XX3MyYdiary Part 5
2 ก.ย.
 
ผมเดินตามกลิ่นกาแฟลงมาข้างล่าง  สามคงกำลังดริปกาแฟอยู่อีกห้อง  ผมเดินผ่านไปนั่งที่โซฟา  สามตามมานั่งข้างๆ  ดึงมือผมไปดูรอยเขียวๆตรงท่อนแขน
“ซุ่มซ่ามนะคุณน่ะ  แล้วนี่วันนี้ทายารึยัง”  ผมส่ายหน้า
“คุณเอายาวางไว้ไหน ที่เดิมป่ะ เดี๋ยวผมทาให้” ผมพยักหน้า  สามเดินหายขึ้นไปช้นบน  ตอนที่ผมได้ยินเสียงกริ่งประตูบ้าน
แฟร์รี่ทำหน้างงๆ ตอนที่เห็นผมออกมาเปิดประตูบ้าน
“เอ่อ นี่บ้านสามใช่มั้ย...” เธอถาม  ผมหัวเราะเบาๆ ตอบไปว่า
“ครับ บ้านสาม  เข้ามาก่อนครับ  สามอยุ่ข้างบน”
เสียงสามวิ่งโครมๆลงบันไดมาพร้อมเสียงบ่น
.”คุณไม่ได้เก็บยาไว้ที่เดิมนะ ผมหาตั้งนาน  อ้าวแฟร์รี่ หวัดดี มาไง”
“เราไปหาสามที่บ้านใหญ่  แม่บอกว่าสามอยู่นี่  ให้เดินมาหา  แล้วแม่ก็ฝากให้ถือนี่มาให้ด้วย”
ที่แฟร์รี่ถือมาคืออาหารเช้าของผม 2 คน
“มา ผมนวดยาให้คุณก่อน  เดี๋ยวกาแฟคงเสร็จพอดี”  สามจูงมือผมไปนั่งที่โซฟา  พลางบอกแฟร์รี่ให้ช่วยเอากล่องอาหารวางที่โต๊ะกินข้าว
แฟร์รี่เดินกลบมานั่งดูสามนวดแขนให้ผม
“สองคนนี่ ดูสนิทกันจังเลยนะ” แฟร์รี่พึมพำ สามหัวเราะเสียงดังก่อนตอบว่า
“สนิทสิ ก็เรากำลังจะเป็น....” เสียงเดือนจากไอแพดดังขัดจังหวะ  สามรีบหยิบมาเปิดดูด้วยความตื่นเต้น
“ใช่จริงๆด้วย xx  ร้านเค้าส่งแบบการ์ดมาให้ดูนี่ไง”  ภาพในจอไอแพดเป็นรูปการ์ดสี่เหลี่ยม เขียนว่า  ขอเชิญร่วมพิธีเปลี่ยนสถานะสู่ คู่ชีวิต  ใต้ตัวหนังสือ มีภาพลายเส้นฝีมือผมเอง เป็นรูปหน้าผมกับสามเอียงซ้อนกัน
สามทำหน้านิ่ว ถามผมว่า นี่คุณวาด หรือร้านเอาไปวาดใหม่
ผมหัวเราะดังลั่น  ยื่นนิ้วไปนวดคิ้วย่นๆของสาม
“ผมวาดเอง  ให้คนอื่นเห็น แค่นี้ก็พอ  รูปที่หล่อกว่านี้ ผมเก็บไว้ดูเอง”
แฟร์รี่ชะโงกหน้ามาดูการ์ด  สลับกับมองหน้าเรา 2 คน  แล้วก็ลากลับโดยไม่พูดอะไรอีก
บ่ายวันนั้น  สามชวนผมไปซื้อของเข้าบ้าน  ผมคิดว่าสามจะไปซื้อของใช้ทั่วไป  แต่สามพาผมไปเลือก...ที่นอน  สามบอกว่า เขามาดูแล้ว  แต่คนขายแนะนำให้มาลองนอนกันทั้ง 2 คน  บทสนทนาในช่วงนั้น  ก็ประมาณนี้
คนขาย : น้องสามมาดูเป็นรุ่นนี้ไว้นะคะ  ยืดหยุ่นดี ไม่แข็ง ไม่นิ่มเกินไป
สาม : ใช่ๆ  นอนแล้วไม่ปวดหลังไง
คนขาย : แล้วยังรองรับแรงกระแทกได้ดี
ผม : มันจะมีแรงอะไรไปกระแทกบนที่นอนครับ
นขาย : (ยืนยิ้มเงียบๆ)
สาม : (ยืนหน้าแดง ไม่พูดอะไร)
คนขาย : ที่สำคัญ ไม่ยวบตอนพลิกหรือขยับตัว  คนที่นอนด้วย จะไม่รู้สึกเลยค่ะ
ผม : คือ ทำไม ทำไม  รู้สึกว่ามีผมอยู่บนเตียงด้วยนี่  มันไม่ดียังไง
สาม : เอ่อ  พี่ครับ  ช่วยพาไปดูรุ่นที่ ทำให้รู้สึกทุกทีว่ามีเธออยู่ข้างๆเลยครับ อันไหน
 
กว่าจะกลับถึงบ้านก็ค่ำแล้ว  ผมนั่งพิงหัวเตียง  ดูสามเดินตัวเปียกออกมาจากห้องน้ำ  ผิวสีน้ำตาลเพราะคล้ำแดด  หยดน้ำเกาะพรววอยู่บนแผ่นอก  บางหยดไหลระเรื่อยจากเบื้องบนสู่เบื้องล่าง
สามเช็ดตัวจนแห้งแล้วก็โดดขึ้นเตียง  ผมถามเขาว่า ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า  เขาบอกว่า ใส่ทำไม  เดี๋ยวก็ต้องถอด  แล้วเขาก็จูบผม  ผมจูบเขา  เราจูบกัน
เนื้อตัวเขารุ่มร้อน  ร่างกายเขาเร่งเร้า  สัมผัสเขาเรียกร้องให้ผมตามอารมณ์เขาไปให้ถึงที่สุด
ท่ามกลางเสียงสมหายใจหอบกระชั้นของเขา  และเสียงครางของผม  สามกระซิบถามว่า  ไปเลือกที่นอนกันใหม่อีกทีมั้ย สามขยับต่อ ไม่รอคำตอบ  ผม  ผม ผม...
 
“xx xx XXxxxx“ ผมตกใจตื่น  แล้วก็ตกใจยิ่งกว่าตอนที่เห็นหน้าสามลอยอยู่ตรงหน้า “เฮ้ย!!“ โครม!!!  เสียงสามล้มลงไปกองกับพื้น  ผมรีบลุกจากเตียงลงไปดูสามด้วยความตกใจ
“ขอโทษๆ เจ็บมั้ย” ผมประคองสามให้ลุกขี้นมานั่งบนเตียงด้วยกัน
“เจ็บสิ ผลักซะเต็มแรง  แล้วเมื่อกี๊เป็นอะไร  ครางโอยๆซี้ดๆน่ะ ฝันว่าอะไร”
“บ้า ฝันอะไร ไม่มี ไม่มี  ไม่ได้ฝีน”
“อย่าๆ ไม่ฝันอะไร  นี่ไง ยังชักธงรบอยู่เลย  มา ยังฝันไม่จบใช่มั้ย  ผมต่อให้”
พูดจบ  สามก็กดตัวผมลงบนที่นอน  พยายามจะถอดเสื้อผม  ผมทำอะไรไม่ถูก
“อยา!! สาม!! เบาๆ!!  ผมเจ็บ  โอ๊ย...”
แล้วผมก็ได้ยินเสียงหม่าม๊าเรียก
 
“xx อะไรหล่นน่ะลูก เสียงดังไปถึงข้างล่าง”
ผมตะกายลุกขึ้นจากพื้นข้างเตียง  ในห้องเงียบกริบ  มีแต่เสียงแอร์เดินเครื่องอยู่เบ่าๆ
เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้น  ผมหยิบมาเปิดดู ภาพที่ค้างหน้าจอเป็นรูปสามใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นยืนยิ้มกว้างเห็นฟันขาวอยู่ข้างเจ๊ตสกี
ไอ้บ้าสามเอ๊ย  จะแกล้งกันไปถึงไหน



Create Date : 24 สิงหาคม 2564
Last Update : 24 สิงหาคม 2564 21:57:55 น.
Counter : 270 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
: ทำไป รู้ไป : กะว่าก๋า
(21 พ.ย. 2564 05:57:38 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 290 กิ่งฟ้า
(22 พ.ย. 2564 00:21:29 น.)
Lungi dal caro bene by Giuseppe Sarti ปรศุราม
(19 พ.ย. 2564 18:42:27 น.)
: ความสำเร็จและโอกาส : กะว่าก๋า
(18 พ.ย. 2564 05:52:04 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Wallaya.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#17



วัลยา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]