space
space
space
<<
กันยายน 2560
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
space
space
12 กันยายน 2560
space
space
space

บทที่ 19




บทที่ 19

[อัพ 70% ของเนื้อหาทั้งหมด 28 บทค่ะ หาอ่านเนื้อเรื่องเพิ่มเติม >> 

https://my.dek-d.com/aunnan/writer/view.php?id=1392595

https://www.readawrite.com/a/8cad09283d1d6c5fb08daec8a576a72d

มีให้โหลดฟรีอีบุ๊ก อสูรซ่านสวาท_ปฐมบท >> 

https://www.mebmarket.com/ebook-51706-อสูรซ่านสวาท_ปฐมบท]

..........ประเทศไทยใกล้เขตปริมณฑล บ้านบุญนาคายังมีตัวตึกเล็กอยู่ภายในกำแพงเดียวกัน

“ไม่เสียใจใช่ไหมลูกพ่อรอคุณคล้ายมาชี้แจงเรื่องที่เกิดขึ้นป่านนี้ทางโน้นคงยุ่งอยู่กับเรื่องของน้องปลายยังไม่ว่างออกมาพูดอะไร”

“ผมเฉยมากครับกับเรื่องนี้ข่าวทางญี่ปุ่นนั่นเดามั่วหาว่าผมมีปัญหาเรื่องชู้สาวกับฮาย ไม่มีใครบังคับปลายให้หมั้นกับผมแต่มันเกิดเรื่องอย่างนี้ได้ไงผมไม่รู้ รู้แต่ว่าปลายกับฮายรักกันแล้วคุณคล้ายเกลียดฮายหาว่าเป็นพวกยากูซ่าความจริงแล้วพวกเราเป็นเพื่อนกันทั้งนั้น”

วินธรรพ์ต้อนรับการกลับมาจากประเทศญี่ปุ่นหลังสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีของบุตรชายเพียงคนเดียว

เหมราชอัครมาตย์ เคยมีชื่อเดิมคือ ฮิคาโตะ มัทสึมูระใช้นามสกุลของพ่อบุญธรรมชาวญี่ปุ่นจนกระทั่งปิดเทอมซัมเมอร์ที่ผ่านมาเมื่อปีก่อนได้โอนสัญชาติเป็นไทยใช้นามสกุลตามผู้เป็นบิดาวินธรรพ์ อัครมาตย์

ห้องรับแขกที่นั่งกันอยู่นี้กว้างมากโทนสีอ่อนออกเทอคอยซ์มีโซฟายาวเข้ามุมสวยหรูบุหนังสัตว์อย่างดีถึงสามตัวด้วยกันไว้สำหรับต้อนรับแขกจำนวนมากของคุณวินธรรพ์ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนที่ทันสมัยในกรุงเทพฯและมีสาขาอยู่ในตัวเมืองใหญ่ของต่างจังหวัดที่มีความเจริญสูงสุดในแต่ละภูมิภาค

มีตู้กระจกพิงผนังขนาดใหญ่ไว้โชว์รางวัลได้รับมาตรฐานไอเอสโอตลอดจนป้ายประกาศเกียรติคุณในการมีส่วนร่วมทำคุณประโยชน์ต่อสังคมต่อจากนั้นคือนาฬิกาตั้งพื้นโบราณประดับมุขเป็นของเก่าล้ำค่าความสูงมากกว่าตัวคนจอแอลซีดีขนาด 54นิ้วตั้งอยู่ตรงกลางติดกับตู้หนังหนังสือซึ่งบรรจุหนังสือสารคดีอีกทั้งตำราราคาแพงมากมายพื้นห้องทำจากหินแกรนิตสีมรกตสดใสราวกระจกเงา นั่นคือจุดพักสายตาของ เดหวาน้องสาวร่วมบิดาเดียวกันกับเหมราชซึ่งเธอนั่งอยู่เคียงข้างกายของผู้เป็นพี่ชายนั่นเอง

คุณแวววารินทร์นั่งเคียงข้างสามีไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าลูกเลี้ยงทั้งที่เพิ่งเจอหน้ากันนานทีปีหนสายตาจับจ้องสนใจมองดูรายการโทรทัศน์มากกว่าจะสนใจฟังเรื่องราวของผู้เป็นลูกเลี้ยง

“นับวันยิ่งโตเป็นสาวสวยวันสวยคืนเลยนะน้องสาวพี่”

เหมราชทักทายเดหวาโดยการเชยคางเรียวให้หันมาสบตากับเขา

“พี่ซื้อกิ๊บติดผมมาให้เดหวาด้วย...นี่”

พลางหยิบสิ่งของดังกล่าวออกมาจากเสื้อคลุม

“สวยไหม”

เขาถามพร้อมให้ดูกิ๊บของเด็กผู้หญิงเป็นรูปดอกไม้แวววาวอย่างกับผิวมุขสีชมพูหวานแหวว

น้องสาวยิ้มรับทันทีมองของกำนัลนั้นอย่างชื่นชม

“สวยจ้าพี่ฮิกกี้”

“งั้นพี่ติดกิ๊บให้”

ว่าแล้วเสยไรผมข้างใบหูสะอาดของน้องสาวแล้วเหน็บกิ๊บให้สายตาพึงพอใจในน้องสาวตนพลางมองทรงผมขมวดมวยรวบเกล้าไว้ด้านหลังพันด้วยผ้าผูกผมติดดอกกุหลาบผ้ากำมะหยี่เปลือยต้นคอระหงผิวเนื้ออ่อนขาวใสในเสื้อคอวีแขนกุดและกระโปรงจีบรูดทำจากผ้าฝ้ายสีปูนแห้งแม้อยู่ในชุดอยู่บ้านแสนเรียบง่ายเธอยังดูงามหมดจดสมวัยละอ่อน

เพียงแค่พี่ชายมองสำรวจตลอดเรือนร่างเดหวาให้รู้สึกวูบวาบสลับร้อนสลับหนาวทั้งใจเต้นตึกตักอย่างไม่น่าจะเป็นกับพี่ชายของตนเองซึ่งอาการเช่นนี้ส่อแววไปในทางชู้สาว! มันไม่เหมาะไม่ควรจะเกิดปรารถนาในสิ่งต้องห้าม

ฉวยโอกาสตอนน้องสาวกำลังก้มหน้าเอียงอายหอมแก้วซ้ายทีขวาทีก่อนจะเอ่ยปากขออนุญาตจากน้องสาวเสียอีก

“ขอหอมหน่อย”

คุณแวววารินทร์ตวัดค้อนควักอย่างหมั่นไส้ลูกเลี้ยงในใจ

‘ดูมัน...ไอ้ทายาทอสูรใส่หน้ากากแสร้งทำเป็นพี่ชายที่แสนดีรักน้องเอาหน้าเอาตาต่อหน้าพ่อหวังจะเป็นลูกคนโปรดอยู่คนเดียว’

ปลายหางตามองบุตรสาวของตนแล้วรีบเรียกเอาไปเก็บโดยพูดขึ้นว่า

“พี่เขาเพิ่งมาถึงเมืองไทยปล่อยให้เขาได้พักผ่อนให้สบายก่อนเถอะเราอย่ายุ่งรบกวนเลย ไปขึ้นชั้นบนกับแม่เดี๋ยวนี้เดหวา”

“ขอตัวก่อนนะคะคุณวินธรรพ์”

หันมาพูดกับสามีแล้วคุณแวววารินทร์ลุกขึ้นนำหน้า เข้าไปจับมือบุตรสาวจูงให้ลุกขึ้นเดินตามหลัง

“นั่นสิเหมราชเพิ่งมาถึงขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้หายเหนื่อยก่อนดีกว่าพักผ่อนอีกเดี๋ยวจะได้เวลาอาหารค่ำแล้วค่อยลงมาทานข้าวด้วยกัน”

..........คนไม่ถูกกันอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันยังสามารถมีเรื่องกันได้แม้บริเวณเชิงบันได

เหมราชเดินตามหลังมาในเวลาไล่เลี่ยกัน

สองแม่ลูกนั้นกำลังก้าวขึ้นบันไดขณะผู้เป็นแม่ออกคำสั่งกับลูกสาวอย่างกระทบกระเทียบให้คนเบื้องหลังพลอยได้ยินไปกับเขาด้วย

“ไปอาบน้ำล้างหน้าให้สะอาดฟอกสบู่ตรงที่โดนหอมแก้มให้หมดเสนียดนะเดี๋ยวยางอสูรสกปรกมันติดมาฉันจะพลอยเหม็นหน้าแกด้วย เข้าใจไหมเดหวา”

ได้ยินดังนั้นให้ฉุนเฉียวขึ้นทันควันเหมราชแรงร้ายขึ้นมาอย่างไม่ยอมให้ใครมาหลอกด่ากระทบฟรี

“เกะกะยัยป้าปากมากหนวกหูหลีกทางคนจะเดิน”

ว่าแล้วรีบเดินแซงเฉียดไหล่คุณแวววารินทร์ขึ้นบันได

“ไม่มีความเกรงใจผู้ใหญ่บ้างเลยอย่างว่าคนไม่ใช่คนเป็นอสูรร้ายก็แบบนี้ล่ะ ไม่รู้ลูกใครแม่ไม่สั่งสอน”

“อย่าว่าถึงแม่แม่ใครใครก็รักยังไงฉันยังบุญดีที่ไม่เกิดเป็นลูกแก เฮอะ!”

แสยะปากพูดอย่างไม่ไว้หน้าผู้ใหญ่กว่าแถมทำหน้ากวนโมโหให้อีกฝ่ายเกิดความดันโลหิตกำเริบขึ้น

ลับหลังคุณวินธรรพ์ทั้งเหมราชและคุณแวววารินทร์ไม่อาจเสแสร้งพูดจาดีต่อกันเรียกสรรพนามแทนกันว่า“คุณแม่... ผม...” และ “แม่... ลูกเหมราช...”

ต่างมีสรรพนามเรียกแทนกันอย่างไม่สมเป็นผู้ดี“ยัยป้า... แก... ฉัน...” และ “ไอ้อสูร... ทายาทอสูร... แก... ฉัน...”

และสำหรับเดหวานั้นคุณแวววารินทร์สั่งให้เรียกเช่นนี้“พี่เหมราช... เดหวา...” เมื่ออยู่ลับหลังคุณวินธรรพ์ “ไอ้อสูร...หนู...”

ใช่ว่าจะน่าเกลียดเสียทีเดียวเพราะความเป็นน้องอายุอ่อนกว่าผู้เป็นพี่ถึงห้าปี แถมตัวเล็กผอมบางเตี้ยกว่าอีก 15เซนติเมตรทำให้ไม่กล้าแรงร้ายกับพี่ชายนัก

..........อาบน้ำตามคำสั่งมารดาต้องถูให้เกลี้ยงทั้งสองข้างที่โดนพี่ชายหอมแก้มกลิ่นกรุ่นอุ่นไอของลมหายใจชายผู้เป็นผู้ใหญ่โตกว่าช่างเป็นกลิ่นเร้าใจให้หลงละเมอใจไม่อยากถูออกเลย แต่อยากเก็บรอยสัมผัสติดตรึงไปถึงใจนี้ให้คงอยู่ประทับในใจไปนานแสนนาน

ใจอยากถามผู้เป็นแม่นัก

‘ที่หนูสู้อุตส่าห์ทำตามคำสั่งของแม่ทุกอย่างนั้นแม่เคยเอ่ยชื่นชมสักนิดไหมว่าหนูเป็นเด็กดีเชื่อฟังแม่แก้มหนูถูล้างจนสะอาดแล้วแม่จะหอมหนูไหม’

ได้แต่นึกตลอดเวลาของการอาบน้ำรู้อยู่แล้วแม่ไม่เคยกอดไม่เคยหอมแก้มให้ได้ชื่นใจกันเลย เคยแต่ว่า

“แกไม่ทำให้ฉันเกลียดได้ก็บุญหัวของแกแล้ว”

‘ทำไมตลอดเวลาแม่เหมือนจงเกลียดจงชังทั้งที่มีลูกคนเดียวน่าจะรักทะนุถนอมยิ่งกว่าสิ่งใดไม่ใช่หรือ’

คิดไปยิ่งไม่เข้าใจในมารดาของตนเองเลย

อาบน้ำเสร็จแล้วเดหวาออกจากห้องน้ำหวังจะมาใส่เสื้อผ้าแต่แล้วต้องตกใจแทบหัวใจหล่นหาย!

ใครจะไปนึกว่าจะมีผู้เข้ามาในห้องนอนของตนบนเตียงนอนขาวสะอาดนั้นเหมราชเปลือยท่อนบนสวมกางเกงยีนเขานอนเหยียดยาวท้าวแขนมองมาที่เธอซึ่งยืนทื่อตกตะลึงเพราะความหวั่นกลัวตัวเขา

เขาค่อยลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวอีกผืนเยื้องย่างตรงเข้ามาหา

“เช็ดตัวให้แห้งซะสิ”

ว่าอย่างนั้นแต่ทำไมไม่ได้ยื่นผ้าขนหนูส่งให้เดหวาเอื้อมมือจะหยิบผ้าขนหนูจากมือพี่ชาย แต่เขาเอาหลบหนีมือของเธอเห็นผุดยิ้มริมมุมปากช่างเจ้าเล่ห์ยิ่งพาให้ใจเธอสั่นหวั่นเกรงอะไรจะเกิดขึ้นไม่รู้...อันตราย!

“ให้พี่เช็ดตัวให้เดหวานะ”

พร้อมกันนั้นได้ใช้ผ้าขนหนูมาซับน้ำบนผิวกายให้อย่างเชื่องช้า

ทุกนาทีที่หัวใจเธอเต้นถี่รัวเร็วโดนสายตาคมซึ้งแปลกประหลาดคู่นั้นจ้องไม่วางตาสะกดตัวเธอให้ปากเป็นใบ้ไม่อาจเอ่ยอะไร ถอยหนีไปไหนไม่ได้สมองไม่สั่งงานงงงัน...

“เดหวานี่ผิวเนียนสวยใสไปทั้งตัวดูสิหยดน้ำเกาะเต็มตัวไม่อยากใช้ผ้าขนหนูนี่เลยอยากใช้ปากซับหยดน้ำให้หมดทุกหยดเลย”

พูดเสียงแหบเบาต่ำในลำคอปลายลิ้นเลียไล้เรียวปากตนเองอย่างอร่อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นไม่จางคลาย

เล่นเอาเดหวาสะดุ้งเฮือก!

‘จะ... จะใช้ปากซับน้ำให้ทั้งตัวหรือโอย... พี่เขาพูดอะไรน่ะจะเป็นลม’

“อย่าทำหนูนะอสูร...นี่แน่ะ”

ปล่อยมือออกไปทุบที่หน้าอกเปล่าเปลือยอุดมไปด้วยมัดกล้ามแกร่งสมชายชาตรีพร้อมกับความรู้สึกจักกะเดียมมือตนเองที่ไม่ได้ตีแรงจนทำให้เขาเจ็บ จึงหดมือกลับมาเก็บไว้ป้องกันตนเองที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนสั้นพันกายกลัวมันจะหลุดไม่เหลืออะไรติดเรือนกายสักชิ้น!

“กล้าสู้กับพี่เหรอเดหวาเดี๋ยวได้เสีย”

เสียงข่มขู่ทำท่าทางน่ากลัวขว้างผ้าขนหนูทิ้งฝ่ามือทรงพลังเร็วแรงตะปบต้นแขนเด็กสาวอย่างแน่นหนาดันให้ต้องเดินถอยหลังไปชนผนังห้อง

“ปล่อยหนูนะ”

เดหวาถอยหลังจนมุมติดผนังห้องไม่รู้จะหนีไปไหนมือหนึ่งยันอ้อมอกเนื้อหนั่นแน่นแผ่นอกชายไม่ให้เข้ามาเบียดบี้ติดเนื้อตัวเธอส่วนอีกมือจับผ้าขนหนูไว้แน่นตอนนี้ยังไม่ทันได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้นดันมาเกิดเรื่องเสียก่อนให้เสียวไส้ในตัวเอง

‘อย่าหลุดนะผ้าขนหนูยิ่งเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้’

“หนูเกลียดอสูรถอยออกไปนะ”

เดหวาใช้มือเดียวที่ยันกายชายไว้เมื่อครู่เปลี่ยนไปทุบหน้าอกเขาแทนแต่ไม่ถนัดนักในเมื่อเขาดันเรือนกายตนเบียดแนบจนชักจะแน่นเข้ามาพาให้อึดอัด

“ใครสั่งใครสอนให้น้องเกลียดพี่”

ถามทั้งรู้อยู่แก่ใจใครจะมาสั่งสอนเดหวาได้ถ้าไม่ใช่แม่ของเธอเองนึกแล้วยิ่งมันเขี้ยวจึงเบียดตัวเองให้แน่นเข้าไปติดเรือนกายเด็กสาวจนได้สัมผัสเนื้อนุ่มนิ่มอบอุ่นหยุ่นผิวกายที่ได้โดนเนื้อตัวกันให้หวิวซ่านสะท้านทรวง

“อื๊อ...”

เดหวาร้องอุทานพร้อมดิ้นรนด้วยมือเดียวพยายามผลักดันอีกมือจับผ้าขนหนูตรงหน้าอกของตนกำไว้แน่นกลัวจะหลุดมันจึงไม่เป็นผลให้ฝ่ายรุกไล่ได้ถอยทัพกลับไป

หนำซ้ำการดิ้นรนของสาวเจ้ายังไปกระตุ้นต่อมกระสันในตัวชายให้เร่าร้อนเกินห้ามใจตนเอง

“เดี๋ยวจูบซะหรอก”

แต่แล้วไม่ใช่แค่เดี๋ยวจูบนิสัยปากว่ามือถึงเขาจึงจับคางเด็กสาวจู่โจมจูบปากประกบปากมือสอดประสานแทรกเข้าทุกซอกนิ้วตรึงไว้ให้ตัวติดผนังเป็นฝ่ายรองรับราวตกเป็นทาสจูบสัมผัสรัดรึงอารมณ์พิศวาส

อารมณ์ของเด็กสาววัยละอ่อนตื่นเต้นตกใจไม่เคยมาก่อนโดนปล้นจูบแรกในชีวิตสาวรุ่นอย่างกับมีก็อตซิลล่าจากญี่ปุ่นมาบุกทำลายโลกเรียกได้ว่านี่เป็นเรื่องใหญ่ร้ายแรงที่สุดของชีวิตเด็กสาว

เมื่อเขาถอนจูบเงยหน้ามองตาเธอถึงได้เห็นสาวน้อยปากแดงแดงไปทั้งใบหน้าและลำคอแถมมีน้ำตาคลอท่าทางอย่างกับจะร้องไห้

“หนูจะฟ้องแม่”

“อยากฟ้องฟ้องไปแม่เธอเหรอจะกล้าลงโทษพี่ ว่าแต่เธอกล้าฟ้องแม่เธอแน่เหรอถ้ากล้ามากจะได้แถมจูบให้ปากเจ่อเลย จะได้มีพยานหลักฐานมัดตัวให้แน่นหนา...เอาไหม”

“ท้าทายข่มขู่โหดร้ายไม่เคยพบเคยเห็น”

สาวน้อยใบหน้าแดงปากนิดจมูกหน่อยทำพูดตัดพ้อต่อว่าเห็นอย่างนั้นใจชายมันจะอดไว้ไม่ไหวอยากจะจูบซ้ำเสียจริงจัง

แต่แล้วทั้งสองคนในห้องต้องสะดุ้ง!เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูหน้าห้องนอน

“เดหวาทำอะไรอยู่ล็อคประตูทำไม ...เปิดประตู”

คุณแวววารินทร์เห็นผิดสังเกตตามปกติห้องของลูกสาวไม่เคยล็อคเลยเธอจะตามลูกสาวลงไปห้องอาหารเพื่อทานอาหารค่ำพร้อมกันเป็นปกติประจำ

เหมราชหันหาที่ซ่อนตัวผู้ชายร่างสูงใหญ่โตอย่างเขาต้องเข้าตู้เสื้อผ้าแบบบิลท์อินเต็มผนังเท่านั้นนอกจากนั้นแล้วไม่รู้จะซ่อนที่ไหน

“ไปเปิดประตูสิ”

เขาสั่งเธอก่อนฉากหลบไปซ่อนตัว





 

Create Date : 12 กันยายน 2560
0 comments
Last Update : 17 กันยายน 2560 11:38:10 น.
Counter : 367 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

space

BlogGang Popular Award#13


 
สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

อสูรซ่านสวาท
ไตรติมา
www.mebmarket.com
รักต้องห้ามและความเข้าใจผิด ทำให้เขาต้องซ่อนปรารถนาร้าย แอบไว้ในหน้ากากพี่ชายที่แสนดี กับน้องสาวที่น่าสงสาร เกิดมาแม่ก็ไม่รัก...“เดหวาก็รักพี่เหมราชเกินพี่ชายมานานแล้วเหมือนกัน แต่เราสองพี่น้องมีพ่อคนเดียวกันและแม่ก็หวงเดหวามากมันยากที่เราจะได้เป็นผัวเมียกัน”“ถ้าไม่บอกจะไม่มีใครรู้ถ้าไม่ส่งเสียงร้องคงไม่มีใครได้ยิน ถ้ามันลำบากทำใจเป็นพี่น้องกันและพี่ทรมานใจต้องทนอดกลั้นจนทนไม่ไหวแล้ว เราแอบเป็นผัวเมียกันลับๆ เถอะ”เดหวาตาเบิกโตหัวกระตุกวาบหวิวไหวไม่ต่างกับโดนไฟฟ้าแรงสูงช็อตด้วยแรงดึงดูดมหาศาลเกินใจต้านทานไหว
จะอย่างไรยังรัก
ไตรติมา
www.mebmarket.com
รักที่ไม่มีเพียงเรา รักสับสนซับซ้อน ซุกซ่อนด้วยกิเลสตัณหาในใจมากมาย รักเกิดพลิกผันเปลี่ยนมือมาอยู่เคียงข้างกาย อ้อมกอดแห่งรักแท้จะฉุดดึงหัวใจ ให้ความอบอุ่น นำพาชีวิตรักให้ได้อยู่สงบสุขติดตามอัพเดท - กดไล้ค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space