น่าสนุก น่าติดตาม และน่าค้นหา
 
Part2ของเรื่องจริงยิ่งกว่าละคร(น้ำเน่า)

    เริ่มตั้งแต่วันแรกที่ฉันกับน้องสาวได้ก้าวเข้ามาอยู่ที่บ้านคุณตาเป็นวันแรก ฉันรู้สึกได้ถึงความว้าเหว่ เหงา และหวาดกลัว เมื่อพ่อกับแม่ส่งฉันที่บ้านคุณตาแล้วทั้ง2คนกลับไปสิ่งที่ฉันได้รับรู้คือ ทุกคนในบ้านไม่มีใครพอใจที่จะให้ฉันกับน้องสาวมาอยู่ในบ้านหลังนี้ ต้องท้าวความกันนิดนึงค่ะว่าคุณตาของฉันแต่งงานใหม่อยู่กับภรรยาคนใหม่และมีลูกด้วยกัน3คน นั่นหมายความว่าแม่ของฉันเป็นลูกพ่อเดียวกันแต่คนละแม่เรียกว่าภรรยาใหม่คือแม่เลี้ยง คุณตาของฉันมีลูกกับภรรยาคนเก่า4คน และลูกกับภรรยาใหม่3คน แม่ฉันเป็นพี่คนโต ก่อนที่ฉันกับน้องจะเข้ามาอยู่ยายเลี้ยงรวมทั้งลูกๆทั้ง3คนของเขาไม่พอใจอย่างมากโดยเฉพาะยายเลี้ยงถึงกับมีปากเสียงกับคุณตาของฉันแรงพอสมควร เขาไม่ชอบฉันกับน้องสาวถึงขนาดไม่อยากให้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านแต่สุดท้ายฉันกับน้องสาวก็มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านนั้นจนได้

   ทุกวันฉันกับน้องสาวถูกยายเลี้ยงและลูกๆทั้ง3คนคอยแกล้งอยู่ตลอดเวลาโดยที่คุณตาเองก็ไม่รู้หรือว่าอาจจะรู้แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่อยากมีปัญหากับยายและก็ลูกๆของเขา ฉันเลิกเรียนเวลาประมาณ15.30น.ต้องเดินกลับบ้านทุกวันระยะทางก็ไกลพอสมควรคุณตาให้เงินฉันไปโรงเรียนวันละแค่6บาทแค่กินข้าวเที่ยงที่โรงเรียนพอดีไม่เคยได้เงินเผื่อไว้เป็นค่าขนม พอกลับมาถึงบ้านก็เข้าบ้านไม่ได้เพราะกุญแจบ้านไม่มีทุกคนบอกแต่ว่ายังไม่มีเวลาไปปั๊มกุญแจให้ พอฉันขอกุญแจไปปั๊มเองทุกคนก็ปฏิเสธที่จะให้ยืมไปปั๊ม กว่าคุณตายายและลูกๆของเขาจะกลับมาถึงบ้านก็มาณ20.30-21.00น.ฉันกับน้องสาวก็ได้แต่ยืนรออยู่ที่หน้าประตูรั้วบ้านมืดก็มืดเพราะบ้านปิดไฟหมดต้องยืนอยู่ริมถนนริมรั้วบ้านอยู่อย่างนั้น พอเข้าบ้านได้ก็ต้องหุงข้าวให้สุนัขเอาข้าวให้สุนัขและอุ่นอาหารที่ยายทำไว้ทั้งอาทิตย์ให้กินเพราะยายจะไม่ทำกับข้าวอย่างอื่นให้กินนอกจาก แกงส้มและต้มผักกาดดอง ให้อุ่นกินอยู่2อย่างนี้ตลอดเวลาเกือบ2ปี ฉันต้องยืนอยู่นอกรั้วแบบนี้จนเกือบ1เดือนฉันจึงตัดสินใจปีนข้ามรั้วบ้านเข้ามาคอยในบ้านแต่ก็อีกนั่นและเข้ามาได้แค่ในรั้วบ้านของตัวเองแต่ก็เข้าบ้านไม่ได้เพราะไม่มีกุญแจอีกเหมือนกัน รั้วบ้านเป็นเศษแก้วที่ทำให้แตกแล้วเอามาเสียบๆไว้บนกำแพงทำเป็นรั้ว คุณลองนึกภาพของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ2คนซึ่งน้ำหนักและส่วนสูงต่ำกว่ามาตรฐานเด็กไทยที่ต้องใส่ชุดนักเรียนปีนข้ามรั้วบ้านข้ามเศษแก้วพวกนั้น บางครั้งก็มีพลาดบาดเจ็บแต่ก็ต้องเข้ามาให้ได้เพราะยืนรออยู่อย่างนั้นไม่ไหว รถราที่วิ่งกันขวักไขว่หน้าถนนก็มองฉันกับน้องสาวเหมือนเป็นขโมยยังไงหยั่งงันเลย

     พอทุกคนกลับมาก็สงสัยว่าฉันกับน้องสาวเข้ามาในรั้วบ้านได้ยังไงฉันก็บอกความจริงกับพวกเขาว่าปีนรั้วเข้ามาจนคุณตาต้องสั่งให้ยายเอากุญแจให้ฉันไปปั๊มเพื่อไว้ไขเข้ามาในบ้าน วันรุ่งขึ้นฉันเอากุญแจไปปั๊มจนเข้ามาในบ้านได้แต่ก็ยังไม่มีไฟอยู่ดีเพราะฉันไม่รู้ว่าบ้านหลังนี้เค้าติดเซฟทีคัท ถ้าเอาคัตเอาท์ลงไฟก็จะดับทั้งบ้านซึ่งตอนนั้นทั้งฉันและก็น้องสาวไม่รู้ว่าเซฟทีคัทคืออะไร ติดไว้ตรงไหน จนกระทั่งวันหนึ่งเห็นลูกสาวคนเล็กของยายเอาคัตเอาท์ลงถึงได้รู้ว่ามันอยู่ตรงนี้และต้องเอาขึ้นแบบนี้ ทุกอย่างต้องสังเกตุเอาเองเพราะไม่มีใครบอก นี่แค่จุดเริ่มต้นที่ฉันและน้องสาวถูกพวกเขากระทำยังเข้มข้นขึ้นไปเรื่อยๆและทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆตามอายุของฉันเช่นกันเอาไว้ฉันจะเขียนซีรีย์นี้ในตอนต่อไปค่ะ




Create Date : 12 พฤษภาคม 2555
Last Update : 15 พฤษภาคม 2555 12:39:33 น. 4 comments
Counter : 583 Pageviews.

 
น่าเศร้ามากเลยครับเป็นกำลังใจให้นะครับสู้สู้


โดย: Kao_Sirijanya (Kao_Sirijanya ) วันที่: 12 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:42:37 น.  

 
คนกันเองแท้ๆ ผูกมิตรกัน น่าจะสุขใจกันทั้งสองฝ่ายน่ะ


โดย: ครอบครัวเดียวกัน IP: 113.53.149.62 วันที่: 13 พฤษภาคม 2555 เวลา:16:12:31 น.  

 
ตามอ่านต่อค่ะ ชอบตัวหนังสือใหญ่อ่านง่ายดีค่ะ


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 14 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:29:24 น.  

 
ขอมาติดตามอ่านด้วยคนค่ะ


โดย: taoread วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:12:25:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 
 

Money-Banks
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Money-Banks จะเล่าถึงความสนุกหลายๆรูปแบบ หลายๆแนว แล้วพบกันนะคะ ความสนุกกำลังมาเยือนคุณ
[Add Money-Banks's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com