"... grab your coat and snatch your hat, leave your worries on the doorstep, just direct your feet to the sunny side of the street ..."

<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
18 มีนาคม 2552
 

::: Tag คู่มือทำความเข้าใจตัวเอง ::: (รับจาก prunelle la belle femme)




“ … Hats …”
Photo :: slimmer jimmer (flickr.com)












::: Tag คู่มือทำความเข้าใจตัวเองของ Wild Strawberries :::
(รับมาจาก prunelle la belle femme/พรุน-แน็ล-ลา-แบ็ล-ฟาม)



- เรามีความสุขกับการกิน เรามักใช้เวลาว่างช่วงสุดสัปดาห์ ไปกับการเที่ยวและเดินหาของกินในย่านที่เราคุ้นเคย
- เราจะมีความสุขมาก ถ้าเรามีโอกาสพาคนที่เรารักไป นั่งกินของอร่อย ๆ ที่เราเป็นคนแนะนำ


- เราเป็นคนที่กินอาหารได้หลากหลายและไม่ค่อยเลือกกิน มีอาหารไทย/จีนน้อยอย่างมากเลยที่เรากินไม่ได้
- เราเป็นประเภทลิ้นจรเข้ บางครั้งที่เพื่อนร่วมงานเรานำอาหารที่ผ่านการลองชิมกันดูแล้วในหมู่เพื่อนมาให้เราชิม เเม้ว่าทุกคนจะลงความเห็นว่ามันไม่อร่อย บ่อย ๆ เลยที่เรากลับรู้สึกว่ามันก็พอใช้ได้ เพียงเเต่มันอาจจะขาดตรงนี้นิดตรงนี้หน่อยเเค่นั้นเอง
- เราชอบกินขนมหวานเอามาก ๆ โดยเฉพาะขนมหวานที่มีส่วนผสมของพวกใบเตยหรือที่ทำจากกะทิ


- เราชอบฟังเพลงเก่า ๆ และชอบฟังทั้งเพลงไทยและเพลงฝรั่ง เพลงส่วนใหญ่ที่เอามาลงในบล๊อก ก็จะเป็นเพลงเก่า ๆ ฟังสบาย ๆ ทั้งนั้น
- เราชอบเพลงฟังสบายในจังหวะและลีลาที่ไม่เร่งเร้าอารมณ์จนเกินไป เพลงแบบนี้จะทำให้เราสามารถทำงานไปด้วยและฟังเพลงไปด้วยได้
- เราชอบเพลงประเภท soul/jazz เป็นชีวิตจิตใจ แต่ต้องเก่าหน่อยนะ อย่างค่าย Motown เพลงอย่าง Stevie Wonder อะไรแบบนั้น ส่วน jazz ก็ชอบฟังพวกเก่า ๆ เหมือนกัน อย่าง swing กับพวกตระกูล bop bebop/hard bop modal พวกใหม่ ๆ contemporary ก็ฟังเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยบ่อยเพราะไม่ค่อยรู้จัก


- เรามักเลือกเพลงมาลงบล๊อกตามแต่ที่จะนึกออก ไม่ค่อยได้เลือกเพลงตามอารมณ์อะไรมากเท่าไหร่
- เราชอบเพลงหวาน ๆ มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเพลงส่วนใหญ่ในบล๊อกเป็นเพลงที่เราเคยส่งไปให้อดีตคนใกล้ตัวของเราฟัง แย่หน่อยตรงที่คนล่าสุดเธอชอบถ่ายรูปมากกว่าชอบฟังเพลง ส่วนเราถ่ายรูปไม่เป็น แต่ชอบดูรูปถ่ายมาก บล๊อกเราก็เลยมีแต่รูปกับเพลงไง


- เราชอบดูหนังครอบครัวมากที่สุดแล้ว เรารู้สึกเอาเองว่าเดี๋ยวนี้จะหาหนังครอบครัวดี เนื้อหาดี ๆ ซักเรื่องมาดูนี่มันยากจัง
- เราชอบอะไรเก่า ๆ รสนิยมการดูหนังของเราก็เหมือนกัน เเม้ว่าเราจะไม่เคยเข้าใจ แต่เราก็พบว่าหนังเก่า ๆ มักมีพล๊อตและการนำเสนอที่จับใจและเร้าอารมณ์เราได้มากกว่าหนังใหม่ ๆ อยู่เป็นประจำ
- เราชอบตามหนังจากผกก. ที่เราชอบ สำหรับเรา หนังเหมือนการเล่าเรื่อง ผกก.ที่ชอบก็เหมือนเพื่อนที่ถูกคอ เดี๋ยวยังไงมันก็หาเรื่องที่เราชอบมาแชร์กับเราได้ตลอดนั่นแหละ


- เราไม่ได้จำกัดแนวในการดูหนังอะไร แต่เท่าที่สังเกตจากตัวเอง ดูเหมือนเราจะฝักใฝ่ในหนังที่แฝงแนวคิดประเภทที่เค้าเรียกว่ามนุษยนิยม เชิดชูคุณงามความดี คุณธรรมอะไรต่าง ๆ ของคนอยู่มากเหมือนกัน ถ้าไม่แบบนั้นก็จะเป็นหนังที่พูดถึงสถาบันครอบครัวแบบจริงจังอะไรไป เท่าที่นึกออกตอนนี้คือหนังของ ผกก.Tarkovsky, Bergman, Kurosawa, Ozu ประมาณนี้
- เราใช้ Login name ตามชื่อหนังของ Bergman ที่ชอบอยู่เรื่องนึง Wild Strawberries เรื่องของครูแก่ดีเด่นที่ทั้งชีวิตเอาแต่สอนคนอื่น แต่โชคร้าย ดันลืมสอนตัวเอง


- เราเป็นคนง่าย ๆ ตรง ๆ และเปิดเผย เกือบทุกคนที่เราสนิท เคยพูดกับเราแบบนี้มาแล้วทั้งนั้น แม้ว่าในหลายครั้งเราไม่ได้เป็นคนถาม
- เราเป็นคนเส้นตื้นมากถึงมากที่สุด คนใกล้ตัวเราบางคนเคยบอกเราว่า ถ้าคนที่ทำให้เราหัวเราะ ได้ยินเสียงหัวเราะของเรา เขาหรือเธอเหล่านั้นจะต้องรู้สึกภูมิใจ เพราะเสียงหัวเราะของเราทำให้พวกเค้ามั่นใจว่าเราขำจริง และ ขำเอามาก ๆ


- เราเป็นคนชอบคิด ชอบคิดทั้งในเรื่องควรคิดและเรื่องไม่ควรคิด เรื่องสำคัญและเรื่องไม่สำคัญ
- เราชอบคิดว่า ในบางครั้งเราอาจสามารถควบคุมความคิด ให้เลือกคิดแต่เฉพาะเรื่องที่มันสำคัญ ๆ ได้ แต่จนถึงตอนนี้ เรายังไม่เคยทำได้จริง ๆ ซักที
- เรารู้สึกว่ายิ่งเราแก่ตัวลง เรามีเรื่องที่เราไม่รู้น้อยลง แต่กลับมีเรื่องที่เราไม่เข้าใจมากขึ้น นั่นเหมือนจะเป็นสัญญาณที่บอกว่าตัวเราในขณะนี้ อาจเข้าข่ายคนที่ยิ่งเรียนเเต่ยิ่งโง่ มันเหมือนคำที่แม่ของเรามักจะใช้ตำหนิคนที่ดีแต่เรียนสูงอย่างเรา


- เราคือตัวอย่างที่ดีมากของคนความจำสั้น เรารู้สึกว่า มันคือข้อเสียข้อสำคัญของเรา ที่เราต้องค่อย ๆ หาวิธีแก้ไข เราเริ่มรู้สึกว่า หลัง ๆ มานี้มันทำให้เราต้องเข้าไปอยู่ในสภาวะซวยซับซ้อนหลายครั้งมาก
- เราเชื่อว่าการที่จะมีความจำที่ดีได้ ในแง่หนึ่งเป็นเรื่องของทักษะด้วยเหมือนกัน เราจึงคิดเอาว่ามันน่าจะฝึกฝนกันได้ เราเองก็พยายามฝึกฝน ด้วยการหาอะไรมานั่งจำอยู่เรื่อย ๆ
- เราเดาเอาเองว่าสภาวะความจำสั้นของเรา ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากประวัติการสูบบุหรี่ของเรา (เราว่าเราเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่ง ที่สำคัญ เมื่อก่อนความจำเราดีกว่านี้มาก) เราเริ่มมันมาตั้งแต่มอต้น ตอนนี้ยังสูบอยู่เลย


- เรารู้สึกดีมาก ที่ตั้งแต่กลับมาอยู่นี่ เราสูบบุหรี่น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด จนถึงวันนี้ก็เรียกว่าเกือบ ๆ จะเลิกได้แล้ว เราใช้เทคนิคส่วนตัวที่คิดขึ้นเอง คือเมื่อไหร่ที่อยากสูบ เราก็จะเดินไปซื้อไดเอ็ทโค้กมากินแทน ไดเอ็ทโค้กหนึ่งกระป๋อง ทำให้เราอิ่มน้ำและก๊าซ จึงไม่อยากสูบบุหรี่อีก ส่วนเรื่องที่ว่าเราจะติดคาเฟอีนหรือกลายเป็นโรคกระดูกพรุนหลังจากนี้ ก็เดี๋ยวค่อยคิดกันอีกที
- เราเป็นคนตรง ๆ แต่ก็มีลักษณะประนีประนอม บุคลิกภายนอกของเราจะแสดงให้เห็นถึงลักษณะประนีประนอมในตัวเราได้อย่างชัดเจน


- เช่นเดียวกันกับทุกคน เราไม่ชอบความขัดแย้ง ยิ่งโดยเฉพาะในที่ทำงาน ความขัดแย้งบ้า ๆ บอ ๆ สามารถทำให้ไฟในตัวเรา มอดไปได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว เรามักหลบเลี่ยงที่จะไม่เป็นผู้ลงไปไกล่เกลี่ย แต่จะด้วยบุคลิกเฉพาะตัวของเรา หรือเป็นความต้องการของหัวหน้างานโดยเฉพาะ หรืออะไรก็ตาม มีอยู่บ่อยครั้งที่เรากลับต้องกลายไปเป็นผู้ไกล่เกลี่ยจำเป็น ซึ่งว่าไปเราก็ไม่ชอบใจนัก ทำให้เกือบทุกครั้ง ผลที่ได้มักออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจเราและหัวหน้างานซักเท่าไหร่
- เรารู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ที่ผ่านมา เรามักได้ร่วมงานกับหัวหน้างานที่ดี มีความสามารถ ทั้งยังสามารถเป็นต้นแบบที่ดีในแง่ของการทำงานให้กับเราได้อีก พวกหัวหน้างานมักมองเราอย่างพินิจพิเคราะห์ จึงเห็นความตั้งใจของเราและหยิบยื่นโอกาสที่ดีให้กับเราอยู่บ่อยครั้ง หัวหน้างานที่เราหมายถึงจะรวมถึงอจ.ที่ปรึกษาของเราด้วย


- เราไม่ใช่คนที่มีพื้นการศึกษาหรือผลการเรียนดีเลิศมาตั้งแต่ต้น เราไม่ใช่เด็กที่ผู้ใหญ่เค้าเรียกกันว่าเด็กหัวดี แต่เราเป็นคนโชคดีที่รู้ทั้งความต้องการ และรู้ข้อจำกัดของตัวเองในเวลาเดียวกัน ตลอดชีวิตการเรียนของเรา เราได้พยายามอย่างมาก ที่จะปรับให้มันสมดุล เพื่อให้เกิดประโยชน์กับตัวเราเองมากที่สุด
- เรามักถูกมองว่าเป็นคนใจดี ในหมู่คนใกล้ตัว เพื่อนสนิท เพื่อนร่วมงาน ดูเหมือนว่าความใจดีในตัวเรา จะกลายเป็นเหมือนเครื่องหมายการค้าประจำตัวของเราไปแล้ว แม้ว่าข้อสังเกตนี้ จะทำให้เราพอใจอยู่ไม่น้อย ด้วยเพราะว่าตัวเราเองก็พอใจที่เป็นแบบนี้ แต่ก็มีอยู่ไม่น้อย ที่เรารู้สึกว่า เราใช้มันมากเกินพอดีไปหน่อย


- เราไม่ใช่คนร่าเริง เเละมีเพื่อนมาก กลับกันเราค่อนข้างเงียบ เเละมีเพื่อนสนิทอยู่ในวงจำกัด ไม่มากไปไม่น้อยไป เราไม่ใช่คนร่ำรวยอารมณ์ขัน แต่เราก็เป็นคนยิ้มง่าย และชอบที่จะทักทายเพื่อนร่วมงานด้วยรอยยิ้มเสมอ
- เราน่าจะเหมือนกับใครอีกหลายคนที่นี่ เราชอบการทำงานที่เป็นอิสระมากกว่าการถูกกำหนดหรือตีกรอบให้คิดตามเวลา แต่จากประสบการณ์ส่วนตัวเรากลับรู้สึกว่าเราบริหารและใช้อิสระที่ได้มาไม่คุ้มค่าเท่าไหร่ สำหรับงานที่รับผิดชอบอยู่ปัจจุบัน เกือบทั้งหมดของไอเดียดี ๆ และไอเดียจำนวนมากของเรามักจะผุดออกมาตอนที่เราถูกบังคับให้คิดภายใต้เวลาเเละข้อจำกัดมากมายทุกที นี่คือตัวอย่างอันหนึ่งของความไม่เข้าใจที่มากขึ้นตามอายุของเรา เหมือนที่เราพูดถึงในข้อที่ผ่าน ๆ มา


- เราไม่ใช่คนร่ำรวย แต่โชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่ไม่ลำบาก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราไม่เคยรู้รสความลำบาก เราเรียนรู้ความลำบากจากเรื่องราวของพ่อแม่ในอดีต
- เราเป็นคนไม่ยึดติดกับยี่ห้อหรือของใหม่อะไรเลย นอกจากนี้ เรามักจะใช้ของที่เรามีอยู่อย่างคุ้มค่าจนมันพังไปซะก่อน แล้วเราจึงเริ่มมองหาซื้อชิ้นใหม่เพื่อมาทดแทน ที่เป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะเราเป็นคนประหยัดอะไรมากมาย เเต่นั่นเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวของเราเอง เรามักมองว่าในเมื่อของเก่ายังสามารถใช้งานได้เสมือนของใหม่ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะต้องไปซื้อของใหม่มาใช้


- เราได้อิสระอย่างมากจากพ่อแม่ เราเป็นคนอยู่ไม่ติดบ้านมาตั้งแต่ย่างเข้าวัยรุ่น ในช่วงวัยรุ่นเราเหมือนเด็กผู้ชายทั่วไป เราติดเพื่อนและชอบทำอะไรเกินขอบเขต เราหัดสูบบุหรี่และดื่มเหล้ามาตั้งแต่ยังมอต้น ทุกวันนี้เรายังชอบดื่มอยู่มาก
- เรายังคงรู้สึกเหมือนตอนเราเป็นเด็กปริญญาตรีในบางเวลา แม้ว่าเวลานั้นมันจะผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ตัวอย่างที่เรานึกออกก็เช่น เวลาที่เรานัดเจอกับเพื่อนมอปลายในกลุ่มที่สนิทกันเพื่อจะไปนั่งดื่ม เรายังคงดื่มอย่างหนัก เมา และมีความสุขไปกับการนั่งตะโกนร้องเพลงกับเพื่อนในร้านอย่างเต็มที่ แม้ว่าจะยังมีเเขกคนอื่นในร้านนั่งอยู่จนเต็มเอี๊ยดก็ตาม
- เรามีความสุขและยังคงใช้เวลาที่เหลือเรียนรู้ที่จะมีความสุขจากสิ่งที่ง่ายหรือใกล้ตัวก่อนที่จะหาความสุขจากสิ่งที่ยากและไกลตัวกว่าเสมอ


- เราไม่ใช่คนตลก แต่เป็นคนอารมณ์ดี ไม่อารมณ์บูด เดี๋ยวนี้เราไม่ค่อยหงุดหงิดอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ มากนัก ในแง่นี้ เรารู้สึกว่าตัวเราเองโตขึ้นกว่าเดิมมาก เรากลายเป็นคนใจเย็นไปโดยไม่รู้ตัวแล้ว
- เรากล่าวคำขอโทษทุกครั้งเมื่อเรารู้สึกตัวว่าผิด และกล่าวขอบคุณทุกครั้งเมื่อถึงเวลาที่ควรทำ
- เราไม่สนับสนุนให้คน ๆ หนึ่ง ตัดสินคนอีกคนหนึ่ง แม้จะรู้สึกว่ามันยากที่จะไม่เผลอไปตัดสินก็ตาม


- เราชอบความชัดเจนในทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องละเอียดซับซ้อน เช่น เรื่องของความสัมพันธ์ หรือ เรื่องของอำนาจหน้าที่ในภาระการงานที่ต่างคนต่างต้องรับผิดชอบ
- เราไม่สนับสนุนให้เด็กรุ่นลูกหลานของเรามีกิ๊ก แม้ว่าเราจะยังไม่รู้เลยว่าจะบอกจะสอนพวกเขายังไง และแม้ว่าตัวเราเองก็เคยมีเมื่อนานมาแล้ว ซึ่งในเวลานั้น เราก็ได้รับผลของการกระทำของเราไปแล้วเรียบร้อย


- เราไม่ชอบการพูดจาไม่ให้เกียรติ และการดูถูกคนอื่นเอามาก ๆ บ่อยครั้งเมื่อได้ยิน เรามักปากเร็วต่อว่ากลับไป แม้ว่าเรื่องนั้นจะไม่ใช่เรื่องของเราเลยก็ตาม
- เรายอมรับในความแตกต่างของแต่ละคนเสมอ ไม่ว่าความแตกต่างนั้นจะถูกแสดงออกมาในรูปของอะไรก็ตาม เพศ การใช้ชีวิต อารมณ์ การศึกษา วิธีคิด ฐานะความเป็นอยู่
- เราไม่ชอบให้คนใกล้ตัวของเรา เสียเวลาไปกับการจับกลุ่มคุยเรื่องชาวบ้าน แม้ว่านั่นจะเป็นกิจกรรมที่คนรอบตัว เเม้กระทั่งเพื่อนร่วมงานเราเอง นิยมใช้ในการคลายเครียดก็ตาม เราไม่ถึงกับเกลียด แค่รู้สึกว่ามันไม่มีเป็นประโยชน์ ทั้งกับคนที่ฟังและคนที่พูด มากกว่านั้น มันเป็นอะไรที่เสียเวลามาก


- เราชื่นชอบทริปต่างจังหวัดประเภทค่อย ๆ ขับรถกินลม พอเหนื่อยก็พัก จะแวะไหว้พระ แวะหาอะไรกินในเมือง ได้ทั้งนั้นเลยทีเดียว
- เราชอบเที่ยวเมืองเก่ามาก ตึกรามบ้านช่อง สถานที่โบราณที่มีที่มาที่ไป ดึงดูดเราได้พอ ๆ กับแหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติ อย่างเช่น ภูเขา หรือทะเล
- เราชอบทะเล เราไปเที่ยวทะเล รวมทั้งเกาะแก่งในทะเลฝั่งตะวันออกบ่อยมาก คงเป็นเพราะมันสวย ไม่ไกลและเราค่อนข้างคุ้นเคย ครอบครัวเราบางส่วนก็อยู่ที่นั่น


- เราไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเท่าไหร่ แต่จะว่าไปงานในห้อง lab ของเราก็ทำให้เราต้องเดินไปโน่นมานี่จนจะสลบได้อยู่แล้ว
- เราทำกับข้าวไม่ค่อยเก่ง เราทำอะไรง่าย ๆ พอกินได้เองยามจำเป็น เรายังไม่เข้าใจซักทีว่า ที่เค้าว่าทำกับข้าวคลายเครียดได้นี่มันเป็นยังไง เเต่
- เรามีความสุขกับการทำขนมหวานไทยประเภทใส่น้ำกะทิแบบง่าย ๆ กินกันเองกับน้องสาวเราที่บ้าน ด้วยเวลาว่างที่เราไม่ค่อยได้มีตรงกันเท่าไหร่ เราจะอาศัยวันที่เราอยู่บ้านพร้อมกัน โทรไปถามวิธีทำจากแม่ จากนั้น เราก็จะลองโน่นลองนี่ ลองผิดลองถูกต่อกันเอาเอง เป็นความบ้าบอของเราเอง ที่เรามักมั่นใจในทุกครั้งที่ทำว่า เมื่อทำเสร็จ แม้ว่ามันอาจจะไม่ดูดีในบางครั้ง แต่มันจะต้องออกมาอร่อยแน่ ๆ ที่เรารู้สึกแบบนั้น คงเป็นเพราะเราพอเดาได้ว่าอะไรบ้างที่เป็นปัจจัยทำให้ขนมที่เรากำลังทำอยู่ออกมาอร่อยหรือไม่อร่อย อีกอย่างเราทำกินกันเอง เพราะความชอบ ทำให้เราไม่กลัวที่จะปรับส่วนผสมตามอำเภอใจ



- เราชอบทำให้คนใกล้ตัวเรายิ้มและหัวเราะไปกับเรา แม้ว่าบางครั้ง เราเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร เมื่อไหร่ที่เราว่าง เราจะชวนเค้าออกไปเดินเล่น และหาอะไรกินด้วยกันข้างนอกเสมอ เราจะรู้สึกแย่มาก ถ้ารู้ว่าคนใกล้ตัวเราต้องไปไหนมาไหนคนเดียว เพียงเพราะว่าเราไม่ว่างที่จะไปด้วย เราอาจลืมอะไรบางอย่างของตัวเราเองได้ แต่กับเรื่องของคนใกล้ตัว เราจะใส่ใจในทุกเรื่องที่เป็นเรื่องสำคัญของเค้า
- เราไม่ใช่คนขี้งอน เราอาจออกอาการบ้างกับคนใกล้ตัว เราเองมองว่าเป็นเรื่องธรรมดา สำหรับเรื่องง้อ แย่หน่อยที่เราเป็นคนขี้อ้อนที่บางทีก็ไม่รู้ว่าจะง้อยังไงดี สำหรับเรื่องนี้ เราทำสถิติไว้ดีทีเดียว คือไม่มีครั้งไหนเลยที่เราลองง้อแล้วจะสำเร็จ แม้ว่าเราจะได้ลองทำทุกอย่างแล้วก็ตาม แต่การจัดการกับอารมณ์หงุดหงิดของผู้หญิง เป็นเรื่องยากสำหรับเราเสมอ เราเรียนรู้มาตลอดว่า สถานการณ์อะไรก็ตามที่เรารับมือไม่ได้เราก็ควรหลีกเลี่ยง


- เราไม่ค่อยใส่ใจ แม้ว่าจะมีคนพูดถึงตัวเราในแง่ไม่ดี เรามองว่ามันเป็นทั้งเรื่องธรรมดาและเรื่องธรรมชาติเอามาก ๆ เราจะรับฟังและพิจารณาเอาเองว่ามันจริงหรือไม่จริง แน่นอนถ้าจริงเราจะปรับปรุง ถ้าไม่จริงเราก็ไม่ใส่ใจ ไม่ว่าจะกรณีไหนเราไม่มีความสนใจที่จะรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนนินทาเรา แต่หากคำนินทานั้นมาจากคนที่เรารักมากเช่น พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนสนิท คนใกล้ตัว อจ.ที่ปรึกษา เราเดาว่าเราคงใส่ใจมากและค่อนข้างกังวลไม่น้อย ความใส่ใจที่เราพูดถึง ไม่ได้มาจากเพราะเราคิดว่าเขารู้จักเราดีกว่าคนอื่น ๆ แต่เป็นเพราะเรารับฟังสิ่งที่พวกเขาพูดเสมอ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม อย่างไรก็ดี ยังไม่เคยมีกรณีเเบบนี้เกิดขึ้นกับเรามาก่อน
- เรามีพี่น้องทั้งหมดสี่คน เราไม่ใช่พี่คนโต เเละก็ไม่ใช่น้องคนสุดท้อง เราค่อนข้างตามใจน้อง ๆ เเละรู้สึกว่าเราผูกพันกับน้องสาวและน้องชายของเรามาก


- เราค่อนข้างบ้างาน ในวันนี้เราค่อนข้างสนุกและรักในสิ่งที่เราทำ เราต้องการผลงานที่เป็นผลผลิตจากไอเดียการทดลองของเราเอง แม้ว่าในสายงานเรา ประเทศเราจะไม่ใช่ประเทศที่มีระบบงานระบบเงินที่จะสามารถเอื้อให้เราผลิตงานวิจัยดี ๆ ออกมาได้ง่าย ๆ แต่สำหรับงานของเรา เราก็ตั้งใจที่จะให้มันออกมามีคุณภาพที่สุดเท่าที่เราจะมีปัญญา และเวลาพอที่จะทำได้ ผลงานวิจัยที่ดีจะมีผลในอนาคตต่อตำแหน่งงานในสถานศึกษาของเราด้วย
- แม้ว่าเราจะมีเวลาน้อยลงกว่าเมื่อตอนอยู่ที่โน่นมาก และแม้ว่าเราจะไม่ชอบเล่นอินเตอร์เน็ทอะไรมากนัก แต่เราก็ยังชอบที่จะเข้ามาที่นี่ มิตรภาพของเพื่อนลึกลับที่นี่ ทำให้เราพยายามหาเวลาว่าง เข้ามาพบปะพูดคุยกับพวกเค้าเสมอ เท่าที่เวลาจะอำนวย





::: หมายเหตุ ::: (๑) ปกติทำ Tag เค้าก็ต้องส่งต่อกัน แต่เข้าใจว่าเพื่อนบ้านขาประจำคงทำกันไปหมดแล้ว อดส่งเลย
(๒) ขอบใจหลาย ๆ หมาน้อยพรุนแน็ล สำหรับ Tag เค้าว่ามันมีประโยชน์เหมือนกันเพราะเหมือนได้สำรวจตัวเราเองไปในตัว แล้วก็ขอบคุณเพื่อนบ้านขาประจำทุกคนที่แวะมา ขอบคุณจริง ๆ ที่ยังนึกถึงกัน
(๓) เพลงประกอบจาก Coldplay :: Viva La Vida แล้วก็ ขอขอบคุณเพื่อนบ้านทุกคนที่เข้ามาอ่านนะเจ้า











::: สามโมงห้าสิบห้า :: สิบแปดมีนา :::












Viva La Vida - Coldplay







Create Date : 18 มีนาคม 2552
Last Update : 18 มีนาคม 2552 15:54:37 น. 9 comments
Counter : 425 Pageviews.  
 
 
 
 
โหยังไม่มีใครมาเลยเหรอเนี่ย

ดาวเจิมไปเนี่ย

วันนี้เค้าว่างอ่ะ ก็เลยยังวนเวียนอยู่แถว ๆ บล็อกเพื่อน ๆ

ว่างแล้วอ่ะ ยังไงก็พักผ่อนให้เต็มที่น๊า

สู้ ๆ

(ขออ่านก่อนนะ)
 
 

โดย: minporee วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:16:51:29 น.  

 
 
 
อ่านแล้วก็คล้ายตัวเองเลยค่ะแวะมาทักทายค่ะ
 
 

โดย: นู๋ดีค่ะ (kun_isara ) วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:17:09:08 น.  

 
 
 
โอ เป็นบลอกที่ยาวมาก ตั้งแต่เคยอ่านของคุณก๊อบเลย

จากที่อ่าน เราว่าคุณก๊อบเป็นคนจริงจัง เหมือนกันนะ ไม่รู้ใช่มั๊ย

ปล. แว่บมาอ่านแล้วเปิดค้างไว้ ทำงานไปด้วย กลับมาอ่านไปอ่านมา เกือบ 2 ชม. แน่ะ
 
 

โดย: nanida วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:18:01:03 น.  

 
 
 
อ้อ..ชอบที่ถูกเรียกว่าเป็น "เพื่อนลึกลับ" ^^
 
 

โดย: nanida วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:18:01:55 น.  

 
 
 
พลาดพิมพ์ตกไปคำหนึ่งอ่ะ โทษที (ตกคำว่า ไหน อ่ะ) และก็กว่าจะอ่านจบอ่ะ

ตัวเองคงมีความสุขกับการกินมาก ขนาดคนอื่นว่าไม่อร่อย แต่ตัวเองยังว่าอร่อยและยังกินได้อีกเลยอ่ะ (ทำให้รุ้ว่าเป็นคนกินง่าย อยู่ง่ายงัยหละ) เค้าว่าคงเป็นเพราะที่ตัวเองชอบกินอ่ะ ก็เลยทำให้เวลาได้กินจึงทำให้รู้ว่าควรเพิ่มเติมอะไรเข้าไปมั่ง (แถมยังเก็บไว้กินได้อีกหลายวันต่างหาก

อยากบอกว่าเค้าชอบและก็ได้รู้จักเพลงสากลมากขึ้นก็จากบล็อกของตัวเองนี่แหละ (จากนั้นก็ฟังมาเรื่อย ๆ จนได้ฟังเพลงของเพื่อนคนอื่น ๆ ไปด้วยเรื่อยมา มันทำให้เค้ารู้ว่ายังมีเพลงเพราะๆ อีกหลายเพลงที่เค้ายังไม่ได้ฟัง แม้ว่าตัวเค้าเองจะไม่ค่อยรู้เรื่องเพลงสากลเท่าไหร่นัก ฟังและแปลก็ไม่ค่อยได้ด้วยบางที แต่เค้าฟังมันด้วยความรู้สึกและหัวใจ เพียงเท่านั้นมันก็ทำให้เรายิ้มและมีความสุขกับเพลงที่ฟังได้ แม้บางครั้งเค้าจะไม่ค่อยรู้เรื่องเพลงหรือหนังที่พวกตัวเองคุยกันซักเท่าไหร่ แต่ก็สนุกไปกับมันได้ ขอบคุณมากเลยจริง ๆ )

เค้าว่ามันรู้สึกดียังไงบอกไม่ถูกเวลาที่ได้ดูหนัง ฟังเพลงเก่า ๆ หรือได้ดูสิ่งของเก่า ๆ มันสัมผัสได้ถึงสิ่งที่เป็นมา และสิ่งที่เค้าอยากถ่ายทอดมันออกมา มันมีเสน่ห์ในตัวมันเองอย่างบอกไม่ถูก (และก็ชอบฟังเพลงที่จังหวะเบา ๆ สบาย ๆ ด้วยนะ) แต่มีสิ่งหนึ่งที่เค้าหลงใหลมันมาก คือ ชอบจ้องมองดูต้นไม้ที่แห้งตาย แต่ยังไม่มีโอกาสได้ลงไปถ่ายรูปมันซักที เพราะไม่ได้ไปคนเดียว ครั้นจะบอกเค้าว่าให้จอดให้หนูถ่ายภาพต้นไม้หน่อยค่ะ เค้าคงหันมาและถามว่า ถ่ายไปทำไม

ตัวเองเป็นคนที่จริงจังและให้ความสำคัญกับการใช้ชีวิตและทุกอย่างรอบกาย แต่ก็ทั้งเส้นตื้นด้วย+ร้องเพลงเพราะ+แอ๊บได้อีกอ่ะ )

เค้าเป็นคนความจำสั้นอ่ะ (กะลังพยายาม) แต่รักยาวนะ (555) และก็ดีแล้วหละที่ตัวเองสูบได้น้อยลง ยังไงก็สู้ ๆ น๊า สู้ ๆ

อีกอย่างโชคดีน๊าที่ยังได้เดินไปเดินมาใน lab ไม่งั้นคงไม่มีเวลาได้ไปออกกำลังกายที่อื่นเป็นแน่

อ่ะนะพอแค่นี้ก่อน ครั้นจะเม้นมากไปกว่านี้ ก็เกรงใจ จขบ (เดี๋ยวจะอ่านจนตาลาย) ให้เพื่อน ๆ ได้เม้นบ้าง

อ่ะมีอีกอย่าง เค้าดีใจที่ได้รู้จักกับตัวเองและเพื่อน ๆ ในบล็อก แต่บางครั้งเค้ามักจะนึกแต่สนุกมากเกินไป หรือบางครั้งก็ขาดสติ ทำให้มีบางคำพูดที่เกินไป แต่เค้าก็ยังดีใจที่ยังมีกำลังใจจากเพื่อน ๆ ทุกคนในบล็อก

สอนให้เค้ารักตัวเองและรักผู้อื่น (ซึ่งบ่อยครั้งเค้ามักจะทำอะไรเพื่อคนอื่นก่อนที่จะคิดถึงตัวเอง)

พื้นฐานของจิตใจที่ดี มันจะส่งออกมาเอง ถ้าเราคิดดีและทำมันให้ดีที่สุด (เค้าก็จะพยายาม สู้ ๆ )

เค้าคงไม่ต้องบอกว่ารู้สึกยังไงกับเพื่อน ๆ ชาวบล็อกแก๊ง รู้แต่ว่าความจริงใจและกำลังใจที่มีก็จะมีมอบให้เสมอ

ขอให้ตัวเองมีความสุขกับชีวิต มีความสุขและสนุกกับงานที่ทำ ขอให้งานวิจัยของตัวเองออกมาดีเท่าที่ตัวเองต้องการ และก็ว่างเมื่อไหร่ มา up blog ลงเพลง ลงหนัง ให้ฟังให้ดูด้วยเด้อ สู้ ๆ

ภาพบล็อกวันนี้อ่ะ หมวกที่มีหลาย ๆ ใบ แต่มันล้วนเป็นแบบ ๆ เดียวกันหรือคล้าย ๆ กัน แล้วอันไหนอ่ะ ที่ตัวเองจะเลือกเอามาสวม เค้ารู้ว่าตัวเองคงต้องเลือกอันที่มันเหมาะและพอดีกับตัวเองมากที่สุด

เป็นกำลังใจให้จ๊า ขอให้มีความสุขมาก ๆ น๊า

สู้ ๆ สู้ตาย
 
 

โดย: แล้วจะกลับมาเมื่อชาติต้องการ (minporee ) วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:19:46:33 น.  

 
 
 
สวัสดีจ้ะก๊อบแก๊บ

อ่านแท็กนี้แบบรวดเดียวจบ แล้วก็คิดเหมือนกับพี่มดนะ คือ ดูท่าทางตัวเองจะเป็นคนจริงจัง (ตัวจริงไม่รู้เป็นยังไง แต่นี่รู้สึกเอาจากการอ่านสิ่งที่ตัวเองถ่ายทอดออกมา) ลักษณะหลายๆอย่างที่ก๊อบบรรยายมา เราไม่ค่อยแปลกใจนะ เพราะเพื่อนผู้ชายหลายๆคนของเราก็คล้ายๆอย่างนี้ หลายๆคนเลยพูดกันไงว่าบางทีคบเพื่อนผู้ชายแล้วสบายใจกว่าเพื่อนผู้หญิง เพราะผู้ชายส่วนใหญ่ไม่ค่อยจุกจิกเรื่องมาก ไม่เก็บเอาเรื่องต่างๆมาเป็นอารมณ์(นานๆ) ฯลฯ

เรื่องตัวเองหัวเราะง่ายนี่เราก็ไม่ค่อยสงสัยเหมือนกัน เพราะเวลาฟังเสียงพูดที่ตัวเองอัดมา เราก็มักได้ยินเสียงพูดไปหัวเราะไปของตัวเองบ่อยๆเหมือนกัน อิอิ ฟังแล้วก็ยิ้มตามจ้ะ ... ปกติเราเองก็เป็นคนหัวเราะง่ายเหมือนกัน แต่ตั้งแต่มาอยู่เยอรมันนี่รู้สึกจะกลายเป็นเสือยิ้มยากนิดนึง แบบว่า คนที่นี่ค่อนข้างซีเรียสน่ะ เราจะแจกยิ้มไปทั่วก็ไม่ได้ (แต่ก่อนเจอถามบ่อยเลยว่า "ยิ้มอะไร" )

แหม่ ดีใจจังที่ได้รู้ว่าก๊อบแก๊บสูบบุหรี่น้อยลง ดีแล้วล่ะจ้ะ สุขภาพของตัวเองอ่ะนะ (แต่ถ้าเลิกได้เลยก็จะดีสุดยอด ^^) ... อยู่เมืองไทยแล้วเวลาเข้าเน็ทน้อยลง อันนี้เข้าใจเลย ก็อยู่นู่นมีอะไรให้ทำมากมายหลากหลายนี่นะ ไหนจะมีคนใกล้ตัว เพื่อนสนิทมิตรสหายอีก เวลาเรากลับเมืองไทยก็ประมาณนี้เหมือนกัน

ตอนนี้เป็นยังไงมั่งจ๊ะ ย้ายเข้าหอเรียบร้อยแล้วหรือยัง ว่าแต่ว่าอยู่หอไหนน่ะตัวเอง บอกได้หรือเปล่า แล้วพอใจกับที่อยู่ใหม่มั้ย ... เราหวังว่าก๊อบแก๊บคงสบายดี มีความสุขนะ ว่างเมื่อไหร่ก็เข้ามาคุยกันนะจ๊ะ ^^

คืนนี้นอนหลับฝันดีนะ
 
 

โดย: discipula วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:0:17:33 น.  

 
 
 
มาตรวจการบ้านละ... กว่าจะฝ่าดงมาได้ คือเค้าติดคนอื่นไว้หลายอยู่เหมือนกันตอนเค้าขึ้นดอย นี่ยังไม่หมดเลยนะ คืนนี้พกงานมาทำด้วยก็ค่อยๆทยอยอ่านไป... ดีเลยที่ตัวเองได้รับของโอเคเรียบร้อย pc คงอธิบายให้เข้าใจแล้วใช่ไหมว่าทำไมมันถึงต้องแยกไปสองห่อ ถึงเจ้าหน้าที่จะใจดีแต่ชีก็เถรตรงกะตราชั่งมากๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เกินมาแค่ขีดกว่าๆเองมั้ง ก็เนอะ ไม่ว่ากัน เค้าก็แนะนำให้แบบดีสุดๆแล้ว

จริงอ่ะที่ตัวเองก็เคยคิดจะส่งเล่มนี้ให้เค้าเหมือนกัน โชคดีจังที่ตัวเองเลือกเล่มฟ้าส่งมาแทนเพราะว่าเค้ามีเล่มนี้แล้วไง เออว่าแต่มันไปถึงสภาพไหน ยับป่าว บอกด้วย สำหรับ cd น่ะ จะบอกว่าไม่แพงเลยตัวเอ้ง อิจฉาป่ะ ถึงมันจะไม่มีครบทุกเพลงแต่ว่ามันเป็นสีที่เค้าชอบอ่ะ โทษทีนะ ยังมาเลือกตามใจตัวเองได้อีก เออหนังสือเพลงน่ะเอาเลยมะ เดี๋ยวจัดให้

เข้ามาก็เป็นความเห็นที่เจ็ดละ เดี๋ยวขออ่านก่อนนะหมาแล็บเพื่อนบ้านออนไลน์ ผู้น่ารัก คิก คิก คิก

... อ่ะ อ่านดีดีหมดละ ตอนนี้อยากพักอ่ะ ขอเลือกใส่หมวกสานใบนั้นก็แล้วกันนะ สบายๆดี... Stevie Wonder กะ soul/jazz ไม่แปลกใจเลย อยู่ร่วมโลกกันได้กะที่เลิฟเค้า Marvin Gaye อันที่จริงลุงคนนี้ก็เป็นญาติฝ่ายใต้ของเค้าน่ะนะ(เหมาเอาเลย อิอิ) อ่านแล้วก็เหมือนเท่าที่รู้จักตัวเองมานั่นแหละ แต่ที่บอกว่าเป็นคนชอบคิด ไหงทีเรื่องโรคกระดูกพรุนค่อยคิดกันอีกที อ้าว ขัดแย้งนี่ ส่วนเรื่องตัวเองใจดีแล้วก็นิสัยน่ารักนี่มันแน่อยู่แล้ว บวกกับนิสัยง่ายๆ ตรงๆอีกเค้าเลยปลื้มไง คือว่ามาเลย ยังไงก็ได้ คิดเห็นไม่ดีไม่ตรงกันยังไงค่อยมาว่ามาดูกันอีกที ฟังดูเหมือนคบเป็นเพื่อนกันในชีวิตจริงมะ เออแปลกดี เรื่องความจำสั้นนี่เค้าจะมาเป็นช่วงๆ แต่เค้าขี้ลืมเหมือนที่บอกไว้ใน tag ไม่อยากบอกเลยว่าเรื่องสำคัญล่าสุดที่ลืมคือตั๋วเครื่องบินก่อนขึ้นเครื่องตอนกลับบ้านเราปีก่อน ไปลืมไว้ในร้านขายของที่ระลึก เจ้าหน้าที่ต้องกักไว้และรันตัวใหม่ให้ตรงปากทางเข้าเครื่องเลย

ขอบใจมากนะที่เข้ามาตอบ tag ให้อีกแล้ว ก็เหมือนที่ตัวเองว่า tag นี้ก็ดีเหมือนกันให้เรามาลองส่องตัวเราเองดูมั่ง และให้คนอื่นๆได้เห็นตัวเราได้ชัดเจนมากขึ้นด้วย รู้ใช่ไหมว่าเค้าขอให้ตัวเองได้เจอแต่คนดีดี มีความสุขสมหวังทั้งเรื่องรักและเรื่องงานเสมอ เค้าคงจะไม่พูดบ่อยๆหรอกนะ...

สำหรับเพลงประกอบบล็อกเพลงนี้ เป็นเพลงแรกที่คัฟเว่อร์เล่นบล็อกเลยนะเนี่ย แต่วีดีโอตัวนั้นล่มแล้วก็หายไป เซ็งและเสียดายเหมือนกันเพราะไม่ได้เก็บไว้ในเครื่องด้วย ในฮิห้าเค้าที่ไม่ได้อัพมาเป็นชาติแล้วน่ะ นอกจากตรงเอนทรี่มันจะเป็น the bucket list แล้ว หน้าบ้านมันยังเป็นรูปปกอัลบั้มล่าสุดของ coldplay กะเนื้อเพลงนี้ติดไว้ด้วย ก็อย่างที่เคยบอกไป เพราะแบบนี้แหละถึงไม่แปลกใจเล้ย... ว่าทำไมเค้าต้องมาทำตีซี้เป็นแฟนประจำบล็อกตัวเองอ่ะ แฮ่ๆๆ มันเข้าทางๆ มีอีกอย่างที่คิดว่ายังไม่เคยบอกเลยก็คือ ช่วงแรกๆน่ะ เค้านึกว่าตัวเองสี่สิบห้าอัพแหง๋มๆ ประมาณว่าอีตาลุงนี่ 555

(เตือนคนความจำสั้น) ทุกครั้งที่อ่านข้อความของเค้า กรุณาจินตนาการน้ำเสียงตามไปด้วย จะได้ไม่หงุดหงิดในความห้วนและไม่ไพเราะทั้งหลายที่ได้พิมพ์ไปเน้อเจ้า... ข้าเจ้ากั๋วโดนด่า

(ปอลิงกัง) อยากเห็นบ้านตัวเองเป็นสีฟ้าอ่ะ ไม่ได้กดดันอะไรนะ ก็พูดไปตามที่อยากเห็น เปลี่ยนปีหน้าก็ได้ แต่ไม่เอาฟ้าแบบอันเก่านะ ดูมันขรึมเกินไป โหะ โหะ "พรุน-แน็ล-ลา-แบ็ล-ฟาม" ยังได้อีกนะ
 
 

โดย: หมาน้อยพรุนแน็ลผู้น่าเลิฟ เอิฟ เอิฟ เอิฟ เอิฟ (prunelle la belle femme ) วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:4:32:01 น.  

 
 
 
โอ... อ่านแล้วอยากเป็นคนใกล้ตัวจขบ. (เฮ้ย)

ชอบประโยคที่พูดถึงมิตรภาพของเพื่อนลึกลับจังเลยครับ ฟังดูเป็นความสัมพันธ์แบบแปลกๆ คือคบกัน รักใคร่ชอบพอกัน แต่ไม่รู้จักกันจริงๆจังๆ มาเล่นบล็อคแล้วเหมือนได้รับน้ำใจจากคนแปลกหน้า ซึ่งหลายๆครั้งมันทำให้รู้สึกดีจริงๆ

อ่านคู่มือแล้วพบว่าคุณ Wild Strawberries เป็นคนจิตใจดีคนหนึ่งทีเดียว (โดยเฉพาะถ้าเทียบกับผมแล้ว) ยินดีที่ได้รู้จัก (กันแบบลึกลับ) นะครับ
 
 

โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:15:48:45 น.  

 
 
 
อ่านบลอกนี้ เหมือนได้อ่าน 3 บลอก อ่านคอมเม้นท์ก็เพลินดีนะ ^^

จะบอกว่าปกติวันหยุดก็ไม่ได้มีอะไรทำเยอะแยะแบบนี้ทุกครั้งหรอกค่ะคุณก๊อบ บางทีก็มีแค่กิน นอน หลับ ตื่น อยู่หน้าทีวีน่ะ

ปล. คุณแฟนผมฯ แอบเบี่ยงเบน
 
 

โดย: nanida วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:17:18:53 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Wild Strawberries
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add Wild Strawberries's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com