สถานสงเคราะห์...บ้านเกิด..ผม / มุมมืด 2

***คำเตือน ก่อน อ่าน หากมีคำใดเขียนผิด เพี้ยง ไป
ต้องขอโทษมา ณที่นี้ด้วย ครับ***


ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเล่า เรื่องมุมมืด จากต้นไหนก่อนดี มันมีที่มาที่ไปแตกต่างกันออกไปจากเพื่อนของผมและตัวผมเอที่พบเจอ แถมก็ไม่รู้จะปะติ ปะต่อ เรื่อง ให้เป็นไปทิศทางเดียวกัน แต่ก็จะพยายามเล่าให้ง่ายๆที่สุด เพื่อที่คุณผู้อ่านจะได้คิดตามไปด้วยในขณะที่อ่านอยู่นั้นเอง

ก่อนอื่น ต้องขอโทษคุณผู้อ่านทุกท่านเลยครับ เป็นอย่างมากเลยครับ ขอโทษ ครับที่ต้องใช้คำหยาบ และคำโบราญ ไปในเรื่องนี้นะครับ หวังว่าคุณผู้อ่านจะไม่ถือสา เพราะไอ้เรื่องแบบ จะใช้ภาษาเขียนดอกไม้ มันก็ไม่เหมาะสมกับเนื้อหา ที่จะเล่าสักเท่าไร มันต้องคำแรงๆ มันถึงจะได้อารมณ์ในการอ่านมากขึ้น

มันเหมือนเป็นโดยสันดานหรือ นิสัย ก็ไม่รู้ ที่ พวก รุ่นพี่หรือเด็กโตบางคนก็ตาม จะมองหาเด็กใหม่ที่พึงเข้าอยู่ในสถานสงเคราะห์ ซึ่งสถานสงเคราะห์แห่งนี้รับเฉพาะ เด็กผู้ชาย ที่อายุ 7 ขวบ ขึ้นไป นั้นก็แปลงว่าไม่มีเด็กผู้หญิงเลยครับ มีแต่เด็กชายล้วนๆในสถานสงเคราะห์แห่งนี้ เมื่อมีเด็กใหม่เข้ามาสถานสงเคราะห์ ก็จะเป็น ที่เพ่งเล็งเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกับเด็กที่
หน้าตาดี หน้าตาออกหวานๆ หรือหน้าตาคล้ายกับเด็กผู้หญิง

เด็กกลุ่มเหล่านี้แหละครับ เป็นที่ต้องการ ของรุ่งพี่ กับเด็กโตบางคน ตัวผมเองกับเพื่อนอีกหลายคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็เข้ามาอยู่ใหม่ ก็จะมีเด็กที่หน้าตาดีและหน้าตาไม่ดี แล้วตัวผมเองกับเพื่อนผมคนหนึ่งที่ยังไม่คุ้นเคยกันและพึ่งเข้ามาอยู่ใหม่ๆ ดันไปเข้าไปเข้าข่าย หน้าตาดี หน้าตาคล้ายเด็กผู้หญิง เป็นที่ถูกใจของ ไอ้พวกเวณ จังไร

เพื่อนผมคนนี้ หน้าตาดูดี ผิวขาวพอประมาณ ผิดกับ ตัวผมเลย ผิวดำ หน้าตาเป็นผู้ เป็นมาคนหน่อย แถมรูปร่างตัวเล็ก แต่ก็แปลกใจตัวเองนี้ อยู่เหมือนกันครับ ทำไม ถึงไปอยู่ในกลุ่มประเภท คนหน้าตาดีได้น้า....
( ไม่ได้ชมตัวเองนะ) เดี่ยวมีรูปตัวเองให้ดู ซึ่งเป็นรูปปัจจุบัน หวังว่าคุณผู้อ่านได้ดูก่อนที่จะอ่าน บอกตรงๆตัวผมเองไม่ชอบถ่ายรูปตัวเองสักเท่าไร แต่เห็นแก่น้องที่มาฝึกงานแล้วน้องก็ใกล้จะกลับบ้านเกิดของเขา น้องจึงอยากได้รูปไว้เป็นที่ระลึก เลยยอมให้น้องถ่าย ก็ได้ภาพอย่างที่ เห็นนั้นแหละครับ ก็หน้าตาเดิมๆ แต่สีผิวดำลงด้วย ( เป็นความคิดของผม )
( เห็นภาพผมแล้ว อย่าตกใจละครับ หน้าตาผม ได้มาอย่างนี้ครับ
ถ้าหน้าตาผมมันกำหนดได้ มีหรื จะไม่ยอมหล่อ เหมือนหนุ่ม เกาหลี จะว่าไปแล้วเป็นตัวเองนี้แหละครับดีที่สุดแล้ว

เมื่อ ไอ้เวณรุ่นพี่บางคนได้ เลือก เอา โดยที่เด็กใหม่อย่างพวก
ไม่รู้เรื่องอะไรมีแต่ความไร้เดียงสา ความใสสื่อ อ่อมน้อม ให้ความเคารพต่อ รุ่นพี่ แต่กับรุ่นพี่บางคนทำไม ถึง ทำน้องได้ลงคอขนาดนี้ ทั้งที่เป็นหัวอกเดียวกันแท้ ควรที่เข้าใจซึ่งกันและกันสิ เป็นเด็กกำพร้าเหมืนกันนะ ถึงรุ่นน้องที่เข้ามาใหม่ จะหน้าตาดี หรือหน้าตาไม่ดี ยังไงก็ตาม แต่ ควรจะเห็นอกเห็นใจกันสิ อย่างนี้ที่รุ่นพี่ควรจะทำกับรุ่นน้องซะมากกว่า

ผ่านไปสักระยะหนึ่ง เด็กใหม่อย่างผมกลายเป็นเด็กเก่าแต่ยังคงเป็นรุ่น น้อง อยู่ดี แล้วก็ไม่นานนัก พฤติกรรม เหี้ยๆของรุ่นพี่ บางคน ก็เริ่มออก ลายให้เห็นทีละนิด ทีละหน่อยในช่วงที่พวกผมเป็นเด็กใหม่ๆอยู่ รุ่นพี่ทุกคน ก็เป็นคนใจดีมากๆ ไม่ว่าน้องจะทำผิดขนาดแค่ไหน ก็ให้อภัยอยู่ตลอด อย่างที่ผมเคยได้ยินมาว่า ระยะทางพิสูจน์ม้า ( ไม่ใช่ เครื่องเล่น ม้าหมุนนะ ) เวลาพิสูจน์ คน ซึ่งผมก็เริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลง ของ รุ่งพี่ บางคน โดยเฉพาะ พฤติกรรม ที่เหี้ยๆ ออกมาเริ่มชัดเจนขึ้น เรื่อยๆ จากหน้ามือ
เป็น มันหลังเท้า โดย ไอ้พวกเวณ บางคน มัน ก็จะเริ่ม ทำ กับ เด็ก
ที่หน้าตาไม่ดี ก่อน เลยครับ ซึ่งเด็กเหล่านี้ ได้ ถูกเลือกไว้แล้ว เป็นคนใช้ส่วนตัว ของไอ้เวณ บางคนส่วนที่เด็ก ที่ หน้าตาดี ก็โดนที่หลัง แต่สิ่งที่ได้รับ เป็นที่รองรับ ตัณหา ของไอ้เวณ จังไรคือไอ้พวก บ้ากาม ซึ่งผมจะเล่าให้ฟัง ในท้ายเรื่อง ใน กลุ่มเด็ก อย่างพวกผม ก็จะโดนเรื่องทำนองอย่างว่า .....แหละครับ แต่ก็ไม่หนักเท่ากับ เด็กที่หน้าตาไม่ดี ที่ต้องโดนการกระทำของ ไอ้พวกเวณนั้น มาหลาย รูปแบบ ไม่ว่าจะโดน ไถ่เงิน ถูกทำร้าย ร่างกาย เป็นเหมือนของเล่น ของ ให้กับพวกมัน และศาลเตี้ย ที่ทำโทษกันเอง เกิดกว่าเหตุแต่เด็กหน้าตาไม่ดีก็ยังกัด ฟัน อดทน อยู่ ในสถานสงเคราะห์ ต่อไป ไม่เหมือนกับผมกับเพื่อนผมคนหนึ่ง ที่มีความคิดที่ จะหนีออกนอก สถานสงเคราะห์ ทั้งที่ สถานสงเคราะห์แห่งนี้ เปรียบเสมือน หม้อข้าวหม้อแกงใบหนึ่ง ผมกับเพื่อนจำเป็นไม่ที่ต้องทุบ หม้อข้าวหม้อแกงใบนี้ และจะไปหาหม้อข้าวหม้อแกงใบใหม่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าจะหาเจอหม้อข้าวหม้อแกงได้หรือเปล่า แล้ว ถ้าเจอหม้อข้าวหม้อแกง แล้ว ในรสชาติของหม้อข้าวหม้อแกงนั้น จะออกรสชาติ ชีวิต ขม หรือ หวาน
เป็นสิ่งที่ตอบไม่ได้เลย

เป็นไงมั่งครับ คุณผู้อ่าน ผมเล่าเรื่อง เกือบจะได้ครึ่งเรื่องแล้ว พอเริ่มที่จะเดาทิศทางของเรื่อง มุมมืดได้หรือเปล่า ว่าผมกับเพื่อน ต้องพบเจออะไร...................................( เว้นว่างให้เดาเอาครับ ) บอกใบ้ให้นิด เป็นซื่อขนมหวาน แค่นี้แหละครับ




***โปรดติดตามอ่าน สถานสงเคราะห์...บ้านเกิด..ผม มุมมืด 3
ได้ในวันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม 2553***

ขอบคุณครับ.....................สวัสดี บ๊ายๆ ครับ....................






Create Date : 24 สิงหาคม 2553
Last Update : 24 สิงหาคม 2553 10:50:05 น.
Counter : 326 Pageviews.

2 comments
ทริปเที่ยวหัวหินกับเพื่อนเก่า อาจารย์สุวิมล
(29 พ.ย. 2565 15:13:58 น.)
No. 1145 รางวัลปลอบใจ (ตะพาบ) ไวน์กับสายน้ำ
(25 พ.ย. 2565 05:20:01 น.)
วัดพระบรมธาตุวรวิหาร อ.เมือง จ.ชัยนาท สองแผ่นดิน
(24 พ.ย. 2565 23:41:50 น.)
สวนรถไฟ : นกเดินดงหัวสีส้ม ผู้ชายในสายลมหนาว
(24 พ.ย. 2565 14:53:22 น.)
  



สวัสดีจ้า แวะมาทักทายในวันทำงาน มีความสุขมากๆ นะจ๊ะ

โดย: หน่อยอิง วันที่: 24 สิงหาคม 2553 เวลา:11:11:49 น.
  
โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 24 สิงหาคม 2553 เวลา:11:49:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

899.BlogGang.com

ชูคอม
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด