Group Blog
 
 
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
8 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
จะฤดูไหน ฤดูนั้น ฉันก็รัก

ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่ง กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นเย้า ยั่ว ยวน
กระชับมือแน่นกับเซรามิคเนื้อหนา หวังอิงเอาอุ่นไอ

มองซองบุหรี่ที่อยู่ข้าง ๆ แม้จะพร่องไปบ้าง
ฉันเคาะเข้ากับขอบโต๊ะให้มันลอยออกมา
แต่..ก็ไม่มีควันสีเทาลอยอวลให้แสบจมูกเหมือนคืนก่อน ๆ

หัวสมองมึนตึบและปวดร้าวระบมไปทั่ว
เอื้อมมือนวดเบา ๆ ที่ท้ายทอย ขับไล่ความรู้สึกขุ่นมัว
....


"พี่หมี เค้าไปนอนที่บ้านได้ไหม" เสียงตะโกนแข่งกับรถราขวักไขว่
ฉันก้มตัวลงมองหน้าเธอ "หืม อะไรนะ" "นั่น 79 รถมาแล้ว ไม่ไปส่งนะ"
รถแอร์สายที่เธอขึ้นอาศัยกลับบ้านประจำวิ่งมาจากทางแยก
ฉันมองดูและชี้ให้เธอมองตาม ก่อนจะจูงมือเดินฝ่าฝูงคนออกไป
"เดี๋ยวก่อน" แรงดึงรั้งฉุดมือฉันเอาไว้ "เค้าเมา จะอ้วกด้วย กลับไม่ไหว"

วันนี้ฉันกับเธอนัดมากินข้าวกันตามธรรมดา
เพื่อถามไถ่ตามประสา หลังจากห่างกันมากว่าสี่เดือน
ฉันเชื่ออยู่เสมอว่า คนเรา แม้จะเลิกรากันไปแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกัน

เสียงเล็ก ๆ ที่ทำให้ฉันก้มลงมองดูหน้าเธออีกที ริมฝีปากออกซีด
กายเซ ๆ เหมือนจะทรงไม่อยู่ เธอไม่ใช่คนดื่มเลย แต่คืนนี้มีฤทธิ์น้ำเมาอยู่ในตัว
ฉันเองกับรู้สึกกระอักกระอ่วนในใจ แม้จะไม่มีใครรออยู่ที่บ้าน
แต่รู้ว่าจะต้องมีโทรศัพท์จากคนที่กำลังเริ่มจะคบหาโทรมาแน่ ๆ
เอาอย่างไรดี ใจกับใจต่อสู้กัน ฉันคงปล่อยเธอไปลำพังไม่ได้

"เดี๋ยวเค้าไปส่งแล้วกัน ตัวเองจะได้นอนสบาย ๆ ที่บ้าน ไม่ต้องรีบตื่น"
สายตาเหมือนจะตัดพ้อ แต่น้ำคำกลับห้วนเด็ดขาด "ไม่ต้อง"
เธอวิ่งตรงไปเรียกรถแท็กซี่ "มาเองได้ ก็กลับเองได้" เสียงลอยลมมา
ฉันวิ่งไปจับข้อมือเธอไว้ "ไปด้วยกันนะ" แล้วดึงเธอเข้ามากอด
แม้จะกลางความแน่นหนาของผู้คน ฉันก็ลืมอาย ลืมแคร์สายตาใคร
เหมือนทั้งโลกจะมองเห็นกันอยู่แค่นั้น เสียงสะอื้นไห้เบา ๆ ตัวโยนแนบอก

....


"กาแฟหอมจัง ชิมได้ไหม" ฉันเอี้ยวตัวมองเธอ ก่อนส่งแก้วใบอุ่นให้
ฉันยิ้มขำเมื่อเธอทำหน้าเบ้กับกาแฟขมปี๋ "ตื่นแล้วเหรอ หลับสบายไหม"
"ชอบเวลาฝนตกแบบนี้จัง อากาศเย็นดี" เธอว่าก่อนจะกระเถิบตัวมาอิงแขน
"ไม่อะ เค้าชอบหน้าหนาวมากกว่า ไม่เหนอะหนะ" ฉันก้มลงจูบเธอที่หน้าผาก
เสียง คิกคัก ก่อนจะเขยิบตัวหนีออกไป ซุกกายลงในผ้าห่มอุ่น


นานแล้วที่ไม่เห็นเธออ้อนฉันแบบนี้
ไม่เห็นเธอ ยิ้มสดใส หรือ หัวเราะต่อกระซิกจากใจยามเราคุยกัน

ละอองสีเทาที่ก่อตัวจากความไม่เชื่อใจในวันเก่าก่อนนั้น
ถูกรวบรวมจากทิศนั้น ทางนี้ จับตัวทวีเป็นก้อนเมฆแน่นหนา
อุ้มน้ำฝนไว้จนฉ่ำไปทั่วทั้งฟ้า ก่อนจะรู้สึกว่า มันแบกรับไว้ไม่ไหว
สายลมพัดกระโชก ลากเอาหัวใจหลุดลอยไปตามแรงจะพา

โดยไม่รู้ทาง โดยไม่รู้ตัว โดยไม่ตั้งใจ

แล้ว เส้น สายน้ำ ก็ร่วงหล่นจากฟ้าหนาทึบจนมองไม่เห็นอะไร
"เรา" ต่างปลิวกันไปคนละทิศทาง จากพายุความไม่เชื่อใจ

ไม่มีใครพูด ไม่มีใครถาม ไม่มีใครบอก ทุกอย่างก็หายไป

....



When I look into your eyes I can see a love restrained
But darlin' when I hold you Don't you know I feel the same

'Cause nothin' lasts forever And we both know hearts can change
And it's hard to hold a candle In the cold November rain

We've been through this auch a long long time
Just tryin' to kill the pain

But lovers always come and lovers always go
An no one's really sure who's lettin' go today Walking away


I know it's hard to keep an open heart When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart Wouldn't time be out to charm you

Sometimes I need some time ... on my own
Sometimes I need some time ... all alone
Everybody needs some time ... on their own
Don't you know you need some time ... all alone"


November Rain :: Guns 'n Rose


....

เพียงแค่จุดบุหรี่ขึ้นหนึ่งมวน ส่งความรู้สึกไปถึงเธอ
หวังว่าจะให้เธออยู่ตรงนี้ เหมือนอย่างที่เห็นเป็นภาพเมื่อครู่
ต่อให้ ฝนตกในหน้าร้อน แดดออกในหน้าหนาว หรือจะอย่างไร
ขอแค่ .. กลับมาแล้วมีเธอ อยู่ใกล้ ๆ จะฤดูไหน ฤดูนั้น..ฉันก็รัก





Create Date : 08 มิถุนายน 2552
Last Update : 21 สิงหาคม 2552 9:39:50 น. 11 comments
Counter : 382 Pageviews.

 
งุงิ


โดย: Paulo วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:13:12:34 น.  

 
นั่นสิเนอะ
ขอแค่เป็นเธอคนเดียว
"เธอ" ที่ไม่ใช่แค่ใครซักคน
จะฤดูไหน .. ก็ไม่สำคัญ
.
.
ได้เจิมล่ะ โย่ว ๆ


โดย: Paulo วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:13:17:27 น.  

 
สามบรรทัดสุดท้ายของเรื่องช็อกคนอ่านเลยค่ะ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:13:22:31 น.  

 
เศร้าจัง..สงสัย
บรรยากาศหม่นหมองเพราะควันบุหรี่

สั้นๆ แต่ชวนหม่นไปกับคนบางคน
"ขอแค่ .. กลับมาแล้วมีเธอ อยู่ใกล้ ๆ
จะฤดูไหน ฤดูนั้น..ฉันก็รัก" นั่นสินะ


โดย: nikanda วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:14:44:30 น.  

 
อืม..นั่นสินะคะไม่ว่าฤดูไหนก็เป็นฤดูแห่งรักทั้งนั้น อยู่ที่ว่าใครจะเลือกรักฤดูไหนเท่านั้นเอง


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:16:56:57 น.  

 
โดนใจจัง "จะฤดูไหน ฤดูนั้น ฉันก็รัก" เห็นด้วยกะคุณส้มอีกคน


โดย: Sweety PB วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:17:21:00 น.  

 
ตามมาอ่าน...


โดย: นัทธ์ วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:18:05:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ มาตามอ่านบลอคโครงการค่ะ
ก่อนอื่นขอบคุณที่ร่วมโครงการและยินดีต้อนรับด้วยนะคะ

เขียนได้เศร้าและ 'โหยหา' มาก ๆ เลยล่ะค่ะ
แม้จะไม่เห็นภาพอะไรชัดเจน แต่ความรู้สึกชัดเจนมากค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกบาดลึกในหัวใจ ขอแค่เธอกลับมาก็พอ
ชอบตรงนี้ค่ะ "เรา" ต่างปลิวกันไปคนละทิศทาง จากพายุความไม่เชื่อใจ"
เจ้าพายุความไม่เชื่อใจนี่มันช่างเจ็บปวดเหลือเกินนะคะ
ไม่ชอบเลย ไม่รู้ว่าจะมีทางกลับมาเชื่อใจกันอีกได้ไหม


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:19:09:33 น.  

 
^
^
เห็นด้วยกับคุณปอยล่ะคุณ
พายุแห่งความไม่เชื่อใจ ที่พัดเราปลิวไปคนละทาง

สำนวนนี้ซื้อเลยนะ หนึ่งนิ้วโป้ง
เปล่าโป้ง แต่เยี่ยมอ่ะ ชอบๆๆๆ ^^

ควันบุรีในบล็อกวันนี้ปริมาณหนาแน่น
แต่น้อยกว่ากลิ่นกาแฟนิดนึงล่ะ


โดย: BeCoffee วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:22:53:06 น.  

 
เอาอะไรมาฝากค่ะ



โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 9 มิถุนายน 2552 เวลา:0:36:06 น.  

 
ตามมาอ่านด้วยคนค่ะ
เอาเป็นว่าขอแค่มีเธอ ฉันก็พร้อมทุกฤดู ... สีทนได้ค๊า


โดย: Karn_theFreeItem วันที่: 9 มิถุนายน 2552 เวลา:20:22:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16


 
inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




-in memoir-

งานเขียนย่อมจัดเป็นงานวรรณกรรม
ซึ่งงานอันมีลิขสิทธิ์
ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 6

ซึ่งให้ความคุ้มครองแก่ท่านเจ้าของลิขสิทธิ์
ในงานเขียนดังกล่าวโดยอัตโนมัติ
ไม่จำต้องจดทะเบียน
Friends' blogs
[Add inmemoir's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.