ก้าวต่อไป
เมื่อไหร่ที่ฉันจะสามารถเดินก้าวต่อไปด้วยกำลังเคลื่อนเต็มที่ซะที จะไปครุ่นคิดไปใยดีเค้าทำไมนะเรา เค้าไม่เห็นจะสนใจใยดีเราสักหน่อย จบกันแล้วก็แล้วกันไปหร๋อ... ง่ายไปหรือเปล่า เบื่อตัวเองที่ยังคงหวังอย่างลมๆ แล้งๆว่าเค้าจะคิดได้แล้วขอโทษ แค่อยากฟังคำนั้นจริงๆ แค่บอกกับเราว่าทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด ทุกอย่างที่เค้าพูดเค้าทำเพราะฟังความข้างเดียว รู้บ้างไหมว่าใครคนนึงยังคงรอคอยทั้งๆ ที่รู้ว่าคุณก็ไม่มีวันติดต่อกลับมา เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าบังเอิญเจอกันจะทำยังไง คุณจะทักทายฉันไหม ส่วนฉันคงทำอย่างเป็นปกติวิสัยของฉันคือทำเป็นไม่เห็น ไม่รู้จัก ไม่ได้ยิน ตอนนี้ฉันไม่หวังอะไรแล้วขอแค่สามารถลบเรืองราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างคุณและฉันได้ เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว



Create Date : 18 กันยายน 2553
Last Update : 23 กันยายน 2553 3:27:08 น.
Counter : 183 Pageviews.

0 comments
:: ผ่าน :: กะว่าก๋า
(31 ธ.ค. 2564 07:33:29 น.)
มากรุงเทพฯแล้วเหงา Alex on the rock
(30 ธ.ค. 2564 11:06:56 น.)
นุ่งซิ่นชมสวนส่งท้ายปี (12) ธันวาคม2564 ตะลีกีปัส
(30 ธ.ค. 2564 10:05:12 น.)
บันทึกถึงคุณตา Insignia_Museum
(27 ธ.ค. 2564 15:02:47 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Featherandflower.BlogGang.com

ขนนกกับดอกไม้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด