เอาภาพสวยๆ มาล่อ...ให้ดูสบายใจสบายตาเล่นๆ เข้ากับบทเพลงเพราะๆ แต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่จะเขียนเลยนะ..อิอิ![](//www.bloggang.com/emo/emo21.gif)
เพลงนี้เพราะเนอะ...
เพราะเรานั้น...คู่กัน ของวงคาไลโดสโคป เป็นเพลงเก่าที่น่าฟังอีกเพลงหนึ่ง
บางสิ่งบางอย่างเมื่อเปลี่ยนไปแล้ว
คงยากที่จะกลับคืนมาได้อีกครั้งนะ...
เพราะเรานั้น..คู่กัน
ความว่างเปล่ากับความเหงา
ปนความเศร้าในตัวเรา
คุ้นเคยกับการมีเขา
เหลือเพียงเรากับความสับสนในใจ
ชีวิตหนึ่งกับความหวัง
ฉันก็ยังหวังในใจ
สักวันหนึ่งสิ่งที่ฝัน
จะหวนคืนวัน
กลับเป็นดังกำลังใจ
ไม่เป็นไรมาเริ่มกันใหม่
จะไม่ยอมให้วันใด
ปล่อยให้ใจฉันต้องขาดเธอ
จะผูกพันสองเราให้เป็นหนึ่งเดียว
กลับมาเป็นเหมือนเคย
กลับมาเลย...เพราะเรานั้น..คู่กันของหายได้คืน...???
![](//www.bloggang.com/emo/emo36.gif)
เพื่อนๆ เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้หรือเปล่า เรามีอยู่หลายครั้งเหมือนกัน แต่ล่าสุดก็เมื่อไม่กี่วันนี่เอง เป็นสิ่งของไม่มีราคาค่างวดอะไรหรอก แต่ก็เสียดายถ้ามันหาย
ก้อแค่ปากกา 1 ด้าม ปากการาคา 10 บาท
![](//www.bloggang.com/emo/emo6.gif)
แต่เป็นปากกาที่เราตั้งใจไปหาซื้อมา เพื่อไว้พกติดตัวและไว้เขียนงาน ดังนั้น มันจึงมีความสำคัญมากกว่าปากกาทั่วไปที่เรามีอยู่หลายสิบแท่ง เพราะเราให้ความสำคัญกับมัน
ตั้งแต่ซื้อมา ปากกาด้ามนี้มันก็อยู่กับเราตลอด และไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ เพราะงานของเราต้องประสานกับแผนกต่างๆ และเพราะเป็นปากกาด้ามใหม่ ความเห่อของใหม่จึงมีมาก...อิอิอิ
![](//www.bloggang.com/emo/emo25.gif)
และวันดีคืนดี มันก็หายไป โดยไม่รู้ตัว...เราจำไม่ได้ว่า ไปลืมไว้ที่ไหนหรือเปล่า หรือทำตกหล่นตรงไหน พยายามถามเพื่อนๆ ว่าเห็นปากกาลักษณะแบบนี้มั้ย ไม่มีใครเห็น พยายามค้นหาทุกที่ ทุกแผนกที่ไปติดต่อ ก็ไม่เจอ...เมื่อคิดว่ามันคงหายจริงๆ แล้ว ก็รู้สึกเสียดาย...ความจริงไม่เห็นจะต้องเสียดายเลย หายไปก็ซื้อใหม่สิ ...นั่นสิ...
![](//www.bloggang.com/emo/emo29.gif)
แต่เราก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ดี เพราะปากกาแท่งนี้ มันไม่ได้มีขายในร้านสะดวกซื้อที่เราเดินบ่อยๆ หรือในร้านเครื่องเขียนตามห้างที่เราไปเดิน แต่เราซื้อมันจากร้านริมฟุตปาธที่นานๆ ครั้งเราจะมีโอกาสไปเดินสักที
![](//www.bloggang.com/emo/emo42.gif)
นั่นไง คุณค่าของมัน เพราะมันไม่ใช่หาซื้อง่ายๆ สำหรับเรา เราจึงเสียดาย แต่ก็ทำใจแล้วว่า สิ่งของที่หายไปแล้ว ก็หมายความว่า เราจะไม่มีวันได้มันคืนมา และพยายามลืมมันไป เลิกค้นหา เลิกถามไถ่จากเพื่อนๆ ต่างแผนก
และแล้ว
![](//www.bloggang.com/emo/emo12.gif)
วันดีคืนดี มันก็โผล่มาให้เราเจอเอง ไปเดินหาซะแทบตาย ปรากฎว่า มันตกอยู่ใต้โต๊ะทำงานของเรา
![](//www.bloggang.com/emo/emo5.gif)
ทั้งๆ ที่เราค้นแล้วตอนแรก แต่คาดว่ามันคงไปค้างอยู่ตรงไหนของโต๊ะทำงาน พอโต๊ะทำงานเราเลื่อนจากที่เดิม มันก็หล่นลงมาแปะ แวบแรกที่เห็น...ดีใจนะ..เออ...แปลกแฮะ เราอุตส่าห์ทำใจลืมมันแล้วนะ และคิดว่าจะหาเวลาไปซื้อใหม่แล้วกัน ..มันก็กลับมาหาเราเองซะงั้น...
อีกเหตุการณ์หนึ่ง ก็คล้ายๆ กัน อันนี้สิสำคัญมาก เพราะเป็นล๊อกเก็ตรูปพ่อ
![](//www.bloggang.com/emo/emo3.gif)
ตอนไปเที่ยวทะเลตรัง และไปแวะอาบน้ำที่บ้านชาวบ้าน ปกติเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัด เราจะไม่ใส่ของมีค่าติดตัวไป แต่จะติดพระและล๊อกเก็ตรูปพ่อนี้ไป เพื่อให้อุ่นใจในความปลอดภัย เวลาอาบน้ำก็ต้องถอดออกและวางไว้ แต่ดันลืม มานึกได้เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว และกลับไปดู
![](//www.bloggang.com/emo/emo10.gif)
หายไปแล้ว เพียงชั่วเวลาแป๊ปเดียว วิ่งวุ่นเลย ถามเจ้าของบ้าน ถามชาวบ้านแถวนั้น ว่ามีใครเห็นบ้างหรือไม่ คำตอบที่ได้คือ ไม่มีใครเห็น !!!!!
เศร้าเลยนะตอนนั้น
![](//www.bloggang.com/emo/emo24.gif)
ไม่คิดโทษคนที่เอาไป และไม่คิดโทษใครทั้งสิ้น เป็นความสะเพร่าและเลินเล่อของตัวเอง ปลงเลยว่า คงจะเสียสิ่งที่รักไปแล้ว เสียดายยิ่งกว่าเสียดาย...แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร และต้องเดินทางไปอีกหาดหนึ่งในวันนั้นด้วย ก่อนไปก็บอกเจ้าของบ้านและทุกคนแถวนั้นว่า สิ่งที่ตามหานั้นคือล็อกเก็ตรูปพ่อกับพระ 1 องค์ ...บอกแบบไม่คิดว่าจะได้คืนอีกต่อไปนะ...แต่ก็สงสัยว่าไปบอกเขาทำไมก้อไม่รู้
![](//www.bloggang.com/emo/emo29.gif)
![](//www.bloggang.com/emo/emo34.gif)
แต่เมื่อเรามาถึงชายหาดอีกแห่งหนึ่ง และกางเต็นท์พัก พอไปเดินเล่นกลับมาที่เต็นท์ก็พบว่า ล็อกเก็ตรูปพ่อและพระนั้นมาแขวนอยู่ตรงต้นไม้บริเวณที่เรากางเต็นท์นอนกัน....ดีใจมากๆ ดีใจสุดๆ และงงสุดๆ เช่นกัน มาได้ไงหว่า...และใครเอามาให้...
![](//www.bloggang.com/emo/emo36.gif)
แต่ไม่อยากคิดอะไร คิดเพียงว่า แค่ได้ล็อกเก็ตพ่อกลับคืนมา ก็ไม่มีอะไรอื่นใดสำคัญไปกว่านี้แล้ว คราวนี้จะเก็บรักษาไว้อย่างดี....เป็นไงล่ะ...ของหายได้คืนของเรา...
แต่ไม่ใช่ทุกครั้งหรอกนะ...
ของบางอย่าง..เมื่อมันหายไปแล้ว
ต่อให้มีคุณค่า มีความสำคัญกับเรามากมายเพียงใด...
ถ้ามันจะไม่ใช่ของของเรา...
มันก็ไม่ใช่ของของเราอยู่ดี
ต่อให้เราดิ้นรนค้นหา..หรือไขว่คว้าอย่างไร
ก็ไม่อาจได้มันมาครอบครองอยู่ดี
แต่ของบางอย่าง...
ถ้าจะเป็นของเรา...
แม้จะหายไปนานแค่ไหน...
หรืออยู่ไกลกันเพียงใด...
มันก็ย่อมเป็นของเราอยู่ดี
และบางที..
เราอาจไม่ต้องไปดิ้นรน
ค้นหาเสียด้วยซ้ำ![](//www.bloggang.com/data/momrew/picture/1140103269.jpg)
เราก็ไม่อาจแน่ใจได้เลยว่า
บางสิ่งบางอย่างจะครอบครองเราด้วย
ฉะนั้น บางอย่าง จึงจากไปในวิถีทางของ ทุกสิ่งทุกอย่าง
-----------------------------------------------------------
ของหาย ได้คืน ไม่ค่อยมีอ่ะจ้ะ หายแล้วหายจ้อย
แต่ถ้าไว้ลืมที่นี่บ่อยมากกกกกกกกก
ความจำเสื่อมด้วยน่ะ........