7 ปี รำลึกถึงจรัล มโนเพ็ชร ที่เมืองเหนือ



สายหมอกกับดอกไม้ ไม่เคยเปิดร้านตามปกติเลย เมื่อถึงวันที่ 3 เดือนกันยายน เพราะอันยา โพธิวัฒน์ ผู้ดูแลร้านต่อมาตามลำพัง หลังจากจรัล มโนเพ็ชร เสียชีวิต ต้องออกสัญจรตามที่ต่างๆ แทบไม่ซ้ำกันในแต่ละปี เมื่อวันที่ 3 กันยา เวียนมาถึง
นั่นก็เพราะต้องจัดงานรำลึกถึงอ้ายจรัลในวงกว้าง เพื่อสืบสานเรื่องหอศิลป์สล่าเลาเลือง ของอ้ายจรัลผู้จากไป
เพิ่งราวๆสองสามปีที่ผ่านมา จึงมีการเคลื่อนไหวที่สายหมอกกับดอกไม้ในวันนี้ วันที่ 3 เดือนกันยายน เป็นการทำบุญตามศาสนาพุทธ เพื่ออุทิศแก่ศิลปินผู้ล่วงลับ จรัล มโนเพ็ชร ผู้ก่อตั้งร้านสายหมอกกับดอกไม้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541

และปีนี้ สายหมอกกับดอกไม้จึงเพิ่งเข้าสู่กระบวนสุดท้ายของบทเพลงซิมโฟนี่ที่จรัลเขียนเอาไว้ เป็นการคลี่คลาย เป็นความกระจ่างแจ้ง ในชีวิตของผู้ที่ยังมีลมหายใจ

รูปภาพที่นำมาใส่ไว้อาจไม่ครบถ้วนทุกผู้ทุกคน คืนนั้น ของปีนี้ มากหน้าหลายตามาร่วมรำลึกถึงอ้ายจรัล ทั้งที่ไม่ได้ป่าวร้องก้องเมือง คงเพราะปากต่อปาก
คืนนั้นสายหมอกกับดอกไม้ของอ้ายจรัล มโนเพ็ชร จึงอบอุ่น ม่วนงัน
เปิดงานแบบฝันๆ ด้วยขับจ๊อยสไตล์ฟิวชั่น ซึง ซอ และเสียงกวีหญิง

ละอ่อนตัวน้อยๆ ขอฟ้อนแด่จรัล จากนั้นนักดนตรีนักร้องตามคิวที่มีไม่กี่คน เท่าที่ได้รับเชิญจากร้านสายหมอกกับดอกไม้ ก็ร่วมบรรเลงเพลงแด่จรัล ด้วยเครื่องดนตรีแทบทุกชิ้นที่ติดตัวมา ขอคารวะในหัวใจเหล่าน้องๆ นักดนตรีทุกคน
แบกมาทั้งเชลโล ทั้งดับเบิลเบส ตัวใหญ่ยักษ์ทั้งนั้น
กีตาร์ ไวโอลิน ขลุ่ย แคน กลอง สาดเสียงเสนาะกล่อมเวทีสุดท้ายในชีวิตศิลปินผู้ล่วงลับ
อีกทั้งซึง กับเตหน่า ไปจนถึงขลุ่ยน้ำเต้า
ยามดึกสี่ทุ่มไปแล้ว เป็นเวลา free stage - free style จนแทบจะฆ่ากันตาย เพราะล้วนมากน้ำใจในการบรรเลงเพลงแด่ปี้อ้ายของหมู่เฮา
รูปภาพยังใส่ได้ไม่ครบถ้วน เจ้าของบล็อก นามว่าหินทิเบตก้อนสุดท้ายขอสัญญาว่าจะค่อยๆนำมาลงเพิ่ม เพื่อส่งสารเป็นการขอบคุณเพื่อนพ้องทุกคนที่ช่างมีน้ำใจให้อ้ายจรัลจ้ะ

อยากเขียนถึงบรรยากาศคืนนั้นจริงๆ ขอเวลาหน่อยนะคะ (ช่วงนี้จนมาก จนเวลาน่ะค่ะ)




Create Date : 19 กันยายน 2551
Last Update : 19 กันยายน 2551 1:44:17 น.
Counter : 892 Pageviews.

5 comments
  
เชื่อว่าอ้ายจรัลคงรับรู้ถึงความรัก ความอาลัยและความระลึกถึงมิรูวาย ที่ใคร ๆ ส่งผ่านไปถึงค่ะ
โดย: แม่ไก่ วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:9:34:48 น.
  
หวัดดีคร้าบ เอากำลังใจมาส่ง
ให้ยิ้มได้ทุกเช้าวันใหม่
วันต่อวันคับ
von mai - Da Endorphine

...จะแวะเที่ยวก่องกลับ อิๆๆๆ
โดย: พลังชีวิต วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:10:10:32 น.
  
เสียดายที่ไม่ได้ไปร่วมงานเพราะช่วงนี้โหมงานหนักแต่ยังคงรักเเละคิดถึงอ้ายจรัลและพี่หมูอยู่เสมอแม้ร้านไม่ได้เปิดแต่ทุกครั้งที่ผ่านไปก็จะจอดเเวะไหว้อ้ายและทักทายเหมือนอ้ายยังอยู่ในร้านสายหมอกและเป็นเเรงใจให้สู้งานตลอดเวลาเมื่ออ่อนล้า
โดย: ใหญ่ ไม้ไทย IP: 118.172.97.29 วันที่: 20 กันยายน 2551 เวลา:22:48:13 น.
  
ใหญ่ ไม้ไทย ยังมีชีวิตอยู่เหรอคะ
งานคืนนั้นอบอุ่นมากจ้ะ

พี่ก็กำลังบ้างานอยู่เช่นกัน หวังจะจบให้เร็วที่สุด
ตายไปก็คงตายตาหลับล่ะ
โดย: last_tibetstone วันที่: 23 กันยายน 2551 เวลา:19:33:40 น.
  
เข้ามาดูแล้วค่ะพี่หิน
โดย: แพรจารุ วันที่: 24 กันยายน 2551 เวลา:16:39:37 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

last_tibetstone
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เหนือกว่ารัก เงินตรา หรือชื่อเสียง... มอบความจริงใจให้แก่กันจะดีกว่า...
กันยายน 2551

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30