ฉันได้เรียนรู้ว่า
ฉันได้เรียนรู้ว่า... ในที่สุดแล้ว ผู้รับจะเป็นผู้แพ้ และผู้ให้นั่นแหละคือผู้ชนะ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การเรียนรู้ที่จะให้อภัยนั้น ต้องการการฝึกฝน
ฉันได้เรียนรู้ว่า... คนไม่อาจเป็นวีรบุรุษได้ โดยไม่รู้จักลงมือทำ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... เคล็ดลับของการเติบโตอย่างสง่าผ่าเผย คือ อย่าหมดความกระตือรือล้นที่จะพบหาผู้คนและสถานที่ใหม่ๆ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การซื่อสัตย์ต่อสิ่งเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย
ฉันได้เรียนรู้ว่า... สิ่งดีๆ นั้น มักเกิดขึ้นกับคนดีเสมอ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การจากเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุดนั้น เป็นเรื่องยากกว่าที่ฉันเคยคิดเอาไว้มาก
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การเยียวยารักษามิตรภาพที่บอบช้ำนั้น ทำเมื่อไรก็ไม่สาย
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การที่จะรู้ค่าอะไรสักอย่างนั้น คุณจะต้องขาดมันไปสักพักก่อน
ทำไม เรามี 1ปาก 2 หู เพราะว่าเราต้องรับฟังให้มากๆ แล้วต้องพูดให้น้อยๆ



Create Date : 15 สิงหาคม 2553
Last Update : 5 ตุลาคม 2553 20:40:22 น.
Counter : 237 Pageviews.

2 comments
ไม่มีใครให้ระบายอีกแล้วใช่ไหม Alex on the rock
(28 พ.ย. 2564 16:10:08 น.)
Blog 205( 41) ส่งมอบ"ไดอารี่รัก ฉบับเพื่อนเกา"โดยพิมมาศ * จากเพื่อนบล็อก ถึง เพื่อนบล็อก เริงฤดีนะ
(28 พ.ย. 2564 07:22:47 น.)
จาก"ตู้หนังสือ"ที่อเมริกา สู่"ตู้ปันสุข" ที่เมืองไทย สมาชิกหมายเลข 3661152
(24 พ.ย. 2564 19:51:04 น.)
24พย64 ให้โลกนี้เป็นสีชมพู mcayenne94
(24 พ.ย. 2564 22:38:08 น.)
  
เข้าใจทุกข้อเลยค่ะ พรุ่งนี้กำลังขอหรือให้อภัยคนอยู่ ไม่แน่ว่าเราจะให้หรือจะขอ
โดย: magic-women วันที่: 15 สิงหาคม 2553 เวลา:19:07:15 น.
  
ฉันได้เรียนรู้ว่า....มีเรื่องราวดีๆอยู่ใน Bg นี้

ขอบคุณค่ะ
โดย: หมีพูห์บลูเบอร์รี่ วันที่: 15 สิงหาคม 2553 เวลา:20:45:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Featherandflower.BlogGang.com

ขนนกกับดอกไม้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด