ถนนสายนี้มีตะพาบ km 9 >> ดินแดนแห่งความลับ
ณ ดินแดนลึกลับแห่งหนึ่งที่ไม่สามารถระบุพิกัดบนแผนที่ได้แต่กลับมีมนต์สเน่ห์ที่น่าค้นหาแบบสุด ๆ
เพราะว่าเป็นสถานที่ของสิ่งมีชีวิตที่เเรียกว่า"อาร์ตตัวแม่"อาศัยอยู่ นี่แหละ
จึงทำให้งมีหนุ่ม ๆ หลายรายใ่ฝ่ฝันเหลือเกินที่จะเข้ามาอาศัยอยู่ในสถานที่นี้
แต่ปรากฎว่า ไม่มีใครทีออกมาจากเมืองอาร์ตตัวแม่ได้โดยสวัสดิภาพซักคน
ว่ากันว่า ส่วนใหญ่จะโดนฆ่าหมกป่าโทษฐานที่ไม่ให้เกียรติประชากรในดินแดนแห่งนั้นนี่สิ

อ๊ะ ๆ อย่าตกใจ ในรอบหลายพันปีที่ผ่านมา มีบุรุษเพียงกลุ่มเดียวที่เดินทางผ่านเมืองนี้อย่างปลอดภัย
ไม่โดนรุมทึ้งแบบกลุ่มอื่น ๆ ซึ่งนักเดินทางกลุ่มนั้นก็คือ "พระถังซำจั๋งและศิษย์" นั่นเอง

ตัดมาที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินปนเทาอันสนุกสนาน วุ่นวาย ปันป่วน อลเวง ในปี พ.ศ. 3013
ยุคนั้น ผู้ชายถือว่าเป็น rare item ที่ควรจะมีในครอบครอง
สาเหตุมากจาก อัตราส่วนของประชากรชายต่อหญิง อยู่ที่ 1 : 100
ซึ่งทำให้เกิดการแข่งขันในการไล่หาไขว่คว้าซื้อขายแลกเปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่น
ส่วนคุณผู้ชายทั้งหลายต่างก็ใช้ยุทธวิีธีโปรโมชั่นแปลก ๆ ใหม่ ๆเพื่อหากินกันมากขึ้น
(ว่ากันว่าเป็นการโชว์ในกลุ่มของเพศเดียวกันว่าใครมีเด็กในสังกัดมากที่สุดด้วยแหละ)

จะว่าไปแล้ว ก็ยังมีชายหนุ่ม 4 คน ที่ชื่อว่า ซิน จีน ป้อม สอง
ซึ่งพวกเขาไม่อยากทำตัวเป็น rare item แบบคนประเภทนั้น
ทั้ง ๆ ที่มีอาชีพที่เป็นสุดยอดความใฝ่ฝันของผู้ชายคนอื่น ๆ นั่นก็คือ "นักดนตรี"
เพราะอาชีพนี้ทำให้สามารถหาเด็กในสังกัดประดับบารมีของ rare item แบบพวกเขาได้ง่ายที่สุด

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงพยายามหาวิธีที่จะหลบหนีจากความวุ่นวายในการเป็น rare item ให้ได้
โดยในเวลางาน พวกเขาก็จะแต่งตัวเป็นผู้หญิงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากชนกลุ่มใหญ่ในเมือง
ซึ่งพวกเขาก็จะแต่งตัวเป็นผู้หญิงอย่างงี้









จนวันหนึ่ง ชายหนุ่ม 4 คนนี้ ต้องออกทัวร์คอนเสิร์ตที่เมืองลับแล จังหวัดอุตรดิษถ์
ซึ่งว่ากันว่าเมืองนี้มีสิ่งลึกลับหลายสิ่งที่ซ่อนเร้นเอาไว้
แถมบางคนก็บอกว่าเป็นทางเชื่อมมิติไปยังเมืองแม่ม่ายในตำนานด้วย
ทำให้ทั้ง 4 คนก็ประหวั่นพรั่นพรึงในการเดินทางไปจุดเชื่อมมิติของดินแดนที่ผู้ชายทั้งโลกใฝ่ฝัน
แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่า นี่คงจะเป็นทางที่หนีรอดออกมาจากโลกปัจจุบันที่เป็นอยู่ก็ได้

แต่เมื่อทั้งสี่เดินทางมาถึงสถานที่นัดพบ ซึ่งเป็นทุ่งกว้างสุดลูกหูลูกตาแถมปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ
กลับพบว่าเมืองนั้นกลับมีผู้ชายและผู้หญิงปะปนกันจนน่าตกใจ
จนกระทั่งมีใครตะโกนเรียกสองขึ้นมาด้วยสำเนียงพื้นบ้านแบบสุด ๆ

"นี่ ๆ พวกนายจะมาเล่นคอนเสิร์ตที่ประตูมิติใช่มั้ย"
"ฉันเป็นแม่เฒ่าประจำหมู่บ้านแห่งนี้ที่เชิญพวกนายให้มาที่นี่นั่นแหละ"

เมื่อซินหันมามองตามเสียงนั้นก็รู้สึกประหลาดใจกับบุคคลที่อยู่ตรงหน้า
เพราะคน ๆ นี้ตัดผมสั้นแถมโพกหัวด้วยผ้าขาวม้า พร้อมกับใส่ชุดม่อฮ่อม
ดูยังไง ๆ ก็เป็นชาวบ้านผู้ชายชัด ๆ

"ตกใจล่ะสิที่ฉันเป็นแม่เฒ่าประจำหมู่บ้าน
แต่ต้องขอแสดงควายินดีด้วยนะที่ได้รับเลือกมาให้พักพิงที่นี่
ถึงพวกเธอจะแต่งหญิงยังไง เรดาร์ที่ส่งมาจากเสาที่อยู่บนหัวมันก็บอกมาอยู่ดีว่าเธอเป็นผู้ชาย
แล้วอีกอย่าง ฉันก็รู้ความคิดของพวกเธอหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันถึงกล้าให้พวกเธอมาที่หมู่บ้านนี้ไงล่ะ"

ว่าแล้วแม่เฒ่าก็เอาผ้าขาวม้าที่โพกหัวออกมาทำให้ทุกคนเห็นเสาอากาศที่ติดอยู่บริเวณนั้น

"แล้วพ่อ เอ๊ย แม่เฒ่าจะพาพวกเรามาที่นี่ทำไมล่ะ" ป้อมถาม

"คือว่าตอนนี้บ่อน้ำร้อนทำให้กลายเป็นชายมันเริ่มเย็นลงไปเรื่อย ๆ น่ะ
นี่เแทบจะเย็นเหมือนมีใครมาใส่น้ำแข็งในน้ำแล้วนะ
ถ้าขืนเป็นแบบนี้ฉันและคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็ไม่มีตัวช่วยที่ทำให้ดูเป็นผู้ชายแมน ๆ แล้วล่ะ"

"อ่าว แล้วให้พวกเรามาทำอะไรที่นี่ล่ะ" สองถาม

"ง่าย ๆ แค่ให้พวกนายไปแช่ในบ่อน้ำร้อน
เพราะพลังผู้ชายจากพวกนายจะไปปรับอุณภูมิของบ่อให้เป็นปกติน่ะ
แต่พวกนายจะรับได้ไหม ที่หลังจากแช่น้ำไปแล้ว พวกนายจะเป็นผู้ชายไม่ได้อีกเลยนะ"

"โถ่เด็ก ๆ ถ้าให้พวกฉันเป็นผู้ชายแล้วต้องเป็น rare item ให้ใครแย่งชิง มันก็ไม่ไหวอะ"

"โอเค ถ้าเธอพร้อมแล้วก็รีบโดดลงไปในบ่อพร้อมกับอาวุธประจำกายของทุกคนที่อยู่ในมือเลยสิ
น้ำในบ่อมันมีคุณสมบัติบำรุงรักษากีตาร์ เบส และไมโครโฟนของทุกคนด้วย
ขอแสดงความยินดีกับชีวิตที่ไม่ต้องเป็น rare item นะจ๊ะสาว ๆ"


ตูม !!!

-------------------------------------------

จบแล้วค่ะ เรื่องนี้มีแรงบันดาลใจมากศิลปิน 4 คนที่อยู่ในเรื่อง
ซึ่ง 4 คนนี้ชอบแต่งหญิงหรือดูเหมือนผู้หญิง(จนเกินไปแ้ล้ว) ซะเหลือเกิน
ผนวกกับความรู้จากการ์ตูนเรื่องรันม่าอีกนิดหน่อย
(ไอ้ที่โดนน้ำธรรมดาเป็นผู้หญิง แล้วถ้าใช้น้ำร้อนจะเป็นผู้ชายเหมือนเดิมน่ะค่า..

วันนี้ส่งตะพาบช้าเพราะมัวแต่ทำงานน่ะ...



--




Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2555 0:08:32 น.
Counter : 1064 Pageviews.

7 comments
: ก๋าราณีตอบคำถามน้องก้อนหิน : กะว่าก๋า
(15 ก.ค. 2564 06:37:26 น.)
:: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - ขุมทรัพย์สุดปลายฝัน :: กะว่าก๋า
(13 ก.ค. 2564 05:59:20 น.)
11 ก.ค. 64 วันหยุดที่น่ากลัว kae+aoe
(12 ก.ค. 2564 08:46:33 น.)
Mädchenlied Auf die Nacht in der Spinnstub'n Op 107 No 5 by Johahness Brahm ปรศุราม
(12 ก.ค. 2564 12:37:34 น.)
  
เก็บลิ้งก์จ่ะ
โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:19:24 น.
  


ตามมาจากบ้านคุณเป็ดค่ะ คุ้นๆ การ์ตูนเรื่องรันม่า



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:34:31 น.
  
โลกมันเปลี่ยนไป
หญิงอยากเป็นชาย ชายก็อยากเป็นหญิงนะคะ

มาอ่านตะพาบค่ะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:20:06:58 น.
  
บล็อกนี้ใจดีจริงๆ เหลือผู้ชายไว้ให้ตั้ง 1 ใน 100 แต่สุดท้ายก็ลงบ่อจนสูญพันธุ์ :3
คนที่ 2 กับ 4 แต่งหญิงแล้วงามบัดซบมากครับ
โดย: ชีริว วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:21:53:34 น.
  
อ้าวจบง่ายๆ แบบนี้เลย คิดเหมือนพี่หนู (สายหมอกและก้อนเมฆ) อย่างกะเรื่องรันม่าเลย แต่รายนั้นยังดีที่กลับร่างได้ด้วยน้ำร้อน

คนที่ 4 นี่ไม่ไหวจริงๆ ครับ คนที่ 1 2 ด้วย 3 ดูพอไหวครับ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:51:35 น.
  
มาตามอ่านงานตะพาบครับ บ้านนี้หลังสุดท้ายแหล่วครับ ^^

เขียนได้สนุกดีนะครับน่าติดตาม อ่านจนจบเลยครับ

จบได้หักมุมดีจัง

เอ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ไม่ดีนะครับ ไปไหนมาไหนคงเหมือนดาราที่มีแต่คนมอง ตอนนี้ผู้ชาย 30 ผู้หญิง 70 ก็ยังไม่ค่อยรุ้สึกเท่าไหร่ อิอิ
โดย: วนารักษ์ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:06:19 น.
  
เข้ามาปลุกโรมุอ่ะ
ตื่นๆเพ่ ตะพาบวนมาน็อครอบแล้ว
โดย: ชีริว วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:0:36:53 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Rommunee.BlogGang.com

ROMMUNEE
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]

บทความทั้งหมด