I noticed tonight that the world has been turning
While I've been stuck here dithering around
Can't Stop Now/Keane
 
"It takes a lot of walking to get to know you..." / Acid House Kings



งงแฮะ วันนี้ลองเปิด blog ดู หลังจากไม่ได้เปิดนานมาก จู่ๆ ก็ใช้ได้ขึ้นมา
ว่าแล้วก็เขียนอะไรสักหน่อยดีกว่า ฉลองการกลับมามีสติสตังของคอมเรา

จะแปลกไหม ถ้าผมเขียนถึงแม่ ในเวลาที่ทั้งประเทศกำลังพุ่งความสนใจไปที่พ่อมากกว่า

เรื่องมันมีอยู่ว่า แม่ผมเพิ่งกลับจากเกาหลี
เป็นการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกในชีวิตของแม่ ที่ทำงานพายกโขยงกันไปดูงานที่เกาหลี แต่ดันเป็นช่วงฤดูหนาวที่ว่ากันว่าอุณหูมิต่ำขนาดติดลบเลยทีเดียว เป็นเหตุให้พ่อผมเป็นห่วงเป็นพิเศษ กลัวแม่จะไม่สบาย เตือนโน่นเตือนนี่ยกใหญ่
ส่วนผมไม่ห่วงอะไรมากนัก ยังไงเสียเขาก็ไปกันตั้งเยอะ ขาดเหลืออะไรก็คงพอมีคนช่วยแม่ได้ จะซื้อหาเอาที่นั่นบ้างก็ไม่น่ายาก ตราบที่เงินอำนวย
สิ่งที่ผมทำให้อย่างเดียวจึงเป็น การให้แม่ยืมผ้าพันคอที่ซื้อมาจากปาย

(อ่านเรื่อง ปาย ของผมได้ที่นี่)

ผ้าพันคอถักสีม่วงความยาวมหาศาล ม้วนไปมาหลายรอบบนคอแม่ในรูปถ่ายจากเกาหลีที่ผมเห็น
มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาดดี เหมือนผมกอดแม่ไว้ตลอดตอนอยู่ที่นั่น เหมือนเราเดินเป่ามือหนาวถึงกระดูกอยู่ด้วยกันในเกาหลี ทั้งที่จริงๆ แล้วผมวิ่งตามรถเมล์ ร้อนตับแตกอยู่แถวถนนเอกมัย
บ้านผมไม่นิยมบอกกันว่า “รัก” กันนักหรอก นี่เป็นครอบครัวที่ดีที่สุดเท่าที่ผมคิดว่าจะมีได้ การกระทำพูดแทนทุกอย่างแล้วว่าเรารักกัน แต่ตอนเห็นภาพนั้น ผมจำขึ้นมาได้อีกครั้งและอยากพูดมันออกไป

“เออ ผมรักแม่นะ”
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูด เพราะ อืมมมม ไม่ชินมั้ง ผมปากแข็งเป็นสันดานด้วยแหละ

แต่ไหนแต่ไรแล้ว ผมไม่เคยเชื่อในเรื่อง “ความรัก” ที่มาพร้อมกับ “หน้าที่” หากแม่ผู้ให้กำเนิด รักลูกในไส้เท่าเทียมกับชีวิตตนเองจริงทุกราย เราคงไม่ได้ยินข่าวแม่บางคนที่ใจร้ายพอจะทิ้งลูกของตัวเองได้ ทั้งผมก็ไม่เคยคาดหวังว่า พ่อ แม่ ลูก พี่ น้อง หรือสถานภาพใดๆ เป็นข้อผูกมัดให้เราต้องรักคนในสายเลือดเดียวกับเรา หากเขาปราศจากเสน่ห์ให้รักโดยสิ้นเชิงล่ะก็ โทษทีนะ ผมก็รักไม่ลงเหมือนกัน
ตรงกันข้าม ผมคิดว่า เรารักกันเพราะต่างก็ทำตัวให้เป็นที่รักของกันและกันต่างหาก จริงอยู่ผมมีข้อเสียอยู่ไม่น้อย แต่ตาชั่งฝั่งใฝ่ดีของผมมันหนักเหนือมวลสารของมารในตัวแน่นอน ส่วนแม่น่ะหรือ แม่ก็ย่อยที่ไหนกัน...

ยิ่งผมโตขึ้นเท่าไหร่ ผมยิ่งเห็น “แม่” เป็น “คน” ขึ้นทุกที
ย้อนไปครั้งเป็นเด็ก “แม่” คือ “แม่” ตามที่ควรจะเป็นเท่านั้น แม่ต้องเตรียมข้าวให้ผมสิ แม่ต้องพับผ้าให้ผมสิ แม่ต้องให้เงินผมสิ แม่ต้องเห็นเรื่องของผมมาก่อน และทำทุกอย่างที่เป็นแบบอย่างอันดีให้กับผมเท่านั้น
แม่ที่ผมเห็นวันนี้ ขี้เกียจทำกับข้าว ชอบปล่อยกองเสื้อผ้าทิ้งไว้รกบ้าน ฝักใฝ่แต่นอนอ่านนิยาย แถมบางทียังเอาเงินไปใช้ฟุ่มเฟือยกับเสื้อผ้าและน้ำหอมที่มีเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอนั่นอีก!
“แม่” กลายสภาพไปเป็น “คน” แล้ว เธอยอมให้ผมเห็นตัวจริงที่เธอเป็นโดยไม่สวมบทบาทที่เคยทำมาอีกต่อไป ตอนแรกผมช็อก แต่ที่สุดแล้ว ผมก็ยอมรับ “คน” ใหม่ที่ผมเจอ คนคนนี้มีความต้องการเป็นของตนเอง มีนิสัยเสียเป็นของตัวเอง และผิดพลาดเป็น

ผมดีใจที่เราสนิทกันมากขึ้น มันคงจะเศร้าถ้าทุกอย่างจบลงแบบใน The Hours ถ้าใครเคยดูและจำได้ จูลีแอน มัวร์ รับบทเป็นแม่ที่เตลิดหนีไปจากครอบครัวชนิดไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เพราะเธอทนไม่ไหวที่ต้องแบกรับสถานภาพ “แม่” และทิ้ง “คน” ที่เธอเคยเป็นไป

ตอนนี้แม่ผมไปเที่ยวมหกรรมพืชสวนโลก ที่เชียงใหม่ และกำหนดจะกลับมาพรุ่งนี้
เข้าใจว่าคราวนี้แม่ไม่ได้ติดผ้าพันคอไปด้วย เพราะฤดูหนาวของบ้านนี้เมืองนี้มันอุณหภูมิอยู่ราวๆ 30 องศา
กลายเป็นว่า ผมคงไม่รู้สึกเหมือนได้กอดแม่อย่างที่เห็นตอนดูภาพจากเกาหลีนั่นแล้ว

ไม่เป็นไร คราวนี้ กลับมาแล้ว กอดจริงก็ได้
แล้วถ้าปากผมมันจะยอมเคลื่อนไหวตามใจบ้าง
อาจจะบอกว่ารักแม่ได้เหมือนกัน…มัง



Create Date : 04 ธันวาคม 2549
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2550 14:06:44 น. 21 comments
Counter : 273 Pageviews.  
 
 
 
 
หายไปนานเลยบล็อกนี้

อ่านถึงตอนที่รู้สึกเหมือนกอดแม่
ตอนที่แม่พันผ้าพันคอน่ะ
น่ารักดี

แม่กลับมาจากงานพืชสวนโลกแล้ว กอดแม่ด้วยนะ
 
 

โดย: grappa วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:8:59:22 น.  

 
 
 
เอ๊ะ แม่ผมก็เพิ่งกลับจากเกาหลีเหมือนกัน ไปดูงานเหมือนกัน ไปกับที่ทำงานด้วย ที่ทำงานของแม่คุณเป็นมหาลัยหรือป่าวอ่ะ สงสัย สงสัย
 
 

โดย: strawberry machine gun วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:15:20:41 น.  

 
 
 
ฝันไปรึเปล่า!
 
 

โดย: Noon IP: 221.128.96.173 วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:20:43:03 น.  

 
 
 
หยิกแขนซ้าย-ขวาๆสลับกัน 10 รอบ อันตัวเราไม่ได้ฝันไป

ไม่เกี่ยวกับไปเกาหลี แต่คืนก่อนนู้นฝันถึง Rain ในฝันเราปิ๊งๆๆกัน (อย่างอึ้ง!!!) แล้ววันนี้ซื้อยาทาเล็บของเกาหลีมา สีแดงเรด 20 ทีเดียวเชียว

เคยบอกรักพ่อแม่แต่เป็นเรื่องนานมาแล้ว คิดว่ามันไม่สำคัญนะ รู้อยู่แล้วว่าเรารักกัน แต่ถ้ากับหนุ่มๆค่อยว่าไปอย่าง (ตื่นๆ )
 
 

โดย: Noon IP: 221.128.96.173 วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:20:52:25 น.  

 
 
 
ดีใจด้วยที่คอมพ์กลับมาเป็นปกติ

อ่านแล้วคิดถึงแม่แฮะ
ไม่เคยบอกรักแม่เหมือนกัน
เวลาอยู่ใกล้ๆ แม่ เรากลับชอบพูดจากวนตีน
ถ้าวันไหนอารมณ์ดีเราจะเข้าไปจี้เอวแม่ เพราะแม่บ้าจี้
เราคิดว่าการจี้เอวแม่นี่แหละคือการแสดงความรักในแบบของเรา

ช่วงนี้พ่อเราไปงานพืชสวนโลกเหมือนกัน
 
 

โดย: King Of Pain วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:21:00:33 น.  

 
 
 
สุขสันต์วันพ่อค่ะ


อย่างน้อยก็เคยเป็นคุณพ่อ
 
 

โดย: อดีตคุณลูก IP: 61.47.116.62 วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:12:56:34 น.  

 
 
 
คุณแกรปป้า

กล้บมาแ้ล้วๆๆๆ ถ้าคอมไม่ประสาทขึ้นมาอีัก จะอัปเรื่อยๆ ครับ

ส่วนเรื่องกอด เดี๋ยวรอตอนเผลอๆ อ่ะ อิอิ

พี่สะตรอ

อย่าบอกนะว่า มหาลัยพ่อขุน
โห ลุ้นๆๆๆๆ
six degrees of separation อีกแล้ว

เคโอพี

เราชอบเล่นห่วงยางแม่ ชอบเข้าไปถามว่า กลัวจมน้ำเหรอ ต้องใส่ห่วงยางอยู่ตลอดเวลา

ตอนนี้พยายามจี้ให้ลดอยู่ แก่แล้วลำบากขาอ่ะ อ้วนๆ

นุ่น

แหม่ กาละแมร์โกอินเตอร์ไปพบรักกับ เรน ซะแย้วววว
ส่วนเรื่องวันพ่อ เอ่อ...ขอบคุณจ้ะลูก
ไหนอ่ะ ของขวัญ

ปล มีการพยายามสะกดจิตตัวเองว่าอยู่เกาหลีด้วยยาทาเล็บด้วยอ่ะ ข้าน้อยนับถือจริง
 
 

โดย: Levine วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:16:58:25 น.  

 
 
 
หง่ะ ใช่เลยอ่ะ
 
 

โดย: ปืนกลสตรอแหลเบอร์รี่ IP: 202.41.167.246 วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:21:43:18 น.  

 
 
 
น่ารักดีครับ อ่านแล้วก็นึกถึงตัวเอง เพราะผมก็เป็นจำพวกปากไม่ค่อยชินกับการบอกรักพ่อแม่
(จริงๆก็ไม่ค่อยชินกับการบอกรักใครหรอก ของอย่างนี้การกระทำสำคัญกว่านี่หว่า)

ถึงจะเป็นวันพ่อ วันแม่ หรือวันใดๆ เราก็รักพ่อแม่ตลอดไป เนอะ
 
 

โดย: sTRAWBERRY sOMEDAY วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:0:20:19 น.  

 
 
 
โลกกลม

on เจอแล้วส่ง code ให้นะ คุณพ่อเลือก BG ไปก่อน
 
 

โดย: Noon Hilton IP: 221.128.114.8 วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:2:39:31 น.  

 
 
 
เอ่อ กลับมาแล้วเรอะ อิอิ วันพ่อก็กลับบ้านไปหาทั้งพ่อทั้งแม่ แต่ก็ไม่ได้บอกรักใครสักคน พูดไม่เป็นอะ ส่วนแม่ก็บอกว่า ไม่เป็นไร ให้ตังค์ใช้ก็พอแล้ว 555 แนวดีมั้ยแม่เรา
 
 

โดย: Together In 80s Dream วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:17:47:00 น.  

 
 
 
อะ ปืนกลกะ จขบ. นี้บุพเพอาละวาดนะเนี่ย แม่ทำงานมหาลัยเดียวกัน ลูกเล่นบ๊อกพันทิปเหมือนกัน 555 แหม ดีว่าเป็นผู้ ช. เหมือนกันนะ มะงั้นจะแนะนำให้แต่งกันซะเลย 555
 
 

โดย: Together In 80s Dream วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:17:56:36 น.  

 
 
 
อะจ๊าก บุพเพอาละวาด>>

ปารีสว่าแบบนี้ไม่งามนะคะ ไม่งาม
 
 

โดย: เรื่องของชาวบ้านคืองานของเรา IP: 221.128.106.53 วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:22:01:56 น.  

 
 
 
พี่ต้อมเปลี่ยนเพลงแล้วอย่าลืมหา BG นะ มาเปลี่ยนกัน



 
 

โดย: ปารีส IP: 221.128.106.53 วันที่: 6 ธันวาคม 2549 เวลา:22:04:56 น.  

 
 
 
คุณปืนกล

เออ บังเอิญอะไรจะปาน แต่ช่วงนี้ ผมพบว่า เพื่อนรู้จักเพื่อนคนอื่นโดยที่ผมไม่รู้ว่ามันรู้จักกันสองสามคนติดกันแล้ว หนุกดีๆๆๆ
เฮ้ย ไม่แน่ ผมอาจเคยเจอคุณปืนกลก็ได้นะ ตอนเด็กๆ ไปวิ่งเล่นที่ทำงานแม่บ่อย

พี่สะตรอ

อืม การกระทำสำคัญกว่าจริงๆ แหละพี่
แต่คำหวานๆ ได้ยินนานๆ ที ก็ปลื้มดีนา

คุณทูเก็ทเทอร์

กลับมาแล้วๆๆๆๆ ครับ แม่ผมก็แนวเหมือนกัน แนวเดียวกันนี่เลย
เดี๋ยวเข้าไปวิ่งเล่นบล็อกคุณมั่ง



ปารีส

เอ่อ อุตส่าห์ไปหารูปมาเนอะ

ดูแล้วนึกถึง เก๋า เก๋า ที่ไปดูมาเมื่อวาน มีพี่เก้งนั่งเป็นสวมหมวกคาวบอยเลียนแบบโบร๊กแบ๊ก นั่งตาหวานกับใครสักคนด้วย ดูไม่ทัน
 
 

โดย: Levine วันที่: 7 ธันวาคม 2549 เวลา:9:51:33 น.  

 
 
 
เปลี่ยนเพลงประกอบแล้ว
รอดู bg ใหม่
 
 

โดย: K.O.P. IP: 58.9.139.178 วันที่: 7 ธันวาคม 2549 เวลา:10:03:31 น.  

 
 
 
เขียนได้น่ารักจังค่ะ
เอ ไม่เคยให้ผ้าพันคอกับแม่ มีแต่แม่ถักผ้าพันคอให้ แล้วก็ใช้บ่อยด้วย :)
บอกรักพ่อกับแม่ค่อนข้างบ่อย เพิ่งมาเป็นหลังอยู่ไกลบ้านไม่กี่ปีมานี่
คือมาคิดๆ เราบอกรักแฟนได้แทบทุกวัน ทำไมเราบอกพ่อกับแม่ที่จริงๆเรารักมากกว่าแฟนอีกไม่ได้
แต่แน่นอน การกระทำสำคัญกว่าคำพูดอยู่แล้ว
 
 

โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 7 ธันวาคม 2549 เวลา:11:27:58 น.  

 
 
 
ที่ทำงานแม่คุณขึ้นต้นด้วยตัว ส เสือ หรือเปล่าอ่ะ หมายถึงชื่อย่อของตึกอ่ะ เด็กๆ ก็ไปบ่อยแหละ เดี๋ยวนี้ไม่ได้ไปเลย
 
 

โดย: ปืนกลสตรอแหลเบอร์รี่ IP: 203.131.220.1 วันที่: 7 ธันวาคม 2549 เวลา:14:39:48 น.  

 
 
 
kop

เดี๋ยวขอเรียนจบก่อนนะ ตอนนี้ไม่มีกะลังใจจะทำไรเลย

คุณ dropatearinmywineglass

ชอบชื่อคุณจังเลยครับ โรแมนติกโดยไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม เข้าไปดูบล็อกมาแล้ว แต่งน่ารักดีครับ ไว้ไปเยี่ยมอีกบ่อยๆ

คุณปืนกล

ถูกต้องเลยครับบบบบ
นี่เรากำลังสืบหาสหายในวัยเด็กกันป่าวเนี่ย

ว่าแต่ชื่อคุณ ขึ้นต้นด้วย ป ปลา ไหมครับ ถ้าใช่ ตอนเด็ก เราเจอกันชัวร์!

(ลุ้นๆๆๆ)
 
 

โดย: Levine วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:0:29:39 น.  

 
 
 
หง่ะ จริงอ่ะ ผมขึ้นด้วย ป ปลาอ่ะ เคยเจอกันจริงอ่ะ แต่ผมยังนึกไม่ออกเลยว่าคุณเป็นใคร ใบ้ให้อีกหน่อยดิ
 
 

โดย: strawberry machine gun วันที่: 12 ธันวาคม 2549 เวลา:13:05:44 น.  

 
 
 
ข้าเอง ท่านพี่

มาอ่านหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ได้ ment

เข้าใจเลยว่ะ จากการกลายร่าง 'พ่อแม่' สู่ 'คน' เนี่ย
คิดไม่ค่อยต่างกัน (อีกแล้วเนอะ)

หรือแกกับฉันจะคือ เนื้อคู่!
 
 

โดย: น้องบ่างที่รัก IP: 58.10.149.42 วันที่: 17 ธันวาคม 2549 เวลา:1:25:28 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

Levine
 
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ทำแบบสอบถามอันแรก
เขาบอกเป็น
smooth talker
ทำอีกอัน เขาบอกเป็น
high achiever
แต่ส่วนตัวคิดว่าเป็นแค่
คนมองโลกในแง่ร้าย
ที่พยายามเหลือหลาย
ให้มองโลกในแง่ดี

Tonight I Have to Leave It / Shout Out Louds
[Add Levine's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com