เมื่อคุณแม่ที่ไม่มีความสุข ช่วงอารมณ์หนึ่ง
การรับภาระงาน ปัญหา ครอบครัว – สังคม เป็นปัญหาที่ซับซ้อน และมากขึ้นเรื่อยๆ ทับถมทวีคูณ เกิดภาวะ
สมองเต็ม และ ตื้อ

กลับบ้าน มีงานบ้านที่ต้องทำต่อเนื่อง จึงมาเบรกแตกกับลูกที่มีปัญหาการกิน
ชอบแอบทิ้งข้าว และบอกแม่ว่า กินหมดแล้ว

เมื่อนึกถึงเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆซึ่งทุกวันนี้ ต่างคนต่างก็หนักกันไปคนละเรื่อง ทั้งงานที่ต้องรับผิดชอบ และงานครอบครัว

ขณะที่เกิดความรู้สึกไม่มีความสุขนี้ อยากหยุดทุกสิ่งทุกอย่าง อยากอยู่นิ่งๆ
อยากออกจากภาระที่ต้องรับผิดชอบ รู้จักอารมณ์ตนเองว่า เป็นภาวะเครียดแล้ว
ประกอบกับอาการป่วยทางกาย คือ ภูมิแพ้ และ กระเพาะ จึงพยายามจัดการอารมณ์ให้นิ่ง เข้านอนอยู่พักใหญ่จึงหลับ

ตื่นเช้าได้ระบายความรู้สึกแย่ๆให้คนใกล้ชิดที่สุดได้ฟัง แล้วก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วนลูกที่ได้รับผลกระทบ ก็เขียนต่อว่า
คุณแม่ใจร้าย
ซึ่งเป็นความรู้สึกของเขา เราเข้าใจ

ก่อนแยกย้ายกันไปตอนเช้า ลูกก็ไปโรงเรียน แม่ไปทำงาน คุณพ่อไปส่งทั้งลูกทั้งแม่ เราก็ปรับความเข้าใจกันได้หมด แม่-ลูก หอมแก้มกัน

เรายังโชคดีนะที่สามารถบอกความรู้สึกกันได้ ส่วนคุณแม่คนอื่นๆที่มีความรู้สึกแย่ๆ ไม่มีความสุขจากภาวการณ์ต่อสู้ชีวิต และเลี้ยงดูบุตร เพียงลำพังคนเดียว อยู่บ้านเช่า คงหนักกว่าเราหลายสิบ หลายร้อยเท่า

ตลอดการต่อสู้ชีวิตของเขา หากมีใครสักคนหนึ่ง ที่ป็น
ผู้ฟังที่ดี และให้กำลังใจเขาสู้ต่อไป
ผู้ฟังคนนั้น จะได้บุญมหาศาล ที่จะให้ความสุขนั้นคืนสู่หัวใจคุณแม่ เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้ชีวิต และมีความสุขที่จะเลี้ยงลูก ดูแลครอบครัวต่อไป นี้แหละ
การดูแลใจ
จึงเป็นเรื่องสำคัญมาก ในภาวะปัจจุบัน