"... grab your coat and snatch your hat, leave your worries on the doorstep, just direct your feet to the sunny side of the street ..."

<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
5 ธันวาคม 2551
 

::: บ้าน :::




" ... canna indica ... "
photo :: martinella (flickr.com)













::: บันทึกความทรงจำเกี่ยวกับพ่อเเละคนที่บ้าน :::


" ... สมัยยังเด็ก ในช่วงเปิดเทอม เเกมักจะกลับมาถึงบ้านในตอนเช้ามืด เพื่อเตรียมตัวมาส่งพวกเราไปโรงเรียนให้ทันในตอนเช้า โรงเรียนของพวกเราอยู่ใกล้กัน เเกจะส่งน้องชายก่อน จากนั้นก็เรา เเล้วก็น้องสาว ... "

" ... ในบางอาทิตย์ ถ้าพวกเราโชคดี เเกจะมารับพวกเราออกไปกับเเกข้างนอก เเกชอบพาไปเที่ยวต่างจังหวัดใกล้ ๆ เหมือนของขวัญในการทำงานหนักมาตลอดสัปดาห์ของเเก เเกชอบพาไปกินของอร่อย ๆ ที่ไหนเค้าว่าอร่อย ถ้าเเกรู้ เเกก็จะพาไป จะว่าไป บ้านเราก็ไม่ถือว่าร่ำรวย เเต่ก็อบอุ่น เพราะพ่อกับเเม่ เเละ พี่น้อง ... "

" ... สมัยม.ต้น เเกลองให้เงินเราเป็นเดือน เงินที่ได้ไม่มากเเละไม่น้อย เเต่มักหมดไปกับพวกเทปเพลงใหม่ ๆ ปลายเดือนทีไร เป็นปัญหา ต้องเดินไปขอเเกเพิ่มเกือบทุกครั้ง (สมัยนั้น เราเป็นเด็กไม่ค่อยดี น้อง ๆ มาอ่าน อย่าได้เอาอย่างเชียว) เราเริ่มชวนเพื่อนเราสมัครพวกงานพิเศษ ผ่านพวกกรมการจัดหางาน ที่ครูเราเเนะนำมาอีกที เราได้งานเป็นเด็กตรวจคำผิด เเถวราชดำเนิน เราเอาเรื่องนี้ เข้าไปคุยกับเเก เเกไม่เห็นด้วย เเละ สั่งห้ามไม่ให้ไปทำ เเกบอกว่า มีหน้าที่เรียนก็เรียน เรียนให้มันได้ดี เรื่องหาเงิน เป็นหน้าที่ของเเก ... "

" ... อาก๋งอาม่ามีลูกหลายคน เเกเป็นพี่ชายคนโต จึงต้องหาเงินส่งเสียน้อง เเละไม่มีโอกาสได้เรียนอย่างเพื่อน ๆ เเต่เเกกับเเม่ เป็นคนมีความพยายาม (เเกคงพยายามสอนพวกเราด้วยวิธีนี้) เมื่อถึงวัยที่เเกคิดว่า เเกน่าจะสามารถเรียนได้อีกครั้ง เเกก็ชวนเเม่ ไปสมัครเรียนพวกการศึกษานอกโรงเรียน จากม.ปลาย ก็มาเป็นปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยปิด เเม้พวกเราจะได้มีโอกาส ช่วยเเกทำการบ้าน เเละ รายงานต่าง ๆ เเทนเเกอยู่บ่อยครั้ง เเต่เเกกับเเม่ก็เเทบไม่ขาดเรียน เเกกับเเม่ไม่ค่อยมีเวลา เพราะที่ ๆ ทั้งสองคนทำงาน ไม่ได้อยู่กรุงเทพ เเกจึงมักจะใช้วิธีผลัดกันเข้าเรียนกับเเม่คนละคาบ (อันนี้เเม่มาเล่าให้ฟังอีกที ตอนหลัง) ครบสี่ปี เเม่เรียนจบรับปริญญา ตอนอายุเกือบห้าสิบ ส่วนพ่อ เเกมาขาดสอบไปในเทอมสุดท้ายพอดี เเละไม่มีโอกาสรับปริญญาพร้อมเเม่ ... "

" ... เราไม่ค่อยได้มีโอกาสคุยกับพ่อบ่อยนัก เเต่เเกเป็นเเบบอย่างให้เรากับพี่น้องเรียนรู้ได้เสมอ เเกเป็นคนตรงไปตรงมา ทื่อ ๆ เเละ รักพวกพ้องสุดชีวิต ดูเหมือนว่า ลักษณะพวกนี้ จะถูกถ่ายทอด เป็นเหมือนยีนเด่นในหมู่พวกเราไปด้วย เเกเป็นต้นเเบบของผู้ชายที่รักครอบครัว รักพี่น้อง เเม้เเกกับเเม่จะมีพวกเรากันถึง ๔ พี่น้อง เเต่พวกเราก็ปรองดอง ตั้งเเต่จำความได้ ตั้งเเต่เล็ก จนถึงวัยที่บางคนพร้อมจะมีครอบครัว ก็ไม่เคยเห็นมีพวกเราคนไหน ทะเลาะกันจริง ๆ จัง ๆ ซักครั้ง ... "





หมายเหตุ :: (๑) ขอยืมเพลงคณะอื่นมาลง เห็นว่ามันเพราะ เเล้วก็ความหมายดี
(๒) สังเกตุมาตลอด ทุกครั้งที่เขียน เเล้วได้กลับมาอ่าน จะรู้สึกว่ามันห้วน ๆ (อันนี้ รวมถึง comment ที่ได้ไปลงไว้ด้วย) เราไม่เคยเขียนอะไรยาว ๆ มาก่อน อ่านเเล้วมันเเปร่ง ๆ ก็ต้องขอโทษคนอ่านด้วยนะครับ เราจะพยายามเขียนให้ดีขึ้นในทุกครั้งเลย













บันได
ละครคอนเสิร์ตครบเด็กสร้างบ้าน (๒๕๔๘)


ตรงที่ที่หนึ่ง ที่ซึ่งยังคงผูกพัน
ห่างไปเเสนนาน วันวานยังคงฝังใจ
เป็นบ้านหลังหนึ่ง ที่ซึ่งมากด้วยความหมาย
กับมุมที่ประทับใจ ตรงขั้นบันไดหน้าบ้าน

มีฝันที่นี่เเละมีเรื่องราวมากมาย
เมื่อมีทุกข์ใด มีเธอปลอบใจให้กัน
หน้าเเล้งเมื่อไร เรามีน้ำใจเเบ่งปัน
หน้าฝนเปียกปอนด้วยกัน ตรงขั้นบันไดเสมอ

บันได มากมายด้วยความฝัน
ผูกใจเราไว้ด้วยกัน ทุก ทุก วันฉันนั่งกับเธอ
ครวญเพลงด้วยกันเสมอ สุขใจนะเออ
นั่งคิด นั่งฝัน ตรงขั้นบันได

นั่งที่บันได มองไปตรงหน้าสนาม
ต้นจามจุรีสวยงาม เติบโตตามวันผ่านไป
วันนี้มาเยือน ฝันยังไม่เคยห่างหาย
เติมฝันให้เต็มหัวใจ ตรงขั้นบันไดบ้านนี้


เเต่ง/ขับร้อง :: เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์














::: สี่โมงสี่สิบสาม :: สี่ธันวา :::


















Create Date : 05 ธันวาคม 2551
Last Update : 5 ธันวาคม 2551 6:26:43 น. 12 comments
Counter : 379 Pageviews.  
 
 
 
 
โหได้เม้นเป็นคนแรกด้วย
หวัดดีวันพ่อจ้า

ดีจังได้ทำงานพิเศษตั้งแต่เด็ก (เป็นคนพิสูจน์อักษรซะด้วย ใช่ป่ะ) แอบอิจฉานะเนี่ย

ขอให้มีความสุขมาก ๆ น๊า
ไปหละ
สู้ ๆ สู้ตาย
 
 

โดย: แค่ผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง (minporee ) วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:7:54:28 น.  

 
 
 
มีความสุขในวันพ่อนะคะ
 
 

โดย: t_karnya วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:10:17:00 น.  

 
 
 
แง๊ ... เค้าคิดถึงพ่ออ่า.......

ปล. มะวานไม่ได้ไปเมานะคร๊า.... งานมีปัญหาถึงดึก เซ็งเลยอดดูนูโว
 
 

โดย: Ta Pling วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:18:18:28 น.  

 
 
 
แวะเข้ามาอ่านความทรงจำของคนอื่นค่ะ เรื่องที่เราจำได้แม่นสุดของวันพ่อก็คือ มีอยู่ปีหนึ่งเรากะน้องชายซื้อของขวัญวันพ่อมาห่อกัน พอตอนเย็นหลังกินข้าวเราก็พากันเอาของขวัญไปให้แล้วก็ก้มลงกราบเท้า เรานะร้องไห้เลยอ่ะน้องเราด้วย ส่วนพ่อไม่ได้พูดอะไรสักคำ สงสัยอายพูดไม่ออก ...พ่อเราเป็นผู้ชายที่พูดน้อยถึงน้อยมาก วันเกิดเราไม่เคยโทรหา เราโทรไปตลอด เหอะๆ แล้วก็เป็นคนบ้าออกกำลังกาย ทุกวันนี้ถ้าเดินควงกันคนไม่รู้อาจเหมาว่าเป็นแฟน ฮ่าๆๆ ส่วนของขวัญที่พวกเราห่อให้น่ะเหรอ คิดแล้วยังขำไม่หาย เพราะมันคือสบู่ ยาสีฟันกะแปรงสีฟันอ่ะ คือเด็กน่ะ แล้วเห็นว่ามันใช้ได้ทั้งครอบครัวด้วย

ป.ล. เคยซื้อข้าวผัดผงโลโบ้มาทำครั้งหนึ่ง รับไม่ได้อย่างแรง มันไม่ใช่กลิ่นข้าวผัดไทยเลยแม้แต่นิดเดียว... ส่วนก้อนหินละเมอนั่นหนึ่งในเพลงหากินเก่าคุณก๊อบเหรอ ว่าแต่ส่งให้เค้าไปแล้วเค้ารับกันป่าวอ่ะ
 
 

โดย: prunelle la belle femme วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:18:56:21 น.  

 
 
 
สวัสดีจ้ะคุณก๊อบ

อ่านย่อหน้าที่สามแล้วนึกถึงตัวเองขึ้นมาเลย พ่อเรารับราชการอยู่ต่างจังหวัด อาทิตย์หนึ่งจะกลับบ้านหนนึง คนที่ให้ค่าขนมในแต่ละสัปดาห์ก็เลยเป็นแม่ แต่เราก็ชักหน้าไม่ถึงหลังอยู่บ่อยๆ เพราะจะซื้อนิตยสารหนังและเพลงเป็นประจำ เวลาพ่อกลับมาที เราก็จะแอบขอเงินพ่อเพิ่ม ไม่ให้แม่รู้ (แม่ดุอ่ะ) แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าไปเล่าให้กันฟังหรือเปล่า ... เฮ่อ แต่ตอนนี้พ่อไม่อยู่ละ คิดถึงอ่ะ T.T

ว่าด้วยหมายเหตุข้อสอง - เราว่าคุณก๊อบก็เขียนดีแล้วนะ ไม่เห็นจะมีอะไรแปร่งเลย สไตล์การเขียนของแต่ละคนที่แตกต่างกันออกไปก็เป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งของการเขียนนะคะ ^^

อ่อ หายไม่สบายเร็วๆนะคะ อย่าหักโหมเกิน สุขภาพนั้นสำคัญ

มีความสุขมากมากจ้ะ


เอิ่มม นอกเรื่องนิดนึง คห.ข้างบนน่ะ คุณพ่ออึ้งเพราะเห็นสบู่ แปรงสีฟันละป่าวน่ะ XD
 
 

โดย: discipula วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:21:23:24 น.  

 
 
 
มีเรื่องเล่าให้ฟังอีกหละ พอเรามาถึงบ้านกินข้าวเสร็จตอน 3 ทุ่มเราก็เลยชวนเจ้าตัวเล็กเข้าไปกราบพ่อ แล้วก็เข้าไปกอดพ่อทีเจ้าตัวเล็กเห็นเท่านั้น เข้าไปแย่งกันกอดเฉยเลยอ่ะ (แย่งกันเป็นลูกรัก)

ไปหละ
แค่นี้หละ
สู้ ๆ
 
 

โดย: แค่ผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง (minporee ) วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:0:20:43 น.  

 
 
 
เเม้เเกกับเเม่จะมีพวกเรากันถึง ๔ พี่น้อง เเต่พวกเราก็ปรองดอง
ตั้งเเต่จำความได้ ตั้งเเต่เล็ก จนถึงวัยที่บางคนพร้อมจะมีครอบครัว
ก็ไม่เคยเห็นมีพวกเราคนไหน ทะเลาะกันจริง ๆ จัง ๆ ซักครั้ง ... "


ประโยคนี้ ตรงกันเลย
มีพี่น้องสี่คนเหมือนกันค่ะ เป็นคนที่สาม
ไม่เคยทะเลาะกันแรงๆ ซักที
ต่อย เตะ กันบ้าง แต่ก็ยังรักกันอยู่

เรียกพี่ก๊อบได้มั้ยคะพี่ นะ 55+
จะเรียกว่า คุณ strawberry pie มันยาวน่ะ
 
 

โดย: iSIs_OsiRis วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:4:59:50 น.  

 
 
 

อืมม แต่ละบ้านก็ต่างกันไป แต่ก็ รัก เหมือนกัน


ปล. ไม่สบาย รู้สึกดีขึ้นรึยังฮะ , take good care
 
 

โดย: ภูติ วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:9:30:57 น.  

 
 
 
ปล. พ่อกับแม่ คุณสุดยอดมากๆ ค่ะ
กลับไปเรียนอีก จนได้ปริญญา
นับถือความอดทน ความพยายามของท่านมากๆ เลยค่ะ
เยี่ยม เก่ง น่านับถืออย่างยิ่งค่ะ
 
 

โดย: Ta Pling วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:10:03:50 น.  

 
 
 
ตามมาอ่านเรื่องพ่อค่ะ...
ความทรงจำดีดี...ไม่มีที่สิ้นสุด...
 
 

โดย: พี่แดง ณ บางกอก (Devonshire ) วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:18:23:31 น.  

 
 
 
รักพ่อที่สุดคะ
วันพ่อก็ขอใมความสุขนะคะ
เรื่องราวของพ่อนะนคือความสุขของเราและเรื่องราวของเราก็คือความสุขของพ่อเช่นกัน
มันก็คือเรื่องราวของเราพ่อลูกที่แสนอบอุ่นะคะ


รักพ่อจัง
 
 

โดย: mazzo (MaZZO ) วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:22:01:35 น.  

 
 
 
หวัดดีจ้าคุณก๊อบ สบายดีนะวันนี้ แวะมาบอกว่าเราอับบล็อกใหม่แล้วสงสารคนรอ แต่มันยาวไป ถ้าไปบ้านเราเลื่อนลงไปอ่านข้อ 13 ด้วยนะ

555 นั่งขำเม้นต์คุณอยู่เนี๊ยะ คิดได้ไงเรื่องขัน อารมณ์ขัน คุณก็มีกะเค้าเหมือนกันเน๊าะ

มีความสุขวันหยุดพักผ่อนเช่นกันค่ะ (ถ้าคุณได้พักนะ)

ป.ล. เห็นด้วยกะน้องเอ็มค่ะ ว่าสไตล์การเขียนของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน จะแปร่งจะห้วยอันที่จริงมันก็ขึ้นอยู่กะคนอ่านด้วยแหละ ยิ่งพวกเรามาเขียนหากันแบบนี้ มันไม่เหมือนคุยโต้ตอบกันสดๆ อารมณ์ที่ได้บางทีมันเลยแปลกพิลึก คุณก็เขียนดีแล้วนะคะ
 
 

โดย: prunelle la belle femme วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:0:53:09 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Wild Strawberries
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add Wild Strawberries's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com