Group Blog
 
All blogs
 

Hachi ฮาชิ ปอมลูกรักของณัชชา

หลังจากที่ณัชชาแอบเหล่คนอุ้มหมาน้อยขนฟูอยู่นานแสนนาน ด้วยความอยากได้... ที่บ้านมีแก๊งค์ไซเป็นฝูงไม่เคยชายตา ...ชิ Smiley

    เหตุผลที่นางบอกคือ ตัวใหญ่ ณัชชาอุ้มไม่ไหว ...อ่ะนะ 
    และแล้วโอกาสของณัชชาก็มาถึง เมื่อถูกชวนไปเที่ยวงาน Dog Show ที่เมืองทอง... เดินวนไปวนมาหลายรอบ นายคนชวนมัวแต่เอาของฟรีตามบูทต่างๆ 555 และแล้วแม่ลิงกับณัชชาก็หลงเดินมาในแดนสนธยากันสองคน ...แม่เจ้า ลูกหมาล้วนๆ แม่ลิงแอบเหล่ไซ...555 หาสมาชิกแก๊งค์เพิ่มดีมั้ยน้า Smiley  อดใจไว้ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาได้เล่นด้วยเท่าไหร่ เนื่องจากต้องคอยติดตามณัชชาไปทำงาน...แต่ก็เจอตัวที่แอบหมายตาไว้ น่ารักฝุดๆ
       ฝ่ายณัชชาสายตาจับจ้องในคอกหมาน้อยตัวเล็กๆอย่างหลงใหล กว่าแม่ลิงจะละสายตาจากไซน้อยหันไปมองณัชชาก็รู้ตัวว่างานเข้าแล้ว...Smiley Smiley
ไม่ต้องบอก..ก็คงเดาออกว่าจะได้ยินประโยคว่า...มาม๊าขา....ณัชชาอยากได้ พร้อมทำสายตาวิ้งๆ ซึ่งสามารถกระชากหัวใจมาม๊าไปหล่นแทบเท้าแม่นางได้อย่างง่ายดายเหมือนโดนสะกดจิต...แอบนึกในใจ..ซวยละกรู...Smiley นึกในใจ คงแกล้งตายไม่ทันแล้ว 555
        มองดูเจ้าปอมน้อยสองตัวเล่นกันในคอกก็ดูแข็งแรง ร่าเริงดี...หาข้ออ้างอะไรดี..คือปกติเวลาแม่ลิงซื้อหมามาเลี้ยงจะไม่เคยซื้อจากที่เค้ามาจัดงานโชว์ในห้าง หรือศูนย์แสดงสินค้า แต่จะไปซื้อถึงที่ฟาร์มเลยจะได้ดูสภาพแวดล้อม การเลี้ยงดู สายพันธุ์พ่อแม่และนิสัยใจคอของพ่อแม่ลูกหมาด้วย เพื่อจะได้รู้ว่าเราอยู่กับลูกหมาแล้วเวลาโตขึ้นจะมีนิสัยประมาณนี้นะ รับได้มั้ย ก็ทำให้ไม่มีปัญหาทีหลัง 
      แม่ลิงก็เหลือบไปเห็นลูกหมาในกรง ..ส่วนใหญ่จะหลับอยู่ เลยเอานิ้วเขี่ยๆ จิ้มๆ โอ๊ะ...มีเจ้าปอมอยู่ตัวนึงในกรง หลับอยู่ ได้การละ เอาไอ้เจ้าขี้เซานี่แหละให้ณัชชาดู จะได้มีข้ออ้างให้เปลี่ยนใจ... พี่คะ ขอดูตัวนี้หน่อยค่ะ แม่ค้าซึ่งกำลังคุยกับลูกค้าอีกคนอย่างเมามันส์ยังเม้าท์มอยไม่เลิกเลยบอกณัชชาว่าไปเถอะลูก ...555 เข้าแผนเป๊ะ ทันใดนั้นมือแม่ค้าก็ควักเจ้าปอมขี้เซาออกมา ตัวนี้เหรอ...อ๊ากกกก ไม่น้าาาาาาาาา 
      ณัชชายิ้ม มองๆเจ้าลูกหมา ขออุ้มหน่อยได้ไหมคะ แม่ค้าลังเลอยู่พักนึง ลูกค้าเด็ก อุ้มแล้วจะร่วงมั้ย
แม่ลิงเลยรีบบอก อย่าอุ้มเลยลูก เดี๋ยวทำลูกหมาตกน้า ณัชชาสวนกลับ ถ้าหนูอุ้มได้ มาม๊าจะซื้อให้มั้ย ..แม่ค้าช่างเหมือนรู้ใจ...ณัชชา รีบยัดลูกหมาน้อยใส่อ้อมแขนณัชชาทันที ....วินาทีนั้นเองแม่ลิงรู้ตัวเลยว่าเหมือนงานจะเข้าอยู่ยาวแน่บูทนี้...เหลียวมองหาตัวช่วย ตาคนชวนมางาน..หายหัว เอ๊ย หายตัวไประเริงกับของแจกฟรีที่บูทไหนฟระ Smiley Smiley ฮะ ซวยแว้ววววว
      ณัชชาอุ้มเจ้าลูกหมาขี้เซาไป ตาก็มองดูปอมตัวนู้นตัวนี้ไป ปากก็ถามราคาจากแม่ค้า อ๋อ ตัวในคอก หมื่นสองค่ะ ตัวที่น้องอุ้มนี่แพงหน่อย ...ห๊ะ...ซวยแว้วววว สองห้า แต่ถ้าน้องจะเอาลดได้น้า..นั่นไง ประโยคล่อใจลูกค้า แต่ณัชชาไม่ได้สนใจฟังเรื่องราคา เนื่องจากตัวเองไม่ได้คิดอยู่แล้ว 555 ให้มาม๊าควักอยู่แล้วนี่..
       แผนต่อมาเลยถามณัชชา หนูรับผิดชอบได้มั้ยลูก ดูแลมันไปตลอดชีวิตเลยนะ มันหิวก็ต้องหาข้าวให้กิน พาไปเดินเล่น ออกกำลังกาย เวลาไม่สบายก็ต้องพาหาหมอ จ่ายตังค์เองด้วยนะ ณัชชาอึ้ง...อะไรที่เกี่ยวกับตังค์ตัวเองจะคิดมาก...คิดซะนานเลย ก่อนพูดอย่างมั่นใจ เอาตังค์ค่าตัวหนูก็ได้ค่ะ ..เอาล่ะสิ แม่ลิงเร่มเหงื่อตก เนื่องจากเงินค่าตัวลูก แม่ลิงก็ยกให้เป็นสิทธิ์ของณัชชาตัดสินใจ เพราะเค้าทำงานหาเงนเองก็ควรได้ใช้ แล้วก็งัดไม้เด็ดมา...ณัชชา เวลาหมาอึ๊ หนูต้องเก็บอึ๊มันเองนะ มาม๊าไม่ยุ่ง ณัชชาสตั๊นท์ไปสักพัก แม่ลิงย้ำถามอย่างเป็นต่อ ว่าไง ทำได้มั๊ย ไม่ได้ไม่ให้เลี้ยงนะ ถึงเลี้ยงแล้วไม่ยอมเก็บจะยกให้คนอื่น ... ณัชชาตอบว่า มาม๊าช่วยเก็บมั้ย ..เฮ้ย ไม่ช่วยสิ ก็บอกแล้วไงว่าณัชชาต้องดูแลเองทั้งหมด มาม๊าไม่ยุ่ง ณัชชาก็ตอบว่าได้ค่ะ อร๊ายยยยย...ไม่น้าาาา
       แม่ลิงชะเง้อมองหาคนชวนมางาน อยู่ไหนว้า และแล้วเสียงณัชชาก็ดังขึ้น หนูเอาตัวนี้ค่ะ แอ๊..... แม่ลงหันไปดู เจ้าตัวที่อุ้มอยู่นี่เอง เลยหันไปบอก ณัชชาเลือกดีๆก่อนมั๊ยลูก มีหลายตัวเลย แล้วแม่ค้าก็กระหน่ำหยิบปอมที่มีในร้านมาโชว์ณัชชา มีตัวใส่กระโปรง ณัชชาคิดนิดนึง .. 3 วิ เอาตัวนี้ค่ะ ยืนยันตัวเดิม แม่ค้าพยายามพรีเซ้นต์ตัวใส่กระโปรงฟูๆให้สุดๆ
ณัชชาก็ไม่สน ..จะเอาตัวนี้ค่ะ ส่วนเจ้าลูกหมาน้อยขี้เซาตอนนี้เงยหน้ามองณัชชาเรียบร้อยแล้ว 
      ทันใดนั้น..อัศวินม้าขาวก็เพิ่งมา หลังจากหายตัวไปนานปล่อยแม่ลิงเผชิญชะตากรรมเดียวดาย จะไว้เลยนะ ฮึ่ม...
      เอ่อ..ณัชชาให้พี่เค้าช่วยดูหน่อยดีกว่า ว่าตัวนี้โอเคมั้ย มาม๊าไม่เคยเลี้ยงหมาพันธุ์เล็กเลยไม่ค่อยมีความรู้น่ะ ..จริงๆคือไม่เคยมีอยู่ในหัวเลยว่าจะเลี้ยง Smiley
      เป็นไงมั่งคะ ตัวนี้โอป่าว..ดูมันซึมๆนะ..แม่ลิงหาเรื่องติ ..จะได้ไม่ต้องซื้อมาเลี้ยง แม่ค้ารีบบอก อ๋อมันกินอิ่มค่ะ เลยง่วง พร้อมกับเริ่มยัดเยียดตัวอื่นให้ ตัวใส่กระโปรงนี่น่ารักนะหนู ณัชชาปรายตามองแว๊บนึงแล้วเมิน...หนูจะเอาตัวนี้ ซึ่งตอนนี้ลูกหมาน้อยไปอยู่ในอ้อมแขนตาคนชวนมางานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ...อ่ะ งั้นดูให้หน่อยละกันนะ ว่าแข็งแรงป่าว แม่ลิงพยายามส่งซิก ดูสมันมีน้ำใสๆทางจมูกด้วย ไม่สบายป่าว เป็นหวัดมั้ย ตาทึ่มดันไม่รู้ซะงั้น ไม่รู้ต้องการเอาใจณัชชาที่อยากได้ลูกหมา หรือไม่รู้จริงๆ ให้ตายเถอะ...อ๋อ คงไม่เป็นไรครับ แข็งแรงดี ...แอ๊... ตาบ้า อยู่ฝ่ายไหนเนี่ย...เมื่อแม่ลิงเพลี่ยงพล้ำ น่าจะแพ้โหวต 3 : 1 แล้ว เลยถามคนขายลดได้อีกมั้ย กะตัวเลขในใจ ถ้าเค้าบอกราคานี้ถึงจะซื้อ ถ้าแพงกว่านี้คงไม่เอา..ดั๊นบอกราคาในใจแม่ลิงเป๊ะ ยังกะมีกุมารทองกระซิบSmiley
ไม้ตายสุดท้ายเลยบอกณัชชาเลือกๆกันไปนะ เอาจริงๆใช่มั้ย มาม๊าจะกดเงินของหนูมาซื้อให้นะ ย้ำอีกรอบ เผื่อเปลี่ยนใจ ..หนูต้องเก็บอึ๊มันเองนะ ...ณัชชาอึ้งไปซักพัก แล้วเอื้อมมือมาจับแขนมาม๊า ..เดี๋ยวค่ะ อย่าลืมกดค่าอาหารมาให้ด้วยนะคะ ....อ่า....โอเคเลยลูก คงซื้อแน่นอน งั้นณัชชาลองเลือกดูนะเอาตัวไหน ดูตัวที่ร่าเริงๆ จะได้แข็งแรงเดี๋ยวมาม๊ามา กลับมานางก็เลือกตัวเดิม แม่ค้าเลยรีบบรรยายสรรพคุณซะยกใหญ่ ไหนตอนแรกบอกว่าดื้อฝึกยาก ไม่ยอมทำตามคำสั่งไงตัวนี้ พอณัชชาจะซื้อรีบบอกใหญ่เลย ปากคาบแก้วลักษณะดีมากกกกยังโง้น ยังงี้ อ๋าวววว ซะงั้น ... ซื้อก็ซื้อ ณัชชาตัดสินใจแล้วนี่





 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2556    
Last Update : 6 กรกฎาคม 2556 11:05:32 น.
Counter : 602 Pageviews.  

แฟนใหม่

ไม่ทันไรมาม๊าก็เริ่มบ่นว่าอุ้มผมไม่ค่อยจะไวแล้ว ไม่จริ๊งงงงง ผมไม่ได้อ้วนขนาดนั้นนะ
แค่ซนและโตขึ้น นิดหน่อยเอง...ย้ำ นิดหน่อยยยยยย.....





วันนี้...มาม๊าพาว่าที่เจ้าสาวในอนาคตมาให้ผมดูตัว...
ก็งั้นๆแหละ สู้ผมก็ไม่ได้ ผมหล่อกว่าเยอะ หุหุ
แต่ไม่เข้าใจเลย ทำไมพี่ๆถึงไปหลงรักและเล่นกับสาวน้อยตัวใหม่มากกว่าผมอ่ะ



ผมเลยทนไม่ได้ลองไปลองเชิงน้องเค้าดู ชื่อทันสมัยซะด้วย น้อง Black berry (เจ้าของเก่าตั้งให้...)

ผมเดินไปใกล้ๆ แม่เจ้า...น้องBB หน้าดุชะมัด...ตัวก็ดำแถมตาฟ้าคู่อีก อี๊......



เอาน่าตัวเล็กกว่าผมอยู่แล้ว วัดกันซักตั้งนึง
และแล้วผมก็ลองกำลังกับน้องใหม่....ให้รู้มั่ง ว่าใครเป็นใคร......
อย่าถามผลนะครับ....ว่าผลออกมาเป็นยังไง เดี๋ยวจะหาว่ารังแกผู้หญิง....
ผมก็แค่...เอ่อ....อ่อนให้น้องนิดหน่อย แต่มาม๊า ปาป๊าและพี่ๆกลับหัวเราะแล้วบอกว่า "ผมกลัวเมีย"....
ใช่ซี้....ตอนนี้เห่อของใหม่นี่.....



มีแต่มาม๊าคนเดียวที่เล่นกับผม ผมเลยแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการฉี่ใต้โต๊ะทำงานมาม๊าซะเลย....(โต๊ะมาม๊าเป็นของผมตัวเดียว ฮี่ๆ)
ฮ้าวววว.....ไปนอนก่อนนะคร้าบบบบ......เดี๋ยวว่างๆ ผมจะมาเล่าใหม่ครับ

ขอบคุณมากๆครับที่ติดตามชม....



ผม โชกุน VS ยัยโหด โชโกะ




 

Create Date : 22 พฤศจิกายน 2553    
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2553 11:08:25 น.
Counter : 371 Pageviews.  

ลูกลิงช่างสงสัย ตอน อาบน้ำ

แม่ลิงพาเจ้าโชกุนอาบน้ำ เนื่องจากเริ่มมอมแมมแล้ว
บังเอิ๊ญ บังเอิญ ดันมาอาบตอน เจ้าลูกลิงทั้ง 4 อยู่บ้าน



เมือแม่ลิงพาโชกุนไปอาบน้ำ เด็กๆก็กรูกันเข้ามาดู แหมะ ทำยังก๊ะไม่เคยเห็นหมาอาบน้ำ
คราวก่อนยังหัวเราะโชกุนที่เป็นหมาขนฟีบอยู่เลย
อ้อลืมไป ทุกทีโชกุนอาบนอกบ้าน(สายยาง) คราวนี้อาบในบ้าน (หน้าหนาวแล้วนี่นา...)
เด็กๆเลยสนใจเป็นพิเศษ หุหุ เสร็จแน่ๆโชกุน



"มาม๊าๆ ทำไมมาม๊าต้องอาบน้ำให้โชกุนด้วยอ่ะ
ทีพวกหนูมาม๊ายังบอกให้อาบน้ำเองเลย ยังงี้แสดงว่ามาม๊ารักโชกุนมากกว่าพวกหนูอ่ะสิ..."
เอาแล้วไง งานเข้าแม่ลิงอีกแล้ว เพราะหลังจากนั้นก็มีเสียงอือออห่อหมกของพวกพี่ๆผสมโรงมาด้วย
ยายวสาตัวแสบ ทำไมต้องคิดมากจังนะ...แล้วแม่ลิงก็เริ่มโม้ให้ลูกๆเชื่อ
"คืองี้ลูก โชกุนน่ะ มันเปิดฝักบัวไม่เป็น"
"แล้วถ้าหนูเปิดให้ล่ะ มันก็อาบน้ำเองได้สิ"
"คือ มันก็หยิบฝักบัวไม่ถึงไง มาม๊าเลยถือให้"
"มาม๊าก็แขวนเอาไว้ก็ได้นี่"
"มันหยิบสบู่เองไม่ได้"
"มา...งั้นหนูหยิบให้"วสายังไม่ละความพยายาม
"มันก็ถูตัวเองไม่ได้ไง หนูจะให้มันถูตัวยังไงอ่ะ มือมันงอไม่ได้มากเท่ามือเรานี่"
"มาม๊าก็เลยต้องถูตัวให้หมา แล้วให้พวกหนูถูตัวเอง มาม๊ากับหมาขี้โกง รักหมามากกว่าหนูได้ไง.."
(อ้าวววว....บิวด์ตัวเองไม่พอ บิวด์พี่กับน้องๆอีก ตรูจะบ้าตาย)
ก็หนูโตแล้วไงคะ มาม๊าว่าหนูเก่งออก อาบน้ำเองได้
"อ้อ...แล้วทำไมมาม๊าไม่บอกล่ะ ว่าหนูเก่งกว่าหมา หนูอาบน้ำเองได้ ส่วนหมาอาบน้ำเองไม่เป็นซะตั้งแต่แรก"
"นั่นดิ..มาม๊าไม่รู้นี่ว่าหนูอยากให้มาม๊าชมว่าหนูเก่งกว่าหมา จะได้ไม่เมื่อยปากตอบหนูตั้งนาน มาม๊าขอโทษ มาม๊าผิดเอง..."

และแล้วกว่าโชกุนอาบน้ำเสร็จ ก็หนาวทั้งโชกุนและแม่ลิง










 

Create Date : 03 พฤศจิกายน 2553    
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2553 15:57:38 น.
Counter : 888 Pageviews.  

ประสบการณ์เลวร้ายกับฟาร์มหมาชื่อดัง...

วันนี้ตอนบ่าย 3 ไปฟาร์มหมาที่จองลูกไซบีเรียนตัวเมียไว้
ด้วยความคาดหวังว่าจะได้ลูกหมาตัวน่ารักๆมาเป็นเพื่อนเจ้าโชกุน
จริงๆตัวนี้จองไว้ก่อนซื้อโชกุนอีก มัดจำไปหมื่นนึง แต่เค้านัดรับวันหลัง
เนื่องจากลูกหมาอายุน้อยมาก 36 วันเอง อีก 5 วันมารับได้
เจ้าของฟาร์มบอกว่าตัวนี้การันตี สวยแน่ๆ
เลี้ยงมาโตแล้วไม่สวยรับเปลี่ยนตัวหรือคืนเงิน
บอกว่าเดี๋ยวพอถึงวันรับน้องหมาจะโทรมาบอก
แล้วก็เงียบหายไป 3 อาทิตย์ โดยไม่มีการติดต่อมา
โทรไปตั้งแต่อาทิตย์แรกผ่านไป เค้าบอกว่าน้องหมายังขุนไม่ขึ้น
เดี๋ยวจะโทรมาบอก อีกทีว่าจะให้มารับเมื่อไหร่
แล้วก็เงียบ จนเราต้องโทรไปหลายครั้งกว่าจะรับสาย
ต้องเปลี่ยนเบอร์ เค้าถึงรับสาย งงเลย.....
ด้วยความอยากเลี้ยงไซมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยออกไปซื้อที่ฟาร์มอื่น
ได้น้องไซบีเรียนจอมซนมาตัวนึง คือโชกุน ถูกใจมากๆ
วันนี้ไปรับน้องหมาเลยคาดหวังเป็นพิเศษ เพราะนี่คือฟาร์มอันดับต้นๆเลย
เพราะเห็นหัวจากใบเพ็ดดีกรีหลายๆฟาร์มก็มาจากฟาร์มนี้
ไปแล้วก็รอเจ้าของครึ่งชั่วโมง เค้าอยู่ข้างนอก แต่ดูลูกหมาแล้ว ตัวกระจิ๋วเดียว
ผิดกับที่เค้าคุยนักคุยหนา ว่าจะโต Oversize
หมาเลี้ยงเองไม่ได้ประกวด เอาตัวสูงๆไปดีกว่า สง่าดี
พอไปดูตัวจริงหลังจากผ่านไปเกือบเดือน ตัวเล็กกว่าวันแรกที่ไปดูอีก
แขนขาก็ผอม เห็นแล้วน้ำตาซึมเลย
โห...เค้าเลี้ยงลูกหมาเพื่อเพาะขายไม่ได้ดูแลเลยเหรอ....
ก็เข้าใจว่าทำฟาร์มหมาขาย แต่อย่างน้อยๆก็น่าจะดูแลให้ดีกว่านี้หน่อย
บ้านก็ออกกว้างขวางมีคอกแยกเยอะแยะไปหมด
ลูกสุนัขส่วนใหญ่ท้องเสีย....รูก้นแดงหมดเลย
งงๆ ผิดกับวันแรกที่มาดูลิบลับ อาจเพราะโทรมานัดก่อน
วันนี้ไม่ได้โทรนัด ......เจ้าของเลยไม่อยู่....ไม่ได้ดูแล

วันนี้เจ้าของพูดไม่ดีเลยเนื่องจากเราบอกว่าตัวที่เราจองทำไมเล็กจัง ไม่เห็นสวยอย่างที่เค้าบอกเราเลย เค้าก็ไม่พอใจ มัวแต่นั่งเล่นบีบีข้างๆโดยไม่สนใจมองหน้า บอกแต่ว่าถ้าจะเปลี่ยนก็เอาอีกเกรดไป 25000 บาท
เพราะที่เราเลือก ราคาแค่ 18000 อ้าว..... ไหนตอนจะซื้อเชียร์รุ่นนี้ไง
บอกว่าโตขึ้นสวยแน่ๆ...สวยกว่ารุ่นอื่น
เผลอน้ำตาไหลต่อหน้าเค้าเลย รีบเช็ดน้ำตาแทบไม่ทัน
อึ้งและจุก พูดไม่ออก ถึงว่า เค้าบอกว่าซื้อแล้วอย่าถ่ายรูปลงเว็บ
คงเพราะเรื่องนี้มั้ง..... เค้าบอกเสียชื่อฟาร์ม
อ้าว งั้นมายัดเยียดขายให้เราแต่แรกทำไม โฆษณาซะดิบดีเลย
เคืองจนน้ำตาไหล เจ็บใจ....เสียใจที่เชื่อใจฟาร์มนี้

บอกได้คำเดียวว่าไปดูมา 6000 ยังไม่ซื้อเลย นึกภาพดูเอาเองนะคะ
ว่าลูกหมาที่ไปดูจะสภาพประมาณไหน เทียบโชกุนไม่ได้ถึง 1 ใน 4 เลย





 

Create Date : 18 ตุลาคม 2553    
Last Update : 18 ตุลาคม 2553 21:02:04 น.
Counter : 2165 Pageviews.  

เหมือนกันเด๊ะ !!!!

ไม่รู้มีใครเคยได้ยินคำพูดนี้กันหรือเปล่า....."เจ้านายเป็นยังไง ลูกน้องเป็นยังงั้น"
นายโชกุน สมุนตัวแสบของแม่ลิง ก็เหมือนจะหล่อรวมนิสัย(เสียๆ)ของคนในบ้านมาครบถ้วน

1.ความซุ่มซ่าม ...



อันนี้มีเต็ม 100 ทั้งคู่ ทั้งณิชาและเจ้าโชกุน

ณิชานี่ตั้งแต่เด็กยันโต แม่คุณกะระยะผิดตลอด เดินชนโต๊ะมั่ง เก้าอี้มั่ง ชนโน่นชนนี่ไปหมด เรียกได้ว่าต้องมียาหม่อง แซมบัค เป็นยาสามัญประจำบ้านเลยทีเดียว

ส่วนนายโชกุน ตั้งแต่วันแรกจนทุกวันนี้มีเรื่องให้ซุ่มซ่ามตลอด กะระยะผิดเช่นเดียวกับณิชา คือไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองตัวโต เดินลอดช่องใต้โต๊ะไม่พ้นชนโต๊ะหัวโป๊กทุกที

วันดีคืนดีวิ่งซนในบ้าน ชนโน่นชนนี่ตลอด พอเจ็บตัวก็หันมามองตาละห้อย นึกว่าจะมีคนสงสาร ที่ไหนได้ โดนทั้งบ้านหัวเราะ จนโชกุนมองค้อนแล้วเดินกลับเข้าห้องไป

2. นอนละเมอ






ช่วงนี้เด็กๆมีกิจกรรมและเรื่องราวมากมายในโรงเรียนของเค้าเต็มไปหมด
วันนึงๆไม่ใครก็ใครบ้างหล่ะ ที่ต้องละเมอออกมา บางทีแม่ลิงก็งง เอ...เด็กๆพูดอะไรหว่า บางทีก็ขำ โดยเฉพาะวสา รายนี้ละเมอเรื่องกินตลอด

ส่วนโชกุน ไม่รู้ว่าฝันเห็นอะไรน๊า นอนละเมออมยิ้มอยู่ได้ เป็นหมาที่ประหลาดจริงเชียว

3. กินแต่ขนม ข้าวไม่ค่อยจะกิน



วสา เป็นคนชอบกินมาก...โดยเฉพาะขนม กินได้กินดี แถมกินจุอีกตะหาก
ให้ตังค์ไปโรงเรียนทีไรขอเพิ่มเพื่อซื้อขนมตลอด

ส่วนนายโชกุน แม่ลิงกำลังฝึกอยู่ ตอนนี้โชกุนฟังคำสั่งให้นั่งได้แล้ว
พอโชกุนเห็นแม่ลิงถือขนม โชกุนจะรีบนั่งลงทันที แต่คำสั่งหมอบและคอยนี่โชกุนเคยทำได้นะ พอแม่ลิงจะโชว์ให้คนอื่นดูทีไร โชกุนคอยไม่เป็นซะที
ก็แหม...ตาจ้องมือที่แม่ลิงถือขนมเป๋งเลย...พอสั่งให้คอยแล้วแม่ลิงถือขนมเดินออกมา โชกุนรีบลุกแล้วแจ้นตามทันที กลัวอดขนม...ว่างั้น เฮ้อ ฝึกไม่สำเร็จกันพอดี

4. ตัวใหญ่ ใจปลาซิว



เหมือนนายพะโล้ชัวร์ ล้านเปอร์เซ็นต์......
มีเรื่องทีไร อย่าหวังพึ่งพานายพะโล้ เพราะพะโล้จะหลบเป็นคนแรก

ส่วนโชกุน รูปหล่อ ตัวใหญ่ซะเปล่า(ตัวใหญ่เหมือนพะโล้เลย) แต่ใจมดมากๆ
เจอเจ้าหมาชิวาวาตัวเล็กกว่าตัวเองอีกแถมเป็นตัวเมียซะด้วย แทนที่จะยืนอกผายไหล่ผึ่ง เปล๊า....กลับมุดตัวลีบอยู่ใต้เก้าอี้ เสียหน้าเจ้าของชะมัดเลย









 

Create Date : 09 ตุลาคม 2553    
Last Update : 9 ตุลาคม 2553 15:50:22 น.
Counter : 429 Pageviews.  

1  2  

spiyaart
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม่ลิงเองจ้า
Friends' blogs
[Add spiyaart's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.