*~บาปของพ่อแม่~*
.....บาปของพ่อแม่ที่ทำต่อลูก.....


พ่อแม่บางคน (๑)


    ทำร้ายลูกด้วยการรักเขามากเกินไป

ผลก็คือเกิดภาวะรักจนหลง ลูกของตนถูกทุกอย่าง ลูกของตนดีกว่าคนอื่นเสมอ

อันส่งผลให้ลูกกลายเป็นคนมีอัตตาสูง เชื่อมั่นตนเองในทางที่ผิด

ชอบดูถูกคน เป็นตัวปัญหา แต่ไม่ยอมรับว่าตนเป็นคนสร้างปัญหา

พ่อแม่บางคน (๒)


    ทำร้ายลูกด้วยการตามใจเขามากเกินไป

ผลก็คือพ่อแม่กลายเป็นข้าช่วงใช้ของลูก ส่วนลูกกลายเป็น “ลูกบังเกิดเกล้า”

ที่พ่อแม่ต้องยอมให้เขาทุกอย่าง  ที่หนักกว่านั้นก็คือ

ถ้าพ่อแม่ไม่ยอมตามที่ลูกต้องการลูกบางคนก็ถึงขั้นทุบตีทำร้ายพ่อแม่



พ่อแม่บางคน (๓)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่กล้าห้ามปรามสั่งสอนเมื่อลูกทำผิด ทำเลว ทำบาป 

ผลก็คือ ลูกสูญเสียสามัญสำนึก แยกแยะถูกผิดดีชั่วไม่เป็น

มองไม่เห็นเส้นแบ่งทางจริยธรรมว่า ดีเป็นอย่างไร ชั่วเป็นอย่างไร

จึงกลายเป็นนักเลงอันธพาล  ระรานคนเขาไปทั่ว


พ่อแม่บางคน (๔)


    ทำร้ายลูกด้วยการให้เงินลูกเพียงอย่างเดียว 

ผลก็คือ  ลูกไม่รู้จักคุณค่าของเงิน  ไม่เห็นคุณค่าของผู้ที่หา/และให้เงิน 

ยิ่งได้เงินมาก  ยิ่งผลาญเงินเก่ง  มีเงินเท่าไหร่ก็ไม่พอใช้ 

และทั้งๆที่ใช้จ่ายเงินสูง  แต่กลับมีคุณภาพชีวิตต่ำ



พ่อแม่บางคน (๕)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมให้ลูกเรียนรู้ที่จะพึ่งตนเอง

เกรงว่าหากให้ลูกทำอะไรด้วยตนเองแล้วเขาจะลำบาก

ผลก็คือเมื่อโตขึ้นลูกกลายเป็นลูกแหง่ที่พึ่งตนเองไม่ได้

ทำอะไรด้วยตนเองไม่เป็น ยิ่งเติบโตยิ่งเป็นตัวปัญหาของสถาบันครอบครัว



พ่อแม่บางคน (๖)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมส่งเสริมให้ลูกได้รับการศึกษาที่ดี

มัวแต่สนใจลงทุนในการทำธุรกิจเป็นร้อยเป็นพันล้าน

แต่ไม่รู้จักลงทุนในการสร้างลูกให้เป็นปัญญาชน

ผลก็คือลูกเติบโตแต่ตัว แต่ทว่ามีสติปัญญาที่ต่ำต้อย

ขาดทักษะการคิด การใช้เหตุผล การทำงาน การเข้าสังคม

เขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถร่วมเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมเท่านั้นแต่ยังสร้าง

ปัญหาให้สังคมอีกต่างหาก



พ่อแม่บางคน (๗)


    ทำร้ายลูกด้วยการทำแต่งานสังคมสงเคราะห์นอกบ้าน

โดยลืมไปว่าคนที่ตนต้องสงเคราะห์ก่อนดูแลก่อนต้องให้ความรักก่อนก็คือลูก

ผลก็คือแม้จะกลายเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ประสบความสำเร็จนอกบ้าน สังคมสรรเสริญ

แต่กลับเป็นพ่อแม่ที่ล้มเหลวในบ้าน

และลูกกลายเป็นเด็กที่ขาดความรัก ความอบอุ่น 

ไม่พร้อมจะแบ่งปันความรักและความอบอุ่นให้ใคร



พ่อแม่บางคน (๘)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักยกย่องชมเชยลูกเมื่อเขาประสบความสำเร็จในการเรียน

ในการทำงาน หรือในการทำกิจกรรมใดๆก็ตาม

ผลก็คือลูกกลายเป็นคนใจคอคับแคบ ยกย่องชมเชยใครไม่เป็น

เมื่อเห็นคนอื่นได้ดีมีความสำเร็จ เขาจึงเป็นนักอิจฉาริษยาตัวฉกาจ

ที่จ้องแต่จะหาทางทำลายคุณงามความดีของคนอื่น



พ่อแม่บางคน (๙)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักสอนเขาให้รู้จักบาปบุญคุณโทษ 

ผลก็คือ  เมื่อโตขึ้น  เขาจึงพร้อมผละหนีพ่อแม่ไปอย่างไม่รู้สึกผิด 

ไม่เห็นความจำเป็นว่า  การเป็นลูกที่ดีนั้น  จะต้องกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่ของตนอย่างไร



พ่อแม่บางคน (๑๐)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่สอนลูกให้รู้จักการบำเพ็ญตนเป็นผู้ให้

ผลก็คือเมื่อโตขึ้นเขาจึงกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ

คิดแต่จะกอบโกย คิดถึงแต่ประโยชน์ส่วนตัวจนมองไม่เห็นหัวคนอื่น

แทนที่จะถือหลัก “ยิ่งรวยยิ่งให้ ยิ่งได้ยิ่งแบ่ง”

กลับถือหลัก

“ยิ่งรวยยิ่งคอร์รัปชั่น ยิ่งแบ่งปันยิ่งสูญเสียเปล่า”




พ่อแม่บางคน (๑๑)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมให้ลูกรู้จักตัดสินใจด้วยตนเอง 

ผลก็คือ  ลูกกลายเป็นคนขาดความเชื่อมั่นในตนเอง 

ไม่กล้าคิด  ไม่กล้าพูด  ไม่กล้าทำอะไร 

ส่งผลให้ไร้ภาวะผู้นำ  ต้องเดินตามคนอื่นโดยดุษฎี



พ่อแม่บางคน (๑๒)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่สอนให้ลูกรู้จักสมบัติของผู้ดี

ผลก็คือเขากลายเป็นคนหยาบกระด้างทั้งทางกาย ทางใจ

ใจคอโหดหินทมิฬชาติ ขาดความสุภาพอ่อนน้อม ขาดสัมมาคาราวะ ไม่รู้จักกาลเทศะ

ไม่รู้จักประมาณตน ครองตน ครองงานไม่เป็น

ไม่เห็นคุณค่าของระเบียบประเพณี กฎหมาย จรรยาจารีตของสังคม 

ไม่เคารพในศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคนดีของเพื่อนมนุษย์




พ่อแม่บางคน (๑๓)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่แนะนำให้ลูกรู้จักคบเพื่อนที่เป็นกัลยาณมิตร (เพื่อนแท้)

ผลก็คือรอบกายของเขาจึงมีแต่บาปมิตร (เพื่อนเทียม)

คอยประจบสอพลอ คอยหลอกล่อให้ทำความเลวทรามต่ำช้า

ติดสุรา ยาเสพติด นำพาชีวิตไปในทางเสียหาย

ตกอยู่ใต้วังวนของอบายมุข สนุกสนาน ไม่สนใจหาแก่นสารให้กับชีวิต




พ่อแม่บางคน (๑๔)


    ทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักสร้างสภาพแวดล้อมให้ลูกเป็นคนรักการอ่าน

รักการเขียน รักการเรียนรู้ รักการเดินทาง

ปล่อยให้เขาศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองไปตามยถากรรม

ผลก็คือเขากลายเป็นคนหูตาคับแคบ ขาดความรู้พื้นฐาน ขาดความรู้รอบตัว

ขาดความกระตือรือร้น ไม่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ การคิด พูด ทำ ไม่เฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง

ขาดความแหลมคม ตามไม่ทันโลก ตกข่าว

เป็นคนว่างเปล่าทางความรู้ (รอบตัว) ความคิด จิตใจ และไม่มีรสนิยมอย่างอารยชน




****************************************





Create Date : 23 มิถุนายน 2557
Last Update : 23 มิถุนายน 2557 14:19:27 น.
Counter : 1587 Pageviews.

10 comments
: คิดทีละวันก็พอ : กะว่าก๋า
(15 พ.ย. 2564 05:43:11 น.)
: Way of Life 4 : กะว่าก๋า
(14 พ.ย. 2564 06:26:55 น.)
แก้ไขสิ่งที่ผิด ปัญญา Dh
(11 พ.ย. 2564 21:29:03 น.)
: สดุดีความรวย : กะว่าก๋า
(7 พ.ย. 2564 06:23:07 น.)
  
เป็นข้อคิดที่ดีมากๆทุกข้อเลยค่ะ

ขอบคุณมากๆนะคะ

โดย: lovereason วันที่: 23 มิถุนายน 2557 เวลา:23:29:28 น.
  
happy birthday
โดย: cyberlifenlearn วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:2:24:59 น.
  
สุขสันต์วันเกิดครับ
บทความน่าสนใจมาก ขอบคุณที่
เอามาฝากกันครับ

โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:10:32:54 น.
  
โดย: สมาชิกหมายเลข 1404403 วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:11:50:20 น.
  
สุขสันต์วันเกิดค่ะ

มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:14:11:59 น.
  
สุขสันต์วันเกิดค่ะ มีความสุขมากๆ นะคะ
โดย: หมอกหนา ตะวันรอน (หมอกหนา ตะวันรอน ) วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:17:10:41 น.
  
ขอให้คุณต้นกล้ามีความสุขมาก ๆ สุขภาพแข็งแรง และโชคดีตลอดไป สุขสันต์วันเกิดค่ะ
โดย: haiku วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 เวลา:18:54:27 น.
  
สุขสันต์วันเกิดค่ะ

ขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรงทั้งกายและใจ

คิดหวังสิ่งใดที่ดีก็ขอให้ได้ดังหวัง

มีความสุขกับทุกๆ วันของชีวิตนะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 3 กรกฎาคม 2557 เวลา:8:46:35 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านเรื่องของพ่อแม่บางคนครับ เลือกลูกให้ได้ดีนั้นเลี้ยงยากเหมือนกันนะครับ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 3 กรกฎาคม 2557 เวลา:21:22:11 น.
  
สวัสดีครับ มาเยี่ยมยามบ่ายครับ

หลายคนอ่านจบคงรู้ความผิดของตัวแล้ว และหลายคนอ่านจบคงคิดหนักว่าจะมีลูกดีไหมหนอ
โดย: find me pr วันที่: 7 กรกฎาคม 2557 เวลา:12:17:53 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Tonkla-aee.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#17



*~ต้นกล้า...ของหัวใจ~*
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]

บทความทั้งหมด