Happy Birthday
Happy Birthday

วันนี้นอนเล่นเกลือกกลิ้งเป็นปลาพยูนเกยตื้นอยู่ดีๆก็มีอีเพื่อนมันยกโขยงมาหาถึงบ้าน
จะไล่มันกลับก็กระไรอยู่ เออ.....ให้มันเข้ามาก็ได้(วะ) และแล้วก็เป็นอย่างที่คาดไว้
ความสงบสุขที่เคยมีมาตั้งแต่เช้าหายไปหมดแล้ว
เพราะไอ้พวกเวรนี่แท้ๆเลยมันเข้ามาทำอย่างกับเป็นบ้านของพวกมันเองอย่างงั้นแหละ
ของในตู้เย็นมีอะไรมันขนออกมากินกันจนเกลี้ยง
ข้าวของปะดามีในบ้านมันก็รื้อซะจนรกไปหมดแล้ว
ถ้าฆ่าคนแล้วไม่ติดคุกกรูยิงไอ้พวกนี้ไปแล้วแน่ๆๆ
เย็นไว้ๆๆๆดูๆท่าแล้วมันต้องกลับดึกแน่ๆ
เวลาผ่านไป...................
ผ่านไป.................
ผ่านไป..............
ผ่านไป................
และก็ผ่านไป..................
กว่าจะรู้ตัวว่าเบียร์จะหมดไปลังนึงแล้วก็เกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว
อ้าวนี่เราหลงไปนั่งดิ๊งค์กะมันตั้งแต่เมื่อไหร่ (วะ)เนี่ย
เออออห่อหมกเลยตามเลยไปเลยแล้วกัน
Where where is where where ไหนๆก็ไหนๆ
ช่างมันเหอะ รินๆๆๆๆๆๆและริน
และแล้วเรื่องน่าเบื่อในวงเหล้าก็มาถึง
เมื่อเหล้าเข้าปากแล้วมักจะกัดกัน

“เออ ทำไมกูพูดแค่นี้มึงก็ไม่ยอมเหรอไง เออ กูมันไม่ดีไม่สำคัญนี่หว่า”
เสียงอันน่ารำคานมันมาแล้วเมื่อมีเสียงหาเรื่องอย่างนี้ขึ้นมาก็จะมีคนปลอบประโลมตามมาทันที

“เมิงเป็นอะไรของเมิงวะ บ้าเหรอเมาแล้วก็ไปนอนไป”

“กรูไม่เมา อย่าเสือกมาไล่กรู”

อะไรของมันวะ เป็นอะไรของมัน โวยวายอยู่ได้

“เออ กูรู้กูมันไม่ดีวันเกิดกูยังไม่ใครจะจำกันได้เลย”

ประโยคนี้เองทำเอาเพื่อนๆทั้งหลายแหล่สะดุ้งกันเฮือก

ถึงว่าทำไมวันนี้หน้ามันอย่างกับตูดบุ๋มเข้าไปซะตากับจมูกปากหายไปเลย
จนเราต้องออกมาซุบซิบกันว่าจะเอายังไงดี
จนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่ามันไม่บอกเองนี่หว่า
(ใครจะไปจำได้วะวันเกิดแม่กรูเองบุพการีของกรูแท้ๆกรูยังลืมเลย ประสาอะไรกับเพื่อนอย่างเมิงวะ)
เอางี้ไปซื้อเค็กที่เซเว่นให้มันก้อนนึงก็แล้วแก้หน้าไปก่อน
ดังนั้นหน่วยกล้าตายจึงออกเดินทางไป 2 คน
หลังจากนั้นหน่วยกล้าตายก็โทรมาบอกว่า

“เค็กหมด เอาขนมปังถั่วแดงแทนได้ไหมวะ”
จะตอบว่าได้อยู่แล้วถ้าสายตาไม่เหลือบไปเห็นไอ้เจ้าของวันเกิดไปนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่มุมมืดซะก่อน
แล้วมันไม่เจือกบอกเร็วกว่านี้วะ
ไม่อย่างงั้นกูอบเองแล้ว

“ไม่ต้องเดี๋ยวจัดการเอง ซื้อนมข้นจืดมาอย่างเดียวพอ”

นึกขึ้นมาได้ว่ามีแป้งแพนเค็กสำเร็จรูปอยู่
เอามาเทใส่ชามเทนมข้นจืดลงไปตอกไข่ลงไป 2 ฟอง
แล้วก็คนๆให้มันเข้ากัน
ดูว่าส่วนผสมไม่เหลวไม่ข้นจนเกินไป
ทีนี้ก็เทลงในกะทะเทปล่อนใบเล็กให้เต็มกะทะและสูงขึ้นมาสัก 1 เซนติเมตร
แล้วเบาไฟให้อ่อนที่สุดของที่สุด
หาฝามาปิดไว้รอสัก 2-3 นาทีแล้วก็พลิกกลับด้าน
พอได้สัก 2 แผ่นก็เอาออกแล้วก็เอาวิปปิ้งครีมกระป๋องฉีดให้ทั่วๆ
แล้ววางแพนเค็กอีกแผ่นทับลงไปแล้วก็ฉีดวิปปิ้งครีมอีกรอบนึง
ยังดีที่ในตู้เย็นยังมีสตอเบอรี่แช่แข็งอยู่
(อีพวกปอปนี่มันไม่เห็นถ้าเห็นก็ไม่เหลือหรอก)จะเอามาผ่าครึ่งแล้ววางลงไปก็ไม่ได้เพราะมันแข็งอย่างกับหิน
เออ .... อ เอาทั้งลูกนี่แหละวางเรียงๆลงไปบนวิปปิ้งครีม เอาเทียนมาปักเดินเอาไปให้มัน
และแล้วเราก็ได้เห็นน้ำตาปนแอลกอฮอร์ของลูกผู้ชายสายเลือดที่ราบสูงไหลออกมา
เอ๊อ................รอดไปทีกรู

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“เมื่อถึงวันเกิดก็จงบอกเพื่อนด้วย
ปีนึงมีวันเดียวใครมันจะไปจำได้วะ

ยังดีมันไม่เกิดวันที่ 29 กุมภา 4 ปีมีครั้งเดียว หนักเข้าไปอีก”

.............วันเกิดฉันทำไมมันจึงไม่มีใครจำ (เมิงน่าจะรู้ตัวว่าเมิงเป็นคนยังไง หุๆ)




Create Date : 15 มิถุนายน 2550
Last Update : 16 มิถุนายน 2550 0:29:10 น.
Counter : 298 Pageviews.

0 comments
♥♥ I Draw You in the Autumn Sky ♥♥ ทูน่าค่ะ
(20 พ.ย. 2564 10:53:01 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ  หลักกิโลเมตรที่ 290-ตัวละครที่น่ารังเกียจ ตะลีกีปัส
(19 พ.ย. 2564 12:20:59 น.)
ตัวละครที่น่ารังเกียจ อาจารย์สุวิมล
(19 พ.ย. 2564 08:17:02 น.)
ดาวประกาย : ก.ศยามานนท์ สามปอยหลวง
(18 พ.ย. 2564 08:47:04 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Wowan007.BlogGang.com

หมวยเคี้ยง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด