เอาล่ะเว้ยเฮ๊ย จั่วหัวบล็อคแบบนี้แสดงว่าคิดการใหญ่อีกแระสิชัชชษา 555 มาเสียเงินกัน 

ตอนนี้ใช้เวลาว่างที่มีอยู่ม๊ากมากมาทำขนมส่งค่ะ ส่งที่ร้านที่หนูแดงทานกาแฟประจำ เป็นร้านเพื่อนฝูง อยู่ในจังหวัดนี่แหละ แต่ส่งไปได้ไม่นาน ไม่มีคนกินหนมเรา 555 ป่าว ล้อเล่นอ่า  เริ่มคิดการใหญ่ อยากมีเบเกอร์รี่เฮาส์เป็นของตนเอง เลยอ่านะ รวบรวมความกล้าไปขออนุญาติคุณแม่ คนขับรถ และคุณลูกดู แต่ละคนส่ายหน้าไปหมดเลย  แต่อาจจะเห็นความดันทุรังของหนูแดง เลยได้แค่ส่ายหน้าแต่บอกว่า อยากทำก็ทำ ฮ่าๆๆๆๆ ได้ผลาญงบเล่นอีกแระตรูงา่นนี้ (ไมแกคิดงี้อ่า)

สุดท้ายมาลงเอยที่บ้านตัวเองค่ะ บ้านมีเนื้อที่ว่างอยู่หน่อยนึง คุยกะพี่ชายที่เป็นสถาปนิกบอกว่าสามารถสร้างกระท่อมเล็กๆไว้เป็นBake Hut ได้ น่าจะประมาณ 20*20 ตารางเมตร

บริเวณนี้แหละค่ะที่จะเอามาทำกระท่อมขายหนม

รกไปหน่อย เพราะฝนตก ใบไม้ร่วง ต้นไม้คงต้องเอาออกหมดเลยค่ะ พี่ชายบอกแบบนั้น

ต้นมะยมหน้าบ้าน พี่ชายบอกว่าจะต้องเอารั้วบ้านออกทั้งหมดเลย เหมือนงานใหญ่เลยเนอะ

ตอนนี้ทุกอย่างยังเป็นโครงการแค่ในความฝัน จากการถามหลายคน การทำธุรกิจแบบนี้ต้องมีเงินเย็น การลงทุนค่อนข้างสูงทีเดียว หนูแดงพอมีเงินเก็บอยู่มั่ง หาขูดจากคนนั้นคนนี้555 เพราะเบื่อการเฝ้าคลีนิคให้คนขับรถแล้วอ่า เบื่อการที่จะต้องมาเห็นคนไข้สาวๆบางคนสำออยมาหาหมอ555 ว่าไปนั่น เธอเหล่านั้นทำให้ฉันอยู่ได้นะเนี่ยะ อิอิ 

เดี๋ยวบล็อคหน้าจะลิสต์คอนเซปท์ร้าน พร้อมควานหาชื่อมาเป็นงานต่อ ไป เอาจริงๆแล้วนะทีนี้ ห้ามโปรเจคล่มล่ะ สู้ๆ