Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
23 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
นางครวญ...ภุมริน

นางครวญ...ภุมริน




Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2553 18:53:11 น. 8 comments
Counter : Pageviews.

 
ขอลมยามค่ำ จงนำความคะนึง ไปถึงเธอ


โดย: auntie jam IP: 110.164.140.27 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:19:50:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณสดายุ
เข้ามาฟังเพลงค่ะ ไพเราะมากเลย


โดย: ธารทิพย์ IP: 202.149.25.234 วันที่: 1 มีนาคม 2553 เวลา:1:00:45 น.  

 
นอนดึกจังคุณทิพย์...


โดย: สดายุ... วันที่: 2 มีนาคม 2553 เวลา:17:27:48 น.  

 
คุณกายคะ

คืนนั้น ทิพย์เข้ามาเปิดฟัง แล้วก็ปล่อยให้ดับไปพร้อมกับ แบ็ตฯ โน๊ตบุคค่ะ บ้านนี้มีแต่ความรื่นรมย์..ขอบคุณนะคะ


โดย: ทิพย์ IP: 202.149.25.225 วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:12:01:13 น.  

 
เข้ามาฟังทุกวันเลยค่ะ เพราะมาก


โดย: ลดา IP: 180.183.56.180 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:59:52 น.  

 
ฟังแล้วน้ำตาไหล นึกถึงอังศุมาลิน

ไม่ทราบว่าจะเป็นการรบกวนเกินไปฤเปล่าคะ หากจะขอเพลงนี้ค่ะ


โดย: หยกศรี IP: 10.226.75.99, 203.185.133.16 วันที่: 24 มิถุนายน 2554 เวลา:10:28:31 น.  

 
ผมมีไฟล์ mp3 ครับ


โดย: สดายุ... วันที่: 24 มิถุนายน 2554 เวลา:10:39:33 น.  

 
ชอบมากครับ


โดย: นางคราญ IP: 110.77.166.235 วันที่: 8 มิถุนายน 2555 เวลา:19:51:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
BlogGang Popular Award#10


 
สดายุ...
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 97 คน [?]










O สิ้นวาสนา .. O





O และแล้วก็มองเห็นความเป็นจริง
ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง..เพียงร่างฝัน
ปรากฎขึ้นเป็นโจทก์..ชี้โทษทัณฑ์
เพื่อสุมใส่โศกศัลย์..เข้าพันธนา

O ถวิลถึงก็วิตกสะทกสะท้อน
ฑิฆัมพร..เฝ้าแต่เหลียวแลหา
ลอยเด่นกลางสรวงนั่น..คือจันทรา
จนเกินมือเอื้อมหา..เพื่อคว้าดึง !

O เคว้งคว้างอยู่กลางคลื่นที่ตื่น..คลั่ง
คลื่นเทวษที่ลึกดั่ง..เกินหยั่งถึง
รอวิญญาณไร้สิทธิ์..ลงติดตรึง-
อยู่ก้นบึ้งโศกศัลย์..ในบั้นปลาย

O อีกครั้ง..และอีกครา-ความอาวรณ์-
ต้องขาดตอนขาดช่วงจนล่วงหาย
อีกครั้งที่อาลัยจากใจชาย-
ต้องวอดวายล่มคา .. รูปปรารมภ์

O อีกครั้งที่ใจชาย..จะคล้ายว่า-
ต้องโทษทัณฑ์ทรมาจนสาสม
เมื่องามหนึ่งรูปละม่อมเคยจ่อมจม
ต้องมาล่มลับหายกับสายกาล

O รูปเอยรูปงามเยาว์..ดั่งเงาล้อม
จากเผยรูปเห่กล่อมด้วยหอมหวาน
ดลจริตส่งรับอยู่นับนาน
กลับต้องลาญลบสิ้น..จากถิ่นทรวง

O เสียเจ้า-เยาวรูป..ราวสูบสั่ง-
จากเทพทวงเปล่งปลั่ง-คืนฝั่งสรวง
มอบเปล่าเปลี่ยวสุมสั่ง..ใจทั้งดวง
เป็นภาพลวงรองรับ..การลับ..ลา

O จะมีหรือกาลหวนให้จวน-จบ
แต่นี้ตราบผืนภพ..ดินกลบหน้า
คงรอคอยเงียบเหงาให้เข้ามา-
ฉุดลากอาดูรถวิล..ให้สิ้นลง

O นี่หรือ-ปวดร้าว, เจ็บ..อันเหน็บหนาว
ในทุกก้าวย่างรุดเหมือนสุดบ่ง
นี่หรือ..ความขมขื่นที่ยืนยง
คล้ายสืบส่งสมสั่ง..จนคั่งคา

O จะเจ็บจำฝังไว้..เพื่อได้เห็น-
ใจที่เจ้าเหยียบเล่นเหมือนเส้นหญ้า
เพื่อปลดปล่อยโทษทัณฑ์ให้บรรดา-
ชายอื่นรอเยี่ยมหน้าด้วยสาใจ

O เทพผู้กอปรฤทธีทั้งสี่โลก
พึงอวยโศกครอบอก-จนหมกไหม้
เอื้อดวงจิตหลอมเหลวด้วยเปลวไฟ
เผาผลาญให้มอดสิ้นทั้งจินตนา

O จะเกิดดับกี่วัฏฏะวงรอบ
ขอนบนอบด้วยเล่ห์เสน่หา
ยอมให้เหยียบย่ำเล่นเหมือนเป็นมา
ในทุกกาละภพที่พบกัน

O อย่าได้คลายอาวรณ์ที่เคยมี
ในทุกที่ทางเที่ยวจะเหลียว-หัน
จะรอคอยย่ำเหยียบ..อย่างเงียบงัน
รอเท้าเรียวเจ้านั้น..เหยียบ-หยันเทอญ











free counters





Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.