่าเราทำได้หรือไม่ เราแอบภูมิใจตัวเราเอง อย่างมากเลย 
เพราะตั้งกะมาอยู่ที่นี่ เมื่อเดือนสิงหาปีที่แล้ว สิงหาคม 2550 เดือนมีนา 2551 ที่ผ่านมา เราก็เริ่มหาหมอ เริ่มด้วยอาการเลือดกำเดาไหลเป็นน้ำก๊อก โทรฯนัดหมอ และไปหาด้วยตัวเอง มาตลอด ทุกครั้งก็ผ่านมาได้ด้วยดี คุณสามีเลยคงได้ใจ ปล่อยให้เราจัดการตัวเองมาตลอด
มีความรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง แต่ทำไงได้หละ 
สามีเขาคงคิดว่าเรา อ่านออก เขียนได้บ้าง คงเอาตัวรอดได้ และเราก็ทำได้จริงๆ
ครั้งต่อๆมาเลย ต้องฉายเดียวตลอด  แต่ก็อดภูมิใจในตัวเองไม่ได้ ถึงแม้ภาษาอังกฤษของเราจะไม่แข็งแรง แต่เราก็สามารถทำได้นะ 
บางครั้งเราก็อาศัยการเขียนใส่กระดาษเอา เพราะพอไปถึงหมอ เราจะลืมสิ่งที่ต้องการถามอ่ะดิ  อาการของโรคคนแก่ แอมไซเมอ ถามหาฮะฮะ
เพราะที่ผ่านๆมา 5 ครั้งแล้วมั้ง ที่เราเข้าๆ ออกคลีนิค เราไปเอง บอกอาการกะหมอแบบ งูๆ ปลาๆ เท่าที่สามารถจะทำได้ และฟังจากหมอเข้าใจ บ้าง ไม่เข้าใจบ้าง เราก็ขอให้หมอเขียนอธิบายในกระดาษ ให้เรานะ แต่คุณหมอไม่ได้ทำให้เรา หรือว่ามันจะเป็นพยานกระดาษได้ 
แต่ข้อมูลทุกอย่างก็อยู่ในประวัติของเราแล้วนี่นา หรือคุณหมอลืม  ครั้งหน้า จะต้องย้ำไห้คุณหมอเขียนให้ได้
ดูเหมือนการทำงานของเมืองนี้ มีขั้นต้อนมากมาย เสียเวลาทั้งของหมอ และคนไข้ และเปลืองบุคคลากรจังเลย  ทั้งยังเปลืองงบประมาณอีกค่างหาก อันนี้เป็นเพียงความเห็นของเรานะ
แต่บริการดีมาก อันนี้ขอชม จากใจ เพราะหลังจากการหาหมอที่โรงพยาบาลในแต่ละครั้ง เราต้องรอฟังผลการตรวจจากทางคุณหมอที่คลีนิคอีกที
โดยทางคลีนิคจะจดหมายมาให้เรา โทรฯไปที่คลีนิค เพื่อฟังผลการตรวจ
นี้ก็รอให้ถึงวันตรวจเร็วๆ จะได้รู้เสียที ว่าเป็นโรคอะไรกันแน่ หน้าหนาวแล้ว อาการฉี่ก็คงมากขั้นกว่าปกติแน่ๆ 
กะเอาไว้ว่าต้องซื้อถุงเท้า ที่ทำให้เท้าอุ้น ราคาตั้ง 19 ปอนด์ ที่ต้องเข้าไมรโคเวฟ ตามร้านขายยา และร้านค้าทั่วไป ตอนนี้มีเพียงรองเท้าใส่ในบ้าน ที่บุภายใน แต่ไม่อุ่นพอ รองเท้าใส่ไปข้างนอก เราก็ซื้อที่แผ่นรองฝ่าเท้า ทำให้เท้าอุ่นมาเสริมรองเท้าอีกขั้นหนึ่ง ก็ช่วยได้ในระดับหนึ่งค่ะ 
ค่าแก๊สก็ขึ้นราคาต้อนรับฤดูหนาวได้ดีจริงๆ  ไม่อยากเปิดเครื่องทำความร้อนมากนัก เกรงใจคนจ่ายตังอ่ะค่ะ
ถึงแม้จะเปิดเครื่องทำความร้อนทั้งบ้าน แต่ทำไม  ความร้อนที่ออกมา ให้ความอบอุ่นไม่เพียงพอเลยหละ  อาจจะเป็นเพราะว่าแฟลตของเราอยู่ ชั้นบนสุดของอาคาร และเป็นห้องริมด้วยอ่ะซิ และวัสดุกันความหนาว ที่ปูบนฝ้าเพดานห้องหนาไม่เพียงพอ อันนี้คุยกะตาสามี ว่าเราคงต้องปูเพิ่มอีกเพื่อ ป้องกันลม และอีกอย่าง ค่าแก็สก็ปรับราคาขึ้นอีก 49 % ในปีนี้
เพื่อนเกาหลี ในชั้นเรียน บอกว่าบ้านที่เกาหลีจะมี เครื่องทำความร้อนอยู่ที่พื้นบ้าน แต่บ้านที่นี่ เครื่องทำความอุ่น เขาก็มีความอุ่น ไม่เพียงพอเหมือนเราเลย ใช่ว่าเป็นบ้านเราบ้านเดียว
ยังไงแล้วจะกลับมาเล่า หลังได้ฟังผลจากหมอที่คลีนิค คิดว่าคงต้องเป็นต้นเดือนหน้าหละมัง ผลการตรวจจากโรงพยาบาลถึงจะไปที่คลีนิค ฉะนั้นก็ รอ รอ แล้วก็รอ เท่านั้น 
| Create Date : 07 ตุลาคม 2551 |
| Last Update : 23 มิถุนายน 2553 21:49:48 น. |
|
16 comments
|
| Counter : 1362 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: tuktikmatt วันที่: 7 ตุลาคม 2551 เวลา:17:52:52 น. |
|
|
|
โดย: ลูกแมง วันที่: 8 ตุลาคม 2551 เวลา:1:57:16 น. |
|
|
|
โดย: ลูกแมง วันที่: 8 ตุลาคม 2551 เวลา:1:58:55 น. |
|
|
|
โดย: mearnss วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:10:00:47 น. |
|
|
|
โดย: tuktikmatt วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:4:42:44 น. |
|
|
|
โดย: Just a life วันที่: 11 ตุลาคม 2551 เวลา:18:57:51 น. |
|
|
|
โดย: Irish girl วันที่: 11 ตุลาคม 2551 เวลา:23:41:30 น. |
|
|
|
โดย: น้ำอ้อยสด วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:1:18:17 น. |
|
|
|
โดย: Match Point วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:4:01:41 น. |
|
|
|
โดย: i Visions วันที่: 21 ตุลาคม 2551 เวลา:15:41:30 น. |
|
|
|
โดย: mearnss วันที่: 3 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:24:37 น. |
|
|
|
โดย: pamuchan วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:02:21 น. |
|
|
|
โดย: Nerine วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:42:50 น. |
|
|
|
โดย: Just a life วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:20:05 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
ทับเที่ยง ตรัง Aberdeen United Kingdom
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

|
เติบโตมาในตระกูลคนจีนแต้จิ๋ว ที่บุพการีทั้ง 2 หอบเสื่อผืน หมอนใบ อาศัยกิน-นอนใต้ท้องเรือ รอนแรมจากจังหวัดทางภาคใต้ของจีนแผ่นดินใหญ่ ในตำบลเก็กเอี๊ยะ มณฑลกวางตุ้ง จังหวัดซัวเถา ทางฝ่ายอาปา ส่วนอาหมะมาจากตำบลโผว่เล้ง จังหวัดซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง เช่นเดียวกัน ท่านทั้ง 2 มากันคนละรอบมาเจอกันที่เมืองไทย มาขึ้นฝั่งทางภาคตะวันออกของประเทศไทย คิดว่าคงเป็นจังหวัดชลบุรี่ หรือไม่ก็คงเป็นจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดใดจังหวัดหนึ่ง อันนี้ท่านเองก็เรียกชื่อจังหวัดไม่ถูกค่ะ
ญาติพี่น้องของบุพการี่ที่มาด้วยกัน ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปอยู่คนละจังหวัด ส่วนอาปาและอาหมะของเรา ลงมาปักหลักอยู่ที่ตำบลทับเที่ยง จังหวัดตรัง ไม่เคยย้ายไปไหนอีกเลย ตราบจนท่านทั้ง 2 สิ้นชีวิต เราภูมิใจที่สุดที่เกิดมาเป็นลูกของอาปาและอามะ เพราะท่านมีชีวิตอยู่แบบพอเพียง ไม่เคยเป็นหนี้ใคร หากเป็นหนี้ในการซื้อของมาขายก็จะรีบเอาไปใช้คืนในวันถัดมา รักท่านที่สุดเลย บ้านเปิดเป็นร้านโชวห่วยเล็กๆ ที่ท่านทั้ง 2 สามารถเลี้ยงดูเราทั้ง 10 คนจนเติบใหญ่มาจนทุกวันนี้
|
|
|
|
|
|
|
|
|
แล้วอย่างนี้ต้องรอดูอาการอีกนานไหมคะ อย่างไงก็ขอให้พี่ไอรีนมีร่างกายแข็งแรงๆ น๊า
รูปหมูหน้าบล็อกไหนคะ พี่ไอรีน? ด้วยความที่มีหมูเอยะมากจำไม่ได้ เดี๋ยวติ๊กเอามาแปะให้ก็ได้ วิธีก็อปก็เพียงแต่คลิ๊กขวาแล้วเลือก save picture as ค่ะ หรือพี่ไอรีนอาจคลิ๊กขวา แล้วเลือก properties แล้วก็อปปี้ url ของรูปมาใส่ในโค๊ดก็ได้ค่ะ