Group Blog
 
<<
เมษายน 2555
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
1 เมษายน 2555
 
All Blogs
 
โถงสีเทา ... เข็มพลอย


คำโปรยจากปกหลัง

ในโถงสีเทาที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความเครียดเคร่งเกี่ยวกับชีวิตมนุษย์ยังมีมุมเล็กๆ ที่ผ่อนคลายและเนิบช้าอยู่บ้าง เป็นมุมเล็กๆ ที่มากไปด้วยน้ำใจและความรัก ทั้งมุมนี้ยังอบอุ่นและจริงใจกับเขายิ่งนักจนเขารู้สึกว่าความเป็นไปในมุมนี้สามารถเติมเต็มความโดดเดี่ยวของตัวเองได้ ชาญเวชชักรู้สึกว่าชีวิตเขากำลังโหยหาความรัก! ใช่แล้ว คำนี้หลุดเข้ามาในสมองอย่างอึกทึกและไม่ทันตั้งตัว

ความรัก มันคือความรักจริงๆ หรือ ถ้าความคิดถึงคือส่วนหนึ่งของความรักละก็ใช่แน่เลย เขากำลังรักปานหทัย แล้วอย่างไรล่ะ ความรักของเขาจะเริ่มต้นกันอย่างไร จะดำเนินไปอย่างไรและมันจะจบลงอย่างไร...

อ่านแล้วคิดอย่างนี้ค่ะ

ได้อ่านผลงานของเข็มพลอยมาหลายเรื่องแล้ว โดยรวมแล้วรู้สึกว่าเนื้อเรื่องจะเรียบๆไม่มีอะไรหวือหวา แต่จขบ.สรุปได้ว่าชอบทุกเรื่องเลยค่ะ

เรื่องโถงสีเทานี่มีปกเป็นรูปไวโอลินแต่มีคำโปรยหน้าปกว่า “วันนี้คือวันดีที่สุด เพราะพรุ่งนี้อาจสายไปเสียแล้ว” อ่านแล้วก็งงๆว่าตกลงเรื่องมันจะเกี่ยวกับอะไร แต่พออ่านคำนำก็รู้เลยค่ะ ว่าเตรียมร้องไห้ได้แน่นอนเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ป่วยระยะสุดท้าย

คุณพ่อของปานหทัยเพิ่งเสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็งไม่กี่ปีต่อมา คุณแม่ของเธอก็ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเช่นกัน ปานหทัยจึงลาออกจากงานเดิม มาเป็นครูสอนดนตรีเพื่อจะได้มีเวลาดูแลแม่มากขึ้น เพราะการพาแม่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลรัฐเป็นปัญหาใหญ่พอสมควรถ้าไม่มีเวลา

คุณหมอเจ้าของไข้ คือคุณหมอชาญเวช เป็นหนุ่มใหญ่อายุเยอะพอสมควรค่ะ พอมาชอบปานหทัยที่ค่อนข้างอายุน้อยเลยทำให้ต้องคิดมากพอควร จะแสดงออกมากไปก็ไม่เหมาะสม ประกอบกับการที่มีคนในครอบครัวเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งมาก่อนทำให้เขาค่อนข้างไม่มั่นใจในอนาคตของตัวเอง เพราะมีแนวโน้มจะเป็นมะเร็งด้วยเหมือนกัน

เนื้อเรื่องดำเนินไปค่อนข้างเรื่อยๆแต่มีข้อคิดเยอะมาก เนื่องจากการที่คุณแม่ของปานหทัยเป็นมะเร็ง ทำให้เกิดความเครียดในครอบครัวมากพอสมควรเพราะความไม่เข้าใจกันระหว่างผู้ป่วยและผู้ดูแล ฝ่ายหนึ่งก็รำคาญตัวเองด้วยอาการป่วยอยู่แล้ว แต่ยังสามารถทำอะไรๆ ได้อยู่แต่กลับถูกกีดกันจากลูกเนื่องจากความเป็นห่วง กลัวว่าคุณแม่จะหกล้มหรือเป็นอะไรไปทำให้มีข้อขัดแย้งกันอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่แม่ลูกคู่นี้คุยกันสื่อสารกันได้อย่างดี ทำให้สามารถลดความขัดแย้งลงไปได้ค่ะ (ตรงนี้แอบคิดถึงตัวเองเพราะบ้านเรามีคุณยายที่อายุเยอะแล้ว แต่ยังคิดว่าตัวเองทำนู่นทำนี่ไหวอยู่ แต่เรากลัวยายเดินไปเดินมาแล้วจะหกล้ม เลยได้เถียงกันบ่อยๆ)

อีกประเด็นของเรื่องนี้คือความไม่เข้าใจกันระหว่างหมอกับคนไข้ซึ่งหลังๆ เราเห็นกันได้บ่อยว่ามีการฟ้องร้องหมอหรือมาโพสต์ในเวบบอร์ดว่าหมอหรือบุคคลากรทางการแพทย์ให้บริการไม่ดี ในเรื่องนี้ก็มีการพูดถึงประเด็นนี้บ้างเช่นกันค่ะว่าทำให้หมอๆ หลายคนไม่อยากทำงานรักษาคนไข้แล้วเพราะทำไปก็มีความเสี่ยงที่จะโดนฟ้องค่อนข้างสูง จขบ.เคยคุยกับเพื่อนที่เป็นหมอ สรุปกันว่าส่วนใหญ่ปัญหามักจะเกิดจากความไม่เข้าใจกันระหว่างหมอกับคนไข้ บางครั้งหมออธิบายไม่หมดเพราะคิดว่าคนไข้ไม่เข้าใจหรอก พอเกิดความผิดพลาดทางคนไข้ก็บอกว่าทำไมหมอไม่บอกแต่แรก อะไรทำนองนี้แหละค่ะ

อีกประเด็นที่น่าสนใจคือเรื่องการใช้ทุน ในเรื่องนี้มีอีกคู่หนึ่ง ฝ่ายชาย (ศราวุธ) เป็นเด็กต่างจังหวัดรับทุนมาเรียน มีความตั้งใจแน่วแน่ว่าจะกลับไปใช้ทุนที่บ้านเกิด แต่เมื่อมาพบรักกับฝ่ายหญิง (หมอแป๋ม) ซึ่งเป็นเด็กกรุงเทพฯมีเงินค่อนข้างเยอะ พ่อแม่ไม่อยากให้ไปอยู่ต่างจังหวัดกับฝ่ายชาย ทำให้ความตั้งใจของฝ่ายชายคลอนแคลนไปบ้าง แต่สุดท้ายปัญหานี้ก็จบลงด้วยดีค่ะ

จุดที่ชอบงานของเข็มพลอยอีกอย่างนึงคือตัวละครค่อนข้างเป็นคนดีกันค่ะไม่มีใครร้ายจนเกินเหตุ ส่วนใหญ่จะมีแต่ความปรารถนาดีให้กัน อย่างในกรณีหมอศราวุธกับหมอแป๋ม ตอนแรก จขบ. นึกว่าพ่อแม่ของหมอแป๋มจะกีดกันสุดตัวกลับกลายเป็นให้ความช่วยเหลือว่าที่ลูกเขยเป็นอย่างดี หรือในคู่ของหมอชาญเวชกับปานหทัยทั้งเพื่อนร่วมงาน ทั้งลูกศิษย์ของหมอชาญเวชต่างช่วยกันลุ้นช่วยกันผลักดันคู่นี้อย่างน่ารักเลยค่ะ

ปล. มีตอนนึงที่คุณแม่ของปานหทัยต้องทำ MRI แล้วจินตนาการว่าเหมือนโลงศพ ตรงนี้ จขบ. ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคิดกันไปได้ขนาดนั้น เราเองก็เคยทำ MRIแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร มีแต่ตื่นเต้นว่าได้ทำอะไรที่คนอื่นไม่ค่อยได้ทำกัน หรือ จขบ. จะเป็นคนแปลกเอง เพราะพอมีคนรู้ว่าไปทำ MRI มาก็ถามกันว่าน่ากลัวมั้ย เหมือนโลงศพรึเปล่า หรือเพราะเราไม่ได้กลัวที่แคบก็ไม่รู้ค่ะ 




Create Date : 01 เมษายน 2555
Last Update : 1 เมษายน 2555 21:43:01 น. 8 comments
Counter : 2812 Pageviews.

 
เรามีงานของเข็มพลอยดองไว้อยู่เล่มนึงค่ะ เคยเปิดอ่านดูรู้สึกไม่ค่อยสนุกเลยวางไว้ก่อน คิดว่าตอนนี้คงได้ที่แล้วล่ะค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม IP: 110.168.68.60 วันที่: 1 เมษายน 2555 เวลา:22:10:08 น.  

 
งานของเข็มพลอยจะดำเนินเรื่องค่อนข้างช้าค่ะ ถ้าชอบแบบเร็วๆ อาจจะเบื่อได้


โดย: lalabel วันที่: 2 เมษายน 2555 เวลา:16:07:50 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านงานของเข็มพลอยเลย
จขบ.ชอบทุกเรื่อง...คงต้องหาโอกาสลองบ้าง


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 2 เมษายน 2555 เวลา:16:37:30 น.  

 
เราชอบเพราะมีข้อคิดทุกเรื่องเลยค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกว่าได้อะไรกลับมา ไม่ได้อ่านเล่นสนุกๆ เฉยๆ


โดย: lalabel วันที่: 3 เมษายน 2555 เวลา:8:15:21 น.  

 
น่าอ่านจังค่ะเรื่องนี้


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 4 เมษายน 2555 เวลา:5:02:53 น.  

 
คุณหวานเย็น - อ่านเลยๆๆๆๆ


โดย: lalabel วันที่: 5 เมษายน 2555 เวลา:22:51:47 น.  

 
คุณ lalabel เป็นเจ้าของ เวป Bookforfun หรือเปล่าคะ พอดีไปเห็นความเห็นเรื่องนี้ ในหน้าที่ขายหนังสือเรื่อง โถงสีเทาอ่ะค่ะ....


โดย: Serverlus วันที่: 14 ตุลาคม 2555 เวลา:8:45:52 น.  

 
ป่าวค่ะ คุณ Serverlus

ไปดูมาแล้ว แอบอึ้งเล็กน้อย
ขอคิดก่อนว่าจะเอาเรื่องดีมั้ย

ขอบคุณนะคะ


โดย: lalabel วันที่: 15 ตุลาคม 2555 เวลา:9:10:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

lalabel
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]





งานเขียนและรูปถ่ายในบล๊อกนี้เป็นลิขสิทธิ์ของ lalabel
ถ้าชอบและไม่ได้นำไปใช้เพื่อการค้าก็ save ได้ค่ะ
แต่ถ้าจะเผยแพร่ต่อ ขอความกรุณาอย่าดัดแปลง
หรือตัดทอนส่วนหนึ่งส่วนใดของงาน
และกรุณาแจ้งให้ lalabel ทราบก่อนด้วยนะคะ
^__^


New Comments
Friends' blogs
[Add lalabel's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.