Roof top
ดาดฟ้า

แผ่นพื้นที่อาบไล้แสงแดดและสายฝน

เป็นพื้นที่สายลมพัดผ่านให้เย็นฉ่ำ

ทุกๆครั้งที่รู้สึกไม่สบายใจ ผมจะขึ้นมายืนบนนี้

ทุกๆครั้งที่รู้สึกเหงาใจ ผมจะขึ้นมาพักสายตาบนนี้

เป็นดาดฟ้าที่เปิดโล่ง

หมุนตัวดูรอบด้าน

เห็นแต่ตัวตึกอันหลากหลายผุดพลายขึ้นอย่างไร้ระเบียบ

ผมชอบสายลมที่กระซิบบนผิวกาย

ผมชอบบรรยากาศรอบข้างที่รายล้อมบนพื้นว่างแห่งนี้

การยืนอยู่บนนี้ทำให้รู้สึกโล่งใจขึ้น

การยืนอยู่บนพื้นที่แห่งนี้ยามค่ำคืนมันช่างสุขใจเหลือกล่าว

แต่บ่อยครั้งที่สุดยามอยู่คนเดียวบนนี้ สิ่งที่คิดคือถึงคืออะไรรู้ไหม

คือ เธอ ยังไงล่ะ

คือรอยยิ้มของเธอ

คือเสียงหัวเราะของเธอ

คือภาพใบหน้าเธอ

และไออุ่นที่เคยคุ้น

คือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอที่ครอบครองทุกพื้นที่แห่งความคำนึง

หลายครั้งไม่ได้บอก

บ่อยครั้งไม่ได้เล่า

แต่ทุกๆวันคือช่วงเวลาแห่งความสุข

เมื่อมีเธออยู่ในใจ

อยากบอกว่า คิดถึง เธอสุดใจเลยตอนนี้



Create Date : 25 พฤษภาคม 2551
Last Update : 25 พฤษภาคม 2551 23:03:16 น.
Counter : 264 Pageviews.

1 comments
นายแม่ทั้งสอง..(ตะพาบๆ กิโลเมตรที่ 246 "แสดงออกถึงความรัก") nonnoiGiwGiw
(8 ก.พ. 2563 00:10:10 น.)
:: ดาบซ่อนคม 17 :: กะว่าก๋า
(7 ก.พ. 2563 07:33:32 น.)
“นายตะลอน“ : อย่างน้อยก็แหล่ม ตะลอน ตามอำเภอใจ
(4 ก.พ. 2563 13:19:16 น.)
วิ่งตาม(จน)ทัน จันทราน็อคเทิร์น
(4 ก.พ. 2563 16:39:15 น.)
  
โดย: เพลินพิศ คิดถึงคุณ วันที่: 26 พฤษภาคม 2551 เวลา:3:12:41 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Totthee-fantastica.BlogGang.com

เจ้าชายเท้าเปล่า
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]