มีนาคม 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
29
30
31
 
ซาลาเปาของแม่ อร่อยยจัง (ภาค 2 ว่าด้วยไส้)

ภาคแรกได้รับการตอบรับอย่างดี 555

รีบมาเขียนภาคสอง เพราะกลัวลืม

.

เรืองเฮียเนี้ยวและเจ๊โส่ยเนี่ยเขียนแล้วน่าสนุก

เฮียเนี้ยวนิสัยตรงข้ามกับเจ๊โส่ยมาก

ลูกสาวได้นิสัยพ่อมาเต็มๆ เพราะเจ๊โส่ยชื่อเล่นว่าละเอียดศรี

ละเอียดมากจริงๆ

.

แต่เพราะความละเอียดนี่เอง ที่ทำให้โครงการ ซาลาเปากู้ชาติของที่บ้าน

ทำออกขายได้ในที่สุด

.

กลับมาเรื่องไส้ซาลาเปา

.

ไส้หมูสับเป็นไส้แรกที่เริ่มทำ แรกๆ ก็หมูไปทาง เครื่องไปทาง

ถ้าจำไม่ผิดช่วงแรกก็มีไส้หมูสับใส่เห็ดหอมบ้าง ไส้กุ้งบ้าง ใส่อะไรต่ออะไร

เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แบบทำกินกันก็ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ

พริกไทยก็เดี๋ยวใส่เยอะ คนชิมบอกเผฺ็ด เด็กกินไม่ได้ พอใส่น้อย บอกถ้าเผ็ดกว่านี้จะอร่อย

เออ... ยากเหมือนกันนะ

.

สุดท้าย แม่ก็หาจุดลงตัวได้ แต่กว่าจะได้ก็ลองผิดลองถูกกันมานาน

บางรุ่นเราก็ว่าอร่อยแล้วนะ

แม่บอก ไม่ได้ ฉันยังไม่มั่นใจ ฉันว่ามันขาดอะไรนิดนึง เดี๋ยวฉันต้องไปค้นคว้าก่อน

ถ้าพูดแบบนี้ วันรุ่งขึ้นเตรียมท้องกินซาลาเปาได้เลย เพราะแม่จะทำให้ชิมอีกรอบ

.

ขนาดว่าไส้หมูสับที่ว่าอร่อยๆแล้ว เมื่อสองปีก่อน แม่ก็ยังไม่ยอมทำขาย บอกมันยังไม่ใช่

เพื่อนๆ ที่เคยชิมรุ่นก่อนๆ ทั้งที่ไทยและญี่ปุ่นคงจำได้ว่า มันก็อร่อยนะ แต่แม่บอกยัง มันยังไม่ใช่

วาแล้วก็ทำแจกต่อไปอีกสองปี

.

ไส้ถัดมาที่สร้างความปวดหัวให้กับแม่มาก คือ ไส้ครีม

เพราะเป็นไส้ที่แม่ไม่ถนัด แม่ไม่ทำขนมและของหวาน

ทำแต่ของคาวมากกว่า

แต่เรื่องแค่นี้ เจ๊โส่ยไม่ย่อท้อ เอาทุกสูตรที่เจอ ที่เห็น ที่ได้รับการบอกกล่าว

มาลองทำ ทำบ่อยๆ เข้าเริ่มจับทางได้แล้วก็เริ่มแนวทางเดิม

หาสูตรของตนเอง เคยบอกแม่ไว้ว่า ไม่ชอบไส้ครีมใส่กลิ่น

ไม่ชอบไส้ครีมหวานๆ เพราะลูกสาวไม่กินหวาน 555 ไส้นี้แนวตามใจลูกหน่อย

.

ทำแล้วทำอีก

.

ทำแล้วทำอีก

.

ก็ไม่ลงตัวสักที พ่อเคยเล่าว่า ตอนตี 2 แม่ตื่นขึ้นมาทำไส้ครีมซาลาเปา

พ่อบอกได้ยินเสียงกุ๊กกั๊กในครัว นึกว่าแมว

ที่ไหนได้ แมวตัวใหญ่กำลังทำไส้ครีม

แม่บอก ก็มันคาใจหง่ะ ฉันอยากรู้ว่า ถ้าใส่ตัวนี้ไม่ใส่ตัวนั้นแล้วมันจะออกมายังไง

แบบว่าร้อนวิชา ต้องลงมือเดี๋ยวนั้น

.

ล่าสุดก่อนจะได้ทำขาย รสชาดของไส้เริ่มอยู่ตัว เหลือแต่เนื้อของไส้ครีม

มันไม่เนียนดั่งใจหวัง

.

เดือนมกราคมช่วงกลับไทย แม่กำลังหาวิธีทำให้เนื้อครีมเนียนสวย

ช่วงนั้น ชฎาวัลย์เจอแม่จัดหนักซาลาเปาไส้ครีม

ชิมกันจมอิ่มอ้วนไปเลยย แต่ก็ดีอย่าง เป็นคนชอบไส้ครีมพอดี

แต่ไปปรับอะไรยังไงไม่รู้ สุดท้าย "เนียนแล้ว"

แม่บอก มันเนียนแล้ว ถือว่าสำเร็จแล้วหล่ะ

ไส้ครีมของแม่จะสีเหลืองนวล ไม่ใส่สี ไม่หวานจัด แต่ก็ยังหวานอยู่บ้าง

เนื้อเนียนสวยดี ไม่ใส่กลิ่นผสมอาหารให้หอมๆ (อันนี้ลูกสาวขอร้องห้ามใส่เด็ดขาด)

.

ส่วนไส้อื่น แม่ค่อยได้เล่าให้ฟังแล้ว แต่มาถึงเอามาให้ชิมเลย โดยเฉพาะไส้เผือกแปะก๊วย

อยู่ๆ ก็ฝากน้องที่แบงก์กรุงศรีเอาให้ที่ญี่ปุ่น แม่บอกฉันทำอันนี้เริ่ดมากนะ

ลูกสาว อุ๊ย จริงเหรอหม่าม้า หลิงไม่ชอบแปะก๊วยและก็เผือกเท่าไหร่

แต่ยังไงจะลองกินดู

.

คำแรกที่กิน อุุ๊ยย มันเทพเหมือนกันนะเนี่ย ไม่รู้ว่าแม่ไปหาสูตรจากไหนมา

หรือเธอเริ่มเซียนจนจับทางการทำไส้ซาลาเปาได้เองแล้ว

เหมือนมีเซ้นท์ในการทำขนมมากขึ้น

แต่ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ เพราะหม่าม้าไม่เคยเอาสูตรใครมาทำแล้วไม่ปรับปรุงเลย

หลังๆ คงเดาทางได้ว่า อะไรมันต้องทำอย่างไร ใส่อะไรบ้าง

.

หลังจากไส้หลักๆ เริ่มอยู่ตัว

ก็เป็นเรื่องของการหาวันดีเดย์

.

ช่วงกลับไทยเมื่อต้นปีนี้ เห็นแล้วเนื้อแป้งซาลาเปาและไส้ซาลาเปาปเรื่มอยู่ตัว อาจจะมีปรับเล็กๆ น้อยๆ บ้าง

พอเห็นสูตรเริ่มนิ่ง เหล่าน้องชายที่บ้านก็มอบหมายงานหลักให้พี่สาว

คือการเป็นทูตเจรจากับแม่ให้เปิดขายได้แล้ว

 "หม่าม้า ขายได้แล้ว เพื่อนหลิงอยากกิน" "แต่ทำแจกเขาก็เกรงใจกัน ไม่กล้าบอกว่าอยากกินนะ"

.

แม่มีสีหน้ากังวลเล็กน้อย

มันจะขายได้จริงเหรอเนี่ย

.

บอกแม่ว่า หม่าม้า เราไม่สามรถทำซาลาเปาให้ถูกใจทุกคนได้หรอกนะ

แต่ละคนก็ชอบรสชาดต่างกัน แต่เราก็เลือกสูตรที่เรากินเองแล้วว่าอร่อย

และก็คิดว่าคนส่วนใหญ่น่าจะชอบนะ ถ้ามีคนกินแล้วไม่ชอบบ้าง บอกว่าไม่อร่อยบ้าง ก็เป็นเรื่องธรรมดานะ

.

โดยเฉลี่ยแล้วเสียงตอบรับค่อนข้างดีทีเดียว ก็น่าจะโอเคแล้วน้า

.

ผลสุดท้ายถึงใจอ่อน เริ่มเปิดขายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ภายใต้ชื่อยาวเหลือหลายว่า

.

House of Salapao by j-soi

เรียกง่ายๆก็ซาลาเปาเจ๊โส่ย

.

ที่ชื่อนี้ เพราะมันเป็นซาลาเปาของเจ๊โส่ยจริงๆ ซาลาเปาที่ไม่ได้มีการสืบสานมา

จากบรรพบุรุษ หรือจากสูตรลับที่ไหน แต่มาจากความพยายาม ทุ่มเท ใส่ใจ ใส่จิต ใส่พลังลงไปในการทำของเจ๊โส่ย

พ่อชอบบ่นแม่เรื่องโน้นเรื่องนี้ตามประสา แต่พอเรื่องซาลาเปา ป๊าบอก เฮ้ยเรื่องซาลาเปาต้องยกให้หม่าม้าเลยนะ

เขียนเรื่องนี้ เพื่ออยากบอกว่า คำง่ายๆ ที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จ (จะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม) อยู่ที่นั่น

มันเป็นเรื่องจริงที่สุด

.

แม่เริ่มทำซาลาเปาตอนอายุเลย 60 ปีไปแล้ว ไม่ได้เป็นคนแก่ที่นั่งรอวันที่แก่ลงไปอีก แต่แม่พยายามคิดอะไร

ค้นคว้าทุกวัน ตัวเองหาข้อมูลเองไม่ได้ ให้ลูกๆ ช่วยหา เด๋วเธอเปิดอินเทอร์เน็ตหาดูสิ แป้งนี้ เนยรุ่นนี้มีขายที่ไหน โห เจ๊ทันสมัยมั่กๆๆๆ

.

จบดื้อๆแหล่ะ เขียนแบบไม่ได้ทวนเลยเนี่ย

....

....

//www.facebook.com/salapaoJSoi

 

 

 

 




Create Date : 28 มีนาคม 2555
Last Update : 28 มีนาคม 2555 21:03:10 น.
Counter : 2548 Pageviews.

1 comments
  
ตามอ่านค่า บ้านนี้น่ารักอ่ะ
โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 28 มีนาคม 2555 เวลา:21:24:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

zuling68
Location :
คาวาซากิ ใกล้โตเกียวกะโยโกฮาม่า  Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



สัพเพ ธัมมา นาลัง อะภินิเวสายะ - สิ่งทั้งหลายทั้งปวงอันบุคคลไม่ควรยึดติดถือมั่น
ส่งหลังไมค์ที่นี่