XX3MyYdiary Part 2
25 กค.
อันที่จริง  ผมสงสัยตั้งแต่วันที่เห็น xx  ใส่แหวนประดับพลอยเป็นรูป xxx  ผมถามเขาว่า  ซื้อที่ไหน  จะไปซื้อบ้าง  เขาตอบว่า ไม่ได้ซื้อ  สั่งทำแต่ช่างทำผิด    มันเป็นความผิดที่บังเอิญเกินไป  และถ้าไม่ชอบ  ไม่ใช่  xx  คงไม่ใส่
ผมชวน xx ไปกิ้นข้าวกับแฟร์รี่  เพราะผมไม่อยากให้มีภาพผมไปกับผู้หญิงคนไหนสองต่อสอง  นอกจากแม่ผม  แต่ผมกลับได้เห็นท่าทีไม่สบายใจของ xx  เม้เขาจะพยายามเก็บอาการ  แต่ผมก็รู้สึกได้อยู่ดีว่า  เขากังวล  ไม่ชอบใจ  ผมไม่อยากให้เขาเก็บอารมณ์แบบนั้นกลับบ้าน  ก็เลยเดินตามไปส่งเขาที่รถ  พูดให้เขารู้ว่า ผมไม่ได้แคร์แฟร์คี่  ที่ผมแคร์คือเขา  ผมแน่ใจว่า  อาการสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนเขาปิดประตูรถใส่หน้าผมคือ เขาเขิน
 
เมื่อ 2 วันก่อน  เรามีซ้อมด้วยกันจนค่ำ  ผมขี้เกียจขับรถกลับบ้าน  ก็เลยขอไปนอนค้างด้วย   ถึงบ้านปั๊บ  ผมยังถอดรองเท่าไม่เสร็จ  ก็ได้ยินเสียง xx ดุหม่าม๊าว่า ห้ามหาอะไรให้ผมกิน  แล้วก็หัมาดุผมว่าให้รีบนอน  พรุ่งนี้มีซ้อมอีก  ผมวิ่งไปถึงตัวเขา  ล็อคคอลากขึ้นบันไดไปที่ห้อง  พอเขาเข้าห้องน้ำไปสักพัก  ผมก็เอากรรไกรออกจากกระเป๋าสะพาย  โยนลงพื้น  แล้วก็...ร้อง  ทีแรกผมกะว่า  จะแกล้งให้เขาตกใจเล่นสนุกๆ  แต่พอเห็นอาการที่เขาพุ่งออกมาจากห้องน้ำ  จับนิ้วผมสำรวจดูทุกนิ้วด้วยความเป็นห่วง  เขาน่ารัก  น่ารักจนผมเผลอ  มองเขาเพลิน  จนเขาเงยหน้าขึ้นมาดุผม  หน้าเราห่างกันแค่คืบ  หัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะหลุดมานอกอก
ผมแกล้งกระตุกผ้าเช็ดตัวเขาแล้วเอามาพันรอบตัวเรา 2 คนแต่ดูเหมือนผมกำลังแกล้งตัวเองมากกว่า  เพราะยิ่งดึงตัวเขาเข้ามาใกล้ เห็นแก้มเขาแดงแล้วแดงอีก  ผมก็เผลอ  เอานิ้วไปเขี่ยปอยผมเขา....  ผมเลยต้องรีบดัน xx กลับเข้าห้องน้ำแล้วรีบออกไปจากห้องนั้น  ก่อนที่ผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากไปกว่านี้
 
ตอนที่ผมกลับเข้าไปในห้องนอน xx หลับไปแล้ว  ทีแรกผมคิดว่า ดีแล้วที่เขาหลับ  ไม่งั้นเขาคง...ไอ้ที่แย่คือ  ผมคงทำเขาตื่น  เพราะพอผมนอนใกล้จะหลับ  เขาก็ทำอย่างที่ผมคิดจริงๆ  เขาเขี่ยแก้มผม  ผมลืมตาดูให้แน่ใจว่า ไม่ได้โดนผีหลอก  สติผมคงไม่ค่อยมีแล้ว  ถึงได้พืพำถาม xx ว่า ชอบมั้ยแต่สมองผมยังสั่งให้ตามไปแกล้งกอดเขาจากข้างหลัง  ผมวางมือบนอกเขา  ร้สึกได้ตอนเขาหายใจเข้าลึก  ทอดลมหายใจออกยาวช้า  ราวกับว่า  กำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างอยุ่  แล้วเขาก็วางมือลงบนมือผม
ทันทีนั้นแสงหนึ่งสว่างวาบในใจ  เขารักผม  ไม่ต้องลังเล  สงสัยอะไรอีก
ผมหลับซุกอยู่กับไหล่เขา  ภาวนาขอให้คืนนี้ยาวนาน  อย่าได้เช้าเร็วไปนักเลย
 
Xx หายตัวไปแล้วตอนที่ผมตื่น  แดดสายให้แสงสว่างไปทั่วห้องที่ไม่มีเขา  ไม่มีเรา  มีแต่ผม  ผมสไลด์หน้าจอโทรศัพท์  ดูตารางงาน  รูปโปรโมทคอนเสิร์ตใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า  ไฟล์ดราฟท์เพลงที่ยังต้องปรับแก้  ยอดวิว คอมเม้นท์เพลงของวงเรา  ภาพเลื่อนไหลผ่านตาไปมีทั้ง เพื่อนในวง  แฟนคลับ  ครอบครัว  ทุกสิ่งที่เป็นที่รัก  ความจริงในมือผม  ชัดเจนหนักแน่น จนความจริงเมื่อคืนนี้  แทบจะเลือนหายกลายเป็นแค่ความฝัน  ถ้าพวกเขารู้เรื่องความรักของเรา  จะยังมีอะไรเหมือนเดิมมั้ย  ถ้าหากจำเป็นต้องเลือก  ระหว่างความรักของผมและเขา  กับความฝันที่จะได้ขึ้นคอนเสิร์ตใหญ่  ไปอยู่ท่ามกลางแฟนคลับที่คอยซัพพอร์ตวงเรามาตลอดหลายปีเพลงใหม่ที่เขาตั้งใจแต่งเพื่อทุกคน  เพลงที่จะมีผมเป้นส่วนหนึ่งอยู่ในนั้น  ผมรู้ว่าคำตอบของเราจะเหมือนกัน  มันควรจะหยุดที่เราสองคน  ถ้าจะมีใครเสียใจ  ก็ไม่ควรเป็นใครที่รักเรา
ผมตัดสินใจแล้วว่า  ผมไม่อยากให้เขารู้ว่าผมรักเขา  แบบเดียวกับที่เขารักผม  เวลาของเรายังไม่ใช่ตอนนี้  ผมกดปุ่มเปิดเพลงเก่าที่ผมชอบฟัง  อยากเหมือนในฝัน  สุขน้นเกินพอ  สองเรายั่วเย้าพะนอกัน....สักวัน  สักวัน  รอก่อนนะครับ  ที่รักของผม



Create Date : 31 กรกฎาคม 2564
Last Update : 31 กรกฎาคม 2564 1:10:57 น.
Counter : 235 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 287 :: กะว่าก๋า
(6 ต.ค. 2564 05:15:16 น.)
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 287 "คิดถึง" - คิดถึง (เจ๊หวี) ... แต่ไม่อยากเจอ ทนายอ้วน
(6 ต.ค. 2564 09:31:02 น.)
หนูนี่แหล่ะ คือ เทพเจ้า ตอนที่ 3 หน้า 1 unitan
(8 ต.ค. 2564 18:16:42 น.)
แจกโค้ดแต่งบล็อก - โค้ดกระดานดำน่ารัก ๆ จากญี่ปุ่น LittleMissLuna
(6 ต.ค. 2564 22:15:41 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Wallaya.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#17



วัลยา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]