สังคมนี้...บางทีก็น่างุนงง


ในภาพอาจจะมี 1 คน, กำลังยิ้ม, กำลังยืน, รองเท้า และสถานที่กลางแจ้ง


เมื่อวานนั่งรถตู้กลับบ้าน
เป็นวินรถตู้ที่รถน้อยที่สุด
ผู้โดยสารก็น้อยที่สุด
เพราะมีแค่สองคัน
SmileySmiley
คันแรกจะออกประมาณห้าโมงเย็น
คันที่สองประมาณห้าโมงสี่สิบห้า
คนขับกับผู้โดยสารจึงคุ้นเคยกันดี
เพราะนั่งกันประจำหลายปีมาแล้ว
แต่มีกรณีหนึ่งเกิิดขึ้น
ที่ทำให้งุนงง SmileySmiley
น้องคนหนึ่งค่อนข้างสมบูรณ์
และชอบนั่งเบาะหลัง
เพราะปกติจะนั่งแค่สามคน
จึงนั่งสบายกว่าที่นั่งอื่นๆ 
เมื่อวานมีผู้โดยสารสองคนมาด้วยกัน 
แต่ที่นั่งเหลือที่เดียว
เธอจึงขอเปลี่ยนที่นั่งกับน้องคนนั้น
เผื่อที่่ว่าข้างหลังจะนั่งได้สี่คน
น้องคนนี้เคยบ่นว่า
ทำไมเธอต้องย้ายที่
ในเมื่อเธอมาก่อน
เมื่อวานเธอก็คงจำยอม
ย้ายที่นั่งไปเบาะที่โยกไปมาSmileySmiley
และเธอลงเกือบหลังสุด
จึงต้องลุกไปมาอยู่บ่อยๆ 
จนหัวโขกเพดาน
เห็นแล้วสงสารน้องมาก
และนึกตำหนิสองคนนั้น
คุณมาทีหลัง ยังมีเงื่อนไขขอไปด้วยกัน
ถ้าแบบนั้นควรรอคันต่อไป
ให้คนอื่นเขามานั่งแทน
ไม่ใช่ให้คนที่มาถึงก่อน
เสียสละที่นั่งให้เธอสองคน
แล้วทำเขาลำบากแบบนี้
ถ้าเป็นแบบนี้ 
น้องก็จะโดนแบบนี้เสมอหรือคะ
การมีน้ำใจ การแบ่งปัน
มันต้องอยู่บนเงื่อนไขไม่กระทบสิทธิ
หรือทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนมั้ย
ถ้าการแบ่งปันที่ให้เขาสองคนถึงบ้านเร็วพร้อมกัน
แต่หมายถึงอีกคนต้องนั่งลำบากตลอดทาง
และยังต้องลุกไปมาหลายครั้ง
ทั้ง ๆ ที่ก็จ่ายเงินเท่ากัน
แต่ถ้าน้องไม่เสียสละ
สำหรับฉันจะมองว่า
น้องทำถูกแล้ว น้องแค่รักษาสิทธิของน้อง
ไม่ใช่ว่าน้อง แล้งน้ำใจ
เพราะยังมีรถอีกคัน
ไม่ใช่ไม่มีรถเลย....
Smiley

ความมีน้ำใจต้องไม่แล้งน้ำใจต่อตนเอง
มั้ย?????

ปล.เขียนเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะเห็นแก่พวกเดียวกันนะคะ Smiley





Create Date : 06 กุมภาพันธ์ 2562
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2562 13:36:37 น.
Counter : 285 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

sunny-low
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ความทุกข์
สอนให้อดทน
ถ้าผ่านมันได้
ก็จะเจอความสุข...
กุมภาพันธ์ 2562

 
 
 
 
 
1
2
3
4
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
21
23
24
25
26
27
28
 
 
All Blog