สักวันจะเป็นของเรา
ไม่ได้อัพมาสักพักเพราะหลังๆมานี่มันเหนื่อยหัวใจเหลือเกินไฟที่เคยแรงลุก มันก็ค่อยๆมอดลง มอดลง มอดลง ไม่ทันได้รู้สึกตัว ความเบื่อหน่ายก็เข้ามาแทนที่ซะอย่างงั้นการที่ใจส่วนนึบจมลงไปในความรู้สึกที่หดหู่ อีกส่วนนึงก็กำลังตะเกียดตะกาย เฮ้ออ ก็ยังสู้ไหวอยู่หรอก อยากรู้จังคนเราเริ่มค้นหาตัวเองเจอกันซักตอนอายุเท่าไหร่กัน สงสัยว่าทำไมของตัวเรามันช้านัก...........

เฮ้ อย่ามัวท้อสิ ถ้าลงมือตามหา ซักวันมันก็ต้องเจอเพราะฉะนั้น อย่าหยุดนะ อย่าหยุด ซักวันนึง อาจจะได้ติดปีกขึ้นไปขี่รุ้งอย่างที่หวังก็ได้



Create Date : 26 มกราคม 2554
Last Update : 26 มกราคม 2554 1:02:56 น.
Counter : 167 Pageviews.

3 comments
สดๆร้อนๆติดโคโรน่า โอพีย์
(20 ม.ค. 2565 02:08:25 น.)
☕ วันนั้นที่ชัยนาท วัดทรงเสวย ☕ โอน่าจอมซ่าส์
(21 ม.ค. 2565 01:03:59 น.)
Blog 9 มิตรภาพบล็อกแกงส์#ขอบคุณ Strawberry สดๆ ของฝากจากเพื่อนบล็อก Tui Luksi เริงฤดีนะ
(18 ม.ค. 2565 17:32:19 น.)
No. 1056 เดจา วู (ตะพาบ) ที่ผมพบ ไวน์กับสายน้ำ
(17 ม.ค. 2565 05:14:09 น.)
  
สู้ๆ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:12:39:06 น.
  
ยังไงก้อขอเป็นกำลังใจให้นะคะ
รีบๆ ตะเกียกตะกายขึ้นมาให้ได้เร็วๆ ค่ะ
โดย: Inki วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:15:13:17 น.
  
รีบลุกขึ้นมาสู้ๆค่ะ
ชีวิต ยังมีหวัง.. เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: tifun วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:16:58:31 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Featherandflower.BlogGang.com

ขนนกกับดอกไม้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด