To sooth my soul
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2556
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
15 พฤศจิกายน 2556
 
All Blogs
 
เสียงเรียกบนระเบียงแห่งความเชื่อ

บนขอบระเบียงแห่งความเชื่อ

ฉันเคยฝันเห็นชายผู้หนึ่งยืนอยู่บนขอบระเบียงของความเชื่อ

เมื่อทวยเทพเรียกหา เขาจำต้องหันหลังให้กับโลก

เมื่อโลกเรียกหา เขาจำต้องหันหลังให้กับทวยเทพ

ยามที่มวลมนุษย์ถวายเครื่องบูชาแด่ทวยเทพ โลกจะเรียกหาเขา

ยามที่เขาถวายเครื่องบูชาแก่มวลมนุษย์ ทวยเทพจะเรียกหาเขา

คนผู้นั้นยืนอยู่ที่ขอบระเบียงแห่งความเชื่อ

ณ ที่นั้นมีแต่ผู้ยื่นมือให้เขา

.

บัดนี้ ฉันเองก็ยืนอยู่บนระเบียงเดียวกัน

สายลมแรงพัดหวนขึ้นมาจากเบื้องล่าง

มันหนาวยะเยือก จนทำให้ฉันสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

.

‘นี่สินะความรู้สึกของใบไม้ที่กำลังปลิดปลิว’

.

ในความฝัน นานมาแล้ว

ระหว่างที่ฉันกำลังร่วงตกลงไปในความมืด

กลับมีมือของผู้อารีมาโอบรับฉันเอาไว้

เจ้าของสัมผัสที่เบาบางราวขนนกได้โอบอุ้มฉันขึ้นมา

พลันร้องว่า "ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว"

กลิ่นของเธอหอม และสะอาดนัก

เธอใช้แขนสองข้างโอบกอดฉันไว้อย่างอบอุ่น

“ไม่ต้องกลัวแล้วนะ”

แล้วดวงตาที่ปิดสนิทของฉันก็เปิดออก

ภาพใบหน้าของเธอก็พลันปรากฏ

ฉันตกใจแสงสว่างเรืองจนร้องจ้า

เธอร้องเพลง และเห่กล่อมฉันให้หลับลง

แต่ฉันไม่อยากหลับตาอีก

เพราะในความมืดนั้น ฉันกลัว

กลัวว่าฉันจะร่วงตกลงไปอีกครั้ง

.

ตอนนี้ ฉันกำลังยืนอยู่บนขอบระเบียงแห่งความเชื่อ

ดุจเดียวกับชายผู้นั้น

บนขอบระเบียงแห่งนั้น ฉันเอื้อมมือขึ้น

เบื้องหน้า เหมือนมีทวยเทพเอื้อมมือมารอรับ

เบื้องหลัง ไม่มีแม้แต่มือของผู้ใดมาเหนี่ยวรั้งฉันไว้
.

“อย่าทิ้งฉันไปนะ” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

ฉันรู้ทันทีว่านั่นคือเธอ คนที่เคยโอบอุ้มเห่กล่อมฉันในคราวนั้น

“ขอโทษด้วย” ฉันเอ่ย

ด้วยแรงดึงดูดของโลก ทำให้มือของฉันลดต่ำลง

ตัวฉันหนัก และหนัก และหนักนัก

ฉันหันหลังกลับมาหาเจ้าของเสียงเรียก

แล้วทอดสายตามองตามเงาของตัวเองที่ทาบทามไปบนร่างของผู้คนเบื้องหน้า

.

'ฉันไม่ใช่แสงสว่างแต่เป็นความมืดมนที่ปวดร้าว'

 .....

 "อย่าทิ้งฉันไปนะ"

.....

ฉันกระโดดลงจากระเบียง

ทิ้งตัวลง...

สู่อ้อมกอดนั้น

อีกครั้ง






Create Date : 15 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 7 สิงหาคม 2558 19:14:53 น. 4 comments
Counter : 495 Pageviews.

 
ไม่แน่ใจว่า "คนผู้หนึ่งยืนอยู่บนขอบระเบียงของความเชื่อ" คือฉัน ในเรื่องหรือเปล่า

อ่านหลายรอบ พยายามนึกภาพตาม แต่ก็ยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ครับ

"ฉันกระโดดลงจากระเบียง
สู่อ้อมกอดของเธอ" น่าจะเป็นการถือกำหนดใหม่


โดย: bayesian วันที่: 16 พฤศจิกายน 2556 เวลา:9:24:46 น.  

 
แสดงว่าผมเขียนแนวนี้ ต้องสื่อสารให้ตรงกว่านี้อีก
จริงๆแล้ว ผมกะไว้ว่าจะเขียนรูปประกอบด้วยน่ะครับ
ลำพังตัวหนังสือสื่อได้ไม่หมด ไม่ตรงแฮะ
วาดภาพประกอบเข้าไปน่าจะช่วยลดภาระไปได้มากเลย

ขอบคุณที่คุณเบย์ แนะนำนะครับ เป็นพระคุณจริงๆ


โดย: Polarbee วันที่: 16 พฤศจิกายน 2556 เวลา:12:18:34 น.  

 
อ๋อ ไม่หรอกครับ ผมพยายามอ่าน
เพราะผมอ่านเรื่องสั้นไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
บางทีอาจจะมีคนเข้าใจมากกว่าผม ก็ได้

คราวนี้ มาอ่านใหม่อีกรอบ รู้สึก พอเห็นภาพและเข้าใจมากขึ้นครับ

การเขียนแนวนี้ มีเสน่ห์ตรงที่...
ผู้เขียนทิ้งปริศนาให้คนอ่านมีเสรีที่จะคิดหรือจินตนาการเรื่องราวต่อไป
และก็เพราะปริศนานี้ทำให้ผมต้องอ่านหลายๆ รอบเพื่อให้เข้าใจมากขึ้นครับ


โดย: bayesian วันที่: 18 พฤศจิกายน 2556 เวลา:12:34:09 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับ


ช่วงนี้ผมแต่งกลอนไม่ออกเลย
เลยไปตระเวณถ่ายรูปมาลงบล็อกและแต่งไฮกุประกอบเอาครับ

ไม่งั้นไม่มีอะไรเขียนลงบล็อกเลย หุๆๆ

เป็นไงบ้างครับคุณบี ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆ นะครับ


โดย: bayesian วันที่: 3 มกราคม 2557 เวลา:23:28:05 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Polarbee
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




ไม่เขียน ไม่เลอะ
ไม่เปรอะ ไม่ผิด
ไม่เขียน ไม่คิด
ไม่ผิด ไม่จำ
New Comments
Friends' blogs
[Add Polarbee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.