น่าสนุก น่าติดตาม และน่าค้นหา
 
Part7ของเรื่องจริงยิ่งกว่าละคร(น้ำเน่า)

         หลังจากที่ฉันก้าวออกมาจากบ้านตา ฉันก็ได้ย้ายมาอยู่กับแม่ของฉัน ตอนนั้นแม่ทำงานเป็นลูกจ้างของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ส่วนฉันก็โชคดีทีได้พ่อของเพื่อนช่วยเหลือ เค้าฝากงานให้ฉันได้ทำงานที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งซึ่งเป็นห้างสรรสินค้าที่ขายสินค้าOTOP ของไทยให้กับชาวต่างชาติ

 
         ฉันได้งานทำในตำแหน่งCashierงานที่นี่รายได้ดีมากๆ สวัสดิการดี ฉันพอมีรายได้พอสมควรจากการทำงานที่นี่ ฉันพอจะมีเงินส่งตัวเองเรียนในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งได้ ฉันทำงานที่นี่ได้ระยะหนึ่งโดยที่ไม่ต้องกลับเข้าไปวุ่นวายกับคนที่บ้านตาอีกเลย ฉันได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายคนนี้เป็นญาติของเพื่อนฉัน ในตอนแรกเค้าดีกับฉันมากๆจนทำให้ฉันตัดสินใจใช้ชีวิตคู่กับเขา ฉันตั้งท้องลูกคนแรกโดยความไม่พร้อมอะไรสักอย่าง ความมั่นคงอะไรก็ยังไม่มี แม่ฉันรู้ข่าวว่าฉันท้องแม่บอกฉันว่าให้ฉันไปเอาลูกออก และถามกับผู้ชายคนนี้ว่าจะเอาเงินเท่าไหร่ก็ว่ามา แต่ขอให้เขาไปจากชีวิตฉัน


         ผู้ชายคนนี้ตอบแม่ของฉันไปว่า เขาไม่ให้ฉันเอาลูกออกและจะไม่ยอมเลิกกับฉัน เขาจะดูแลฉันกับลูกเอง แต่ในตอนนั้นผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่มีงานทำ มีเพียงฉันลำพังเท่านั้นที่ทำงาน แต่เขาก็พยายามหางานทำอยู่ จนกระทั่งเขาได้งานทำ แต่ฉันเริ่มแพ้ท้องทำงานไม่ไหว เริ่มมีปัญหากับหัวหน้างานเพราะความที่ฉันทำงานไม่ไหวไม่สามารถมาทำงานได้ ผู้ชายคนนี้จึงตัดสินใจให้ฉันลาออกจากงานแล้วพาฉันกลับไปอยู่บ้านเขาที่ต่างจังหวัด


         ฉันตัดสินใจไปอยู่ที่นั่นทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าที่บ้านของเขาจะต้อนรับฉันหรือไม่ แต่ที่รู้ๆคือต้องไปเพราะกลับบ้านตัวเองก็ไม่ได้เพราะแม่ฉันโกรธฉันมาก ที่บ้านของผู้ชายคนนี้ทั้งครอบครัวประกอบอาชีพค้าขาย พ่อกับแม่ของเขาเลิกกัน ต่างคนต่างมีครอบครัวใหม่ ฉันไปอยู่ที่นั่นต้องช่วยเขาหลายอย่างในร้าน เกิดมาไม่เคยขายของก็ต้องขาย มีทั้งขายหน้าร้านที่ตลาด และที่บ้านพ่อของเขาที่เปิดเป็นร้านขายของชำ ฉันอยู่ที่นั่นจนกระทั่งคลอดลูกออกมา อยู่ๆไปฉันก็เริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีความรับผิดชอบสักเท่าไหร่ อะไรๆก็ต้องคอยให้แม่และพ่อคอยช่วยเหลือตลอดเวลา เวลาที่ขายของก็ขี้เกียจอ้างโน่นนี่นั้นปัญหาเยอะตลอด ฉันเลยบอกว่าให้เขาขายของไปส่วนฉันจะไปหางานทำเองเพื่อเป็นค่านมลูก

 
         สุดท้ายฉันก็ได้งานทำมีเงินเดือนเองไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับทางบ้านของเขาและแล้ววันหนึ่งฉันคาดไม่ถึงเขากับแม่ของเขาไปสร้างหนี้สินรายวันอะไรๆมากมายจนไม่สามารถจะใช้หนี้คนในตลาดได้ เขาจึงตัดสินใจเอารถมอเตอร์ไซด์ไปขายที่เขมร เขาไม่บอกความจริงกับฉันเขาบอกแต่เพียงว่าเราอยู่ที่นี่ไปก็ไม่มีอนาคตขายของก็ขายไม่ดี ไปหางานทำที่กรุงเทพน่าจะดีกว่า และแล้วก็ต้องตัดสินใจกลับมากรุงเทพฯในวันรุ่งขึ้น




Create Date : 18 พฤษภาคม 2555
Last Update : 18 พฤษภาคม 2555 15:00:21 น. 1 comments
Counter : 461 Pageviews.

 
ติดตามต่อค่ะ


โดย: taoread วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:12:45:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 
 

Money-Banks
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Money-Banks จะเล่าถึงความสนุกหลายๆรูปแบบ หลายๆแนว แล้วพบกันนะคะ ความสนุกกำลังมาเยือนคุณ
[Add Money-Banks's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com