Photobucket
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
1 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 

ปลดเปลื้องความทุกข์ด้วยการเขียนกับ Man about town

เวลามีปัญหาในชีวิต เราต่างมีวิธีการจัดการรับมือกับปัญหาแตกต่างกัน วิธีการแก้ปัญหาของ "แจ็ค เกียโมโร่" (รับบทโดยเบน อัฟเฟล็ก) ในหนัง Man About Town นั้นน่าสนใจ

"แจ็ค" เป็นเจ้าของธุรกิจบริษัทตัวแทนดาราในฮอลลีวู้ด ... การงาน อนาคตดูสดใส แต่นั่นแค่เปลือกนอก แท้จริง แจ็คยังต้องสาละวนกับการจัดการปัญหาของตัวเอง

ตั้งแต่เล็กจนโต "แจ็ค" รู้สึกเสมอว่าตัวเองมีปมด้อย (ทั้งที่ดูแล้วไม่น่าจะมี) ความคิดปมด้อยในวัยเด็ก เป็นต้นว่าพี่ชายได้สาวที่เขาปิ๊งไปเป็นแฟน โดยที่แจ็คเชื่อว่าสาเหตุมาจากเค้าอ้วนตุ้ยนุ้ยเกินไป หรือกรณีที่พ่อกับแม่ถ่ายเทความรักให้ลูกไม่เท่ากัน (แม่นั้นรักแจ็คอย่างออกนอกหน้า)

อะไรต่อมิอะไร ทำให้แจ็คในวัยหนุ่มพยายามทำตัวเป็น MR.Perfect จากเด็กอ้วนตุ้ยนุ้ยกลายเป็นแจ็คผู้สมาร์ท และยังร่วมกับเพื่อนทำกิจการจนประสบความสำเร็จ ชื่อเสียง เงินทอง ตามมา...

การใช้ชีวิตแบบนักสมบูรณ์แบบนิยม ทำให้เมื่อเวลาผ่านไปอัตตาความยึดมั่นถือมั่นในตัวเองของ "แจ็ค" ก็สูงขึ้นตามวัย เมื่อเกิดปัญหาในชีวิต และหาทางออกไม่ได้ คนที่ดูเก่งกาจในสายตาคนอื่นอย่างเค้า ไม่เลือกวิธีไปพบจิตแพทย์ ไม่เลือกวิธีปรึกษาคนใกล้ตัว หรือยอมเปิดใจให้คนรอบข้างรับรู้

ดังนั้นวิธีของแจ็คในการรับมือปัญหาและความเครียดฝังลึก คือ การเข้าคอร์สการเขียนหลังเลิกงาน

เหมือนจะเป็นการพยายามแก้ปัญหาเพียงลำพัง แต่น่าสนใจ...ใครๆก็บอกว่าการเขียนเป็นส่วนหนึ่งของการระบาย...เขียนไดอารี่ เขียนบล็อค เขียนบ้าๆบอๆ แล้วก็ทำลายหลักฐานนั้นซะ (ฉันเคยทำ)

คลาสเรียนวิชาเขียนของ "แจ็ค" นั้น อาจารย์ให้ทุกคน (คนเข้าเรียนนับหัวได้ไม่ถึงสิบ) เขียนบันทึกประจำวันหนึ่งเล่มส่ง...ฟังดูง่าย...อาจารย์นั้นก็ดูสอนง่าย แกบอกถึงการเขียนบันทึกสั้นๆ ก่อนจะบอกให้ทุกคนส่งงาน "แจ็ค" เองเริ่มต้นก็ไม่รู้จะเขียนอะไร...เขาไม่กล้าแม้แต่จะเขียนความในใจของตัวเอง เขียนแล้วฉีกทิ้งหลายต่อหลายหน้าเสมือนไม่ยอมรับความจริง (เป็นความจริงเกินรับว่าภรรยากำลังมีชู้กับลูกค้าบริษัทเขา)

แจ็ค เป็นยัปปี้ที่ไร้สุข และชอบคิดว่าคนอื่นมาพรากความสุขนั้นไปทุกครั้ง

แต่ในที่สุด "แจ็ค" ก็ตัดสินใจเขียนสิ่งอัดอั้นทั้งหลายตั้งแต่ชีวิตปัจจุบันไปจนถึงวัยเด็กลงสมุดบันทึก...เป็นสมุดที่แจ็คหวงมาก เพราะกำจุดอ่อน MR.Perfect ของเขาทุกอย่าง

หลายคนบอกว่าการเขียนไดอารี่ หรือบันทึกเป็นเพียงการเขียนเพื่อรอให้ใครมาอ่าน...นั่นอาจเป็นเรื่องจริง ในหนังเกาหลี sad movie ลูกชายกับแม่ไม่ลงรอยกัน กว่าที่ลูกจะรู้จักแม่แท้จริงก็ต่อเมื่อไปค้นพบไดอารี่ย้อนหลังหลายต่อหลายเล่มที่แม่เขียนถึงเค้าตั้งแต่อยู่ในท้อง...(ถือเป็นประโยชน์ในที่สุด)

คำถาม?

ถ้าเราเลือกแก้ปัญหาความเครียดสะสมแบบ "แจ็ค" จะได้ผลหรือไม่

กรณี "แจ็ค" ยิ่งเขียนบันทึกมากเท่าไหร่ ยิ่งเหมือนไฟสุม ความทุกข์ที่ระบายลงสมุดเล่มนั้น "แจ็ค" พบว่า ตั้งแต่เล็กจนปัจจุบันเขาอาจไม่เคยมีความสุขแท้จริงเลยก็ได้

ในสมุดบันทึกที่เขาเขียนเองมันฟ้องว่า เขาได้รับแต่ความสุขฉาบฉวย

สมุดบันทึกของแจ็คบอกเราได้อย่างนึงค่ะ เคยมั้ยคะ เขียนบันทึกที่ระบายและพูดถึงแต่ความผิดของคนอื่น ไม่พอใจอะไรต่ออะไรมากมาย แต่ลืมด่าตัวเอง (ฉันเคยทำ และนึกได้เมื่อเวลาผ่านไปได้กลับมาอ่านมันอีก)

แต่วิธีการแก้ปัญหาด้วยการเขียนนี่น่าสนใจนะคะ...ลองเขียนซักเดือนนึง เวลาขุ่นมัวในใจ แล้วเวลาผ่านไปลองกลับมานั่งอ่าน อาจรู้จักตัวเองดีขึ้น...




 

Create Date : 01 ตุลาคม 2551
12 comments
Last Update : 1 ตุลาคม 2551 19:56:23 น.
Counter : 568 Pageviews.

 

โอ น่าสนใจดีนะ บำบัดด้วยการเขียน
อายก็ทำบ่อย เขียนไปเรื่อยเปื่อย
แต่ไดอารี่ไม่เขียนนะ เขียนแล้ว พอมาอ่านแล้วเขินตัวเอง ฮ่าๆ

เคยไปเรียนคอร์สการเขียนนิดหน่อย กับคุณโตมรและคุณแขก สนุกดีอ่ะ

 

โดย: DropAtearInMyWineGlass 3 ตุลาคม 2551 17:29:18 น.  

 

เห็นด้วยว่าดี

 

โดย: Untrue 14 ตุลาคม 2551 8:26:17 น.  

 

เขียนเหมือนกันค่ะ สองสามสัปดาห์จะเขียนสักหน้านึง

เวลามันผ่านไปนานๆมาอ่านดูก็นะวันนั้นเราอารมณ์ไหนล่ะเนี่ย

แต่เขียนบ่อยๆมันเหมือนคนเก็บกดไงไม่รุนะไม่รุจะระบายกะใคร

ไปๆมาๆเลยเขียนไว้ในใจแทน
รุอยู่คนเดียว เฮ้อ ก็ดีเหมือนกัน


แล้วจขบล่ะเขียนบันทึกม่างอ๊ะเป่า


คิดถึงนะจ๊ะ

ไม่ได้หลงทางเข้ามา

แต่ตั้งใจมาหาจริงๆ

คิดถึ๊ง คิดถึง

Tikky!

 

โดย: Stricky-rice 1 พฤศจิกายน 2551 0:08:07 น.  

 

ตู่หาย ...
คิดถึงหง่ะ

 

โดย: DropAtearInMyWineGlass 12 พฤศจิกายน 2551 7:20:05 น.  

 

แวะมาเยี่ยม ไม่เคยดูเลย

 

โดย: คนขับช้า 18 พฤศจิกายน 2551 21:37:15 น.  

 

มาเยี่ยมค่ะไม่ได้มาตั้งนานสบายดีนะคะ
พร้อมอากาศกำลังดีค่ะ

 

โดย: yoja 29 พฤศจิกายน 2551 9:27:58 น.  

 

มีครั้งนึง เพื่อนแอบอ่านไดอารี่ที่เขียนเอาไว้

แล้วเอามาล้อ

เราอายมากก เลยเลิกเขียนไปเลยอ่ะค่ะ

 

โดย: เจ้าหญิงซากุระ 11 ธันวาคม 2551 1:33:25 น.  

 





Have a wonderful new year ja...Tistoo


 

โดย: My_Sanctuary 31 ธันวาคม 2551 14:13:38 น.  

 

ตู่หาย

ปีใหม่แล้ว มาเขียนบล๊อกใหม่ได้แล้ว

(จริงๆเราก็ไปอ่านบล๊อกอื่นๆของตู่นะ แต่เมนต์ไม่ได้)




สวัสดีปี 2552 จ้ะ

ขอให้สถานการณ์บ้านเมืองมั่นคงขึ้น ตู่จะได้เหนื่อยน้อยๆหน่อย อิอิ

 

โดย: DropAtearInMyWineGlass 2 มกราคม 2552 21:45:50 น.  

 

หนังน่าสนใจดีจังครับ

 

โดย: คนขับช้า IP: 202.149.24.161 29 มกราคม 2552 23:40:49 น.  

 

เหนื่อย หน่ายกับชีวิต เบื่อ แต่ตัองทนทุกข์นานแค่ไหนก็ไม่รู้เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: วัน IP: 58.9.62.199 2 มีนาคม 2552 20:52:23 น.  

 

แวะมาอ่านอีกครั้ง
ปีนี้มีความตั้งใจสองเรื่องคือ การเกิดครั้งที่สอง และ การจดบันทึกครับ
น่าสนใจนะการบำบัดด้วยการเขียน

 

โดย: คนขับช้า IP: 119.31.42.103 19 มีนาคม 2552 22:40:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


tistoo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ติสตู...เริ่มเขียนบล๊อกที่นี่ตั้งแต่ปี 2549 (ก่อนการปฏิวัติรัฐประหาร) และทิ้งบล๊อกบ่อยๆ



ช่วงนี้มึนงงกับ House M.D. และชอบเสียงแหบๆของ Sophia Bush รวมทั้งพยายามคิดๆๆในโปรเจคเรื่องสั้นของคนข่าว 12 Months
Friends' blogs
[Add tistoo's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.